Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 01:00
Gecə (00-06):25 post
Səhər (06-12):5 post
Gündüz (12-18):8 post
Axşam (18-00):18 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 4,920
Toplam simvol: 29,522
Orta entry uzunluğu: 527 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
1 ilin ardından yeni bir albomla geri dönüş etmək gözəl bir hissdir!
Albom haqqında qısa bir məlumat verməli olsam Albomun adı "Atacama"dır. Bunun səbəbi isə albomda yer alan bütün instrumentalları ucsuz-bucaqsız bir səhrada yalnızkənmiş kimi hiss etdiyim zamanlarda hazırlamağımdır. Albomu hazırlamağa təxminən 6 ay əvvəl başladım və bitirmək yeni ilə nəsib oldu. Güman edirəm dinləyən hər kəs bəyənər. Əgər albomla bağlı sualınız və ya bir şərhiniz varsa mənə özəldən ya da YouTube şərhlərindən yaza bilərsiniz.
Dinləyib dəstək olan hər kəsə təşəkkürlər!
(youtube: )
Edit: bu linkdən istədiyiniz platformada dinləyə bilərsiniz: Atacama
Bu gün özəl bir dəvət ilə ours samplus'ün berlindəki konsertinə getdim.
Konsert tamamlandıqdan sonra şans əsəri artistlərin olduğu otağa daxil ola bildim. ilk olaraq artıq satışda olmayan amma mənim ilk çıxdığı zaman aldığımi.s.t.e.r.i. albomunun üstünə qrup üzvlərin imzasını aldım.
Daha sonra qrup üzvləri ilə söhbət etməyə başlamışkən arxadan qrupun meneceri (instagramdan danışdığım şəxs) çıxdı. Mənə, sən o mənə yazan dinləyicisən və s. Dedi. Təsdiqlədim və çox qısa bir söhbətə girdik. Mənə çöldə olsan bir azdan gələcəyik dedilər. Yaxşı dedim və çölə çıxdım. Ondan 5-10 dəqiqə sonra da qrup üzvləri və menecer gəldi. Biraz söhbətləşdik və bir neçə özəl məlumat aldım. Qrup meneceri ilə söhbətləşərkən bir anda
- "sən də produssersən?" Deyə bir sual soruşdu və məndə
+ "Hardan anladınız?" deyə cavab qarışıq əks sual yönəltdim.
Mənə:
- "bu Musiqi haqqında çox bilgin və marağın olduğunu görürəm" dedi
Mən də:
+ "Aha, 2020-dən bəri musiqi “sampling” ilə məşğulam” dedim
Daha sonra söhbət uzandı və s. Artıq sağollaşmaq sırası gələndə cibimnən siqaret paketini çıxardıb...
+ "mənə verdiyiniz hədiyyə qarşılığında mən də sizə və qrup üzvlərinə bir hədiyyə vermək istiyirəm" deyib paketi uzatdım.
Gülüb,
- “maraqlı hədiyyədi, mən çəkmirəm amma digər qrup üzvlərinə bunu verəcəm" deyib sağollaşdıq.
güman edirəm atmış olmaz-*
Bu da ours samplus ilə gözəl bir xatirə oldu.
Not: qrup üzvləri və meneceri çox səmimi insalar idilər. Hələ o bəzən sözü ingiliscə tapa bilməyib menecerdən fransızca soruşub sonra təzədən cavab verməsi məni aldı götürdü-*
2 il əvvəl paylaşdığım berlin parçasından illər sonra yeni bir tərz ilə geri döndüm. Bu parçaya keçən il başlamağıma baxmayaraq bu il çıxartmaq mümkün oldu. Çünki mükəmmələ yaxın etmək üçün o qədər çalışmalı oldum ki, 2 aya yaxın ara vermək məcburiyyətində qaldım. O 2 ay ərzində də sözləri yazıb, səs yazmaya və s. Getdim. Və budur... qarşınızda "LEPROSY"
Drill tərz musiqi Azərbaycanda yerin dibində olduğu üçün samballı bir iş görmək istədim. Parça haqqında fikirlərinizi özəldən yaza bilərsiniz. Dəstək göstərən hərkəsə sevgilərimi göndərirəm və Güman edirəm ki, bəyənərsiniz.
