Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 22:00
Gecə (00-06):9 post
Səhər (06-12):5 post
Gündüz (12-18):20 post
Axşam (18-00):50 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: -41 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 141 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 16,183
Toplam simvol: 97,098
Orta entry uzunluğu: 1,156 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.2 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
ailədə 5 nəfər uşaq olduqlarına görə nənəm evə qoymur və toyuqların evində qalırlar. bunlar da nəzakət və süleymandır.
bu da ögey böyük bacıları-mehriban.
bir ölüm şəkli. haqqında danışdığımız aktiv evtanaziyadır. bizim müəllim az qala hər mühazirə dərsində bundan danışdığından və hər dəfə islamın qaydalarına bağladığından artıq qulaqlarım bu sözü eşitmək istəmir amma ruhum dərinlərdə daim bu yönə çəkilir. dünyaya gəlməyi biz seçmirik amma ağrısız və acınacaqlı olmayan bir yolla getməyi biz seçə bilirik. bu insan təbiətinə nə qədər uyğundu bilmirəm. lakin evtanaziya mənim fikrimcə qiymətcə indi olduğundan çox çox ucuz və hamı üçün əlçatan bir xidmət olmalıdır. yaşamaq hüququ kimi ölüm hüqumuqumuz da olmalıdır. ağrı çəkməyə dözə bilməyib özünü öldürən xərçəng xəstəsi eşitmişəm məsələn. uşağının ölümünə dözməyib özünü öldürən analar. ömür boyu yatağa məhkum olan insanları da hamımız tanıyırıq yəqin ki. ya da ən sadə şəkildə sadəcə yaşamaqdan yorulan insanlar. ən çox da iflic olan insanlar üçün əlçatan olmalıdır bu xidmət. ailələrin qərarı ilə yox fərdin öz qərarı ilə edilən bir seçim olmalıdır. bəlkə bir çoxları üçün qorxuducu gəlir amma mən öz ölümünü seçməkdən,yaxınlarınla vidalaşıb rahat şəkildə çıxıb getməkdən daha yaxşı bir ölümü təsəvvür belə edə bilmirəm. düşünürəm ki,biz inancsız insanlar üçün daha asandır bu haqda danışmaq çünki inanmır ölümdən sonra bir həyatın var olduğuna. ürək beyinə qan vurmağı dayandırdıqdan 15-20 dəqiqə sonra hipoxia ilə həyatın da bir dəfəlik sona çatdığına inanırlar. amma inanan biri üçün ani bir ölüm belə dəhşətli olduğu halda istəyərək ölümə getmək ancaq ən çarəsiz insanın edəcəyi bir şey,bir növ məhkumluq halı olar yəqin. mən evtanaziyanın hamı tərəfindən seçilməli olan bir ölüm yolu olduğunu qətiyyən demirəm. hətta mümkün qədər passiv seçilimli bir yol olmalıdır. onsuz da heç bir yorğun olmayan insan bəsdir yaşadım qoy bugün ölüm deməz məncə. ölmək istəmək ölmək istəyirəm demək qədər sadə deyil ki. ingilis demişkən dying with dignity. əslində dr.house deyir ki "there is no such thing as dying with dignity. you can live with with dignity,but you can't die with dignity no matter how". ancaq dignitas adlanan bir isveçrə mərkəzli bir şirkət var ki,illərdir insanlar