swerf



əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Seks işçiliyini inkar edən radikal feministlərə verilən ad. Tatiana Varvinskaya seks işçiliyi haqqında belə yazır;
    "Mental sağlamlıqımızın əsas tərəfi öz bədənimizin və zehnimizin müəyyənləşməsidi - fiziki cəhətdən sağlamlıqımız və təhlükəsizliyimiz.

    Qəribədir ki, sekslə məşğul olmaq imkanı insanın bədən funksiyasıdır, cisimilikdən ayrı olaraq qəbul olunmaq üçün xüsusi bacarıq və yetənək deyil.

    Yaxşı və fizioloji seks üçün hər iki şəxs cinsi istək, cinsi iştah və cinsi "drayv" yaşamalıdı. Cinsi həyəcan insan fiziologiyasını sonrakı davam etdirməyə hazırlayır - qan cinsiyyət orqanlarına axır, axım olur və s. Həyəcanı olmayan bir kişidə ereksiya olmayacaq və cinsi əlaqəyə girə bilməyəcək - ən azından aktiv, nüfuz edən bir ortaq olaraq.

    Ancaq eyni zamanda, cəmiyyətimizdə qadınların cinsi fəaliyyətinə qarşı fərqli tələblər var - bir qadının cinsi ilə əlaqələndirilməsi, ərinə təslim olması, kişini razı salması, istəməsə də özünə yiyələnməyə icazə verilməsi üçün məqbul sayılır. Bir qadının fiziologiyası ereksiya tələb etmədiyi üçün - qadını istəkləri vacib olmur, bu cəhətdən xoşagəlməz və təsir edici travmatik cinsi əlagə yaranır "Döz, bəs sən necə doğacaqsan?" kimi sözlər deyilir. Bu, mədəniyyətimizin "tecavüz mədəniyyətidi" - şiddət mədəniyyəti.

    Dəvam eliyək. Mental sağlamlığımızın əsası bizim bədənimizin müəyyən eləyə bilməyimizdi. Yəni, bədənimiz zərər görmədiyi, bədənimizin əziyyət çəkmədiyi, bədənimiz mənfi bir hisslər keçirmədiyi vaxt, yəni zehnimiz bədənimizlə harmoniyada olanda. indi geriyə qayıdaq, həyəcan vermədən, iştahsız seks - bədənə pozitiv, xoş duyğular yaratmır, əksinə bədəndən ayrılma arzusuna səbəb olur. indi bunu gündə 10-20 cinsi əlagəyə çoxaldaq. Qırağa çəkəh ki insan bədəni bu gədər cinsi əlagəyə görə qurulmayıb, lap elə sevdiyi bir şəxs olsada belə. Bəs zehni ve fiziki ayrılmanı götürsək, onda nə olacaq?

    Yenidən psixoloji cəhəti unutmayaq. Sağlam seksuallıq, cinsi partnyorunuzu seçmək və ona emosional olmasa da ən azından fiziki cəhətdən cazibə yaşamaq imkanını verir. Yəni bu insanı istəyirsiz, amma o insanı istəmirsiz . Fahişələrin belə bir seçimi yoxdur. Onlar ümimiyyətlə cinsi əlaqə istəmirlər, ancaq mental ayrılma mexanizmindən istifadə eləyib, özlərini məcbur eləyib, bədənlərini müştəriyə verirlər. Hər kəsə - kökə, arıqa, qoxuluya, təraşsıza, dumanlıya, dərisi yırtılmışa, dərisi bərk olana. Fahişələrin cinsi istəyi yoxdur. Pul olmasaydı, yaxın əlaqə qurmazdılar. Bunu etmək məcburiyyətində qalırlar - xoşagəlməz insanları yaxınlıqlarına, öz daxillərinə buraxırlar. Yalnız bədənin siqnallarını deyil, həm də şəxsiyyətini içində saxlayırlar - iyrənmə, yaxınlıq istəməməsi, öz arzuları olmayan bir əşyaya çevrilmək. Bədən avtonomiyası yoxdu, fahişələr onlar üçün nə yaxşı və nə pis olduğunu təyin edə bilmirlər və bədən təcrübələri ilə yaşıya bilmirlər. Və onların heç bir hüquqları yoxdur. Burada normal seksuallıq haradadır? Bədən və zehin üçün təhlükəsizlik haradadır?
    Ayrışma mexanizminin necə işlədiyi anlamaq üçün ən azından Vikipedia məqaləsini oxuya bilər.

