1. hərkəsin uşaqlıq travmaları var və onları dolaylı yollarla bildirmək istəkləri yaranır. bəziləri bunu istəməyərək ifadə edirlər, bəziləri o travmaların ağırlığını yüngüllüşdirmək üçün. bəzən ifadə formaları dillər, bəzən isə hərəkətlərlə ifşa edilir. ifadələrin dili danışıq yoluyla, biraz daha dərin fikirləşsək, yazıyla, musiqi və filmlə ortalığa çıxır. the 400 blows isə uşaqlığına, travmalarına qayıtmaq istəyənlər üçün iki saata yaxın bir müddətə sıxışdırılmış bir truffaut filmdir. truffaut bu filmdə öz uşaqlığına qayıdır. anası və ona soyadını verərək atalıq edən atasıyla qarşılaşır. addım başı qarşılaşmaq ehtimalımız yüksək olan bu fransız ailəsindən savayı, məktəb, məktəb vaxtı susan və dəyər görməyən uşağın halları ilə yenidən üzləşir. truffaut ilk uzun metraj filmində öz uşaqlığını kameranın qarşısına qoyaraq suallarla travmanın ağırlığını ölçməyə başlayır. normal ailə dəyərləriylə böyüyən uşaqların yad hissiylə izləyəcəyi olan bu film, antonio doinelin, yəni truffautun keçmişinə verdiyi suallardır.