evtanaziya üçün bura müraciət edirlər. hətta əvvəllər bir binanın 5-ci mərtəbəsində imiş evtanaziya həyata keçirdikləri yer ancaq bina sakinləri liftdə gördükləri cəsəd torbalarına görə depressiyaya düşdüklərini bildiriblər və şirkət ordan başqa yerə köçürülüb. websaytlarına daxil olanda bu mottonu görürük:”menschenwürdig leben,menschenwürdig sterben.". tərcüməsi "insanca yaşa,insanca öl" və ya ingilis dilində bu insanca sözü dignity ilə əvəz olunur. yəni ləyaqət. amma bu sətirlərdən sonra beynim öz fikirləşdiyini inkar etməyə başlayır. görəsən həqiqətən ləyaqətlə ölmək mümkündür? yoxsa qocalıqla gələn ölüm də,intihar da,xəstəlikdən olan ölüm də,evtanaziya da eyni dərəcədə alçaldıcı və çox böyük olduğumuzu düşündüyümüz halda bir o qədər kiçik olduğumuzu üzümüzə vuracaq qədər dürüstdür? intellektual kimi təriflər düzsəm də evtanaziya digərlərindən nə qədər üstündür. sona hansı yolla çatsan da onsuz da eyni sona çatıb eyni finish xəttini keçirsən. yoxsa necə başlamışıqsa elə də bitirməliyik marafonu?bilmirəm,yəqin siz də bilmirsiniz. amma evtanaziyanın yenə də ali bir seçim olduğuna inanıram və o savadsız müəlliməmi də qınayıram. o müəllimənin dərsini oxumalı olduğum halda niyə bu yazını yazdım onu heç bilmirəm. dünən xoşbəxt entrylər yazandan sonra bugün niyə birdən evtanaziyadan yazıram onu da bilmirəm. əsas odur ki,düşünürəm. və mən düşünürəmsə voram. ancaq düşünəndə vor olduğumu hiss edirəm. söhbət necə ölümdən mənim varlığıma gəldi onu da bilmirəm. lakin onu bilirəm ki,bilmək həmişə o qədər də lazımlı deyil. heç kimin səbri çatıb entryimi axıra qədər oxumayacağını da düşündüyümdən özümə axıra doğru zibilini çıxarmaq hüququnu hədiyyə edirəm lol. blessed be the rights,blessed be the notion of death and life and blessed be the human ignorance.
həyətin ortasında, hamının içində,özü də ağacların üstündə filan flirt eləyirdilər. dedim "ayıbdır bu cavanlarda da heç utanmaq yoxdur" və ağ pişiyin valideyninə göstərmək üçün çəkdim.
bu universitetin həyətində 2 sığallamağa həmişə poz verir,super pişikdir.
bu da anksiyeteden əziyyət çəkir,qətiyyən xoşbəxt olduğunu görməmişəm,psixoloq tövsiyəsinə ehtiyacı var. sifarişi verən: derek
qadın azadlığı mövzusunda yazılmış cəfər cabbarlı pyesi. ilk dəfə 11 yaşında atamın kitabları arasında görüb oxumağa başladığım bu kitabı təzəlikcə yenidən oxuyanda məndə güclü təəssürat yaratdı. əgər sona cabbarlının cəfər cabbarlı haqda yazdığı xatirələrini oxumusunuzsa,orda da qeyd edib ki,cəfər cabbarlı hamlet əsərinin azərbaycan dilinə tərcümə edilməsində uzun müddət işləyib. bu əsərin dialoqlarında da şekspir əsintiləri xeyli hiss olunur. bir də yenə bu memuarda sona xanım yazır ki,cəfər cabbarlı onu çadranı atmağa cəsarətləndirən olub.
