bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

ənəlhəqq


65 0 0 0
az
çox
0 gün
ardıcıl post
rekord: 6 gün
00:00 — 6 post 01:00 — 3 post 02:00 — 17 post 03:00 — 0 post 04:00 — 0 post 05:00 — 0 post 06:00 — 0 post 07:00 — 0 post 08:00 — 0 post 09:00 — 0 post 10:00 — 0 post 11:00 — 0 post 12:00 — 0 post 13:00 — 4 post 14:00 — 0 post 15:00 — 6 post 16:00 — 4 post 17:00 — 1 post 18:00 — 6 post 19:00 — 0 post 20:00 — 7 post 21:00 — 0 post 22:00 — 4 post 23:00 — 7 post 00 06 12 18 02:00 pik saat
gecə quşu
1
Yeni
Səviyyə 1
0 / 100 XP
27.3K
təxmini söz yazıb
0.4 kitaba bərabər
×

Post Ardıcıllığı

Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.

Rekord: 6 gün ən uzun ardıcıllıq.


Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!

×

Yazı Saatları

Tip: gecə quşu

Pik saat: 02:00

Gecə (00-06): 26 post
Səhər (06-12): 0 post
Gündüz (12-18): 15 post
Axşam (18-00): 24 post

Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.

×

Səviyyə Sistemi

Səviyyə 1: Yeni

XP: 0 (karma əsasında)

Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb


Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.

×

Yazı Statistikası

Təxmini söz sayı: 27,340

Toplam simvol: 164,037

Orta entry uzunluğu: 2,524 simvol

Kitab ekvivalenti: ~0.4 kitab (70K söz/kitab)


Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.


Nailiyyətlər 6 / 13
İlk Addımlar
Əjdaha Balası
Oxunan
Veteran
Əbədi
Abidə
Yazıçı
Əjdaha
Karma Yığıcı
Tanınmış
Vikipedist
Bestseller
Həftəlik Seri

blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
bütün zamanlarda yazdığı ən əjdaha entrylər:

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


mulholland dr. (2001)

rejissor: david lynch

hələ filmə baxmayanlar üçün:

filmin orjinal dvd versiyasında "bu trilleri anlamaq üçün david lynch-in 10 ipucu" başlıqlı kartda göstərilənlər bunlardır:

1. filmin əvvəlini çox diqqətli izləyin: ən azı iki ipucu filmin əvvəlindəki yazılar bitməmişdən verilir.

2. qırmızı lampa işıqlarının göründüyü yerlərə və zamana diqqət edin.

3. adam kesher-in oyunçu seçdiyi filmin adını eşitdin? bəs bu addan bir daha nə vaxt bəhs edilir?

4. qəza qorxunc bir hadisədir, qəzanın baş verdiyi yerə diqqət edin.

5. kim, niyə bir açar verir?

6. paltara, külqabına və kofe fincanına diqqət edin.

7. club silencio-da hiss edilən, fərqlənən və müşahidə edilən şey nədir?

8. camilla-nın ancaq qabiliyyəti bəsdir?

9. winkies-in arxasında olan adamın ətrafında olanlara diqqət edin.

10. ruth xala hardadır?

burdan o tərəfə isə filmə baxanlar üçündür:


--spoiler--


hekayə nə qədər qarışıq görünsə də filmin izahı belədir:

filmin 2/3 -si diane-ın yuxusunda baş verənləri, qalan kiçik də olsa 1/3 hissəsi isə real həyatda olanları əks etdirir. real həyatda baş verən hadisələr:

diane adlı gözəl, sarışın qız (naomi watts) hollywood xəyalı ilə yaşayır. bir gun diane-ın bibisi ölür və ona bir az pul miras qalır. diane bu pulla hollywooda gedir, bir neçə çəkilişlərə qatılır, lakin heç də uğurlu çıxışlar olmur. çəkilişlərin birində camilla (laura harring) ilə tanış olur və sevgili olurlar. aralarında intim münasibətlər olur. diane da camilla çəkildiyi filmlərdə kiçik rollar oynamağa başlayır. rejissorun çəkdiyi filmdə 2-si də rol alırlar (camilla baş rolda diane isə kiçik bir rolda). ancaq camilla diane-ı tərk edir və rejissorla sevgili olmağa başlayır. amma diane hələ də camilla-ya görə onun dostu olaraq qalır. camilla öz nişanına (nişan olduğu deyilmir filmdə) diane-nı da dəvət edir (02:01:33 - 02:16:05 filmin bu aralığındakı hadisələr filmin ən əhəmiyyətli hissəsidir, çünki diane-ın yuxusunda gördüyü obrazlarn çoxu burdadır). nişanda diane paranoyaqlaşaraq hamının ona təhqiri nəzərlərlə baxdığını düşünür (yuxuda italyan mafiyasnı təmsil edəcək adam belə - hansı ki, qarşıdakı masada əyləşib, ya da gerçək həyatda 1 saniyəliyinə görülən insanlar (cowboy) yuxuda böyük rollara sahib insanlar olaraq qarşımıza çıxa bilər. kafedə qızın "name tag"-dəki ad yuxuda öz adı olaraq görünə bilər). bundan sonra diane kafedə qatil ilə görüşüb camilla-nı öldürməsi üçün ona pul verir (02:16:05-02:17:57 diane-ın camilla-nı öldürməsi üçün qatil ilə razılaşması. betty obrazı, winkies işarəsi hansı ki, bu da diane-ən şüuraltında həkk olub qalır). qatil işi tamamladığında mavi bir açarı (insanlar gerçək həyatda yaşadıqları, gördükləri şeyləri (obyektlər, insanlar) yuxularında daha fərqli şəkillərdə görəbilərlər. məsələn gerçək həyatda normal mavi bir açar yuxuda daha fərqli bir şəkildə sürreal bir mavi açar olaraq qarşımıza çıxa bilər) lazım olan yerə qoyacağını deyir.

diane-ın yuxusunda baş verənlər (00:02:17-01:56:25 diane-ın yuxusu, xəyal dünyası):

diane-ın yuxusunda (filmin ilk 2/3-i) yuxarıdakı real həyatda gördüyü bir çox obyektin və insanın yuxusunda fərqli formalarda, mənalarda və rollarda qarşısına çıxdığını görə bilərik ( diane-ın yuxusunda italyan mafiyasını təmsil edən adamın qusduğu kofe, camilla nişanlandığını açıqlayarkən kofenin onun öz burnundan gəldiyi üçün yuxuda kofenin bir növ yerdəyişdirmə ilə təzahürünü tapdığı formasıdır). yuxuda isə artıq diane-ın bibisi olduqca məşhur bir hollywood aktyorudur və evini bir müddətlik diane-a qalmağa verir. real həyatın başqa bir təzahürü isə real həyatda rejissorun anası olaraq bilinən qadının diane-ın yuxusunda artıq bibisinin evində xidmətçi olaraq görür ki, bu da bir növ yuxuda da belə olsa diane-ın kiçik bir intiqam alma formasıdır. camilla filmdə məşhur mulholland dr. (rejissorun evinə aparan yol) -da limuzində (hansı ki, nişana diane-ı həmin limuzin eyni şosse ilə aparmışdı) əli silahlı adamın maşını ani saxlamağı ilə əlindəki silahı ona doğruldaraq maşını tərk etməsini söyləyəndə, qəza baş verir və camilla bir təhər olaraq ordan uzaqlaşaraq diane-ın bibisini evinə sığnır (eyni hadisə real həyatda diane-ın da başına gəlir ki, burda maşının ani saxlamağından diane qorxur və bu da bir az öz formasını dəyişərək onun yuxusuna belə təsir edir). daha sonra hadisələr camillanın yaddaşının itmiş formasında davam edir. evdə olan çantada diane (artıq yuxuda onun adı betty-dir) camillanın bəlkə də onun əsl adının burda gizli olduğunu deyir və çantanı açrlar. çantada xeyli miqdarda pul və açar tapırlar (pul-real həyatda diane-ın camilla-nı öldürməsi üçün qatilə verdiyi pul, açar isə qatilin diane-a göstərdiyi açarın formaca dəyişilmiş halı idi). daha sonra dincəlmək üçün kafeyə gedirlər ki burda da camilla-ın ofisiant qızın "nam tag"ındakı diane adı diqqətini cəlb edir və bəlkə də onun adının diane olduğunu deyir. daha sonra axtarışlara başlayırlar ki, axırı gəlib real həyatdakı diane-ın evinə gəlib çıxırlar. qapı "açılır" və içəri girirlər və ölmüş qadn cəsədi görürlər. eyni zamanda mavi qutunu açarla açmağa çalışır ki, artıq burda yuxu bitir və diane yuxudan oyanır. (edit: yuxuda olan teatr səhnəsini, lynch-in bizə qatili tanıtdığı görüntüləri, filmdəki rejissor italyan bir mafiyası tərəfindən aktrisanın məcbur seçilməsi prosesini yazmadım)

01:56:45 - 02:01:32 diane yuxudan oyanır. camilla artıq öldürülüb. mavi açar masanıın üstündədir. daha sonra diane-ın evini dəyişdiyi qonşusu gəlir və evdə qalan əşyalarını götürür. bundan sonra əməlindən peşmanlıq duyan diane intihar edir.


--spoiler--

indi isə lynnch-in bizə verdiyi ipucularna bir az aydınlıq gətirək:

1. filmin əvvəlini çox diqqətli izləyin: ən azı iki ipucu filmin əvvəlindəki yazılar bitməmişdən verilir.
- burada filmin adı görünməzdən əvvəl olan şeylərə baxaq. film jitterbug dansı ilə açılır və rəqsin sonunda sıx spot işıqları altında kütləni salamlayan bir diane bu da bizə diane-ın məşhur bir hollywoood aktrisası olmaq istəyi ni göstərir, ikinci səhnədə isə diane-ın yataq otağına kamera ilə edilən zoom. diqqətlə qulaq asılanda yatan, amma yuxusunda narahat olan birinin nəfəs aldığını eşidirsiniz və kamera yastığa yapışdığı anda yeni səhnə başlayır. yəni birinin yuxusuna giririk. bu qədər sadə.

2. qırmızı lampa işıqlarının göründüyü yerlərə və zamana diqqət edin.
- qırmızı obyektlərin həqiqəti, mavi obyektlərin isə yuxunu təmsil etdiyini göstərir.

3. adam kesher-in oyunçu seçdiyi filmin adını eşitdin? bəs bu addan bir daha nə vaxt bəhs edilir?
- filmin adı "the sylvia north story"-dir. filmin adı bir dəfə də o məşhur dəvətdə keçir. diane coco-ya həyat hekayəsini danışarkən rolun seçmələrinə qatıldığını ancaq rolu camilla-ya uduzduğunu deyir.

4. qəza qorxunc bir hadisədir, qəzanın baş verdiyi yerə diqqət edin.
-qəza yuxuda mulholland dr- da olur. gerçəkdə dianie-ın camilla -nı artıq itirdiyinin bildiyi yerdə. (nişana aparan yol)

5. kim, niyə bir açar verir?
- açarı qatil diane-ə işin bitidyini, artıq camilla-nın öldüyünü işarə olaraq verir.

6. paltara, külqabına və kofe fincanına diqqət edin.
- əgər bu üçünə birlikdə diqqət etsək lynch burada diane -ın özünə kofe hazırladığı sonra kresloda lüt formada camilla ilə görüşdüyü səhnəyə gəlir. bu səhnədə əynində gecə paltarı və əlində kofesilə kresloya yönələn diane birdən lüt bir şəkildə əlində viski stəkanı ilə kreslonun qırağına keçir. bu ipucuyla lynch səhnələrin xronoloji olaraq eyni anda reallaşmadığını, camilla ilə birlikdə olduqları səhnənin, külqabınn hələ dəstolun üstündə olduğundan, köhnə bir anı olduğunu ifadə edir.

7. club silencio-da hiss edilən, fərqlənən və müşahidə edilən şey nədir?
- silencio klubda çox qatı bir qorxu və çox dərin bir ayrılıq acısı və hüzn hiss edilir. roy orbison-un crying parçasının klubda ifa edən və demək olar ki, onun qədər gözəl olan ispanca şərhi "llorando" -da da bəhs edilən ayrılıq acısıydı. klubda fərqlənən, gerçək kimi görülən bu ilk iki saatın yalan olduğu, yuxu olduğu idi. hər şeyin zehinin qeyd qeydlərdən qaynaqlandığının göstəricisi idi (hətta orda müğənninin ölməsi ancaq ifaın hələ də davam etməsi buna sübut olaraq göstərilə bilər). müşahidə edilən şey isə mavi bir qutu idi.

8. camilla-nın ancaq qabiliyyəti bəsdir?
- xeyr qabiliyyəti bəs etmir. çünki diane fikirləşir ki camilla bu rolu öz bacarığı iə deyil, cazibə ilə rejissora təsir edir və rolu onun əlindən alır.

9. winkies-in arxasında olan adamın ətrafında olanlara diqqət edin.
- üç yerdə görünür: birincisi yuxarıda qeyd etdiyim kimi diane-ın yuxusunda. ikincisi diane-ın dəli olacaq dərəcəsində olan səhnədə əlində mavi qutu ilə, üçüncüsü də filmin sonunda görülən mavi saçlı qadından bir səhnə əvvəl.

