13. 16 yaşına kimi, kofe içə bilməmişəm. nədənsə, hər dəfə içəndə başım ağrıyır, ürəyim bulanırdı. helə bil ki, mədəm kofeni götürmürdü. sonra birdən-birə kofeya qarşı olan sevgim artdı. ogün-bugündür ki, sevə-sevə içirəm. qardaş, bəlkə də indi kofeni məndən çox sevən 2-ci adam yoxdur, belə düşünürəm. amma bu marijinal yığını yenə mənim əsəblərimnən oynuyur. ay qardaş, başa düşdük ki, kofeni sevirsən, normal birşeydir. kofeni kim sevməz ki ? daha onu facebookda hər statusuvuza yazmağın nə əlaqəsi ? kofeni çox sevirəm, indiyə qədər də əyər, 1 status belə kofedən yazmışamsa, şərəfsiz olaram. yığılmışıq əlinizdən blət. hara qaçaq, ala əlinizdən ? hansı statusa və ya şəklə baxırsan, "çay, mandarin, kofe" sışdız konkret. bəsti də ala, poxunu çıxartmayın. sevdiyimiz şeylərə qarşı olan-qalan həvəsimizi də öldürürsünüz.

(bax: marjinallığın poxunu çıxarmaq)