köhnə sevgilinin ölməsi

| sosial

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. çox pis təsir edən, özü ilə peşmanlığı, gözəl və acı xatirələri, hissləri gətirdiyi və ya apardığı bilinməyən, poxu poxa qataraq kimini Sevincə, kimini depressiyaya aparan, kimini isə, sadəcə gününü bir nöqtəyə zilləyərək keçməsinə vəsilə olan hadisə.

    p.s: ümumiyyətlə, şəxsi həyatım barəsində mənə yaxın olan insanlar istisna, digərlərinə danışmağı sevmirəm. ancaq içimi boşaltmaq üçün də səndən başqasına güvənə bilmirəm, sözlük.

    axşam idi, imtahandan gəlmişəm, yorğun-yorğun əlimə telefonu alıb instagram-da postlara baxırdım. birdən, ex sinif yoldaşım şəkil paylaşıb, 5-6 da sinif yoldaşım həmin şəkildə. altından da bu cümlə:

    my life's best memory

    hamı da şərhə (Allah rəhmət eləsin) ; (qəbri nurla dolsun) kimi şey yazır. mən də güldüm, keçdim, yəqin memory-ə rəhmət diləyirlər. birini də mən yazmaq istədim.

    sınağın suallarını yoxlamağa başladım. birdən qabağıma cümlə çıxdı, istəmsizcə bu cümlə şüuraltıma siqnal verdi : "o posta bir də bax".

    telefonu açdım, baxdım, Allah rəhmət eləsin. Sonra dodağı dişlədim, içimə bir şübhə düşdü, ürəyimdə də arzu edirəm, kaş gülnisə (şərti adı idi) olmasın, kaş, kaş. sonra dedim öz-özümə cümlələri. "Özünə gəl hərtərəfli, ona heç nə olmaz, hamını öldürər, özü ölməz. onda ölən sifət hardadır."

    həmin postu paylaşan uşağa yazdım, bəs, filankəs, kimə nə olub? "seen". yazmadı. bir də yazdım, hey, nə olub? dərin sükut, sonra yazdı: "- qaqa, özünü ələ al, gülnisə ölüb"

    gözlər oldu qapqara, heç nəyi görmür. Əsmə tutdu, barmaqlar əsir, gözdən istər-istəməz yaş gəlir, gizlətməyə çalışırsan. ağ divarda gözlərim iki saat zilləndi. fikir aparıb, yanında da gözlər qırmızı, amma nə fayda. hələ o biri sinif yoldaşım mənə bir video atdı, başlığı isə - intihar.

    yerdəki cəsədini görəndə, hər dəfə o mənzərəni yada salanda özümü saxlaya bilmirəm, içim acıyır. bir vaxtlar çox ümidli idiniz axı, hər şeyə. o həyatının hələ martına belə girməmişdi. nə vadar etsin axı, ona bunu?!

    çox pis qoyur, nə qədər gizlətməyə çalışsan da, olmur. gülmürsən, sadəcə baş qatırsan, yaxşı olursan, sonra yenə həmin mənzərə, və bir də hər şey təkrarlanır. onu tanıdığın vaxtdan bu yana, hər şey yadına düşür. onunla bir yerdə oxuyanda çox qəribə bir qız bilirdim onu. ön sırada əyləşirdi. həmişə dərsə gələndə, tənəffüsdə heç kəslə söhbət etməzdi, sakitcə kitabını çıxarar və oturardı. danışmağı sevmirdi, sirli, gizli, saf və eyni zamanda həyatın hər bir üzünü görən, özü kimi qəribə dünyası var idi. isti gündə ona nazik kurtkamı təklif edərək umbaylamışdım, hər şey də burdan başladı. yenə də, çox danışmırdı, sadəcə, salam, necəsən tipli dialoqlardan o tərəfə getmirdi iş.

    sonra mən onunla oxuduğumuz məktəbdən, təəsüf, və ya yaxşı ki, ayrıldım (bu qərarımın düzgün və ya səhv addım olduğunu zaman göstərəcək). ayrılandan bir neçə ay sonra, qəfil yazdı

    " - hərtərəfli, səndən xoşum gəlir." qəribə, sevincli, eyni zamanda məsuliyyətli olmuşdum, çünki ilk dəfə kimisə sevirdi, bunu dəqiq bilirdim. o sevgini də korlamaq istəmirdim, istəmirdim ki, məni pis fərd kimi tanısın. amma iş elə gətirdi ki, 1 aydan sonra ayrılmalı olduq. arada yenə də yoxlamağa cəhd etdik, hər dəfəsində alınmadı. axırıncı dəfə 8 ay qabaq yazmışdı, hər dəfə o mesaja baxanda parçalanıram, qalıram yerimdə:

    " - bilsəm ki, yarım saat sonra öləcəm, səni öldürərəm ki, heç kəsə qismət olmayasan




    mən ölümünə 4-5 ay qalmış 3 dəfə yazdım ona, hər dəfəsində isə məni bloka atdı. incimişdim. sabah öləcəyini bilsəm, dünən yazardım ona. mən bu kaşlarla, vicdanım itməyən nöqtəyə qədər gedəcəm. Amma, peşmanlığı da boynumda qoydu, vicdan əzabını da.

    mübahisələrimiz sevgimizdən çox olsa da, nə də olsa, münasibətim olub həmin insanla, ona görə də ona qarşı hörmətim var idi, istəmirdim ki, o da itsin. O isə konkret adam idi, dost qalmaq istəmirdi, ya hə, ya yox.

    kaşlarla üz-üzə qoydu məni. beynimdə fırlanan suallar qoydu. intiharımı deyim, sürüşüb yıxılmasımı, bilmirəm. amma kaş mənə olardı. çünki, o sevgi görməmişdi. böyük xəyalları var idi, ali neft məktəbinin tələbəsi olmaq istəyirdi, fransız dilini öyrənmək. xəyalları yarımçıq qoyur deyə ölümü heç vaxt sevməyəcəm.

    nur içində yat, gülnisə! ruhun artıq azaddır...

    (youtube: )


sən də yaz!