10. ruth xala hardadır?
- yuxuda bir film çəkilişi üçün kanadaya getdiyi göstərilir, amma gerçəkdə diane-ın dəvətdə də dediyi kimi ruth xala artıq ölüb. bir də film əhli arasında məşhur bir zarafat var: bu ölən aktyorlar üçün kanadaya çəkilişə getdi deyirlər. lynch burada üstü bağlı olaraq bu yumordan istifadə edib.

elə belə :

rebekah del rio (club silencio'daki müğənni) david lynch ilə görüşdürüldüyü zaman rejissor ondan bir mahnı oxumağını istəyir. müğənni də improvizasiya olaraq "llorando" yu səsləndirdi. müğənninin xəbəri belə olmadan lentə alındı, bu mahnı illər sonra bir neçə xırda dəyişiklikdən sonra eynilə filmdə istifadə edildi.
-----------------------------------------------------------
amerikada yayımlanan film hissələrə ayrılmamış, tək bir bölüm olaraq dvd-də təqdim edildi. daha əvvəl forrest gump-da istifadə olunan bu taktika üçün lynch: "tamaşaçılar bu sayədə, filmi bir dəfəyə bitirmək üçün daha istəkli olacaqlar" deyib.
-----------------------------------------------------------
əvvəllər televiziya serialının bir hissəsi olaraq düşünülən istehsalın böyük bir hissəsi çəkilir, ancaq yarımçıq saxlanlır. ancaq lynch-in çəkdiklərini seyredən televiziya prodüserləri bu layihəni rədd etdilər( televiziya prodüsserlərinin filmin 1999-cu ildə hazırlanan tv versiyonunu çəkməyi rədd etmə səbəblərindən biri də, naomi watts və laura harring-i tv ulduzluğu üçün yaşlı hesab etmələri idi). bundan sonra lynch, uzun metrajlı bir film çəkmək üçün layihəyə bir son hazırlayır və filmi çəkir.
-----------------------------------------------------------
lynch baş rol oyunçuları üçün naomi watts ilə laura elena harring-i fotoşəkillərinə baxaraq seçir. hər iki oyunçu ilə yarım saatlıq görüşdə, onları daha əvvəl hər hansı bir kino və ya televiziya istehsalında görmədiyini deyir. ilk görüşməyə cins şalvarla gələn watts-a lynch sabahkı görüşə bir az daha səliqəli geyinməsi lazım olduğunu deyir, ancaq iki həftə sonra o oyunçu heyətinə daxil edilir. watts-ın seçməsini lynch "böyük bir bacarığı olduğunu hiss etdim və yaxşı bir ruha sahib idi, ağıllı, fərqli rollara bürünmə bilən şəxsiyyətə sahib birini gördüm. o, tam mənasıyla bu rola uyğun idi." sözləriylə izah etdi. digər baş rol oyunçusu justin theroux isə lynch ilə olan görüşməsinə bütöv qara geyib, dağınıq bir saç stiliylə qatılmışdı. theroux-un bu halını bəyənən lynch, oyunçunun eyni paltarlar və saç stiliylə filmdə yer almasına qərar verir.

----------------------------------------------------------
filmdəki kovboy-un daha çox diqqət cəlb edici görünməsi üçün qaşları qırıxılır.
----------------------------------------------------------
"hər şeyin hansı mənaya gəldiyini ya da necə izah olunacağıını bilməmək daha yaxşıdır, çünki əks halda hadisələri öz axışına buraxmağa qorxarsınız." - david lynch.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


vertigo (1958).

rejissor: alfred hitchcock.

vertigo tibbdə "baş dönməsi" deməkdir. film pierre boileau və pierre ayraud tərəfindən yazılan "d'entre les morts" adlı bir kitabdan götürülmüşdür. baş rollarda: james stewart, kim novak. film çəkildiyi dövrdə diqqət cəlb etməsə də daha sonradan özəlliklə də film mütəxəssislərinə görə kino tarixinin ən əhəmiyyətli filmləri arasına girmişdir və ən yaxşı 100 film siyahısında 1988-ci ildə 62-ci sırada ikən 2007-ci ildəki siyahıda 52-ci sıraya yüksəlib. filmdə istifadə olunan geri gedən kameranın zoom etmə texnikası kino tarixinə vertigo hərəkatı olaraq keçmiş və hal-hazırda olduqca geniş istifadə olunur. alfred hitchcock baş rol üçün kim novakı seçməsinin səbəbini belə izah edir: "günahsız və gözəl sifətinin altında yatan fahişə ruh ifadəsinə sahib olmağı". filmdəki çimərlik səhnəsi 2002-ci ildə filmlərdəki "gəlmiş- keçmiş ən qəşəng səhnə" adını almışdır. ayrıca kim novakın vertigodakı performansı çoxu tənqidçiyə görə ağ pərdədəki ən yaxşı performans olaraq göstərilir.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Иваново детство (1962).

Rejissor: Андрей Тарковский.

Müsahibə:

- ilk filminiz olan “ivanın uşaqlığı” necə yarandı?

Bir az qəribə bir hekayəsi var bu filmin. Mosfilm studiyaları filmin istehsalına başqa bir qrupla başlamışdı. Filmin yarısından çoxu bu qrupla çəkildi, pulun yarısı xərclənmişdi, amma nəticə elə pis idi ki, prodüser olan firma filmin çəkilişini dayandırmaq məcburiyyətində qaldı və yeni bir rejissor axtarmağa başladı. Əvvəl tanınmış rejissorlara müraciət etdilər, sonra daha az tanınmışlara. Hamısı da bu yarımçıq qalmış filmi çəkməyi rədd etdilər. Mənə gəlincə ВГИК (Всероссийский государственный институт кинематографии) kino universitetindən yeni məzun olmuş, diplom filmim "Le Rouleau Compresseur et le Violon" u bitirməyə çalışırdım. Təklifi qəbul etməmişdən əvvəl bir sıra şərtlərim var idi: ssenarini yenidən yazmaq, bunun üçün də ssenarinin ilhamlandığı Vladimir Bogolomov-un hekayəsini yenidən oxumaq istəyirdim. Daha əvvəl çəkilən qismin heç çəkilməmiş kimi qəbul edilməsini və hər şeyə sıfırdan başlamaq üçün bütün oyunçularla, texniki qrupun dəyişdirilməsini istədim. Mənə "OK amma pulun da yarısını alacaqsınız" deyildi. Mən də "Əgər mənə ağ kart versəniz yarım büdcə ilə də işləyə bilərəm." deyə cavab verdim və beləcə film çəkildi.

- Onda mövzu seçimini kənara qoysaq “ivanın uşaqlığı” tamamilə Andrey Tarkoviskidən yarandı.

Bəli.

- Amma bu mövzu eynilə sizə də çox yaxındır. Gənc ivan döyüş vaxtlarında sizinlə eyni yaşda idi.

Mənim uşaqlığımın savaşı yetkin və döyüşçü olaraq yaşayan ivan-dan çox fərqlidir. Buna baxmayaraq mənim yaşıdlarım çox çətin dövr yaşayıblar. Andrey Tarkovski ilə ivanı bir-birinə bağlayan şey yalnız ivanla bu nəslin bütün gənc rusları arasındakı yaşanmış ağrını xatırlatmaqdan ibarətdir.

- Film 1962-ci ildə Venesiyada göstərildiyi zaman müharibə mövzlu film olaraq əks-səda yaratdı.

Film yaxşı qarşılandı, amma tənqidi mövqeyi anlaşılmaz olaraq qaldı. Hamı tarixə, filmə, hekayəyə fikirlər bildirirdi, ancaq əsas mövzu gənc bir rejissorun ilk filmi idi. Bu film tarixi savadımın göstəricisi olaraq yox sırf dünyagörüşümün izahı olan poetik əsər idi. Məsələn Sartr, filmi italyan solçlarından gələn tənqidlərə qarşı müdafiə etdi, amma tamamilə fəlsəfi mövqeyindən. Bu mənim üçün etibarlı müdafiə deyildi. ideoloji yox sənət baxımından müdafiə axtarırdım. Mən filosof deyiləm rejissoram. Həm də bu müdafiə tamamilə lazımsız idi. Filmi öz fəlsəfi dəyərləri ilə şərh edirdi və mən - Andrey Tarkovski kənarda qalmşdım. Sanki ancaq Sartrdan danışılırdı, rejissordan deyil.

“ivanın uşaqlığı” haqqında tənqidi müzakirə:

“Bu məqalə italiyada yaşayan Jean Paul Sartre tərəfindən yazılmışdır. Bu məktub L”unita-nın redaktoru olan Alicanta-ya ünvanlanmışdı, 1962-ci ildə Venesiya film festivalında “Qızıl Aslan” mükafatını qazanan “ivanın uşaqlığı” filminə yüksək tənqidi çıxışına cavab olaraq yazılmışdı. Alicanta qərara alır ki, bu məktubu ictimailəşdirsin və 1963-cü il 9 Oktyabr tarixində L”unita qəzetində bunu həyata keçirir. Burada verilən Fransız mətni 7-ci tərcüməyə uyğun idi (Gallimard 1965). Qəzetdə qeyd olunurdu ki, Fransız mətnin orijinalı italiyada bilinməyən bir yerdədi və bu tərcümə L”unita qəzeti tərəfindən həyata keçirilir. ingilis dilində tərcümə: Mr. Madan Gopal Singh. Nostalghia.com tarkovszkij.hu-saytına məqaləni yenidən dərc etdiyinə görə təşəkkürünü bildirir.”

Əzizim Alicanta

Mən bir neçə dəfə sizə ədəbiyyat, incəsənət, kino sahəsində olan qatqılarınıza görə öz minnətdarlığmı bildirmişəm. Ciddilik və azadlığın bir yerdə olduğunu düşünürəm, belə ki, onlar sənət əsərində tək və konkret olanı qavramaq üçün problemləri həll edə bilər. Eyni şeyləri Il Paese və Paese Sera haqqında da deyə bilərəm: nə solda sxematika yoxdur, nə də sxematik solçu yoxdur.

Bu səbəbdən də mən sizə təəssüfümü bildirmək istəyirəm. L'Unita və digər sol qəzetlərində son bir neçə ildə gördüyüm ən yaxşı film “ivanın uşaqlığı”na həsr olunan ilk sxematik ittiham necə davam gətirəcək? Münsiflər heyəti tərəfindən ən yaxşı mükafatı - “Golden Lion” mükafatını aldı, amma bu “Qərbizm”in qəribə sertifikatı oldu, Tarkoviskini pis gözlə görən italyan solçuları onu kiçik burjua şübhəlisi vəziyyətinə salmağa kömək etdi. Əslində, belə inamsız qərarlar real səbəb olmadan bizim orta təbəqə üçün tipik şəkildə gənc sovet nəsillərinin həssaslıq ifadə edən dərin rus inqilabından uzaqdır. Mənə gəlincə, gənclərin arasında birinci şəxsi, sonra ictimai çəkilişi Moskvada görmüşəm. Mən başa düşdüm ki, bu bir an belə şübhə duymadan və bunu fəxrlə davam etdirən inqilabın 20 yaşlı varislərini təmsil edir: sizi əmin edirəm ki, onların qəbul olunması “kiçik burjualar”-ın reaksiyası kimi qəbul edilə bilməz. Bir tənqidçinin sənət əsəri haqqında qərar verməsi üçün lazım olan bütün fəaliyyət növlərini deməsində azad olmalı olduğunu deməyə ehtiyac yoxdur. Ancaq bu onsuz da SSSR-nin qızğın müzakirə obyektinə çevrilmiş film haqqında bir heç olaraq davranmaq deyil? Bütün bu müzakirələri və ya onların dərin mənasını nəzarə almasaq və hal-hazırda “ivanıın uşaqlığı”-nı SSSR-nin tək nümunəsi olduğunu desək bu sadəcə tənqiddirmi? Əzizim Alicanta, mən sizi kifayət qədər tanıyıram, bilirəm ki, siz primitiv görünüşlü tənqidləri paylaşmırsınız. Və həqiqətən onlara səmimi olduqları üçün təşəkkürümü bildirirəm və sizdən nə qədər ki, bu müzakirəyə yenidən baxılması üçün gec deyil bu məktubu onlara çatdırmağınızı xahiş edirəm.

Onlar həmçinin qədim ekspressionizm və simvolizm kimi ənənəvilikdən danışıblar. Bu formalist kriteriyalar mənə onların köhnəlmiş olduğunu deməyə əsas verir. Fellini və Antonioninin də simbolizmi gizlətdikləri doğrudur. Amma bu onun da parlaq olmasının nəticəsidir. italyan neorealizmi bunun qarşısını ala bilməzdi. Bu sənət əsərlərinin ən realistlərindən hər hansı birinin simvolik funkiyası haqqında danışmaq lazımdır. Bizim buna vaxtımız yoxdur. Bundan başqa onlar simbolizm təbiətinə xas olaraq Tarkoviskidə onun simvollarının surrealist və ya ekspresyonist olmasını tənbeh etmək istəyirdilər. Mən bunu qəbul edə bilmərəm. Birincisi onlar SSSR-dəkini - bir akademistin gənc metteur-en səhnəsinə qarşı olmasını burada da tapdılar. Digərlərinə nisbətən daha yaxşı olan tənqidçilər Tarkoviskinin “qərb” ilə əvəz olunma prosesini daha tez mənimsədiyini və bunu düşünmədən etdiyini görə bilərdilər. Onlar ivanın xəyallarını tənqid etdilər: “Xəyallar! Biz qərbdə xəyallardan istifadə etməyi çoxdan dayandırmışıq! Tarkosivki sakit idi: Müharibə arasında incə olmaqdan istifadə etdi! Bundan sonra öz müəllif qələmi ilə yazdı.

