uşaq vaxtı oxunub unudulmayan kitablar
| təhsil23,411 | 56 | 98
əjdahalar googlla
sözaltı etiraf - sözaltı günlük - acı uşaqlıq xatirələri - güldürən hadisələr - sözaltı sözlük - uşaq ağlı ilə inanılanlar - ata - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar - ataya demək istənilənlər - 90-cı illərdə uşaq olmaq
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860bu kitabı oxuyarkən keçirdiyim hisslər hələ də yadımdadır. ilk oxuduğum kitabın hansı olduğu yadımda deyil ama mənə kitab oxumağı sevdirən kitabların başında bu kitab gəlir. kitabı oxumağım sinifimizdəkilərlə aramın yaxşı olmadığı vaxta təsadüf etmişdi. ruh halım elə də yaxşı deyildi. amma kitabı oxuyarkən məni güldürən cümlələr əhvalımın düzəlməsinə kömək edir, tom'un atıldığı macəralar monoton həyatıma rəng qatırdı. artıq həaytımdakı gərginliklərdən qaçmaqda mənə kömək edəcək yeni bir dost tapmışdım. və əslində bununla yaşıdlarımla aramdakı fərq böyüməyə və mənim get-gedə "kitabların sehirli aləmi"-nin daha da dərinlərinə səyahət etməmlə uçuruma çevrildi.
(baxma: heraklın 12 qəhrəmanlığı)
(bax: yeddi gözəl) -*
demək olar oxuduqlarımın əksəriyyəti yadımdadır çünki hamısından bir parçacıq da olsa həyatımda yaşayıram, məsələn yeddi gözəldə kiçik bir tilsim var , pilləkanda quraşdırılıb ona əməl etməyənləri yuxarıda ölüm gözləyir, qaqaş onu qırmaq üçün pilləkənləri iki iki qət edir, hansı pilləkən məftillə yuxarı bərkidilibsə heykəldən çıxan qılınc onun boynunu vurur, hansında yoxsa ancaq bu zaman heykəl mexanizmi sabit qalır. əksər oğlan kimi mən də balacalıqdan blokun pillələri ilə iki iki çıxdığım olurdu. tez tez də yadıma düşürdü. qeyri ixtiyari pillələrin bərkidildiyi yerə baxırdım və bu vərdişə çevrildi
yaxud grimm qardaşlarının yazdığı sinnober ləqəbli balaca saxes, son illər bunun uşaqlar üçün yazılmış nağıl olduğundan daha çox siyasi alleqorik hekayə olduğunu düşünməyə başlamışam
(bax: əlifba)
xəritə ilə bərabər oxumuşdum kitabı. onlar bir yerdən digərinə səfər etdikcə mən də xəritədə trayektoriyalarını cızırdım. ilk iri həcmli kitabım olub. nəyi də unutsam onu unutmayacam.
peter pan sindromu, heç vaxt böyümeyen uşaq olmaq.
üstünden 25 il keçse de öz tesirini saxlayan kitablardandı. etrafımıza diqqetle baxsaq gizli peter panları tapa bilerik.
ceyms fenimor kuper - sonuncu mogikan
antoine de saint-exupéry - le petit prince
astrid lindqren - karlson
üzv ol