guş qıl



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Musiqi islamda birmənalı qarşılanmır. Kimiləri bunu haram, kimi dindarlar isə azan və quran oxunarkən belə musiqi avazından istifadə olunduğu üçün musiqini müqəddəs sayırlar. Bu fikir də şairlərdən yan keçməmişdi.
    Bu mövzuya toxunan şairlərdən biri də Seyid əzim şirvanidir. guş qıl müxəmməsində musiqini tərənnüm etmişdir. Həmçinin muğamla ifa olunmuşdur.
    4:15dən başlayır.
    (youtube: )


    S. Ə. Şirvaninin musiqi ilə bağlı ən gözəl əsəri “Guş qıl...” müxəmməsi olsa da, şairin musiqiyə münasibəti yalnız bu şeirlə məhdudlaşmır. Müxtəlif janrlı şeirlərində o, musiqini ehtiramla yad edir, bəzən aşiqin iztirabını musiqi alətlərinin, xüsusilə, neyin yanıqlı səsi ilə müqayisə edir.


    Guş qıl, ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-kar,
    Agah ol, gör ki nədir naleyi-ney, nəğmeyi-tar,
    Nədir ol xüşk olan çubdə bu naleyi-zar
    Ki sədasından onun qarət olur səbrü qərar,
    Açma sən pərdəni, hər pərdədə var yüz əsrar.

    Qoymaz ol tarı müğənni niyə ağuşindən,
    Düşməz ol xanəbərəndazlərin duşindən,
    Huş ilə guş edə hər kimsə, gedər huşindən,
    Pənbeyi-ğəfləti çək sən dəxi can guşindən,
    Ta ki əsrari-nihanə olasan bərxurdar.

    Tut bərabər dəmi-isayə müğənni dəmini,
    Qılıb ehya özüvi, seyr elə ruh aləmini.
    Ziri-qəm olma, eşit nəğmeyi-zilü bəmini,
    Çəkmə aqilsən əgər, dəhri-müxalif qəmini,
    Şurə gəl nəğmə ilə çək qəmi-dünyayə həsar.

    Musiqi məclisinin əhli gərək əhli-bəsər,
    Ta görə pərdeyi-əsrardə yüz nəqşü süvər,
    Kim ki zövq əhli degil, anı hesab eylə həcər,
    Ləhni-Davud eləməz növi-cəmadatə əsər,
    Məni ərbabı edər guş-suxən, ey huşyar.


    Zahida,tarıya bax, məclisi-irfandır bu,
    Tarı əsbabi-mənahi demə, böhtandır bu,
    Meyi gör,saqiyə bax, gövsərü ğılmandır bu,
    Cümləsi pərtövi-ruxsareyi-sübhandır bu,
    Meydə həq nurunu gör, səhvinə qıl istiğfar.


sən də yaz!