Tarkoviski 28 yaşındadır və əmin olun ki, onun qərb kino sənəti ilə bağlı olan bilgisi qeyri-kafi dərəcəsindədir. Onun mədəniyyəti mahiyyət etibarı ilə Sovet mədəniyyətidir. Burjuanın “sağalma” prosesində lazım olan hər şeyi olmasına baxmayaraq o heç bir şey əldə edə bilməz, hətta filmdə və bu sağalmada istifadə olunacaq materialları belə itirə bilər.

ivan dəli olub, bu dəhşətdir; balaca bir qəhrəmandır; müharibədə belə sevməyi dayandırmayan ən günahsız qurbandır, şiddətlə daxilən döyülmüşdür. Faşistlər onun anasını və kəndçilərini öldürdüblər. Amma o sağdır. Daha bir yerdə qonşusunun düşdüyü çarəsiz bir vəziyyəti görüb. Mən özüm halüsinasyona uğramış gəncləri görmüşəm. Onlar üçün oyaq olanda olan kabuslar ilə gecəyarı olan kabuslar arasında heç bir fərq yox idi. Onlar öldürüldü, öldürmək və öldürməyə öyrəşdilər. Onların qəhrəmanlıq qətiyyəti, hər şeydən əvvəl, dözülməz əzab qarşısında nifrət və qaçış idi. Əgər onlar savaşsaydılar savaşda qorxularını tərk edərdilər, əgər gecə onlar slahsızlaşdırılsaydılar yuxularında öz zərif, həssas yaşlarına geri qayıdardılar və beləliklə qorxuları yenidən doğulardı və unutmaq istədikləri xatirələri canlanardı. ivan da belədir. Və mən Tarkovskiyə həmin uşağın intihara meylini necə yaxşı göstərdiyini tərif etmək lazım olduğunu düşünürəm, gecə-gündüz arasında fərq yoxdur, hər halda, o, yaşamır. Hərəkətlər və halüsinasyonlar bir-biri ilə yaxın əlaqədədirlər. Əlaqələrə diqqət yetirək: böyüklərlə ünsiyyətdədir, əsgərlər arasında yaşayır: zabitlər – cəsur insanlar, cəsur amma travmatik bir uşaqlıq keçirtməmək üçün – ona sığınacaq verdilər, sevdilər, onu "normallaşdırmaq" və sonda onu məktəbə göndərmək istəyirdilər. Göründüyü kimi, uşaq Çexovun romanında olduğu kimi, itirdiyi atasının yerinə öz aralarında ona əvəz ola biləcək ata tapmağı da mümkün idi. Artıq gecdir: onun valideynlərinə ehtiyacı yoxdur; daha da dərin - qırğın səhnəsinin təsirsiz bir qorxusu onun yalnızlığını azaldacaq. Zabitlər zəriflik, həssaslıq, təəccüb, güvənsizlik hissi ilə: uşaqda sanki mükəmməl, hardasa iyrənc div gördülər, düşmən radikallaşdı, özünün yalnız qatil niyyətlərini qoruyan, savaş və ölümlə bağlantı qura bilməyən; artıq bu günahkar aləmdə yaşamaq üçün ehtiyacı olan; savaşın ortasında döyüş qorxusundan canını qurtarıb və sonda acı çəkən kəsə çevrildi. Kiçik qurban onun üçün nə lazım olduğunu bilir - onun yaratdığı müharibə - qan, intiqam. iki zabit onu sevirdi, ona görə onlara nifrət etmirdi. Sevgi onun üçün əbədi olaraq qadağan edilmiş marşrut idi. Onun kabusları, halüsinasyonları əbəs yerə deyildi. Bunlar cəsarət deyil və uşağın "subyektivliyində" aparılmış tədqiqatlar haqqında deyildir: olduqca obyektiv olaraq qalırlar, biz "realist" səhnələrdə olduğu kimi ivanı xaricdən də görə bilərik; həqiqət budur ki, bu uşaq üçün bütün dünya bir halüsinasyon, divlər və əzabkeşlər üçün halüsinasyondur. Bunun üçün ardıcıllıqla bizə əsl və yalan dünyanı möhtəşəm şəkildə tanıtdırır ki, meşədə anasının saxta ölümünə kimi bizə hər şeyi təsvir edir. Dəlilik? Reallıq? Hər ikisi: bütün əsgərlər dəlidirlər, bu qulyabanı uşaq onların dəliliyinin şəhadətidir, çünki ən uzağa gedən odur. Bu, nə bir ekspresyonizm, nə də simvolizm məsələsidir, bu hekayənin tələb etdiyi müəyyən bir şəkildə, gənc şair Voznesenskinin "sosialist sürrealist" adlandırdığı şeydir.

Müəllifin mövzunu tam olaraq başa düşülməsi üçün daha dərinə getməsininin vacibliyini qeyd etmək lazımdır: müharibə sağ qalmaqlarına baxmayaraq bunu edənləri öldürür. Və daha da dərin mənada: tarix, bir və eyni hərəkətdə, qəhrəmanları tələb edir, yaradır və onları yaratdıqları cəmiyyətdə əzab çəkmədən yaşamağa qadir olmadıqları kimi məhv edir.

Onlar “ivanın uşaqlığını” etinasız gözlə görməklərinə baxmayaraq L'Uomo da Bruciare- i təriflədilər. Müsbət qəhrəmanlıqdakı mürəkkəbliyi təkrarlayan ilk filmin müəlliflərinə də çox layiqdirlər. Düzdür: ona, məsələn - mifomaniya vermişdilər. Onlar eyni zamanda, xarakterin müdafiə etdiyi səbəbə və əsl “eqosentrizm” - ə sadiqlik göstərmişlər. Amma məncə burda yeni bir şey yoxdur. Nəhayət, daha yaxşı sosialist realist istehsalları hər şeyə baxmayaraq, həmişə bizə kompleks, nüanslı qəhrəman verdilər; öz zəifliklərini müəyyənləşdirmək üçün diqqətli olarkən öz naliyyətlərini yüksəldirdilər. Əslində, problem qəhrəmanın qüsurlarını və əxlaqlarını ölçmək deyil, qəhrəmanlığın müzakirəyə çıxarılmasıdır. Bunu inkar etməyin, başa düşün. ivanın Uşaqlığı həm bu qəhrəmanlığın zəruriliyini, həm də qeyri-müəyyənliyini yüngülcə ortaya qoyur. Oğlan nə ləyaqətə nə də zəifliklərə malik deyil: radikal olaraq tarixi kökdən yaranmışdır. Özünə rəğmən müharibəyə atıldı, tamamilə müharibə üçün hazırlanmışdı. Ancaq ətrafdakı əsgərlər arasında qorxu yaratsa da, o, artıq rahat yaşaya bilməzdi. Onun içində zorakılıq və dəhşətdən doğan şiddət onu qoruyur, ona kömək edir və təhlükəli kəşfiyyat missiyasını tələb etməyə məcbur edir. Ancaq döyüşdən sonra nə olacaq? O, sağ qalsa belə, onun içindəki közərmiş lava heç vaxt soyumayacaq. Burada müsbət qəhrəman üçün ən yaxın tənqid var? O, kədərli və möhtəşəm bir şəkildə onu göstərir; gücünün faciəvi və qəribə mənbələrini bizə göstərir. O, döyüşçü cəmiyyətinin mükəmməl uyğunlaşdığı müharibə məhsulunu, sülh kainatında asosiala çevrilməklə eyni şəkildə məhkum edildiyini göstərir. Beləlikə, tarix insanı yaradır: onları seçir, yerə qoyur və çəkisi altında əzir. Sülh naminə ölmək və sülh üçün müharibə etmək üçün razı olan sülh adamları arasında, bu qəhrəman və üzgün oğlan mübaribə üçün müharibə edir. Məhz bunun üçün, onu sevən əsgərlər arasında, dözülməz təklikdə yaşayır.

Hər nə isə o uşaqdır. Bu əzablı ruh uşaqlıq həsrətini qoruyur, lakin təcrübəsizliyi onu yaxşı ıifadə etməyə imkan vermir. O, gündəlik həyatda olan rutinlərə xəyanət etməyə başlamış olsa belə, bu xəyalları özünə xəyanət etməsinə baxmayaraq, arzuların qaçınılmaz olaraq məlumat kabuslarına çevrildiyinə əmin ola bilərsiniz. Ən sadə xoşbəxtliyin təsvirləri bizi qorxaraq sona çatdırır: sonu bilirik. Bu qırıq və təzyiqli həssaslıq həmişə hər an yaşayır; Tarkoviski ivanı belə çevrəyə almışdı: dünya, müharibə ruhlu dünya, bəzən də müharibənin özü. Əslində filmin lirikliyi, onun işlədiyi göylər, sakit suları, sonsuz meşələri - ivanın həyatıdır, onun yadda saxlaya bilmədiyi şey – ondan əsirgənmiş məhəbbətdir, hansı ki ətrafında gördüyü, ancaq özünün görməyəcəyi bir şey. Bu uzun ardıcıllıqdan daha hərəkətli bir şey bilmirəm: çayın səyahəti, uzun - yavaş ürək döyüntüləri: ağrılara və incəlikliyinə rəğmən onu müşayiət edən zabitlər bu qorxunc əzablar, incəliklər tərəfindən deşilir. Ancaq yerə bağlı və ölülərlə təmasda olan uşaq heç bir şeylə danışmayacaq, yox oldu: o, düşmənə doğru gedirdi. Qayıq digər sahilə qayıdır; çayın ortasında sükut hökm sürür: hərbidəki adamlardan biri o birisinə “Bu səssizlik, müharibədir”.

Bu anda sükut pozulur: çığırışlar, uğultular, bu artıq sülhdür. Sevincdən qaçırlar, sovet əsgərləri Berlin kanslerini aşdılar, qaçışlar, nərdivanlara dırmanırlar. Zabitlərdən biri - digəri? o əzizdirmi? - boşluqda bəzi bülletenlər tapdı; Üçüncü Reich bürokratik idi: hər insana asılmış şəkil, siyahıda bir ad. Gənc məmur bu fotoşəkillərin arasında ivanın şəklini tapır. 12-də asılı idi. Sosializmin qurulmasını davam etdirmək hüququnu çox sərt bir millətin sevincinin ortasında, digərləri arasında, bu qara dəlik, iynə çarəsizliyi: nifrət və ümidsizlik içində bir uşaq ölümü. Heç bir şey, hətta gələcək kommunizm də, onu geri qaytara bilməz. Heç bir şey: bir vasitəçi, kollektiv sevinc və bu şəxsi, təvazökar bir fəlakət olmadan bizi burada göstərir. Kədərini və qürurunu qarışdırmaq üçün bir ana belə yoxdur: ölü bir itkidir. insanlar cəmiyyəti öz məqsədlərinə doğru irəliləyir, yaşayış bu məqsədləri öz gücüylə həyata keçirəcək və hələ də bu kiçik ölüm, tarixin süpürülmüş bu azsaylı samanı heç bir cavab vermədən cavabsız qoymayacaq, lakin hər şeyi yeni bir işıq altında göstərir: tarix fəlakətlidir. Hegel bunu deyirdi. Marx da həmişə onun ən pis tərəfi ilə irəlilədiyini əlavə edirdi. Amma biz bunu demək istəmirik; Son zamanlar biz heç bir şeyin əvəzini verə bilməyəcəyimiz itkilərin unudulmasında irəlilədik. ivanın Uşaqlığı yumşaq, lakin ən gurultulu şəkildə bizə xatırlatdı. Bir uşaq öldü. Və demək olar ki, xoşbəxt bir sonluqdur ki, o, sağ qalmayıb. Müəyyən mənada düşünürəm ki, müəllif bu çox gəncin özü və nəslindən danışmaq istəyirdi. Bu qürurlu və sərt pionerlərin ölümünü deyil, əksinə, uşaqlıq dövründə müharibə və onun nəticələri ilə parçalanmışdı. Bunu da demək istərdim ki: burada fərqləri daha yaxşı vurğulamaq üçün Sovet Kvant Cents Coups2 var. Valideynlər tərəfindən atılan bir uşaq: burjua tragikomediyasıdır. Müharibə və ya müharibə ilə yaşayan milyonlarla uşaq - Sovet faciələrindən biridir.