biraz əsərin sujet xəttindən danışsaq, əsas obraz sevil əri balaş tərəfindən daim sözlü şəkildə əzilən qadındır. balaş qərbə meyilliliyi də əks etdirir eyni zamanda. daha doğrusu şərq insanının qərbə meyillənməsindəki iki üzlülüyü. balaş işlədiyi yerdən tanıdığı dilbər adlı qərb həyat tərzini mənimsəmiş, öz dili ilə "parisdə manikür kursu keçmiş" qadınla birgə yaşamağa başlayır, yüksək təbəqədən insanlarla oturub durur. ancaq bunları edərkən öz kişiliyini də qırağa qoymur,sevilin çadrasını başında saxlayıb onu,utandığı atasını,qaynatasını və mənim üçün əsərin kilit obrazı olan bacısı gülüşü bu insanlardan gizlədir. sevil isə əsl azərbaycan qadını kimi balaşa sadiqdir. gülüş reallığı görür,qara çadranı başlarının üstündəki bulud adlandırır,özü də çadrasız gəzir,dəli adlandırılır. gözləri bağlı olan sevil isə oğlu gündüz üçün hər şeyə dözür,ancaq dilbər onu istəmədiyinə görə küçəyə atılır. sonradan sevil illər sonra oğlunun ad günündə gəlib çıxır. qayıdanda çadrasını atmış,təhsil almış,gözləri açılmış,görünüşü dəyişmiş qadın kimi qayıdan sevil,balaşa gündüzlər oxuduğunu,gecələr isə kişilərlə "qiymətləşdiyini" deyir. sevilin əslində həqiqət olmayan bu sözləri isə indi belə çoxlarına adi gəlməyəcək,dövrün azərbaycan ədəbiyyatı üçün isə inqilab olan bu möhtəşəm dialoqa gətirib çıxarır: balaş.axı,sevil,bu əxlaqsızlıqdır,namussuzluqdur. yox ola bilməz. yalvarıram,sevil,söylə ki sən əvvəlki kimi əxlaqlı və namuslusan... sevil.namus!nədir namus? yalnız qadınların daşıyacağı bir yükdür. sən hər gün bir dəqiqəlik zövqün üçün tuş gəldiyin hər bir qadına göz basırkən,kimsə sənə namussuz demirdi. lakin biz bir lampalıq neft,bir parçacıq çörək,bir doyumluq quru çörək üçün birinə yanaşdıqda,bütün bayquşlar səs-səsə verib,dörd bir yandan: "fahişə,fahişə",-deyə ulaşırlar. halbuki sən mənim gözümün qabağında bir qadının belindən qucmuşdun,mən də qarşında durub titrəyirdim,göz belə qırpmırdın. bilmək istəyirdim ki,sənin adın nə olur? ad birdir. o zaman nə düşünməyə beynim,nə də deməyə dilim yox idi. indi isə üzünə deyirəm: fahişə!
sevil əslində "fahişəlik" etməmişdi. sevil azərbaycanda qadınların azadlıq yolunun simvolu halına gəlməyə layiq olan, dövrünün çox üstündə bir dünyagörüşünə malik yazıçı tərəfindən yazılmış,təəssüf ki,indi belə qadınların heç də azlıq olmayan bir kütləsi tərəfindən başa düşülməyəcək bir obraz idi. bu cəhətdən,hər nə qədər ədəbi cəhətdən mükəmməl olmasa belə “sevil” əsəri daha çox tanınması,oxunması vacib olan əsərdir. çox inanmasam da, bəlkə qadınlar və kişilər sevili oxuyub sədaqətin,fədakarlığın,əxlaqın sadəcə qadınlara məxsus olmadığını, azərbaycanlıların ilişib qaldığı ana-bacı,namus məvhumlarının sadəcə beyinlərdə zəncir olduğunu dərk edə bilərlər.
digər adı ilə van nes rotationplasty daha çox uşaq və ya yeniyetmə yaşlarda olan xəstələrdə ayağın amputasiyası zamanı süni diz oynağı yaratmaq üçün istifadə edilən inanılmaz bir əməliyyat növüdür. ayaqda diz nahiyəsində sarkoma yəni bədxassəli şiş varsa əgər, budun aşağı hissəsi, diz və tibia yəni qamış sümüyü ,qısaca buddan aşağı hissə tamamilə cərrahi olaraq kəsilir. ondan sonra ayaq dediyimiz hissə biləklə birgə ayrılır və 180 dərəcə çevrilərək tərsinə budun qalan kəsilməmiş hissəsinə birləşdirilir. bundan sonra xəstə protez ayaqdan istifadə edir. sağalma müddəti əhəmiyyəti də bundan ibarətdir ki, ayaq bükülə bildiyindən xəstə protezi daha rahatlıqla istifadə edə bilir. ilk dəfə 1927-ci ildə bir ortopedik cərrah tərəfindən aparılıb bu prosedura. o vaxtlar dizli mexaniki protezlər də olmadığından xəstələrə çox komfort imkanı verirdi. hazırda 88% hallarda uğurlu nəticələnir əməliyyatlar. cons and pros nələrdir: xəstə üçün çox daha funksional və rahat olur, ancaq protezsiz qəribə xarici görünüşə görə çox aparılmır bu əməliyyat. bir də qan-damar xəstəliyi olan insanlarda , həmin nahiyədə sirkulyasiyada problem yarada biləcəyinə görə aparılmır. ancaq normal amputasiya pasiyentlərinə nisbətən daha asanlıqla və tezliklə hərəkət edə bilir, hətta qaça bilir bu əməliyyatı keçirmiş pasiyentlər özlərinin bildirdinə görə də. birləşdirilən kvadrat əzələlər qamış və baldır əzələlərini də çəkərək ayağı hərəkət etdirə bilir. ilk dəfə bu əməliyyatı görəndə mind blown idim sözün əsl mənasında.
