ortada qalmaq



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Nə uğurlu nə də uğursuz bir insan olmaqdır. Həyatda bir yol seçə bilməməkdir. Təhsil almayan insanlar işləyir, peşəyə yiyələnir, təhsil alanlar da mükəmməl təhsil alaraq öz həyatların qurmağa çalışır. Amma ortada qalan insanlar nə çalışa bilir, nə də mükəmməl təhsil ala bilir. Aşağı səviyyəli bir universitetə daxil olur, dərslərə çalışır amma yenə də sözün əsl mənasında təhsil almaqdan çox uzaqdadır.
    Tanıdıqlarımdan bir çoxu səviyyəli universitetlərə daxil oldu, bir çoxu xaricdə təhsillərini davam etdirir, bəziləri də xaricə getməyə hazırlaşır. Bir çoxundan daha dünyagörüşlü, savadlı olsam da ortada qaldım, nə oxuyan kimi oxudum nə də oxumağın daşın atdım. Bir sahə üzrə ustalaşa bilmədim. zirvəyə çıxmağa başladım amma zirvənin təpəsinə çata bilmədim, zirvənin ortasında ilişib qaldım.
    Cəsur olub həyatdan istədiklərimi ala bilmədim. indi xəyallar qururam ara-sıra ancaq onları həyata keçirəcək nə imkan var nə də güc. Əslində ortada qalmağa real vəziyyət də səbəb ola bilər amma dərin düşünsək insanın özü ən böyük səbəbdir.
    2. Ömrününün sonuna qədər peşmançılıqlarla dolu bir həyata davam edəcəyinin göstəricisidir. Əgər daxilində hələ də bir istək/xəyal qırıntıları qalıbsa hər şey daha da ağır olur. Çünki, nə hal-hazır ki, həyatına öyrəşə və ya qəbullana bilirsən nə də digər istədiyin həyata keçə bilirsən. Getdikcə ətrafındakı insanlardan da uzaqlaşırsan* və beləcə həyatını beynindəki 1 ton negativ/qaranlıq fikirləri hər gün çək-çevir etməklə davam etdirirsən. Böyük ehtimalla evlənmək fikrindən də bir yerdən sonra daşınırsan. Çünki, öz problemlərin elə özünə ancaq bəs edir və başqa bir insanı da öz bataqlığına çəkmək istəmirsən. Ana, ata filan sağdırsa ən azından onları dolandırmaq* üçün yaşayırsan. Hamı vəfat edəndən sonra da təxminən 40 yaşı keçmiş olursan və geri qalan həyatını da hər gün, hər saat, hər dəqiqə, hər saniyə digər insanların həyatına baxıb, köks ötürməklə bitirirsən.
    Əslində ən yaxşı çıxış yolu vaxtında intihar etməkdir amma yenə o bir damcı daxilindəki ümid qoymur ki, "bəlkə sabah hər şey yaxşı oldu" amma olmur. Elə möcüzələr milyonda bir insanın başına gəlir və rahatlıqla deyə bilərəm ki, o sən olmayacaqsan. Ona görə də həmişə fikirləşmişəm ki, əgər artıq istədiyin anda istədiyin şeylərə nail olmamısansa və nail olmaq ehtimalın da artıq yoxdursa vaxtında həyatını sonlandırmaq ən gözəlidir. Çünki, peşman olduğun şeyləri həzm etmək hər adamın işi deyil və onunla yaşamaqdansa ölmək min dəfə daha yaxşıdır. Arxada qalanlara görə narahat olursunuzsa olmayın. Çünki, çətinliklə də olsa hamı bir gün unudulur.


sən də yaz!