Bu mənada, bu film bizim üçün xüsusi olaraq rus dilində olduğu kimi görünür. Texnika əlbəttə ki, rus dilidir, özü isə orijinaldır. Biz, qəribə, Godardın sürətli və elliptik ritmini, Antonioninin protoplazmik sürtünməsini necə qiymətləndirəcəyimizi bilirik. Ancaq yenilik – bu iki hərəkətin, iki yazarın hər ikisindən təsirlənərək, lakin onun dözülməz dözümsüzlük dövründə yaşamaq istəyən və eyni filmdə sıçrayış etmək istəyən metteur-en-səhnəsində görməkdir, bir dövrdən digərinə, tarixin elliptik sürətliliyi ilə hiylələri inkişaf etdirmədən, simvollarını həyatının müəyyən anına buraxmadan, başqa bir anda onları yenidən yoxlamaq üçün və ya ölüm anındadır. Amma filmin ictimai baxımdan xüsusi xarakterini verən ritmlərin bu ziddiyəti deyil. Bir insanı məhv edən ümidsizlik anları, az da olsa eyni dövrdə onları tanıyırdıq. Ancaq biz möhtəşəm bir tikintiyə başlaya bilməyəcəyik. Biz Evil-i tanıyırıq. Ancaq yaxşılığın ortasında heç vaxt radikal Evil yaxşılıqla konfliktə girdiyi yerdə olmur. Doğrudan da, Sovet ivanın ölümü üçün məsuliyyət daşımır deyilə bilməz: günahkarlar nasistlərdir. Problem burda deyil: pislik haradan gəlirsə və onun sonsuz sayda iynələri yaxşılığı deşdikcə insanın faciəli reallığını və tarixi inkişafı göstərir. Yaxşı, inkişaf sözünə məntiqli olaraq SSSR-dən yaxşı bir ölkə var? Və təbii ki, hər hansı bir pessimizmdən çıxmaq üçün yer yoxdur. Optimizmdən asan bir şey deyil. Ancaq nəticəni görmədən, itirmədən müqavimət aparmaq üçün iradə lazım olacaq. Bilirəm ki, məndən daha yaxşı bilirsiniz, əzizim Alicata, ağrı, tər və tez-tez son yenilikləri cəmiyyətdə tanıtmaq istəyinin qanlı nəticəsi: əminəm ki, ölü film tarixi kimi siz də mənə minnətdar olacaqsınız. Və L'Unita tənqidçilərinə qarşı bu məktubu göstərməyinizi xahiş edirəm. Bu müşahidələrdən bəzilərinin mənə cavab vermək və ivan haqqında müzakirəni yenidən açmaq imkanı verə biləcəyinə görə şad olardım. Tarkoviskinin əsl mükafatı “Golden Lion” deyil, lakin filmi ilə vurğulanan polemik (yazılı mübahisə) maraq, insanı müharibə əleyhinə azad etmək üçün birlikdə mübarizə aparmasıdır.

Sevgi və dostluq ilə,

Jean-Paul Sartre.

mənbə: https://www.criterion.com/

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Pink Flamingos (1972).

Rejissor: John Wates.

--spoiler--


1972-ci ildə John Waters-in yazdığı və çəkdiyi film. O dövrdə çəkilmiş ən alçaq, iyrənc və axmaq film olaraq qiymətləndirilmiş və xristian din adamları başda olmaqla çoxsaylı tamaşaçılardan mənfi rəylər almağı ilə seçilmişdir. Film 12000 dollar büdcə ilə çəkilmişdir, heyət isə tamamilə qeyri peşəkar oyunçulardan ibarətdir. Film bu qədər pislənməsinə, bəyənilməməsinə baxmayaraq yenə də kult filmlər arasında yerini tapıb.
Filmin baş qəhrəmanı Divine ( https://en.wikipedia.org/wiki/Divine_(performer) ) adındakı transseksualdı, digər oyunçular: Divine-nin anası yumurta xəstəsi Eddie, oğlu Crackers və ən yaxın dostu Cotton ilə bir maşında yaşayırlar. Divine yerli media tərəfindən "Yaşayan ən iyrənc insan" seçilmişdir və bu onun üçün qürur verici bir hadisədir. Lakin digər bir tərəfdən də onun kimi düşünməyən tam olaraq rəqibləri deyilə biləcək Connie və Raymond Marble cütlükləri vardır; gənc qızları qaçırıb bədənlərinə sperma yeritməklə hamilə qalmağa məcbur edilən və daha sonra körpələrini satan (lezbiyan cütlüklərə), məktəblərdə narkotik satan, porno və cinsi azğınlıqda ən yaxşılar olaraq bilinən bu cütlük iyrənclik ünvanına heç şübhəsiz özlərinin layiq olduğunu düşünürlər. Bu cütlük ilk olaraq Divine-ə ad günündə bir qutu nəcis göndərərək tərəflər arasında döyüşü başladan tərəf olur.
Film öz iyrəncliyi ilə xüsusi olaraq seçilir belə ki, filmdə Divine-nin it nəcisi yeməsindən tutmuş iki toyuğa təcavüz edilməsinə qədər hər cür iyrənclik var.


--spoiler--

Əlavə məlumatlar:

- Filimdə bir toyuq cinsi təcavüz nəticəsində öldürülmüşdür. Bundan sonra heyvan haqqları müdafiəçiləri ayağa qalxmışdır bir reportajında rejissor belə deyir:
"Siz yediyiniz toyuqların infarkt nəticəsində keçinərək öldüklərini düşünürsünüz? O iki toyuq heç olmasa mənim sayəndə filmdə çəkilmə fürsəti tapdılar.''

- Filmin son səhnəsində Divine-nin it nəcisi yediyi səhnə həqiqətdir və rejissorun dediyinə görə həmin it 3 gün boyunca bifşteks ilə bəslənib.

- Bir neçə il sonra, rejissor John Waters müsahibəsində zarafatcasına: "Bu dəfə itin Devine-nin nəcisini yediyi Pink Flamingos-un davamını çəkmək istəyirdim, lakin onun ölüm mənə imkan vermədi." deyir.

- Film çox aşağı bir büdcə ilə ($ 12,000 olduğu deyilir) çəkilib və çəkilişlər yalnız həftə sonları mümkün imiş, çünki həftə içi rejissor çəkiliş üçün lazımi pulu tapmağa çalışırmış.

- Filmin çəkilişləri davam edərkən Divine oğurluqdan həbs olunmuş və müdafiə olaraq "oyunçu olduğunu və roluna hazırlanmaq üçün oğurluq etdiyini" söyləmişdir.

- Zalda filmi seyr edərkən tamaşaçılara gigiyenik sarafanlar verilmişdi. John Waters müsahibələrinin birində "Mənim üçün tamaşaçının qusması, ayaq üstə alqışa bərabərdir." deyib.

---- Sitat ----

- Oh, I love you Raymond. I love you more than anything in this whole world. I love you more than my filthiness, more than my own hair color. Oh God, I love you more than the sound of Bones breaking, the soud of death rattle, even more than the sound of my own shit i do, I love you Raymond.

- l guess there's just two kinds of people: my kind of people and assholes.

---- Sitat ----

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


- bütün film əslində fredin beyninin içindəkiləri danışır, biz onun başının içindəyik əslində. film boyunca fred əslində həbsxanadadır. (filmin başında həbsxananın avtomatik açılan qapısının səsini eşidilir) və filmin sonunda elektrikli stolda edam edilir. film bizə bunları göstərmir, çünki əvvəl də dediyimiz kimi əslində biz fredin başının içindəyik.
fred cinsi həyatında arvadını təmin edə bilmir. bu isə beynində arvadının özünü aldatdığı şübhələrinə səbəb olur. fred arvadını vəhşicəsinə öldürür. bundan sonra elektrikli stol cəzası alaraq həbsxanaya göndərilir. filmdəki tək həqiqət olan həbsxana səhnəsindəkilərdir. həbsxanada fred dissosiyatif füj deyilən bir xəstəliyə tutulur. dissosiyatif füj ağır zədə vəziyyətlərində adamın yaşananları qəbul edə bilməyərək başqa bir şəxsiyyətə bürünərək əvvəli xatırlaması özünü başqa biri olaraq görməsidir. bu xəstəlik nəticəsində pete xarakteri ortaya çıxır. pete xarakteri fredin ziddidir. cinsi həyatı çox yaxşıdır və qarşı cinsi olduqca məmnun edə bilir. fredin pete-ə çevrilməsi müvəqqəti olmuşdur, çünki fredin başında qurduğu xəyali dünya zaman keçdikcə gerçəklər tərəfindən sıxışdırılmağa başlayır və yox olur. qaçınılmaz son olaraq pete təkrar fredə çevrilir. bu arada fred içini rahatlaşdırmaq məqsədiylə arvadının özünü aldatdığı adam olaraq fikirləşdiyi dick laurenti öldürmüşdür.filmin sonunda fred polislərdən qaçarkən əslində elektrikli stoldadır və sonda ona elektrik verildiyini görmək olar.

(baxma: o vaxt yazmışdım )

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


deməli deyirlər ki, film çəkilən vaxt tarkoviskinin özünün də sürgündə olması, əslində filmdəki baş rolun özü olduğunu göstərir, bundan başqa "bir damla + bir damla daha böyük bir damla edər, iki damla deyil." ifadəsi də 1+1=1 - i göstərir bu da tanrı ilə insanın ayrılmaz olduğu ikisinin bir-biri ilə vəhdət təşkil elədiyinə işarədir, bir də bu 1+1=1 teması incendies filmində var idi ama o bundan fərqli yanaşma idi.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


film iran xaricində ilk dəfə 1 sentyabr 1999 kanadada montreal film festivalında göstərilmişdir. bu festivalda "böyük amerika mükafatı" rejissor majid majidi'yə verilmişdir. filmdəki uşaq oyunçu mohsen ramezani (məhəmməd) gerçək həyatda da görmə qüsurludur.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


iran kinorejissoru məcid məcidinin 1997-ci ildə çəkdiyi film. məcid məcidi bu filmi çəkərək 1999-cu ildə oskar mükafatına namizədliyi qazanır. bundan əvvəl iran kinematoqrafiyası belə bir uğuru heç vaxt yaşamamışdır. ilk iran filmi idi ki, oskar mükafatına namizədlər sırasına daxil olmuşdu. təəssüf ki, bu film mükafat qazana bilmir. ancaq buna baxmayaraq film çox güclü ekran işi kimi dəyərləndirilir. film 1998-ci ildə xarici dildə ən yaxşı film akademiya mükafatına namizəd göstərilmişdi (bu mükafata namizəd göstərilən ilk iran filmi olmuşdur). ancaq bu mükafatı roberto benigninin çəkdiyi italyan filmi life is beautiful qazandı.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


rejissor: michael haneke.

haneke ilə müsahibə:

