depresiyaya düşən birinin dünyanı qara görməsi



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. dünya qara geyinib . hər şeyin rəngi tünd və mənim yeganə dostum əziz qaranlıqdır.masama həvəslə yığdığım hərşeyə dönürəm yavaş yavaş. tərk edirəm onları , hər şeyi . qaranlığa qərq olsun hamısı . mən də qalmayım . heç nə qalmasın. uzaqda hürən it də sussun . xarab krantın 10sn də bir buraxdığı damcı da sussun . göydə eyni ulduzlara baxan biri varsa ikimizin ruhu bir anlığa yer dəyişsin .. palıd ağacı olum , ələngəz dağı olum , hər gecəni tənha keçirən orta məktəb olum , arabir yağış yağsın , qar yağsın üstümə , arabir ildırım çaxsın . axşamüstü dəmlənən samovarın qoxusu gəlsin üstümə .. amma həmişə qaranlıq olsun .. mən olmayım
    2. Buludlu, yağışlı havalari sevmek , axşam evde ışığı yandırmamaq , qaranlığı sevmek qısacası.Daha çox depresif mahnılara qulağ asmaq
    3. Mike Dooley - "Notes From the Universe" kitabında deyir ki, "özünüzü çox xoşbəxt hissetdiyində insana elə gəlir ki o həmişə xoşbəxt olub və olacaq, eynisi insanın özünü bədbəxt, biçarə hissetdiyi hal üçün də keçərlidir." Loru dildə desək, fikirləşirik ki belə gəlib belə də gedəcək. Ama Mike müəllimin dediyində də doğruluq payı var. Xüsusilə depressif zamanlarımızda xatırlamağa dəyər bir doğruluq, fakt.


sən də yaz!