a cure for wellness



facebook twitter əjdaha lazımdı   izləmə   lələ   mən   googllalink

    1. Gore Verbinskinin axırıncı filmi.
    Deməli bir iki ay qabaq oturub ən xoşuma gələn kino reviewer-ı olan chris stuckmann-in videolarına baxırdım. Birdən bu kino çıxdı qabağıma. Videoda chris danışdı danışdı aləmi biraz qatdı bir-birinə, amma axırda dedi ki, xoşuna gəlib zad, fikrincə gələcəkdə klassik olacaq filmlərdən biridi. Mənə də kino gərək adı olsun, gərək hekayəsi maraqlı gəldi dedim vaxt olanda baxaram. trailerinə baxdım heç nə anlamaq olmur. sinopsisini oxudum yenə baş çıxartmaq olmur.

    nəysə söhbəti uzatmayım oturdum ilin bu vaxtı imtahan zad qozlamayaraq baxdım. qabaqcadan onu deyim ki, qorxu kinolarını elə də sevmirəm. jump scare zad mənlik deyil. ona görə ən az baxdığım film janrıdı bəlkə də. həm də imdb-də, rotten tomatoes-da zadda ağzına sıçıblar kinonun. rt-si 42di yəni siz düşünün.

    deməli kinonun qəhrəmanı Lockhart adında bir dənə wall streetdə işləyən biridi. bunun işlədiyi firmanın ceo-su isveçrəyə sanatoriyaya istirahətə gedir. sonra da firmaya məktub yazır ki, geri qayıtmayacam, hamımızın içində bir xəstəlik var zad. buna görə də lockhartı göndərirlər isveçrəyə ki, tut bunu gətir, burda pox-poxa qarışıb. hekayə qısaca belədi amma o qədər qarışıqdır ki, neçə gündür üstündə fikirləşirəm, hələ də tam qərara gələ bilməmişəm bəzi şeylər haqqında. -*

    əgər internetdə araşdırsaz görərsiz ki, hamı kinonun kinematoqrafiyasını tərifləyir. necə tərifləməsinlər ki? ilk səhnədən hər şey göz oxşayır. kinonun ən başında bir dənə establishing shot var, binalar zad, sadəcə olaraq möhtəşəmdi. buna baxanda tək düşündüyüm həyatımda heç vaxt nə qədər çalışsam da heç nəyi bu qədər yaxşı çəkə bilməyəcəyimdi. (trailerına baxsaz ilk shot budu). insan gözünü çəkmək istəmir. verbinskiyə bir dənə medal düşür sadəcə buna görə. mənim neçə vaxtdı bu qədər yadda qalan, göz oxşayan kinematoqrafiya görməmişdim hər hansı bir kinoda. yəni, blade runner 2049 zad da qəşəngdi, ancaq bu kinonunki başqa aləmdi. sadəcə buna görə baxmağa dəyər məncə.

    bir iki kəlmə də color gradingdən deyim. mükəmməldi məncə. kinonun tonuna çox uyğundu. new york, ofislər, isveçrə dağları, qala zad çox gözəl görsənir.

    nəysə indi hekayəsi haqqında danışım. deməli bu kino haqqında bir- iki dəqiqə araşdırma aparsaz, hamı bunun haqqında danışır. hamı bunu müzakirə eləyir. ilk olaraq film dəhşət uzundu. tam olaraq 146 dəqiqə. yəni bu qədər vaxtda nə haqqında danışılır deyə soruşsaz hərə bir söz deyər. kino da mənası olmayan dəhşət çox səhnə var. yəni fikirləşdikcə daha da məna vermir. redditdə hamı yazır ki, bəs bu səhnənin mənası yox idi, bu səhnəni göstərdilər amma axırını bir yerə bağlamadılar vs. hekayə lazımsız dərəcə qarışıqdı. yəni bir enemy, donnie darko zad dərəcəsində mind fuck deyil, sadəcə olaraq o qədər qarışıq və hər yerə yozula bilən bir hekayəsi var ki, içində çıxmaq olmur. hər teoriya adamın ağlına batır. biraz "hər məna verə bilər, ona görə də heç bir məna vermir" demək də olar. -*

    hamı deyir ki, bəs kinonun sonunda babat sıçdılar, bir nöqtə var orda qurtarsaydılar daha yaxşı olardı zad. mən də qismən qatılıram.

    mən həyatımda heç bir kino haqqında bu qədər qərarsız qalmamışam. nələri sevib nələri sevmədiyimi belə tam olaraq qərarlaşdıra bilmirəm. -*

    nəysə biraz çox yazdım. son bir neçə ildə ən çox yadımda qalan kino oldu. 146 dəqiqəlik kinonun hər səhnəsi yadımdadır demək olar. sırf buna görə tərifə layiqdir. hekayəsi hamıya görə deyil, çox insan iyrənəcək, nifrət eləyəcək. həm də dediyim ki, hekayə o qədər də yaxşı yazılmadığı üçün, "bu kino hara gedir, iki saatdı bir pox olmuyub" deyə də bilərsiz.

    son zamanlarda heç bir kinonu bu qədər sevməmişdim və üzərində düşünməmişdim. kinoda elə bir keyfiyyət var ki, insan sıxılmır. düzdür, hekayə üzərində nə qədər çox düşünsən o qədər də çox poxdan olur. amma məncə yenə də izləməyə dəyər.

    bu qədər yazdım çünki heçkim bu kino haqqında danışmır və məncə bu kino üzərində müzakirə eləməyə dəyər.


sən də yaz!