3. yer aralansada dibə girsəm düşüncəsini yaşadan bir hissdir. tanımadığn adamla söhbət edəndə, halbuki, adamı 1-ci dəfədi hansısa dostuvun sayəsində görmüsən və söhbət eləyirsən. söhbət əsnasında nəsə sözünüz çəp gəlsə, özündə bilmədən gicdıllağ, osturaq, xiyar kimi vərdişə salınmış sözcüklərdən-xitablardan istifadə edirsən. o ki həmin söyüşlə adama müraciət edirsən haa, həmin saniyələrdə içində bir anlıq təkərlik prosesi gedir. noldu ala mənə, niyə mən özümü belə yaxın hiss elədim ki, indi bunun qaqalığı tutmasa yaxşıdı.
bir də bu bizim saygıdəyər dostlarımızla öz aramızda salamlaşıb-opüşmə prosesimiz var. gedərsən dərsə, görərsən ki, uşaqlar çöldə dayanıb. başlıyarsan bir-bir öpüşüb-görüşməyə və təsadüfən fərqinə varmadan indiyə kimi salam vermədiyin insanlada öpüşərsən. sonra bir anlıq içində özüvü əzilmiş kimi hiss eliyərsən. nəysə, insanı gözdən salan bir vəziyyətdi bu, bəylər.