1. fikir - qarşı fikir (konflikt=drama) prinsipinə əsasən, klassik ədəbiyyatın qatı qaydalarına qarşı romantizm doğulmuşdu. 18.əsrdə yaranmasına baxmayaraq, cərəyanın prinsiplərini ilk dəfə victor hugonun cromwell oyununda oxuyuruq.
romantizmdə hisslərə və hisslərin hansı formada yansıdılacağına diqqət yetirilir. romantizm üçün millət qavramı vacibdir, ona görə də mövzular ağırlıqlı olaraq din, kültür və tarixdən seçilir. klassik teatr mətnlərinin əksinə, teatr pərdələrində insan ölümünə romantizm pozitiv reaksiya verir və şiddətin yanıdılmasında problem axtarmır. romantizmdə təsadüflərlə tez-tez qarşılaşmaq ehtimalımız var. bu daha çox hekayələrin mistik və davam edici hala gəlməsi üçün, yazıçısı tərəfindən yaradılır. shakespeare romantizmin ilk memarlarından* yazıçılarından biridir, hətta mənə görə birincisi.
digər yazıçıları isə: montesquie, jean jacques rousseau, voltaire, victor hugo, lamartine, alexandre dumas pere, françois rene, (gbkz: goethe" class="bbcodeout gbkz" title="" class="bbcodeout" title="(gbkz: - boş başlıq - bu barədə ilk sən yaz!" rel="nofollow">(gbkz: goethe">" class="bbcodeout" title="(gbkz: - boş başlıq - bu barədə ilk sən yaz!" rel="nofollow">(gbkz: goethe, musset, schiller, lord byron.
nə qədər bugün montesquie, rousseau, goethe popsta ikonları olsalar da, musset, rene və schiller mütləq vərəqlənməlidir.