rejissor: michael haneke.
- amour filminin avtobioqrafik olduğunu bilirik. bu filmdə sizin həyatınızdan nə olduğunu bir az açıqlaya bilərsinizmi?
+ heyran olduğum yaşlı bir qadının yanında böyüdüm, məni böyüdən də odur. 80 yaşında xərçəngə tutuldu, bu dözülməz bir vəziyyət idi, çünki sevdiyiniz bir insanın acı çəkdiyini görürsünüz və daha pisi əlinizdən heç bir şey gəlmir. həyatımda daha əvvəl heç bu qədər böyük bir acı çəkməmişdim. belə anlarda insan hər şeyə böyük bir hirslə yanaşmağa başlayır. hərçənd ki, sonra yaxşılaşdı, amma 93 yaşında intihar etmək istədi. onu huşsuz bir halda tapdım. dərhal kömək çağırdım və xəstəxanada özünə gəldiyində, mənə "bunu niyə etdin?" deyə soruşdu. mənə qəzəbli idi. 2 il sonra, mən bir festivalda olanda təkrar intihara cəhd etdi və o zaman vəfat etdi. təxmin edə biləcəyiniz kimi o an bunu bir ssenariyə çevirmək kimi bir arzum yox idi, aradan illər keçdikdən sonra, bir fikir gəlir, tam bir fikir deyil də daha çox ifadə etmək istədiyiniz bir duyğu ...
- sanki filmlərinizdə özünüzü bu qədər açıq ürəkliliklə ilk dəfə göstərirsiniz. bu barədə nə deyərsiniz?
+ filmlərim, hər zaman məni əsəbiləşdirən, hətta hirsdən məni dəli edəcək şeylərdən yaranır. ancaq, daha doğru ifadə etsəm, indiyə qədər bütün filmlərim, tam mənasıyla anlamadığım bir şeylərdən yaranıb. məsələn, ağ lent, sarışın uşaqlardan ibarət xor üzərinə film çəkmək arzusundan doğuldu. bu fikrin hardan yaranmasını da bilmirdim. zamanla, fikirlər və hadisələr başımda yığılmağa başladı, hekayə möhkəmlənirdi və yavaş-yavaş stendhal'ın eşq üzərinə bir sınağında də söylədiyi kimi, bir mənada kristallaşma fenomeni dediyimiz şey ortaya çıxdı və hər bir parça, bütündəki yeri taparaq məna qazanmağa başladı.
- bu ssenaridə sizi ən çox çəkindirən şey nə idi?
+ mənim üçün belə bir ssenari qarşısında iki böyük təhlükə var idi: romantika və ağrı. bu cür ciddi məsələni əgər səhv bir tərəfə çəksəniz, bu cür əhəmiyyətli və universal mövzuda çaşarsınız. buradakı sərhəd xətti olduqca incədir, çünki nə də olsa duyğu və hisslərin əhəmiyyətli olduğu bir mövzudur... ancaq romantiklik, tamamilə fərqli bir şeydir, romantiklik əslində sahib olmadığınız bir həssaslığın varmış kimi göstərilməsi deməkdir. kitsch kimi, yəni səhv bir nəticə. nəticədə hər şey nizamlı olmağa bağlıdır. romantik olmağınız bəzi şeylərə qarşı həssas olduğunuz mənasını vermir, bu ikisini bir-birinə qarışdırmamaq lazımdır!
+ bu film hər şeyin deyildiyi yaxud açıqca göstərilmək istənildiyi filmdir?
- ümid edirəm elə deyil, hər şeyin deyildiyi bir film ölüdür. ola biləcək ən güclü şəkildə suallar soruşmalıyıq, ancaq cavablar verməyə çalışmaq yersizdir, çünki əvvəlcə belə cavablar yoxdur. öz sahələrində, siyasətçilər və elm insanları bu növdən cavablara sahib ola bilərlər təbii ki, ancaq sənətdə sual nə olursa olsun gələn cavabı bildiyini iddia etmək əbəs işdir. bir vəziyyətin bir-biriylə ziddiyyət təşkil edən kompleks təbiətinə ən uyğun şəkildə yaxınlaşmağa çalışmalıyıq və bunun kənarında şərh etməliyik, beləliklə film ekranda izlənilib istehlak olunan bir şey olmaz və ağlımızda, qəlbimizdə və hətta içimizdə macərasını davam edər.
+ ancaq hər şeyə baxmayaraq, tətbiq metodunuzu dəyişdirmiş kimisiniz, ilk filmlərinizdə olduğu kimi cihazın vasitəçiliyinə müraciət etmədən yola davam edirsiniz bu dəfə ...
- şübhəsiz ki, o vaxt bresson'dan çox təsirlənmişdim halbuki bu gün daha çox çehov'un tərəfindəyəm. bu ziddiyyət deyil, əsasən bir çox ortaq məqamlar var ...
+ bresson, çexov ... gənckən pərəstişkarı olduğunuz sənətçilərə hələ də sadiqsinizmi?
- həm bəli, həm də xeyr. gənckən bütün klassikləri oxumağa həvəsli oluruq, daha sonra anlayışınız yaxud həssaslığınız inkişaf edir. ötən il, hərb və sülh"ün yeni bir tərcüməsi nəşr olundu. romanı 25 yaşımdaykən oxumuşdum, ancaq o dövrdə dostoyevski pərəstişkarıydıq və tolstoy mənim üçün təbiətən ağır yazar idi. kitabı aldım və bütün təsəvvürlərimi ləğv edib az qala nəfəs almadan oxudum. dəyişən mən idim, kitabsa eyni qalmışdı. cavan olduğum günləri xatırlayıram. 16 yaşımdaykən julien duvivier'in marianne de ma jeunesse filmini görmüş və bir internat məktəbində keçən, qalanın birində bir qarşılaşmadan yaranan eşq hekayəsindən bəhs edilən bu romantik filmə tam mənasıyla heyran olmuşdum. film haqqında hər şeyi oxudum, ən incə detalına qədər ... iyirmi il sonra, bu yaxınlarda televiziyada qarşıma çıxdı və necə olub da vaxtilə bu filmi o qədər çox sevdiyimə inana bilmirəm.
+ film sənətin bir forması deyilmi, imiclərin ortalığı istila etdiyi bu çağda, yüz yaşını qeyd edən kino miladını tamamlayır yoxsa can verir?
- belə bir şərh. əgər bu gün vyana universitetində dərs verirəmsə, öz ictimai ətrafımda, yoldaşlarım, eyni yaşdan və eyni zövqləri paylaşan digər insanlarla birlikdə oluramsa, paslanmaqdan qorxduğum üçündür. dünyanın geri qalanı ilə əlaqəmin sona çatmasından çəkinirəm və mənə görə gənc insanlarla eyni mühitdə olmaq, əgər evimdə olsam anlayamayacağım dəyişmələri anlama fürsətini əldə edə bilməməyimi təmin edir.
+ filmdəki mənzil, sanki xarici dünyadan qurtarılmış bir oazis kimi təsvir edilir ...
- xəstəlik mövzusu olduğunda vəziyyət budur çünki, hansı ictimai sinifə aid olmağınızda asılı olmayaraq, dünyanız evin dörd divarına sığınır. bu vaxt bunu söyləməliyəm ki, ev daha çox imtiyazdır, çünki orada, dörd divar arasında keçən yaşlılıq sürgününüzü davam etdirmək üçün lazımlı hər şeyə sahibsiniz. yoldaşlarımdan biri, hansı ki özü həkimdir, illərcə xəstə anasının evdə baxımını təmin edə bilmək üçün evə gələn 3 tibb bacısına ödəmə etmək məcburiyyətində qaldığını danışdı. bu ona ayda beş min avroya başa gəlirmiş. bütün bunları qarşılaya bilmək üçün vəziyyətinizin yaxşı olmağı lazımdır! bu filmi xəstəxana dəhlizində yaxud qocalar evində çəkmək istəmədim. əvvəl xəstəxanalarda müxtəlif araşdırmalar etdim ancaq, inanın ki ürəyim buna əl vermədi. həkimlər və tibb bacıları bütün bu ağrılara necə dayana bilirlər bilmirəm.
+ tez-tez pis baxıcılarla əlaqədar hekayələr duyuruq, hələ ki qocalıb gücdən düşmə kimi vəziyyətlərdə ...
- bəli, hətta köhnə universitet professorları ilə sanki axmaq kimi davranıldığı olur. bu o qədər alçaldıcı bir vəziyyətdir ki ... təkrar edirəm, diqqətə çarpan bir nöqtə ilə üzləşmək istədim: sevdiyin birini acı çəkərkən görmək necə bir duyğudur? olduqca təvazökar ancaq hər halda kifayət qədər bir çıxış nöqtəsi. format və məzmun arasında bir uyğunlaşma tutmağa və filmdə klassik (zaman, hərəkət və məkan mənasında) bir bütünlük qurmağa çalışdım. bu da mövzunun həssaslığına ola bildiyincə yaxınlaşmaqla birlikdə, səmimi və klassik bir dünyagörüşünün yaradacağı forma çatmağın bir yolu idi.
+ filmlərinizin çoxunda bir "hirslilik" varlığından bəhs etdiniz. bu eyni zamanda bir katarsis mənasına da gəlir?
- elə sanıram ki, bu gün artıq katarsis halından bəhs etmək olmaz. indiki vaxtda artıq faciə deyə bir şey yoxdur, hamımız səhv bir şüurla yaşayırıq və başımıza gələn hər şey, tam kədərli hekayələrdən ibarət ...
+ bəs yaxşı qurtuluş?
- mən tanrı deyiləm. bəli, eşq deyə bir şey var, ancaq bayağılıqdan başqa bir şey deyil, bunu söyləyən mən deyiləm, və doğrusu eşq də bəzi hallarda bizə çox köməkçi ola bilmir. bir həyat əhvalatında təsadüfün o qədər böyük bir yeri var ki, düşünürəm ki, həyat səfərində bir irəliləmə varsa, bu daha əvvəl xəyal belə etmədiyimiz qədərin bir hədiyyəsidir. mən təsadüfən bir rejissor oldum məsələn, əslinə baxsanız bir yazar yaxud nə bilim aktyor ola bilərdim, hətta bəlkə də bir çoban ( ürəkdən gülür). bu tərz düşüncələrə 14 yaşında sahib oldum, eynilə bəzilərinin o yaşlarda bir lokomotivi istifadəsini xəyal etməsi kimi ...
+ haneke par haneke adlı kitabda, amour'un çəkilişləri əsnasında yaşadığınız gərginliyi yola çıxaraq rəqəmsal hd kamera seçimi mövzusunda seçimlərinizi dilə gətirirsiniz ...
- arri'nin alexa adındakı bu yeni rəqəmsal kamerası ilə filmi çəkməyi istəmirdim. (david fincher və bir çox məşhurların da görünüş rejissorluğunu edən) dara khondji bu kameranı reklam üçün istifadə edirdi, texnika mövzusunda əmin idi və mən də "yaxşı" dedim. və nəticə br fəlakət oldu. bütün çəkiliş müddətində ağlım başımdan çıxdı və sinirdən dəli olurdum az qalsın. tələsik çəkilən üç çəkilişin ardından, bu kameranı bir daha setimde görmək istəmədiyimi söylədim, çünki bu şəkildə iş artıq mümkün deyildi. əgər bu axmaq şeyi görməyə davam etsəm, hər şeyə güvənim sarsılacaqdıı, mən daha çox aktyorlar üzərinə yönəlməli idim. bu filmlə birlikdə həyatımın ən uzun post-production müddətini keçirdim, tam bir il. bu vəziyyət dara ilə olan əlaqəmə də pis təsir etdi. ağ-qara çəkilməsi səbəbiylə olduqca çətin olan ağ lent'in ardından, yeni bir texnika ilə təcrübəyə cəhd etmək istəmirdim. buna görə texniki olaraq hər şeyin yolunda olmasını istədim amma nəticə tam tərsi oldu. arri post-production xərclərinin bir qismini qarşıladı, çünki onlar da bunun kameranın yol açdığı problem olduğunun fərqində idilər. indi, artıq bu problemlər keçdi amma yenə də bu kimi təcrübələrdə olmaq istəməzdim.
+ jean-louis trintignant'ın sağlamlıq vəziyyətindən narahat oldunuzmu?
- bəli, əlbəttə, amma qəribə bir şəkildə, trintignant üçün hər şeyi asanlaşdırmaq adına bir fizyoterapist ilə birlikdə çalışdıq, deyərkən bir gün çəkiliş əsnasında qolunu qırdı. talehsiz bir vəziyyət idi. ancaq o yaşdakı aktyorlarla işləmək hər zaman çətin olmuşdur, bir gün içində 10 saatlıq bir işi düşünə belə bilməzsiniz. trintignant və emmanuelle riva ilə hər şey mükəmməl şəkildə irəlilədi. heç bir zaman aramızda ən kiçik bir mübahisə belə olmadı.
+ filmin çəkildiyi mənzil vyanada ana-atanızın yaşadığı evin eynisi kimidir. niyə?
- çünki məkanı tanımağın gətirdiyi üstünlüklərin hər zaman mənə yeni ehtimallar yaratdığını düşünürəm. məsələn, mətbəx ilə otaq arasındakı uzaqlıq, müəyyən bir nöqtədən digərinə getmək üçün qət edilməsi lazım olan məsafə, otaqların genişliyi səbəbiylə hərəkətlərin məhdudlaşdırılması kimi detallar olduqca əhəmiyyətlidir.
+ filmlərinizdə heç bir şeyi şansa buraxmırsınız, məsələn amour'dakı kitabxananın tematik və əlifba sırası ilə sıralanmasını istəmisiniz ...
- bəli setdəki insanlar demək olar ki, məndən nifrət etməyə başlamışdı. daha əvvəl cache filmindəki auteuil xarakteri bir mədəniyyət qəzeteçisi idi və dairəsinə 4000 kitab apardılar, təbii ki hamısını düzməyi lazım idi. bu hiss olunacaq bir şeydir. bir otağa girdiyinizdə kitabxananın doğru düzülmədyini dərhal anlaya bilərsiniz. hər kitabın bir hekayəsi, orada olmasının bir səbəbi vardır və əgər yoxsa, o zaman ən azı əlifba sırasına görə düzülməyi lazımdır. əgər məqbul bir təsir yaratmaq istəyirsinizsə, hər detala, hər bir aksessuara hətta bunların yanında akustik digər maddələr, məsələn parketin cırıltısına belə ayrı-ayrı diqqət yetirməyiniz lazımdır. yaratdığınız şey detallardan meydana gəlir.
+ film qrupu baxımından bir problem meydana gətirdimi?
- mənə görə problem deyil, nəzakətli olmağa çalışıram, amma hirslənə də bilirəm ... hər insanın səhv etmə haqqı vardır, ancaq əgər kimsə eyni səhvi 3 dəfə edirsə, o zaman dözülməz birinə çevrilə bilirəm. mənim üçün əhəmiyyətli olan tək şey nəticədir. istədiyiniz axmaqlığı edə bilərsiniz, amma nəticədə film yaxşıdırsa hər kəs sizinlə işləmək istəyir. digər tərəfdən, dünyanın ən nəzakətli insanı ola bilərsiniz, amma əgər ortaya çıxan film dəyərsizdirsə, insanlar sizdən ümidini kəsir və hətta işlərinizə lağ etməyə başlayırlar. bu söylədiklərim "yaxşı bir film çəkmək üçün axmaq olmaq lazımdır" mənasına yozulmasın (gülür) ...

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


la pianiste (2001).

rejissor: michael haneke.

reportaj:

- la pianiste ədəbi bir qaynaqdan alınan 2-ci filminiz olduğu üçün bu materialla necə tanış olduğunuzu və bu filmi çəkməyə nə üçün qərar verdiyinizi soruşmaq istəyirəm.

+ kitab təxminən 20 il əvvəl çap olunub. 15 il əvvəl kitabı oxudum və dərhal təsiri altına düşdüm. yazarla görüşdüm, amma kitabı ssenariləşdirmək təklifimi rədd etdi. çünki kitabı özü ssenariləşdirmək istəyirdi, amma həmin ssenari rədd edildi. beləcə 5 il sonra, bu da ki, cəmi 10 il edir, bir rejissor dostum yazıçını razı salmağı bacardı. yazar qəbul etdi və məndən ssenarini yazmağımı istədi. bu dostum 10 ildir filmi maliyyələşdirməyə çalışırdı, amma bacarmadı. nəticədə kitabın müəllif hüquqlarını prodüser veit heiduschka satın aldı və bu filmi başqa rejissorla çəkə bilməyəcəyini anladı və mənim çəkməyimi istədi, mən də razılaşdım. tək şərtim var idi - isabelle huppert baş rolda oynayacaqdı, filmin bütün hekayəsi budur....

