1. - "cəllad" sözü ərəb dilində "qamçı vuran, əziyyət edən" mənasını verir.
- osmanlı imperiyasında cəlladlar 15-ci əsrdən etibarən istifadə edilməyə başlanılıb. edam cəzasına məhkum olanların ölümləri cəlladlardan olurdu.
- cəllad olacaq insanlar əsasən xorvat və qaraçılardan seçilirdi.
- yalnız kar və lal olan insanlar cəllad olaraq istifadə edilirdi. bunda da məqsəd ölümə məhkum olmuş insanların son sözlərinin cəlladları mənfi yöndə təsirləndirə bilməməsi idi.
- dövlət adamlarını edam edərkən onları sıravi cəlladlar yox, "cəlladbaşı" adlanan yuxarı rütbəli cəlladlar edam edirdi.
- edama məhkum olmuş oğruları cəlladlar məhz oğurluğa girdikləri evin qarşısında asırdılar.
- günahsız bir insanı öldürən qatıllər işgəncə verilərək öldürülürdü. bu səbəbdən ölkədə nadir hallarda insanlar bir-birlərini öldürürdü.
- ölümə məhkum edilənləri cəlladlara təhvil verərkən, məhkumların üzərindən çıxan hər şey cəlladlara qalırdı. bu əşyalar toplanaraq ildə 1-2 dəfə təşkil olunan "cəllad bazarı"nda satılırdı. uğursuz olmasına inanıldığı və alıcısının az olduğu üçün bu bazarlarda satışa çıxarılan çox qiymətli əşyalar belə çox ucuz qiymətə satılırdı.
- cəlladlar heç vaxt evlənmirdilər. xalq onları sevmirdi. lal və kar olduqları üçün hər zaman tənha yaşayırdılar.
- cəlladlar vəfat edərkən məzar daşlarına adları yazılmırdı. bunun da məqsədi insanların hər dəfə məzarı görəndə onları tanıyıb lənət oxumalarının qarşısını almaq idi.