daha detallı təsviri üçün video:
(baxma: ulyanov )
leninin əsl soyadı ulyanovdur. mənim sovet uşağı valideynlərim də saçım sarı və ucları yuxarı doğru buruq olduğuna görə ulyanov deyirmişlər lol. bknz bu lenin:
bu da o vaxtkı glabellanın saçları:
kommunist ruhumun mənbəyi burdan gəlir məncə,şüuraltı təsir göstəriblər-*
rəngli rəngli müxtəlif çeşidləri olan amerikan drajeləri. times squaredə mağazası da var imiş. bunun azərbaycanda 3 çeşidi satılır peanut butterla olan sarı paketlisi,adi şokolad qəhvəyi bir də əvvəllər görmüşdüm hardasa mavi paketli crispy. balaca olanda qiyməti də elə bahalı olmadığından çoxlu yeyirdik bunlardan. azərbaycan bayrağını yeni tanıyanda m&m’slərdən bayraq düzəldirdim. bir də dilimizi çıxarıb bax mənim dilim yaşıl oldu mənimki mavi oldu deyib bir birimizə göstərirdik sonra da rəngləri dəyişdirirdik lol. həə bir də bir oyuncağı var idi qolunu endirəndə kisəsinə m&m’slər tökülürdü good old times. amma son vaxtlar əlim getmirdi almağa bayaq dedim fuck it qəhvəyi paketdə olanından aldım amma dadı dəyişib. əvvəl içindəki şokoladının dadı çox gəşəng idi. indi elə bil aşırı bir şirinliyi var. yenə də çox möhtəşəmusdur həmişə almağa dəyər. bir də sözlükdə yemək kanalı açılsa yaxşı olar məncə awhsj.
3 filmi arxa-arxaya, ilk ikisini fairy tale ab-havasında, hopeless romantic hissi ilə izləyəndən sonra bütün o hissi məhv edən iyrənc film. iyrənc olmasının səbəbi də həddən artıq real olmasıdır. ümumiyyətlə, hər üçü çox səmimidir filmlərin, kamera yox imiş kimi hiss etdirməsi, dialoqlar mükəmməldir. ancaq before midnight'da feminist bir perspektivdən yanaşılıb. celine'i də çox yaxşı başa düşmək olur biraz fikirləşəndə. bütün o qıcıqlandırıcı hallarını da. bütün məsuliyyət üstünə yüklənib, jesse ancaq oğlunu fikirləşəndə o 4 nəfəri də məmnun eləməyə çalışanda özünü unudub, uşaq-ailə-evlilik çərçivəsində özünü itirib, nə bilim qusma hissi yaradır məndə. ümumiyyətlə uşaqlıqdan öz valideynlərimdə gördüklərimə əsasən "ailə" həmişə nifrət olmasa belə, ikrah hissi yaradan bir şey idi. həmişə fikirləşirdim ki, anam niyə hər şeydən həmişə şikayətlənir, bütün yaxşı anları dava ilə sonlandırır. böyüdükcə yaxşı başa düşürdüm onu , amma indi biraz daha yaxşı empatiya qura bilirəm deyəsən. celine kimi azad düşüncəli, xəyalları olan bir qadın özündən başqa hamı üçün nəsə eləməkdən nevrotik, narsist davranışlar göstərən birinə çevrilir. cəmiyyətin qadınları qoyduğu o "müqəddəs" ana rolunun əziyyətini çəkirlər. yenə də ailə və münasibət məvhumlarına çox baş yormayan biri olaraq çox şey öyrəndim deyə bilərəm.
