1. kinayə ədəbi dildə geniş yayılmış bədii ifadə vasitələrindəndir. bədii təsvir vasitələrindən fərqli olaraq, ifadə vastələri cümlə, tam fikir şəklində çıxış etdiyi üçün bunlara poetik sintaksis, yaxud sintaktik fiqurlar da deyilir.
sözün zahirən müsbət mə'nada deyilib, əslində mənfi mə'na bildirməsinə kinayə deyilir. bu termin çox zaman ironiya adı ilə də işlədilir. kinayə ərəb sözü olub tə'nə etmək, toxunmaq, ironiya isə yunan sözü olub hiyləgərlik, istehza deməkdir.
kinayənin ən kəskin forması tə'riz adlanır ki, ədəbiy-yat-şü-naslıqda buna sarkazm da deyilir.
məzmununa görə kinayənin iki növü var:
1) yumorlu kinayə. məs: ə, bu lap əjdahadır ki (qorxaq, bacarıqsız adam haqqında). maşallah, nə gözəlsən (çirkin ada-ma müraciətlə) və s.
2) satirik kinayə. məs: bizi ağ günə çıxartdı (işini bacar-mayan rəhbərlər haqqında) və s.
(bax: bədii ifadə vasitələri)

(bax: bədii təsvir vasitələri)