Xoş dinləmələr!
(youtube: )
Ücrətsiz dinləmək istəyənlər üçün (tövsiyyə etmirəm)
1-2 həftə öncə yeni bir proyekt üstündə çalışmağa başladım. Proyekti ha bitirdim deyərkən hər dəfəsində qulağıma sanki bir boşluq varmış kimi gəlirdi. O boşluğa da ən yaxşı e-gitara doldura bilərdi. Evdə özüm sınadım amma olmadı. Sonra şansıma kafkanın entry'ni (#357217) gördüm və ondan solonu alıb proyektə əlavə elədim. Bir növ kafka ilə birlikdə proyekt hazırladıq deyə bilərəm-*
Uzun zamandır izlədiyim və kimya ilə əlaqəm olmamasına baxmayaraq kimyaya marağımı artıran bir səhifə. Təbii ki, kimyaya marağımın artmasında tək bu səhifə yox, bu səhifə ilə eyni zamanda izləməyə başladığım breaking bad serialı da böyük rol oynayır. Səhifə adminlərinə təşəkkürlərimi və hər zaman yanlarında olduğumuzu bildirmək istəyirəm.
Yenə görüşdük günlük. Uzun zaman keçməməsinə baxmayaraq bu qısa zaman çərçivəsinə bir çox hadisə sıxışdırdım. Artıq fikirlərimi toparlayıb yazmaq getdikcə çətinləşir. Təxmini yarım saata yaxındır ki, telefona baxıb nə yazacağımı düşünməyə çalışıram. Beynimin içi kaosdu. O qədər çox şeyi fikirləşirəm ki, artıq yuxularımda belə görürəm...
Mən pis insan deyiləm!
Çöldən baxanda nə qədər qansız görünsəm belə mən özümü hələ də 6 yaşındaki nevanın sadəcə biraz daha “görmüş” versiyası kimi hiss edirəm. Gördüklərim məni çox dəyişdi, çox insan tərəfindən qəlbim qırıldı. Bəlkə məndə heç fərqinə varmadan bir çox insanın qəlbini qırdım. Amma günün sonunda bunu yaza bilirəmsə... deyə bilərəm ki, mən xətalarımdan dərs çıxartdım. Qəlbini istəməyərək qırdığım kim varsa hər birindən üzr istəyirəm!...
Zaman getdikçə dəyişir. insanların hədəfləri və istəkləri də, bu zaman axışına görə dəyişim göstərir. Yaşadığımız bu zəmanənin nə qədər pis olduğunu bildiyimizə görə deyə bilərik ki, insanlar da get gedə çirkəfləşir. Artıq güvənilə biləcək insan sayısı barmaqlarla sayılmaya gərək qalmayacaq qədər azdı. Bəzilərinin həyatında o belə yoxdur. (bax: neva)
Mən heç kimə güvənə bilmirəm. Güvən hissimi çox çox uzun illər əvvəl itirmişəm amma ətrafımda da mənim kimi insanların olduğunu gördükçə üzülürəm. Onlara güvən qaynağı olmağa, dost kimi hər zaman yanlarında olmağa çalışıram. Bir çox insan üçün hələ də eləyəm və bundan heç bir şəkildə rahatsız deyiləm. Amma insanlar çox qəribədir. Buna nə ad verə biləcəyimi düşünürəm lakin hələlik ağlıma gəlmir.