film before sunrise və before sunset qədər maraqlıdır, hətta onlardan daha realdır, amma məndə a sırpski filmdən, cannibal holocaustdan da betər bir ürəkbulanma yaratdı. 36 pişikli, çəhrayı pərdəli evinin hər yerində kaktuslar, güllər-çiçəklər olan baxımlı bir qoca olmaq barədə düşünürəm artıq. ancaq yenə də olması lazımlı olanı göstərdiyi üçün xoşladım filmi.
phallogocentrism fransız psixoanalist jacques lacanın erkək cinsi mərkəzə alan sosial prinsiplərini ifadə etmək üçün jacques derridanın istifadə etdiyi bir termin idi. daha doğrusu logocentrism derrida tərəfindən gətirilmiş bir şey idi. “logos” söz mənasını bildirsə də,əslində burda danışıq/yazı logosu ifadə edir. yəni “mən” anlayışının əsasını söz təşkil edir qərb fəlsəfəsi anlayışına görə. bir növ danışıqla şüuraltı arasındakı əlaqə insanı formalaşdırır. termin ilk dəfə derrida tərəfindən gətirilməyib ancaq derridanın təhlilləri ilə məşhurdur. phallogocentrism isə “kişi cinsini” mərkəzə qoyan fəlsəfi anlayışdır. lacana görə kişi əsasdır və mühim olandır,qadın isə kişinin bir uzantısıdır. qadın kişi cinsi orqanı olmamasına görə qüsurlu sayılır. ümumiyyətlə,lacan qadını freudun təsirində qalaraq bu mövqeyə gətirir. hətta eyni freud kimi deyir ki, qadın cinsi orqanı kəsilmiş kişidən başqa bir şey deyil. hətta qadınların bu cinsi orqan arzusu səbəbilə uşaq sahibi olmaq istədiyini də irəli sürür freud və freudun yalançısı lacan. dinçilərə default yüklənən bir xüsusiyyətdir əslində phallogocentrism. qərb psixoanalitik ünsürü olmasına baxmayaraq şərqdə daha çox mənimsənilmiş bir prinsipdir.
(baxma: fallus )
not:lacanın çox maraqlı psixoanalizləri var “mən” anlayışı ilə,anadan olduqda ananın bir uzantısı kimi hiss etməmizlə bağlı və s. sifarişi verən: sonra dedilər ki alınmadı
1943-cü ildə texas da anadan olmuş blues/psychedelic rock ifaçısıdır. Öz erasının ən populyar və güclü səsə malik qadın rockçularından olub.
uşaq vaxtından gözəl olmamasına, çəkisinə və o dönəmdə böyük ayrıseçkiliyə məruz qalan qaradərililərlə yaxşı yola getdiyinə görə bullying lə üzləşib. erkən sayıla biləcək yaşda içki və narkotik istifadəsinə başlayıb. soprano sayılırdı daha çox səsi. janis'in məşhur çıxışları big brother and the holding company qrupu ilə olmuşdu. daha sonra qrupdan ayrılıb ölümünə qədər solo ifa edirdi.
dövrün bir çox medya personaları ilə one night stand tərzdə münasibətləri olması barədə şaiyələr var. deyilənə görə the doors qrupu founder father və solisti jim morrison bir dəfə kulisdə janisə yaxınlaşanda janis içkili olub və jim morrisonun başında şüşə sındırıb. leonard cohen lə də münasibəti olmuşdu. hətta cohen hotel chelsea mahnısını ölümündən sonra janis üçün yazmışdı.
1970-ci ildə sonradan ən çox satan albomu olacaq "pearl" hazırlanarkən qaldığı hoteldə 27 yaşındakı janis joplin ölü tapıldı. səbəb kimi heroin overdose göstərilirdi.ölümündən 25 il sonra isə hollywood walk of fame də janis adına da bir ulduz ayrıldı.
3500 dollara aldığı psychedelic boyanmış porsche isə 2017-də 1.76 milyon dollara satıldı.
