7. vance: uzun zamandır taziyelerden haber alamıyoruz hansen?.kış koleksiyonu.
paylaşmak istediğin bir şeyler var mı?
tom: hayır.yok aslında.
vance: tamam.sana tekrar döneceğiz.
tom: aslında bir şey var.
vance: evet tom?
tom: kedi hakkında bir şey söyleyebilir miyim?
vance: peki olur.
tom: bu…rhoda saygısızlık etmek istemem ama bu bok gibi olmuş. “peşini bırakma”, başarabilirsin”? bunlar teşvik edici değil, intihara meyledici. ”peşini bırakma” diyen turşu birazdan ölecek. bunların hepsi yalan. biz yalancıyız. düşünsenize. insanlar neden bunları satın alıyor? nasıl hissettiklerini ifade ettiği için değil söylemekten ya da hissetmekten korktukları şeyleri ifade etmek için alıyorlar. biz de onlara kolay yoldan gitmeleri için hizmet veriyoruz. biliyor musunuz? canı cehenneme diyorum! gelin amerika’ya karşı dürüst davranalım.en azından bırakalım da kendi adlarına konuşabilsinler.değil mi? demek istediğim,bakın. şuna bir bakın.”yeni bebeğinizle mutlu bir hayat dilerim.”şu nasıl: ”yeni bebeğinizle mutlu bir hayat dilerim. sanırım bu gece hayatının da bitmesi demek.kolay gelsin ahbap.”peki ya şuna ne demeli? üzerinde güzel güzel kalpler olan? sanırım bunun nereye varacağını biliyorum.”sevgililer günün kutlu olsun aşkım. seni seviyorum. “ne kadar da tatlı!
onu seviyormuş! bu tam da benim bahsettiğim şey. ne demek ki bu?aşkmış. siz biliyor musunuz? sen? herhangi biri? biri bana bu kartı verseydi bay vance, onu yerdim.
bu kartlar, filmler,pop şarkıları bize yalan söyledikleri için suçlular.tüm bu kalp kırıklıkları
ve her şey için.bundan biz de sorumluyuz.ben de sorumluyum.bence burada kötü bir şey yapıyoruz.insanlar nasıl hissettiklerini söyleyebilmeli.gerçekte nasıl hissettiklerini.yabancı birinin ağızlarına yapıştırdıkları sözleri değil.onlar için hiçbir anlam ifade etmeyen ”aşk” gibi sözcükleri değil.kusura bakmayın.özür dilerim.bu dünyada ben olmadan da yeteri kadar saçmalık var.