1. Tamamilə fantastikadan uzaq, kiçik bir qəsəbədə həyatını mərkəzə alan, təbiətlə iç-içə və hər kadrı real həyatdan çəkilmiş kimi görünən bir anime filminin səthində, əslində olduqca soft tonlarda gəzən, alleqorik bir bilinçaltı lezbiyan məhəbbət hekayəsi yatır.
Filmdə heç kimlə dost ola bilməyən, övladlığa götürülmüş Anna adlı bir qızın yay tətili üçün getdiyi yerdə, tərk edilmiş bir evin pəncərəsində gördüyü Marnie ilə qurduğu dostluq hekayəsi danışılır.

Film xüsusilə içinə qapanıq və səssiz insanlar üçün daha dərin mənalar daşıyır. Hətta əgər insan rəsm çəkməyi də sevirsə, Anna obrazında özünü görməməsi demək olar ki, mümkün deyil.

"sometimes i feel lost, sometimes i'm confused, sometimes i find that i'm not alright, and i cry, and i cry, and i cry...
so i just sit in my room after hours with the moon and think of who knows my name. would you cry if i died? would you remember my face?"

Tənhalıq və özünü tapmaq mövzusunda izlədiyim ən yaxşı animedir.

“Bax, mən eləyəm. Çirkin, axmaq, əsəbi… Heç vaxt sevilməyəcək biriyəm. Ona görə özümə nifrət edirəm. Ona görə də hamı məndən uzaq durur. Amma bəlkə də problem onlarda deyil, məndədi. Mən heç özümü belə sevə bilmirəm ki…