(bax: 27lər klubu )
femceli anlamaq üçün birinci incel sözünə baxaq. incel involuntary celibate sözünün qısaltmasıdır. yəni könüllü olmayan şəkildə cinsi fəaliyyətlə məşğul olmayan. azərbaycanda qızlı oğlanlı hamı involuntary celibate olduğu üçün bunu açıqlayanda azərbaycanı cinsi bazda yox romantik münasibət səviyyəsində nəzərə almalıyıq. məsələn,qızların alicənab yerinə avara adam seçməsi başlığında ağlayan insanlar incel hesab oluna bilər. yəni özlərinin dişilər tərəfindən bəyənilməməsinə müxtəlif bəhanələr uyduran özgüvənsiz erkək homo sapiens. əksər hallarda misogynist xüsusiyyətlər də göstərirlər. femcel isə incelin dişi versiyasıdır. bu daha yeni məşhurlaşan bir ifadədir. femcellərin də incellərin də ümumi problemi özlərində düzəliş edib hamını eyni tutmamaq əvəzinə insanları pisləmələri kimi xroniki bir problemə malik olmalarıdır. femcel də bunun dişi versiyasıdır. femcellərə də məsələn “oğlanlar ancaq orası burası bəzəkli ağılsız qızlara baxır” deyən qızları göstərmək olar. bunlar da yenə bir “genelleme” xəstəliyindən əziyyət çəkirlər və passiv agresiv,bəzən həmcinslərini alçaldan söz və hərəkətlər nümayiş etdirirlər. buna da hər nə qədər mən xoşlasam da fleabagi nümunə kimi göstərmək olar. və son olaraq da femcel və incellərin ortaq düşməni stacy və chadlərdir. sifarişi verən: sherlock homo
the goal is not to read a book,the goal is to become a reader-james clear
son illərdə self-help deyəndə ağlımıza gələn kitab. azərbaycancası atomik vərdişlər . müəllif james clear universitetdə oxuyanda baseball oynayan zaman başına həyati əhəmiyyətli böyük bir zərbə aldıqdan sonra sıra qabiliyyətlərini müvəqqəti olaraq itirir və bu qabiliyyətləri bərpa ederkən tətbiq etdiyi vərdişlər sistemindən yola çıxaraq bu kitabı yazır. kitabın əsas məsələsi iradə gücünü bir kənara qoyaraq güclü vərdişlər qurmağa fokuslanmasıdır. motivasiyanı deyil disiplini vurğulayır. adından da məlum olduğu kimi kiçik kiçik addımlarla davamlılığın təmin olunması. yəni bir işi nə qədər uzun müddət etmənizlə deyil, nə qədər çox dəfə təkrar-təkrar etməklə vərdiş qurulur müəllifə görə. məsələn həftənin 3 günü hər gün 2 saat oxuyub digər günlərdə oxumamaqdansa,gündə 30 dəqiqə oxuyub hər gün oxumaq sizə daha sağlam bir dərs oxumaq vərdişi yaradır. mənim ən diqqətimi çəkən tərəfi vərdişlərin bizim xarakterimizə çevrilməsindən danışılıan hissələri idi. oxuculardan da bir çox saytlarda gördüyüm qədəri ilə çox müsbət rəylər alıb,xeyli də insana kömək edib. mən düşünürəm ki,kitab bizə vəd etdiyini yerinə yetirə bilir,ancaq bir yandan da hamının bildiyi klassik qaydalardan danışılan hissələri olması ilə bu qədər populyarlığa layiq deyil. buna baxmayaraq sadəcə özünüz oxumaqla sizin üçün faydalı olub olmayacağını başa düşə bilərsiniz. burda da eksklüziv bayram xidməti olaraq ingiliscə pdf pdf
bugün informativ entry yazasım heç yoxdu ona görə sözaltı gündəlik tərzində davam edirik. türkiyəyə zəlzələ yardımları toplanan yerə mən də köməyə getmişdim bir günlük. qutuları qurtarandan sonra ikili qruplar halında birimiz bant kəsirdik digərimiz bantlayırdıq. mənim də əlimdə rezak var idi. qızın əlindəki bandı kəsmək istəyəndə əlini kəsdim təxmini 2 sm uzunluğunda. yavaşca dəymişdi amma birazca dərin kəsmişdi. nəysə qızının əlinin qanı dayanmırdı bir də bunun ağrısı pis olur balaca olanda öz əlimi də kəsmişdim. qanı görəndə deyəsən pis oldu mən də əlinə salfetka tutdum, yara bandı yox idi. qanı kəsildi sonra amma mənə biraz tərs-tərs baxırdı (haqlı olaraq) mən də awkward gülə-gülə dedim: "mən cərrah olmaq istəyirəm birinci təcrübəm sənin üstündə oldu eheh" . belə səyliklərimə görə də amigdala filan düzgün işləmir məncə. amma axırda tanış olduq metroya qədər birgə getdik lol.
