chinese democracy

2. Elə albomlar var ki, onları dinləmək üçün musiqi zövqünə ehtiyac yoxdur; sadəcə, həyatın səni bir balaca əzməsi kifayət edir. Chinese Democracy də belə albomlardandır. Guns N’ Roses-un illərlə davam edən yaradıcılıq böhranından, dəyişikliklərdən və gözləmələrdən sonra 2008-ci ildə yayımladığı bu albomun özündə qəribə bir yorğunluq var. Sanki kimsə bir vaxtlar verdiyi sözü tutmaq üçün illərlə çalışıb-vuruşub, amma indi sözün kimə verildiyini artıq heç kim xatırlamır.
Albomun içində bir mahnı var: This I Love. Onu ilk dəfə dinləyəndə adam elə bilir ki, bu, itirilmiş bir qadına yazılmış mahnıdır. Sonra başa düşür ki, itirilmiş qadın yalnız başlanğıcdır. Əslində, mahnı insanın özündən sonra geridə qoyduğu adama, yaşadığı günlərə və heç vaxt geri qaytara bilməyəcəyi özünə yazılıb.
Maraqlısı budur ki, mahnını Axl Rose özü yazıb. Albomdakı digər mahnılardan fərqli olaraq, This I Love onun tək müəllif kimi göstərildiyi yeganə əsərdir. Rose sonralar bu mahnının oxumaq baxımından ən emosional mahnı olduğunu da söyləyib.

Maraqlıdır ki, bu mahnını dinləyəndə keçmişi xatırlamıram. Keçmişin içində yenidən yaşamağa başlayıram. Aralarındakı fərq böyükdür. Xatirə hadisənin özünü yada salır, musiqi isə onun ağrısını. illər keçir, bəzi adamların üzünü unutmağa başlayırsan, bir vaxtlar səni gecələr yatmağa qoymayan fikirlər gündəlik həyatın səs-küyündə itib gedir. Sonra bir neçə piano akkordu eşidirsən və anlayırsan ki, heç nə tamamilə yoxa çıxmayıb.

Mənim də elə günlərim olub ki, kaş onları heç yaşamamış olaydım. Daha pisi, elə şeylər var ki, insan onların başına gəlməsindən çox, özünün həmin hadisələrdəki payından əziyyət çəkir. Zamanın hər şeyi düzəltdiyini deyirlər. Zaman, əslində, insanı baş verənlərlə yaşamağa öyrəşdirir. Günahın, peşmanlığın, itirilmiş bir münasibətin üstünə toz çökür. Amma tozun altında nə olduğunu bilirsən. Heç kimin görmədiyi bir otaqda özünü mühakimə etmək üçün vəkilə də, hakimə də, şahidə də ehtiyac qalmır.
This I Love mənim üçün həmin otağın qapısını açır.
Mahnıda məni tutub saxlayan yalnız itirilmiş sevginin ağrısı deyil. Daha ağır bir duyğu var: insanın geri dönə bilməyəcəyi bir nöqtənin mövcudluğunu qəbul etməsi. Keçmişdəki özünlə görüşmək, onun qarşısında dayanıb bəzi şeyləri başqa cür edə biləcəyini demək istəyirsən. Amma o adam artıq mövcud deyil. O, sənin yaddaşında yaşayan, indiki ağlınla mühakimə etdiyin köhnə biridir. işin ən qəddar tərəfi də budur ki, hökmü indiki sən verir, cəzanı isə hər ikiniz çəkirsiniz.
Bəzən düşünürəm, bu mahnını niyə məhz ağrılı günlərimlə uzlaşdırmışam? Axı musiqi hadisələrin şahidi olmayıb. Mənim harada olduğumu, nə düşündüyümü, hansı gecə özümə nifrət etdiyimi bilmir. Bəlkə də elə buna görə ona güvənirəm. insanların yaddaşı dəyişir, sözlər başqa mənalar qazanır, hətta bir vaxtlar birlikdə yaşadığın hadisələr haqqında belə iki fərqli həqiqət yaranır. Mahnı isə heç nə soruşmur. Sadəcə başlayır və mən artıq özümü izah etməli olmuram.
Mən bu mahnını dinləyəndə heç də həmişə keçmişə qayıtmıram. Bəzən gələcəkdən qorxuram. Bir gün bütün bunların ağrısının azalacağından, başıma gələnlərin adi bir bioqrafik məlumata çevriləcəyindən... Sanki əzabımı itirsəm, onunla birlikdə yaşadıqlarımın həqiqiliyini də itirəcəyəm. Fransız şairi Buske demiş "yaralarım məndən əvvəl mövcud olub, mən isə onları öz bədənimdə daşımaq üçün doğulmuşam."
Halbuki insanın sağalması keçmişini inkar etməsi deyil. Sadəcə, onun qarşısında hər gün ifadə vermək məcburiyyətindən qurtulursan.

Mahnı bitir. Mən yenə öz həyatıma qayıdıram, o həyatın içində baş vermiş hadisələrə isə heç nə olmamış kimi yanaşıram. insan qəribə məxluqdur: bir vaxtlar onu məhv edən şeylərlə yaşamağı öyrənir, sonra həmin şeyləri xatırladan mahnılara sevə-sevə qulaq asır. Özünü sağalmış hesab edir, halbuki sadəcə, yarasının ünvanını əzbərləyib.
This I Love mənə bunu xatırladır: keçmişi geridə qoymaq mümkündür, amma keçmişin səni geridə qoyacağına dair heç bir zəmanət yoxdur. Hər şeyin bitdiyinə inanmaq üçün mahnının son akkordunu gözləyirsən. Akkord bitir.
Qəribədir, insan bir gün ağrılarından xilas olur, amma bəzi vaxtlarda həmin ağrılı günlərin ən gözəl mahnısını dinləmək üçün yenidən qulaqlıqlarını taxır.

chinese democracy

Yalnız deyilsən!