    indi iş və peşə haqqında. Ümumiyyətlə, heç olmasa çaşmamaq üçün, əlbəttə ki, Vikipediyanı yenidən oxumaqla başlaya bilərsiniz. Bəli, müəyyən bir nəticə əldə etmək üçün lazımi proses kompleksini yerinə yetirmək üçün. Peşəkar funksiyaların insanın şəxsiyyəti və fiziki xüsusiyyətləri ilə əlaqəsi olmaması üçün yalnız ayrı-ayrılıqda qeyd edəcəm. Xüsusi bir tapşırığı yerinə yetirən professional yada işçi öz bədənin avtonomiyasını saxlayır və öz bədənini bir bacarıq daşıyıcısı kimi istifadə eləyir, ayrı insanın əşya kimi istifadəsinə görə yox. Bəli, hətta yanğınsöndürən, xilaskar, hərbçi və psixoloq. Peşəkar tapşırıqlar özünü bədən səviyyəsində yaşamaqı, hiss və emosional planda tələb etmir, tapşırıqların yerinə yetirilməsi üçün beyini istifadə etmək yetərincədi.
    Cinsi fəaliyyət, bayaq yazdıqım kimi, bir insanın fiziki cəhətdən yaşamıdır, bir insana əlaqə olmayan tapşırıqların yerinə yetirilməsi deyil.

    Buna paralel olaraq, cəmiyyətimizdə belə bir fikir var ki, kişilər hər yerdə və hər zaman seksə ehtiyac duyurlar (və kimsə buna ehtiyac duymursa, o, əsl kişi deyil, və onda nəsə bir problem var) və qadınlara ümimiyyətlə seks lazım deyl (və ya nadir hallarda istək duyurlar) və bununla yalnız kişilərlə birlikdə həyatda başqa faydalar əldə etmək imkanı verdiyinə görə məşqul olurlar - ailəni və ərin istəyini qorumaq üçün, kişini aldatmaq və ona evlənmək və ya restoranlara, klublara getmək və s. üçün. Qadınların cinsi əlaqə üçün, zövq üçün kişilərlə cinsi əlaqədə ola biləcəyi fikri vətəndaşların başlarına sığmır. Uzunmüddətli münasibət axtarmayan, ancaq seks üçün cinsi əlaqəyə girməyə hazır olan qadınlar "yüngül əxlaqlı" kimi tənqid olunurlar, damğalanırlar (bəs necə olmalıdı onda? - yüngül olmuyan, çətin, ağır, necə bəs?) faişə kimi (aha, gəlib burda mənə deyin ki bu çöx hörmətli və vacib bir işdi!), və bu səbəblə cəmiyyət heç olmasa xoş seks üçün münasibətlər axtarmaq əvəzinə cinsi əlagəni qadınnan pulla almaq iddiasını dəstəkləyir."
    2. (bax: andrea dworkin)
    seks işçiliyini müsbət bir peşə kimi göstərmək əvəzinə qadınların seks işçiliyinə məcbur qalmadığı bir sistem üçün mübarizə edən insan. seks işçiliyini empowering bir peşə kimi göstərirlər, uşaq-muşaq gəlib deyir "sex work is work də", elə bil netflix serialı çəkirik, bütün seks işçilərini netfliksdəki eskort serialındakı kimi təsəvvür edirlər deyəsən. peşə olduğunu danan yoxdu amma bu peşə bir başa qadın eksploatasiyası üzərində qurulub. fiziki zorakılıq təhlükəsi var, xəstəliklər var, cəmiyyətdən təcrid olunma var, insan alveri var, travma var, qocalanda nə olacaqsan bilinmir, var oğlu var. bütün bunları gözardı edib "sex work is work" deyib seks işçiliyini tənqiddən imtina edənləri başa düşmürəm düzü. andrea dworkin bu dövrü görsə infarktdan ölərdi.


sən də yaz!