Yuxarıda qeyd etdiyim kimi, bir çox insanın yanında oldum/olmağa davam edirəm və bunları təmənnasız bir şəkildə olur. Mənim yanında olduğum insanlardan heç bir gözləntim yoxdur. Günün sonunda mən tək qalsam mənim yanımda olmaya da bilər. Məni heç incitməz. Amma içtə ki o duyğu var ha. Bax ona qarşı gələ bilmirəm artıq. Bura qədər söhbəti bu qədər uzatmağımın səbəbidə mövzunu tam anlada bilmək idi. insanlar bəzən başqa insanları bir ağac budağı kimi işlədə bilirlər. Yıxıldığı an o budağa tutunub ayağa qalxır sonra isə o budağı orda buraxmaq yerinə onu qırıb başqa ağacdan meyvə düşürür. bu da yetmir, onunla torpaq qazıb qurd çıxardıqdan sonra budağa sarmaşıq bağlayıb qarmağa çevirir və balıq tutur. Günün sonunda da onu yandırıb isinməyə çalışır. insanlar çox eqoistdir. Bəli, deyəsən yuxarıda ağlıma gəlməyən ad, fikirlərimi açıqca dilə gətirdikdən sonra özlüyündən ortaya çıxdı.
Eqoist!
insanlar eqoist və doyumsuzdur. Ruhunu sömürdükcə sömürür və bundan heç bir şəkildə rahatsız olmurlar. Mən hələ də insanlara qarşı yaxşı olmağa çalışıram amma hələ də bir budaqdan daha çoxu ola bilməmişəm. O budaqların bir gün tomurcuqlanması diləyi ilə...
Siyasi orientasiyasını bir kənara qoyub sadəcə musiqi yönünə baxsaq, zamanında Azərbaycan musiqisinə tövhə vermiş bir sənətçidir!
Özünə məxsus güclü bir səsi var. Bunun yanı sıra parçalarında Qərb musiqisini Azərbaycana xas musiqi alətləri ilə sintezləməsi təqdirə laiq bir işdir. Son dönəmlərdə çox da araşdırmadığım və özü də gündəmdən uzaq olduğu üçün nə etdiyini bilmirəm. Tək bildiyim şey, məndə xatirəsi olan və unutulmaz bir əsəri var.
Yeniliklərə qapalı, hər əlinə mikrofon alanın özünə “repçi” dediyi bir kütləsi və ölkənin sahib olduğuna bənzər bir monarxiya sistemi olan musiqi sektoru. Belə ki, bir neçə label xarici üzdə olan çox az standart üstü repçi var. Yeni nəsil üçün isə vəziyyət tamamilə bərbaddır. Yeni nəsil (newschool) repçilər Mainstream olan label'lara girmək dərdində olduqları üçün o label'ların paylaşdığı tərzdə tracklər hazırlayırlar. Bu da gətirib ona çıxardır ki, Azərbaycandaki rap musiqisi sadəcə eyni tərz musiqilərin olduğu və dinləndiyi bir sektora çevrilir.
AzRap-in gözümdə nə qədər bərbad vəziyyətdə olduğunu tək cümlə ilə açıqlamaq məcburiyyətində qalsa idim, deyərdim ki: “Global musiqi sektoruna çıxmağı türkiyədə dinlənmək sayan bir neçə repçinin əlində oynatdığı bir sektor/toplum”
12.11.1955-ci ildə Qərbi Almaniyada qurulmuş alman ordunun adı. Çalışmaq / əsgər olmaq üçün alman vətəndaşı olmanız şərtdir və “bundesvea” olaraq tələffüz edilir.
Hələ bunun BND*
Bundesnachrichtendienst
(almaniya kəşfiyyat orqanı) versiyası var. Xəyalım orda çalışmaqdı...
Bundeswehr almanlar arasında bir işə yaramayan yada çox milliyyətçi insanların olduğu bir yer kimi tanınır. Son vəziyyətə görə:
Əsas xidmət: əsgər, 2 il xidmət = ayda 2,241,94 avro.
Əsas xidmət, əsgər, 11 il xidmət = ayda 2,368,58 avro.