- çəkiliş müddətində nələr baş verdi? çünki, la pianiste əvvəlki filminiz the castle kimi mənbə materiallarına əsaslansa da diqqət çəkəcək şəkildə fərdidir.

+ öncəliklə iki film arasındakı fərqi qeyd etmək istəyirəm, çünki the castle tv üçün çəkilib. bu filmlər arasındakı ayrı seçkilik olduğu çox açıqdı. tv filimləri kitaba daha çox əsasalanmaq məcburiyyətindədir, çünki tv filmlərinin məqsədi tamaşaçının filmi izlədikdən sonra kitabı alıb özlərinin oxumasıdır. mənə görə tv tamaşaçının istəklərinə xidmət etdiyi üçün heç vaxt bir sənət forması ola bilməz. the castle-ı film kimi çəkməyə cəsarət edə bilməzdim. tv-də isə problem yoxdur, çünki fərqli məqsədləri var. amma la pianiste- yə gəldikdə isə, romanın quruluşunun filmin quruluşu ilə müqayisə olunduqda, olduqca fərqli olduğunu görürsünüz. mən romana sərbəst bir şəkildə baxıram. hekayəyə mənim baxış tərzim olduqca məsafəli və soyuqqanlı olduğunu söyləyə bilərəm, halbuki romanın özü həm çox romantik həm də qəzəblə doludur. roman daha subyektiv film isə daha çox obyektivdir.

- code unknown (2000) ilə bağlı bir reportajınızda juliet binoche kimi film ulduzunu hər hansı bir janra aid olmayan filmdə aktrisa ya da ulduz rolunda olmadıqca filmə çəkməyəcəyinizi söyləmisiniz. halbuki isabel huppert də film ulduzudur və la pianiste də hər hansı bir janra aid deyil.

+ bu film melodramın parodiyasıdır. avropalı bir film olaraq ciddi-ciddi bir janra aid film çəkə bilməzsiniz; ancaq parodiya çəkə bilərsiniz.

- niyə?

+ çünki janr filmi yalandır. və film sənət olmağa çalışır, buna görə gerçəklə maraqlanmaq məcburiyyətindədir. bunu da yalanlar vasitəsilə edə bilməz. filmlər sadəcə sizin üçün biznesdirsə, onda yalan söyləyə bilərsiniz. dinc bir vicdan sahibi olaraq yalanı sata bilərsiniz.

- bu rol üçün ağılıma gələn ilk adam isabelle huppert olmazdı. belə gözəl birinin belə sadə bir şəkildə göstərilə biləcəyini heç düşünməzdim.

+ mən isabelle huppert-i gözəl biri olaraq görmürəm. juliet roberts gözəldir məsələn, amma isabel-in filmlərinə baxsanız, onların arasında isabel-i zərif və sadə şəkildə göstərən bir çox film var. mənim isabel-ə olan əsl marağım bu idi; bir tərəfdən çox kövrək ola bilərkən, digər tərəfdən də çox soyuq və intellektual ola bilir. eyni anda həm qatil, həm qurban ola bilir ki, bu da hər aktrisada olmayan bir xüsusiyyətdir.

- mövzunu dəyişdirib bir az da köhnə filmlərinizdən də danışmaq istəyirəm. ilk filmlərinizi sizin üçün bir növ idman kimi görürsünüz yoxsa "der siebente kontinent"-dən əvvəlki filmlərinizi də daha sonra çəkdiyiniz və daha çox tanınan filmlərinizlə eyni kateqoriyaya qoyursunuz?

+ mən işimi teatr və televiziyada öyrənmişəm, xüsusilə aktrisalarla çalışaraq, film çəkməyi teatrda öyrənə bilərsiniz, çünki film çəkərkən aktyorlarla işləmək üçün əlavə vaxtınız olmaz. bunu başqa yerdə öyrənməyiniz lazımdır. təbii ki, tv üçün çəkdiyim o filmlər də mənim filmlərimdir, amma onlar nəticədə tv filmidir və daha əvvəl də dediyim kimi mənim filmlərim də çox fərqlidirlər, çünki tv filmləri müəyyən bir məqsədə xidmət edirlər ... müəyyən bir tamaşaçı tipinə xitab edərək, onların tələblərinə cavab vermək məcburiyyətindədirlər. normal filmin əldə edəcəyini edə bilməzlər. 20 il boyunca çəkdiyim tv filmləri mənim normal film çəkmək üçün fürsət tapmamağım ilə əlaqəli bir şey deyildi. mən yalnız öz "yol"umu tapmaq istəyirdim.

- o "yol", insanların sahib olduqları obyektlərin bir-birindən ayrılığını da ifadə edir. belə ki sanki hekayə o obyektlər tərəfindən izah edilə biləcək hala gəlir; "der siebente kontinent"-in əsas xarakterlərinin bir saat, bir akvarium olduğunu deyə bilərik, daha əvvəl heç biri bu qədər qorxuducu olmamışdı təbii ki.

+ aydındır ki, çoxlu sayda film var və çoxu da var olan şeyləri isidib-isidib bizə göstərir. onsuz da mövcud olan bir şeyi təkrar- təkrar təqdim etməyin bir mənası yoxdur. film ( der siebente kontinent) dediyiniz strukturların və ətrafımızın qurbanı olduğumuzu göstərməyə çalışır. və dediyiniz bütün o şeylər o strukturların metaforalarıdır. mənə həqiqi mənada təsir edən şey intihar edən ailə deyildi; çünki təəssüf ki, onlardan çox var. maraqlı olan şey bir ailənin intihar etməsi, amma bunu etməzdən əvvəl də sahib olduqları hər şeyi yox etməsi idi. bunun vəziyyətimizi izah edən yaxşı metafora olduğunu düşünürəm.

- 11 sentyabrı düşündükcə həqiqətən yaxşı bir metafora olduğu aydın olur, artıq insanların ailələriylə daha çox zaman keçirdiklərindən, karyera qurmaqdan və ya zəngin olmaqdansa daha fərqli əhəmiyyətli şeyləri ön plana aldığını görürük. der siebente kontinent-də sanki ailə də belə bir çıxış yolu axtarır, 10 il əvvəl çəkilmiş olsa belə.

+ mən də buna görə saqqal saxlamışam. peyğəmbər olmaq istəyirdim çünki.

scott foundas (2001).
(www.indiewire.com saytından tərcümə edilib).

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


rejissor: bahman ghobadi.
- film iranda underground rock mahnıları ilə məşğul olmaq istəyən iki gəncdən bəhs edir. real hadisələrə əsaslanır və qrupun adı: "take it easy hospital". gizli yollarla 17 günə çəkilib. filmdə baş rol oyunçularından başqa hər kəs öz obrazını canlandırır. iranlı rejissor bahman gobadı filmi qeyri-qanuni yolla çəkir və saytlarda yerləşdirir. və filmin üstünə qeyd də yazır: "bu filmi paylaşıram, çünki iran kinoteatrlarında göstərilməsi qadağan olunub, istədiyiniz qədər paylaşın. ancaq 2 xahişim var.... birincisi; böyük ekranda və yüksək səs effekti ilə izləyin. ikincisi; paylaşıram, çünki fllmdə bəhs edildiyi kimi gənclər var. elə gənclər gördüyünüzdə xahiş edirəm onların əllərindən tutun, onlara kömək edin. çünki iranın qurtuluşu onların əlində, sənətçilərin əlindədir".

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


el topo çəkilməsi çətin bir filmdir, xüsusilə maliyyə baxımından. 1970-ci illərdə necə qarşılandı film, insanlar nə dedi?

alejandro jodorowsky: amerika müxtəlif əfsanələrlə dolu idi o vaxtlar. midnight movies'i ortaya qoyan adam idim. amma çox pis bir vəziyyətdə idim, tükənmişdim. sonra bir gün john lennon el topo-nu tanıtdı. lennon mənə amerikada arxa-dayaq olanlardan idi. bəxtim gətirmişdi. tanıdıldıqca film məşhurlaşdı. bütün amerikalılar el topo-nu tanıyırlarmı? xeyr, hamısı yox. the holy mountain də eyni şəkildə. başa düşməmişdilər, hətta heç nümayişiə girmədi. yalnız avropada müvəffəqiyyətə çatdı. onsuz da o dövrlər ümumiyyətlə el topo-nu sevənlər the holy mountain-i, the holy mountain sevənlər el topo-nu sevməzdi. avangard bir film olaraq gördülər, izlədilər. heç vaxt yadımdan çıxmaz: times meydanında "le vent qui nous emporte" filminin böyük bir afişası vardı, sonra o afişanın yerini el topo aldı.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


bobby sands 9 mart 1954-cü ildə şimali irlandiyanın belfast bölgəsində dünyaya gəlib. katolik bir ailənin uşağı idi və doğulduğu yer protestantların sıx olaraq yaşadığı bir bölgə idi. ailəsi təzyiqlərə dözə bilməyərək iyun 1972-ci ildə buradan köçürlər. sands 18 yaşında ira (irish republican army - irlandiya respublika ordusu) - a qatıldı. oktyabr 1972-ci ildə sands evində 4 dənə silah saxlamaqdan həbs olunur, ancaq 1976-ci ildə sərbəst buraxılır. həbsdən çıxından sonra taksiçiliklə məşğul olmağa başlayır. 6 həftə sonra belfastda bir bombalama hadisəsi baş verir. həmin ərazinin yaxınlığında sandsın avtomobilinin olmasına görə, avtomobilində axtarış aparılır və avtomobildə 1 dənə silah olduğu üçün birləşmiş krallıq məhkəməsi tərəfindən 11 aylıq mühakimə nəticəsində digər 3 yoldaşı (bombalamaa zamanı avtomobilin yanında olduqları üçün) ilə birlikdə 14 il həbsə məhkum edilir. bobby sands'in həbsxanadakı ilk etirazı tək tip üniformaya qarşı başlayır. bu müqaviməti "ədyal etirazı" olaraq adlandırırlar. paltar geyinməyi rədd edən məhkumlara hər cür işgəncə edilməyə başlanır. paltar geyimədiklərindən, soyuqdan donmamaları üçün verilən ədyal ilə gəzirlər. bu bahanə ilə çölə buraxılmırlar və 24 saatlıq bir hücrə cəzası başlayır. yeməklərinin içinə tüpürülür və s. tək tip paltar geyinilməsinə qarşı olan etirazın əsas məqsədi məhkumların hər birinin ayrı-ayrılıqda fərdi şəxsiyyət olaraq tanıdılmasına və hörmət edilməsinə nail olmaq idi. bundan sonra ikinci etiraz başlanır - "yuyunmama etirazı". çünki yuyunmağa gedən məhkumlara nəzarətçilər tərəfindən işgəncə edilir. bunun görə məhkumlar artıq yuyunmaq üçün ümumi duşlara getməyəcəklərini, hər hücrədə bir duş olmasını istəyirlər. ancaq bu tələbləri qəbul edilmir. ingilis nəzarətçilər məhkumlara həddindən artıq dərəcədə şiddət tətbiq edirlər. bunu görən ira bu nəzarətçiləri öldürməyə başlayır. hər nəzarətçi öldürüləndə, ingilis hökuməti və həbsxana rəhbərliyi təzyiqi daha da artırır. bobby sands sonunda aclıq aksiyası etmək qərarı alır. ira və özünün tələbləri ingilis hökuməti tərəfindən qəbul edilənə qədər aclıq aksiyasına davam edəcəyini bildirir. aclıq aksiyası davam edərkən, millət vəkili frank maguire'ın birdən ölümü nəticəsində seçkilərdə sinn fein (ira'nın siyasi qanadı) ingilis parlamentinə millət vəkili seçilir. üstəlik bobby sands, dövrün ingiltərə baş naziri margaret thatcher ilə eyni bölgədən namizəd göstərilmişdir və thatcherin daha çox səs alaraq ingiltərə parlamentinə millət vəkili olaraq seçilmişdir. bu hadisə dünyada böyük əks-səda oyandırır. bir adamın həbsdə olması və aclıq aksiyası zamanı millət vəkili seçilməsi ilk dəfə olaraq baş verir. bobby aclıq aksiyasının 66 -cı günündə millət vəkili seçildikdən 3 həftə sonra 5 may 1981-ci ildə həyatını itirdi. cənazəsinə 100.000-dən çox insan qatıldı. aksiya qaldığı yerdən planlandığı şəkildə davam etdirildi. aclıq aksiyasında həyatını ilk itirən sands olmuşdu, lakin ingilis hökuməti geri addım atmamışdı. daha sonra sıra ilə 9 yoldaşı aksiyanı davam etdirdi və onlar da həyatını itirdi. 10 ölümdən sonra ingilis hökuməti beynəlxalq təzyiqə və edilən hərəkətlərə dözə bilməyib ira'nın tələblərini siyasi hüquqlar verilmədən qəbul etdi. bu tələblər;
1. həbsxana forması geyinməmək haqqı.
2. həbsxana işlərində işlədilməmək haqqı.
3. digər məhkumlarla azad şəkildə görüşə bilmək, təhsil və əyləncə təşkil edə bilmək haqqı.
4. həftədə bir ziyarətçi, bir məktub və bir paket haqqı.
5. etiraz müddətində itirilmiş əfv hüquqlarının qaytarılması.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


- əlcəzair xalqı 1954-cü il noyabrın 1-də üsyana qalxdı. bu üsyana milli qurtuluş cəbhəsi (front de libération nationale, fln) başçılıq edirdi. əsas iki məqsəd var idi: ölkənin fransız müstəmləkə zülmündən azad edilməsi, əlcəzair respublikasının yaradılması. 1962-ci ilin martında fransa atəşin dayandırılması haqqında evian sazişini imzaladı və əlcəzairin müstəqilliyini tanımalı oldu. 1962-ci ilin sentyabrında əlcəzair xalq demokratik respublikası elan edildi. konstitusiyaya görə "milli dəyərlər və islam hüdudlarında sosializm qurmaq" xalqın məqsədi elan olundu.

