hamınıza nifrət edirəm amma tək olanda da sıxılıram



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Təbii ehtiyac kimi formalaşan sosiallaşma ehtirası ilə mənasız kütlədən uzaq durma istəyinin kəsişməsi. (Bu, hamı üçün keçərli deyil təbii ki)
    Çox sıxılıramsa, həyatımdan çox narazıyamsa mütləq yeni insan tanıma eşqinə düşürəm. Bir gün ərzində 5-7 insanla tanış olub yaxınlaşdığım belə olur. Bir dəfə mağazada bir qızla söhbətimiz tutmuşdu deyə nömrəsini almışam. Bir dəfə də birinə xaricdə təhsillə bağlı scholarahip temalarında kömək üçün fb profilimi vermişəm. Bu dediklərimi öz çevrəmdəki insanlara da tətbiq edə bilərəm amma xəstəlik kimi bir şeydi, gərək yeni olsun. Çox maraqlı bir məsələ ilə bağlı tanıdığım birindən yeni də olsa fikir eşitmək istəmirəm, amma kafedə qonşu stolda oturanları bu söhbətə cəlb etməyi sevirəm. Yeni tanıdığım insanların 70-80 faizindən xoşum gəlmir, cəmi <2 faizi çox fərqli çıxır. Amma tekbaşımayken canım sıkılıyo deyirəm və buna davam edirəm -*


sən də yaz!