azərbaycandan rədd olub getmək

| anket

əjdaha lazımdı   googllalink

    61. bakıda yaşasaydım, mottom bu musiqi olardı.
    çıxıb getmə planları qurarkən indiki zaman süzülüb gedir.
    yaşadığınız şəhərə meydan oxuyun, sizi əzməsinə icazə verməyin.

    ahmedowsky trionu və sizin kimi digər minlərlə insanı kəşf edin.
    (youtube: )
    62. Problemi həll etməyə çalışmaq əvəzinə seçdiyin yoldursa, səni də problemin parçasına çevirən hərəkətdir.
    63. Mənim əsla etməyəcəyim şey. Hal-hazırda avropaya master üçün hazırlaşan birisinin deməsi olduqca paradoks, gülünc vəziyət yaratsa da, elə deyil.

    Ümumiyyətlə, sistemin pis olması, ölkənin əsasının göt yığınından ibarət olmasına görə ölkəni tərk etmək olduqca təbii seçimdir, kimsə də tərk edən birisini hər hansı əsasla qınaması ağıla, məntiqə sığan bir şey deyil. Əvəllər mən də ölkəni tərk edib, qurtulmaq istəyirdim. Nədən qurtulmaq istədiyimi bilmədən qaçmaq istəyirdim. Müəyyən zaman sonra anlayırsan ki, sənin bunu istəməyin sənin istəyin nəticəsində doğan bir şey deyil, sənin buna məcbur buraxılmanla yaranan istəkdir. Bəli, elə idi. kimin qozunadır axı azərbaycan kimi ikinci dünya ölkəsi?

    Haqların tapdalandığı, daha doğrusu, haqqının kağız üzərində olduğu ölkədə kim qalar? qaça bilən qaçar. bəs hara kimi? sən qaç, mən qaçım, qaça bilən qaçsın, geriyə də 80 % səslə kütləni idarə edən rəhbər, 80 %-lik axmaq - ki belə davam edərsə, o kütlənin artacağına şübhə yoxdur - kütlə qalacaq. həmin 20 % də elə məhz sənin və mənim kimilər ucbatından itib, batacaq. üçüncü qarabağ müharibəsində öləcək.

    Mübarizə aparmaq küçəyə çıxmaqla olmur təkcə. heç xaricə çıxıb oradan tırka verməklə də mübarizə aparmaq demək deyil. Ümumiyyətlə, mübarizəyə gərək varmı ki? Toxunmaq istədiyim nöqtə mənim millətçilik duyğularımın təzahürü əsasında formalaşan şeylər deyil, onsuz bilənlər bilir ki, din, siyasət kimi mövzular qozuma deyil. Mənim bəhs etdiyim ölkənin gəncləridir. Elə sənin, mənim kimi.

    4-5 gün əvvəl uzun müddət görüşmədiyim dostumla görüşmüşdüm. Uşaqlıqdan, məktəbimizdən danışdıq. Sinifyoldaşlarımızdan, o biri uşaqlardan. axırda da mövzu fırlandı ikinci qarabağ müharibəsinə. "Bizim uşaqlar da şəhid oldu", - deyəndə heç bilmədim nə deyim. davam etdi, saydı adların. "filankəs, filankəs, filankəs" dedikcə ağlamaq tutdu orada. hərəsi də parlaq ola biləcək insanlar idi. neçəsi ilə oturub fizika dərsində nələr-nələr düzəldirdik, nələr öyrənmişdim hərəsindən. nə dərəcə mədəni, etikalı olan oğlanlar idi. nə oldular? onsuz doğulanda heç istəmədikləri həyatı seçdikdə - kimsəsizlər evinə düşdükdə bir sikdirmişdilər, beyinləri olduğu halda hansısa qəhbənin balasının üzündən oxumadıqda bir sikdirdilər, sonra da kimisi fəhlə oldu, kimisi satıcı, kimisi elə qaldı kimsəsiz, kimisinin uzaqdan qohumu gəlirdi, götürürdü.
    mən də o şanslılardan idim, dayım götürmüşdü, boya-başa çatdırıb, oxutdu.
    Digərləri isə elə kimsəsiz doğuldular, kimsəsiz də öldülər. onsuz ölmüşdülər, hansısa qancıq kayfı üçün doğanda ölmüşdü onlar, elə doğulanda öldülər.

    Azərbaycan xalq cumhuriyyəti 1919-cu il sentyabrın 1-də Bakı Dövlət Universitetinin yaradılması haqqında verilən tarixi sərəncamla yanaşı, parlament hökumətin təklifi ilə 100 nəfər azərbaycanlı tələbənin xaricə göndərilməsi barədə qanun da qəbul etdi.

    Ümumilikdə, 1919-1920-ci il tədris ili üçün Azərbaycan Cümhuriyyəti Parlamentinin xaricdə təhsil almağa göndərilən azərbaycanlı tələbələrə vəsait ödənilməsi haqqında qərarı ilə bu məqsəd üçün dövlət xəzinəsindən Xalq Maarif Nazirliyinin sərəncamına 7 milyon manat ayrılmışdı. Avropa məktəblərinə göndərilən hər tələbəyə ayda 400 frank təqaüd və 1000 frank yol xərci, Rusiya ali məktəblərinə göndəriləcək tələbələrə isə hər ay 3 min rubl təqaüd və 1000 manat yol xərci ayrılmışdı. Nəticədə isə komissiyanın yekun rəyinə əsasən Xalq Maarif Nazirliyi tərəfindən 49 nəfərin Almaniyaya, 27 nəfərin Fransaya, 4 nəfərin italiyaya, 1 nəfərin ingiltərəyə, 6 nəfərin Türkiyəyə, 13 nəfərin isə Rusiyaya göndərilməsi barədə sənəd verildi. mənbə link

    hər bir şəxs yaxşı anlayırdı ki, cumhuriyyətin ömrü çox deyildi. Cumhuriyyətçilər də anlayırdı ki, çıxış yolu elə o gəncdədir - azərbaycan gəncində, ona görə bu qədər vəsait ayırdı, kef çəkməsi üçün deyil. bu mövzunu daha yaxşı anlamaq üçün atatürkün sözləri ilə bitirirəm: "Sizi birer kıvılcım olarak gönderiyorum; alevler olarak geri dönmelisiniz".

    Ümid edirəm, heç bir problem yaranmaz və mən də alov kimi geri dönüb, kimsəsizlər evindəki gənclərin kimisi olaram, üçüncü qarabağ müharibəsində ölməmələri üçün onların kimisə olacağam!
    64. universitetin birinci kursunda olanda yolda bir "qazel" saxladı. 40-50 yaş arasında olan bir kişi sürürdü. Sağolsun məni yolda qoymamışdı. Qısa tanışlıqdan sonra söhbət fırlandı gəldi ölkəyə.
    "Adam kimi yaşamaq istəyirsənsə xaricə, avropaya get. Burada insanın dəyəri yoxdur. Buralar nədi axı, Əfqanıstana oxşayır. Oxu qurtar, qaç buralardan. Mən qaça bilmədim, indi it kimi peşmanam."
    Bu şəkili də atmaq adətdəndir.


sən də yaz!