3. yalnızlığın memarı.


bruatigan intihar etdiyindən sonra, meyidi bir ay sonra tapıldı. o dərəcə yalnızlığı var idi. salinger qədər səssiz və şeirsəl idi.

montana 70ci ilin sonlarına tərəf o insanı tanımırdı. yəni külək hər şeyi aparmayacaq kitabından sonra fərq olunsa da, heç nə dəyişmədi. əlvida edward və edward əmilər, bəxtsiz qadınlar, amerikanın quru balıqları, yerini dəyişdirmədi. bəlkə də inanmayacaqsınız amma, margaret də, çirkinliyi bütün keçən vaxta rəğmən qorumağı bacardı.
brautigan beatnik deyildi. yaponiyalı da. o qədər gözəlsən ki, yağış başladı cümlələrini yazdığı vaxt da beatnik olmağı istəməmişdi. * bu entry brautigan tərzi yazılır
supermarket sevgilərinə inanan, uzun müddətli ola bilməyən, qısa şeirlər yazan, vaxt aşırı ağlamağı bacaran, qəhvə içmək üçün nostaljiq sevgililərinin qapısını döyən bu insanın - ən az- bir şeirini, düz yazısını oxumağınız lazımdır.
bəzən fikirləşirəm ki brautigan bütün sinir sistemini abort etdirir və möhtəşəm abort romanını yazır. abort romanı biraz sözlük-ə oxşayır.