- jurnalist: günahsız qurbanlara hücum etmək üçün bombaları daşımaqda qadınların çantalarından istifadə etmək alçaq hərəkət deyil?
+ larbi ben m'hidi: müdafiəsiz kəndlərə bombaları ataraq, minlərlə adam öldürmək daha alçaq hərəkət deyil? təyyarələrimiz olsaydı bizim üçün daha asan olardı. bizə bombardman təyyarələrini verin, çantalar sizin olsun.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


1936-cı ildə ingiltərədə anadan olan rejissorun atası elektrik idi. ken (kenneth) loach oxfordda hüquq fakültəsini bitirir, rejissorluqdan əvvəl ken özünü 2 il aktyor olaraq sınayır, daha sonra bir müddət televiziya səhəsində rejissor olaraq fəalliyyət göstərir, bundan sonra 1969-ci ildə özünün ən əhəmiyyətli filmlərindən olan kes filmini çəkir. 1970- 80-ci illərdə ken filmlərini yayımlama çətinliyi, siyasi senzura və maraq məhdudiyyətliliyi kimi problemlərlə qarşılaşdı. filmlərində sosialist şəxsiyyətini hər zaman ön plana çıxaran loach, adi insanı ələ alaraq onun gündəlik həyatını, yaşadığı ictimai və maddi çətinlikləri bütün çılpaqlığıyla ortaya sərmişdir. 6 dəfə kann film festivalında mükafat alan rejissor, 90-cı illərdən sonra, *hidden agenda*, *raining stones*, *carla's song*, *land and freedom*, *my name is joe*, *navigators* kimi bir-birindən dəyərli filmlər çəkir. rejissorun son filmi 2004-ci ildə nümayişimə girən pakistanlı immiqrant bir ailənin həyatını izah edən *ae fond kiss*-dir.

ken loach 2009 iyul ayında avstraliyanın melbourne şəhərində reallaşan film festivalında yarışan `*looking for eric*` filmini israili səbəb göstərərək geri götürür. festivalın sponsorunun israil olduğunu öyrəndiyində, `şiddət yaradan dövlətin kölgəsində sənət olmaz. incəsənət müharibəyə və dağıtmağa deyil, sülhə və insanlığa xidmət edir. israil yaxın şərqdəki siyasətini yenidən gözdən keçirtməlidir” deyir.

2012-ci ildə turin film festivalında fəxri mükafata layiq görülür, ancaq loach festivalı təşkil edən milli kino muzeyində işçilərin podratçı şirkət vasitəsilə işlədilməsini və sığortasız, az maaşlı işə etiraz etdiklərinə görə işdən çıxardılmasını görməməzlikdən gələ bilməyəcəyini açıqlayaraq mükafatı rədd edir.

mükafatı rədd etməsini özü belə izah edir:

“turin film festivalı mükafatını rədd etmək məcburiyyətində qalmağım mənə pis təsir edir. bu mükafat həm mənim üçün, həm də filmlərimizdə çalışanlar üçün böyük bir fəxr olacaqdı. avropada və dünyada film istehsalının inkişafında festivallarn çox böyük rolu var. turin film festivalı da böyük şöhrətə malikdir, kino inkişafı sahəsində də əhəmiyyətli fəaliyyətləri olduğu da göz qabağındadır. bununla yanaşı ciddi bir problem var: xidmətlərin ucuz işçi qüvvəsi tərəfindən verilməsi. bu vəziyyətin ortaya çıxmasının səbəbi puldan qənaət etməkdir. sahibkar bu səbəblə ödənişləri aşağı salır və işçiləri azaldır. bu da qarşıdurmaya gətirib çıxarır. bu vəziyyətin avropanın hər yerində olması həqiqəti, onun qəbul edilməli bir hal olduğu mənasına gəlməməlidir. turin film muzeyinin təmizlik və təhlükəsizlik xidmətləri coop rear adlı podratçı firmaya verilmişdi. ödənişlərin kəsilməsi, mənimsənilməsi və bir sıra xoşagəlməz hallar baş verdi. bir neçə insan işdən atıldı. beləcə ən aşağı maaş alan, ən müdafiəsiz vəziyyətdə işçilər, ödənişin kəsilməsinə qarşı çıxdıqları üçün işlərini itirdilər. iş sahibi olan təşkilat bu vəziyyəti görməməzlikdən gələ bilməz; sahibkar tərəfindən işlədilsələr belə, özünə xidmət edənlərin məsuliyyətini başa düşməlidirlər. bu səbəblə muzey işçilərləri və onların həmkarlar ittifaqları ilə danışacağını, azad edilmiş işçilərin yenidən işə alınmasına söz verəcəyinə və xarici işçi qüvvəsindən istifadə siyasətinə yenidən nəzərdən keçirəcəyini ümid edirəm. onların səbəb olmadığı iqtisadi böhranın cəzasını kasıb işçilərin ödəmək məcburiyyətində qalması ədalətli deyil. tam olaraq da bu mövzuda bir film çəkmişik: bread and roses. öz hüquqları üçün ayağa qalxmış, buna görə də işdən atılmış işçilərin həmrəylik çağırışına necə cavab verməyim? mükafatı qəbul etmək və ya bir neçə tənqidi fikir söyləmək ikiüzlülük olacaqdı. səhnədə bir şey söyləyib, hərəkətlərimizlə o sözə xəyanət edə bilmərik. məhz buna görə kədər hissi keçirməyimə baxmayaraq bu mükafatı rədd etməkdən başqa seçimim yox idi.”

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


deyilənə görə ayətullah xomeyni "inək" filmini izlədikdən sonra filmi bəyənib və bəlkə də iran islam respublikasında kinoya bir az daha çox yer vermək lazımdır deyib. beləcə abbas kiarostami, mohsen makhmalbaf, cəfər panahi və digərlərinə ən azından nəzəri olaraq da olsa imkanlar yaranıb. inək filmi iranın "yeni dalğa"sının başlanğıcı heasb olunur.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


andrzej zulawski 1940-cı il noyabr ayının 22-si ukranyanın lvov şəhərində anadan olmuşdur. atası miroslaw, çexslovakiyaya daha sonra isə polşaya köçür. 1950-ci ildə andrzej zulawski fransada kino təhsili alır. 1960-cı ildə o, məşhur polyak rejissoru andrzej wajda-nın assistantı olaraq fəaliyyət göstərir. o, ilk filmini atasnın romanı əsasında çəkir ki, bu film 1971 -ci ildə çəkilmiş the third part of the night filmidir. zulawski-nin ikinci filmi the devil (1972) çəkildikdən sonra polşada qadağan edilir və bu hadisədən sonra zulawski fransaya gedir. 1975-ci ildə çəkdiyi the important thing is to love filminin müvəffəqiyyətə çatmasından sonra the silver globe (1988) filminin iki il ərzində davam edən çəkilişləri üçün təkrar vətəni polşaya dönür. bu film də polşa nüfuzluları tərəfindən birmənalı olaraq qarşılanmır. bundan sonra zulawski təkrar fransaya dönür və "art-house" filmləri kimi tanınan filmlərini çəkir. zuławski filmlərində romy schneider, isabelle adjani və sophie marceau kimi aktrisalarla işləmişdir. zulawski filmlərində daha çox sürrealizmdən simvolizmə doğru sürüşən bir üsul tətbiq edir. 24 iyul 1995-ci il təvəllüdlü sophie marceau ilə bir oğlu, vinsent var. silver globe (1988) filmini çəkərkən polşa mədəniyyət nazirliyi tərəfindən çəkilişləri dayandırmaq və bütün materialları məhv etmək əmrini alır. 1986-1987-ci il polşa siyasi rejimin liberallaşması zamanı zulawski fransaya qayıdır və filmi başa çatdıra bilir. yarımçıq səhnələri alternativ görüntülər və hekayə ilə əvəz edir. bu filmin natamam versiyası 1988-ci ildə kann film festivalında "un certain regard" bölməsində təqdim edilib.

filmoqrafiyası:
(baxma: the third part of the night )
(baxma: the devil )
(baxma: the important thing is to love )
(bax: possession )
(baxma: the public woman )
(bax: mad love )
(baxma: on the silver globe )
(baxma: my nights are more beautiful than your days )
(baxma: boris godunov )
(baxma: the blue note )
(baxma: szamanka )
(baxma: fidelity )
(bax: cosmos )

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


müsahibəsindən :

- dünya səviyyəsində dəyərli bir rejissor olaraq göstərilirsiniz. kariyeranızın başlanğıcı necə oldu?

uşaq ikən məktəbə getməmişəm. 16 yaşımda fabrikdə işləməyə başladım. kino ilə fransada yaşadığım dövrdə tanış olmuşam. 33 yaşımda olanda anthony hopkins'in quzuların səssizliyi adlı filmini izlədim. bu filmi izləyəndə dünyada belə bir peşə varmış deyə düşündüm. kino mətnləri yazmağa başladım. bir gün koreya filmlərin heyəti adlı bir yer tərəfindən yazdığım mətn bəyənildi. sonra da film çəkməyə başladım.

- filmlərinizi nələrə əsasən çəkməyə qərar verirsiniz?

bir film çəkməyin ən əhəmiyyətli hissəsi həyatdır. bütün yaşadıqlarım və tanış olduğum insanlar filmlərimin bir hissəsidir. filmlərimdə insanlar ağrını gördüklərini deyirlər. çünki ağı görmək istəyirsinizsə, əvvəlcə qaranı görməlisiniz.

- ədəbiyyatla aranız necədir? filmlərinizi çəkərkən faydalandığınız roman və ya yazarlar varmı?

özümü təqdim edərkən də dediyim kimi mən heç vaxt məktəbə getməmişəm. ona görə də həyatım boyunca heç vaxt kitab oxumamışam. amma gözəl bir roman tapsam rejissorluğu buraxıb yazar ola bilərəm.

- yaxın dövrün ən yaxşı rejissorlarından biri olaraq göstərilirsiniz. bəyəndiyiniz və özünüzə nümunə götürdüyünüz rejissorlar varmı?

bu suala heyranam. emir kustarika-nı və imamura shohei'yi bəyənirəm. əsl rejissor olan nuri bilge ceylan da müvəffəqiyyətli bir addır.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


fransızca: l'image manquante. 2013-cü il fransa- kamboca ortaq istehsallı sənədli film.

rejissor : rithy panh.

film 1975 və 1979 -cu illər arasında kamboca xalqının qırmızı kxmerlərin hakimiyyət illərindən bəhs edir. pol potun hakimiyyət illərindən.

rejissor rithy panh-ın müsahibəsindən:

- necə oldu bu film yarandı?

1975 və 1979- cu illər arasında kamboca xalqının məruz qaldığı soyqırımı izah edə bilmək üçün video və hekayələr tapmaq istəyirdim, lakin geridə heç bir iz buraxmamış kütləvi qırğından söhbət gedirdi. ona görə məqsədim “the missing picture”-ni tapmaq idi. fəlsəfi mənada demirəm bunu. mən intellektual deyiləm, sadə kəndliyəm. ayrıca fəlsəfə yaratmaq üçün belə bir faciədən istifadə etmək düzgün yanaşma olmazdı deyə düşünürəm. sadəcə o hadisələrə dönüb baxmaq lazım idi. niyə gecələri yata bilmədiyimi anlamağa ehtiyacım var idi.

- the missing picture - kinodan istifadə edərək sözü gedən soyqırımı araşdırmaq üzrə girişdiyiniz bir işin zirvə nöqtəsidir sanki. bu araşdırma bitdi?

bilmirəm. tez-tez söylədiyim kimi əsla qırmızı kxmer soyqırımının rəsmi rejissoru olmaq kimi bir istəyim olmayıb. bunu özümə borc olaraq bilmirəm. ancaq həyat məni bu nöqtəyə gətirdi. woody allen new yorkla əlaqədar filmlər çəkir, mən də kamboca ilə əlaqədar. mənim yaşadıqlarımı yaşayıb da ölməmisinizsə şahidlik etməkdən başqa variantınız yoxdur. yoxsa uşaqlarımız keçmişdə nələr olduğunu bilməyəcək. heç bir ölkə keçmişini bilmədən gələcəyini qura bilməz.

- filmin tamamilə gil fiqurlardan ibarət olmasının səbəbi nə idi?