Əsas xidmət, korporativ, 5 il xidmət = ayda 2,480,11 avro.
Orta xidmət, baş serjant, 2 il xidmət = ayda 2,481,41 avro.
Almaniyada minimum əmək haqqı 1,500 avro olduğunu nəzərə alsaq, bir çox insanın Bundeswehr‘da niyə çalışmaq istədiyini anlamaq olar.
Belə bir depressiya növünün olub olmadığını bilmirəm amma il ərzində ən depresiv olduğum zamanlar, çox vaxt yayın gəldiyi zamanlar olur. Bəzi insanlar da payız və qış aylarında bu yaşanır lakin məndə tam tərsi haldı. Payız və qışda (daha çox payızda) özümü çox sevinçli, enerjik və həyat dolu hiss edirəm.
Əvvəllər bu qədər deyildi amma get-gedə homosekuallara (radikal solçu/swj’lərə) qarşı nifrətim artır. Artıq hər yerdə pride, homoseksual bayraqları, özünü heç qadınların olmadığı qədər (sanki qadınlar elə hərəkət edir, elə gülürmüş kimi) qadın aparan kişi cinsinə mənsub şəxsləri, metroya minərkən divarda, dayanacaqda gözlərkən lövhədə, məktəbə gedərkən yolda artıq hər yerdə və hər yerdə bu insanları görməkdən bezdim!!!
Ən son gördüyüm hadisə bundan 1-2 saat əvvəl baş verdi. yeni çalışdığım məkan kilisənin 25-30 metrlik uzağındadı və yanından keçərkən, üstündə 2 dənə uzun homoseksual bayrağı asıldığını gördüm. Bu necə bir təzadlıqdır deyə soruşmayın. Mən də bilmirəm. Radikal solçuluğun hökm sürdüyü bu dövrdə, görə biləcəklərimizin həddi hesabı yoxdur.
edit: bir az düşündüm və bəlkə insanların gözündə normallaşdırılmaları üçün edirlər deyə amma fikrimcə bu insanlarda normallaşma yox daha çox mənim kimi bezmə və ya nifrətə səbəb olur.
"Harry Potter" seriyasında ən çox sevdiyim xarakter. Heç kim, nəyi niyə etdiyini anlamadan və nifrətlə baxdı ona. Həmişə yalnız amma sevdiklərinə ölümünə bağlı bir şəxs idi. O qaranlıq görünümün altında necə hisslərinin yatdığını filmi izləyənlər yəqin ki, anlayırlar. bəlkə də həyatına bədəl olacaq hərəkəti, lily'ni sevməkdən üz çevirməyi bacara bilsəydi daha yaxşı ola bilərdi. Film boyunca ən çox empatiya qura bildiyim xarakter oldu. Bir növ öz yansımamı gördüm deyə bilərəm.
Aşiq olduğum qıza bir sex obyekti olaraq baxa bilmədiyim üçün çox da normal baxmadığım bir şey. Hə deyirsənsə "sevgilimi" tətmin etmək istiyirəm, onda get bir birlikdəlik yaşa. insan çiy süd əmib. Sabah nude'ların yandex.disk ya da google.drive'da tək sevgilivi yox, görən hər kəsi tətmin etməyə başlayanda ağlama-*
Salam günlük. Düşün ki, bir anlıq neva olursan. 18 yaşın tamam olur, yeni bir dönəmə addım atırsan. Artıq yaşadığın ölkə səbəbilə bir çox şey artıq sənin ixtiyarındadı amma bu dönəmə tək girirsən. Yanında nə ailən, nə dostun nə də üzüntünü paylaşa biləcəyin biri var. Bilirsən nə qədər çətindi!? Deyirlər e ki: kişilər ağlamaz!
Bu söz həqiqətən də düzdürsə, onda mən kişi deyiləm. Çünki bir çox şeyi artıq qaldıra bilmirəm. Cismimin qaldıra bilmədiklərini, görən gözlər necə qaldırsın?
)
