2. fransız yeni dalğası alain resnais, jean-luc godard, françois truffaut və claude chabrolun sinematekdən topladıqlarını, ikinci sinif kafelərdə fikir olaraq yetişkinləşdirərək, çəkməyə başladıqları film üslubdur. bu üslub filmin normal klassik üslubuna qarşı başlamış müharibə də sayılmalıdır. nouvelle vague inqılab idi.
bu inqılabın oturuqlaşması, politik inqılablara qiyasla daha tez öz yerini tapmağa başlamışdı. 1959 - hiroşima sevgilim və bir il sonra a bout de souffle sonrası yeni dalğanın səsləri polşa, çexslovakiya, avstriya ərazilərinə qədər ilərləməyi bacarmışdı. bu insanlar filmə ironiyanan yaxınlaşmaq və özləri özlərini dolamaq qabiliyyətlərinə çatmışdılar. getdikcə klassik film üslubunun unudulması və artıq film üslubunun fransızvari keçidlərlər* jump cut , texnikalarla yaranmasını asanlıqla görmək mümkün idi.
68 fransız ayaqlanmasında cannes film festivalına basqın edən godard və truffaut, bütün film münsüflərini döyür və sinemanın pərdələrini yerə endirərək qışqırırlar: kino küçələrdədir!
əslində sinematekin yaratdığı bu insanlardan daha azını gözləmək də mümkünsüz olardı.