ən birinci səbəbi, bəhs etdiyim hər şeyin və hər kəsin uzun zaman əvvəl yox olmasıdr. yox oldular və geridə yalnız xatirələrimizdə buraxdıqları izlər qaldı. gildən istifadə etmək xatirələri yenidən yaratmaq üçün çox uyğun bir yol olduğunu düşündüm. çünki bu filmdə etmək istədiklərimin biri də o zamanı yaşayan uşaq ilə aramdakı əlaqə haqqında bir şeylər deməkdir: bir tərəfdə indiki yetkin halımı təmsil edən ciddi bir səs tonu, digər tərəfdə uşaqlığımı xatırladan gil fiqurlar. ancaq filmin bu cür izah yolu ilə anladılmasında bəzi şübhələrimin olduğunu da etiraf etməliyəm.

- niyə?

o kiçik fiqurları görən adam soyqırım və qırmızı kxmerlər haqqında çizgi film çəkdiyimdən şübhələnə bilər. həqiqətdə isə bu mənim ən fərdi və ən özəl filmim olmasına baxmayaraq faciəni ciddiyə almamağım kimi gələ bilər. amma nəticədə bir sənət əsəri ilə orijinallıq ya da izahın yeni bir yolunu ortaya qoyursunuzsa bu həqiqətən dəyərlidir deyə düşünürəm.

- yaxşı bəs sonda the missing picture-in nə olduğunu tapa bildinizmi?

filmin soruşduğu sual da bu idi. axtardığım nə idi? qırmızı kxmerlərin bir adamı öldürərkən çəkildiyini göstərən bir şəkilmi? bilmirəm. məncə the missing picture budur; anamla atam yaşlanacaq qədər yaşasaydılar necə görünərdilər ya da qardaşımın uşaqları ölməsəydi nə olardı? ən güclü xatirələrim heç vaxt yaşamadığım xatirələrimdir. özümü anası və atasının əlindən tutmuş olaraq onlarla birlikdə gedən bir yetişkin olaraq, kim bilir neçə dəfə xəyal etmişəm?

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


Rejissor Milcho Manchevski ilə müsahibə:

Skopye-də məzun olmamışdan qabaq çoxlu qısa film çəkmisiniz. Həmin vaxt film çəkmək, kinonu həyatnıza salmaq çox qərarlı bir istək tələb edir. ilk qısa filminizi çəkməmişdən qabaq tam olaraq nə düşünürdünüz? Bu qərarın səbəbi nə idi?

- Məzun olmamışdan əvvəl “film məktəbinə” girə bilmək üçün özümə bir portfel yaratmaq üçün bir neçə qısa film çəkdim. Onda vaxtımı daha çox yazaraq keçirirdim. Yazmağı sevirdim, hələ də yazmağı, film çəkməkdən daha çox sevirəm. Yazarkən özümü daha rahat və etibarlı hiss edirəm. Film çəkməyə başlamağımın səbəbi yazılarımı inkişaf etdirmək üçün verdiyim bir qərar idi. Əslində yazılarımı daha çox insana çatdırmağın yolunu axtarırdım. Kinonu bu görə seçdim çünki çox insan oxumur. Xüsusilə Makedoniyada yazırsansa çox insana çatma şansın yoxdur, çünki Makedon dili kiçik bir dildir. Həm də o vaxtlar litseydə idim. Bir çox peşəkar jurnalda yazırdım. Hələ 19 yaşındaykən təxminən 200-ə yaxın məqaləm nəşr olunmuşdu. Təxminən bu ərəfələrdə məktəbdəki professor gələcəkdə nə edəcəyimi soruşdu. Mən də yazıçı, jurnalist olacağımı söylədim. Onun həyat yoldaşı da jurnalist idi və mənə jurnalistliyin vəziyyətini görmürsənmi dedi. Senzuradan bəhs edirdi. Redaktorlar yazınızı dəyişdirə, başlığı dəyişdirə, yazının mənasını dəyişdirə bilərlər. Yazmağa icazə verilməyən mövzular var idi. Professorun haqlı olduğunu düşündüm. Bəlkə də jurnalistika çox məhdudlaşdırılan bir sahə idi. Məndən niyə məktəbdə səhnə oyunları yazmadığımı soruşdu. Mən də bəli yaxşı fikirdir deyə düşündüm. Yəni təsadüfən yarandı. Təsadüflə verilmiş bir qərar olsa da, daha sonra bu mövzuda çox ciddi işə başladım. Bu qədər uzun illərdən sonra, filmin 19-cu əsr romanı olaraq hekayəni izah etmə vasitəsi olduğunu anladım. Hekayə quruluşu mövzusunda özümü həmişə rahat hiss etmişəm. Filmləri çəkərkən mənə kömək edən də bu idi. Başlıqda adı ssenarist olaraq yazılmasa belə rejissor gerçək bir hekayəni izah edəndir. Çünki hekayəni izah etmək üçün yalnız sözləri deyil, bir çox şeyi istifadə edirsiniz.

Jurnalistikada olan senzuradan bəhs etdiniz. Eyni şey film sektorunda da olmurmu? Fərq nədədir?

- Çox fərq yoxdur! Senzuranın və diktatorun düşüncəsi özünü göstərmək üçün həmişə bir yol tapacaq. Film çəkilişlərində bunu çox diqqətə çarpacaq dərəcədə hiss edə bilərsiniz. Bunun kökündə digər insanları idarə etmə ehtiyacı yatır. Hesab edirəm ki, bu vəziyyət özü ilə bağlı yaxşı şeylər hiss etməyən insanlardır. Özlərinə qəzəbləndikləri üçün başqalarını nəzarət altına alırlar. Mən filmlərimin başqa ölkələrdə göstərilməyə başlandığında senzura ilə qarşılaşdım. Həyatımdakı ən əhəmiyyətli şeylərdən biri, senzuraya qarşı mübarizə aparmaqdır. Amma bu döyüşü filmlərimlə davam etdirməkdir. Əgər bu heç film çəkməmək heç bir şey istehsal etməməkdirsə, senzura ilə mübarizə üçün mənim seçəcəyim yol bu olacaq. Çox maraqlıdır, senzura üçün əhəmiyyətli olan mövzular deyil. Çox vaxt digər insanları əzmək üçün yenə digər insanların təsir gücündən istifadə edilər. Əgər öz düşüncələrini sizə başqa insanlar vasitəsilə çatdırırlarsa, mövzu heç də əhəmiyyətli deyil. Tarixən bu ümumiyyətlə din mövzusunda olub, amma hər zaman din mövzusunda olmaq məcburiyyətində deyil.
illər keçib. dönüb o günlərə baxdığınızda, bu qərarınızı necə qiymətləndirirsiniz?

- Heç bir şeyi dəyişə bilmərəm. Bu səbəbdən də özümü qiymətləndirmək üçün keçmişə dönüb baxmıram. Ən azından şüurlu olaraq etmirəm bunu.

1995-ci ildə Cineaste jurnalında nəşr olunan məqalənizdə özünüzü nə bir Balkan nə də orada yaşamağınıza baxmayaraq bir Amerikalı kimi hiss etmədiyinizi deyirsiniz. Amerikalı hiss etməməyiniz aydındır. Amma Before The Rain-də də göründüyü kimi Makedoniyaya qarşı həssassınız. Before The Rain Makedoniyaya kənardan baxan bir film deyil. Bu bir film hiyləsi idi, yoxsa əslində Makedoniyanı ürəyinizdə hiss edirsinizmi?

- Makedoniya üçün çox güclü duyğular hiss edirəm. Bunun bir neçə səbəbi var. Birincisi, orada yaşayan insanlar mövzusunda çox güclü hisslərim var. Sevdiyim bir çox insan orada yaşayır. ikincisi isə; görünüşlər, yerlər, sözlər, üzlər ... Bunlar yaxşı ya da pis olduqlarını üçün deyil, yalnız mən bildiyim üçün, mənim üçün əhəmiyyətli olan şeylərdir. Obyektiv olaraq, öz ölkənizin daha yaxşı olduğunu söyləyə bilməzsiniz. Çox vaxt, həqiqətən çox pis, çirkin yerlərdən gələn insanlar öz ölkələri üçün çox qüvvətli duyğular hiss edə bilirlər. Mən bu vəziyyətin hiss etməklə əlaqədar olduğunu düşünürəm. 10 ya da 20 il əvvəl etdiyiniz şeyin yenidən fərqinə vardığınızda, çox gözəl bir əlaqə qurulur beyninizdə. Hesab edirəm ki, bununla da əlaqəsi var. Bəzən özümə kənardan baxıram. Makedoniyalı və Balkanlı yerlilərimə də kənardan baxıram. Və özümü düşündüyüm, etdiyim şeylərdə Makedoniya ya da Balkan ölkəsi insanından fərqli görürəm. Bədən dilimizin, danışma tonumuzun, etnik qəbulumuzun çox fərqli olduğunu görürəm. Əslində daha da əhəmiyyətlisi mən ümumiləşdirməyə qarşıyam. insanlar sizi diqqətə çarpacaq bir kateqoriyaya qoymağa çalışırlar. Əgər birini Almaniyalı, Yunanlı ya da Skandinaviyalı olaraq görsəniz, bunu insani irqçiliyinizin bir simvolu halına gətirərsiniz. Fransada bir tənqidçi mənə Before The Rain-in şərq Avropa filmi kimi görünmədiyini söylədi. Bunun bir kompliment olub-olmadığını anlaya bilmədim. Amma qətiliklə irqçilik iyi verirdi. Şərqi Avropa filmi nə deməkdir? Miloş Forman şərqi Avropalıdır? Roman Polanski şərqi Avropalıdır? Ya da Krzysztof Kieslowski şərqi Avropalıdır? Dusan Makavejev şərqi Avropalıdır? Məsələn mən fərdi olaraq Kieslowski və Makavejev arasında bir bənzərlik görmürəm. Yəni biri şərqi Avropa estetikasından bəhs edirsə, mənim filmimin necə olması lazım olduğu mövzusundakı gözləntisi irqçilikdir. Filmi bir film olaraq izləyib sevməlisiniz, şərqi Avropa filminin necə olması lazım olduğuna dair gözləntilərinizə görə deyil. iki filmimiz də xüsusilə Dust-da, klişelərdən qaçmağa çalışdım. Yeni şeylər, modellər istifadə etməyə diqqət göstərdim. Nəticə olaraq, klişeləri rədd edən bir film çəkməlisiniz. Böyük ehtimalla işinizə qarşı çox böyük reaksiyalar gələcək.

Savaş müxbiri Aleksandrın əhvalatı sizin həyatınızdan bəsh edir?

- Açığı bəzi oxşarlıqlar var, amma mən bunları bilərəkdən etməmişəm. Bilirsiniz orada mənim də yaşadığım kimi, uzun illərdən sonra bir evə dönüş duyğusu var. Amma Aleksandrın əhvalatı ilə mənim şəxsi tarixçəm bir-birindən çox fərqlidir. Əgər dürüst bir film çəkirsinizsə, filmdəki hər xarakter, hər güclü duyğu sizin daha əvvəldən yaşadığınız təcrübələrinizə dayanmalıdır. Xarakterlərdə sizin kim olduğunuza dair bəzi ipucular olmalıdır. Xəyallarınızdakı xarakterlər, sizin güzgüdəki əks olunmanızıdr. Amma filmdə bilərəkdən etməmişdim. Aktyorla işləyərkən, onun atam kimi getdiyini, atam kimi danışdığını gördüm. Çox danışmırdı. Xarakterdə çox şəxsi xüsusiyyətlər var idi. Amma hekayə tamamilə şəxsi fərziyyəm idi.

Etnik, dini və mədəni fərqliliklərin eşqin və dostluğun qarşısında dayanılmaz maneələr yaratdığını düşünürsünüzmü? Before The Rain-dəki qədər mərhəmətsiz və qaranlıq bir gələcəkmi gözləyir bizi?

- Bu adamın özündən asılıdır. Bəzi insanlar digər insanlardan nifrət etmək üçün etnik və dini fərqliliyi bir məhdudiyyət kimi istifadə edirlər. Əgər bu məhdudiyyətə sahib deyilsinizsə, fərqli səbəblər tapacaqlar. Yəni mən bunun etnik fərqlilikdən qaynaqlandığını düşünmürəm. Bu sadəcə nifrət etmə ehtiyacıdır.

(Yeşim Aslan 2009).

(youtube: )

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


filmdə baş rolda olan özkan özen , ali bey kayalı və elit işcan uzun sürən seçimlər nəticəsində, minlərlə uşaq arasından seçilib. istanbullu olan elit işcan və barış utku sarma-dan başqa filmdə rol alan bütün uşaqlar filmin çəkildiyi ayvacıklıdandı. film çəkildiyi müddətdə uşaqların məktəblərindən xüsusi icazələr alınıb. uşaqlardan başqa filmdə rol alan digər oyunçuların demək olar ki hamısına göz rənglərini tündləşdirmək üçün linza taxılıb. bülent emin yarar film üçün azan oxumağı öyrəndiyi reha erdem filmi.

Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84

Notice: Undefined variable: anonim in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 85

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92

Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102


almaniyada yaşayan gənc rejissor elmar imanovun “tabutçunun yelləncəyi” filmi. film, amerika kino akademiyasının “tələbə oskarı” mükafatının təqdimetmə mərasimində “ən yaxşı əcnəbi film” nominasıyasında bürünc mükafata layiq görülüb. ata - yaqub, oğul - musa. filmdə beş aktyor var: şamil süleymanlı, rasim cəfərov, qurban ismayılov, zülfiyyə qurbanova və emin səmədzadə.

Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342


blok -   başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

Son bəyənilənlər

?>