1. dəyişikliyi sözün kökündəcə gedən dillərdir. belə dillərə insirafi dillər də deyilir.
dilçilikdə söz iki cür fleksiyaya uğraya bilər: daxili və xarici. məsələn rus dilində sözünson hərflərində olan dəyişiklik əksərən kökün tələffüzünə "köklü" şəkildə təsir etmir. (karta, kartı, na karte kimi)
daxili fleksiya isə, fleksiyanın kəskin təzahürüdür. əsasən ərəb dilində ismin cəmlənməsi, "bab"-"əbvab" (qapı-qapılar) həbib-əhbab (sevimli-sevimlilər) felin təsriflənməsi "yəqtulu" (öldür), "yuqtəlu "(öldürülür), "qətələ" (öldürdü), "qütula" (öldürüldü) buna misaldır. eyni zamanda daxili fleksiyaya ingilis dilində də həm bəzən ismin cəmlənməsində, "mouse" (siçan) "mice" (siçanlar) həm də, qaydasız fellərin keçmiş zamanlarında "write"-"wrote", "think"-"thought" rast gəlirik.