kapitalist və imperialist sistemləri tənqid edən möhtəşəm bir qısa animasiya filmidir. içərisində çoxlu simbolizmə yer verilib. biraz da heyvanıstan göndərməsi var sanki. mütləq mütləq baxmanızı tövsiyə edərdim link spoiler alert
deməli ilk öncə otel. otel dünyanı təmsil edir. masa qurulmuş otaq isə dövlətləri/zümrələri. masada oturan donuzlar siyasətçiləri/dövlət başçılarını/yüksək təbəqədən şəxsləri. bir insan görürük donuzlara yemək hazırlayan. bu isə sistemin özüdür. otaqdakı əşyaları götürüb bir maşına atır və yemək olaraq çıxarır. bu isə dünyanın bütün ehtiyatlarının necə egoistcə qeyd etdiyimiz “donuzlar” üçün sərf edilməsi. onların vecinə deyil dünyanın vəziyyəti,təki mənfəət olsun. maşın isə yəqin ki,sənayeni təmsil edir. sonra pişiklər. pişiklər isə alt və orta təbəqə,ümumiyyətlə xalq. resurs bol olduqda həmin siyasətçilərə çatan payın çok kiçik bir hissəsindən xalqa da çatır. resurs azaldıqca isə xalq həmin andaca unudulur. pələng xalqın baş qaldırmasını,üsyanını təmsil edir. xalqın birliyi donuzları yox edə bilər. bir də masanın altında gördüyümüz zəncir. yüksək qüvvələri bir-birinə bağlayır və təklikdə qarşı çıxanı elə o anda aradan götürür. üsyan bir masanı dağıda bilir amma masalar olmadan da sistem işləyə bilməz. ona görə sistem də xalqın baş qaldırışına mane olur və yeni masalar yaradır. bu da bu sistemin sonu olmayan bir zəncir olduğunu göstərir.
keçən aylarda bir qohum metroya çox aralı olmayan bir klinikada əməliyyat olunmuşdu xalqlarda. onu görməyə gedəndə mama bolt istifadə edə bilmir deyə metronun üstündəki "maşenik" taksilərdən birinə minib 4 manata. sonra mən gedəndə bolt çağırdım 1.60 tutdu 2 manat verdim. yol da maximum 1.5 km olardı amma fürsətdən istifadə edib üstünə qoyduqca qoyurlar normal taksilər. onlara da bəzən haqq verməmək olmur bu bahaçılıqla. amma boltun,uberin çox istifadə olunmasının səbəblərindən biri də ucuzluğudur. çox vaxt da adi taksinin 10 manata getdiyi yolu 5 manata gediblər 6 manatdan da çox verirəm elə olanda. mən indiyə qədər heç vaxt ekonomla bir problem yaşamamışam. bir-iki dəfə kobud sürücülərlə qarşılaşmışam sadəcə azərbaycanda hər yerdə olduğu kimi. o da şikayət etməli bir səbəb deyil. bir müştərini çatdırıb o birinə tələsirlər ara vermədən. o qədər çox yerdə maddi cəhətdən istismar olunuruq ki, ən axırıncı eləməli olduğumuz şeydir yazıq taksi sürücülərinin qəpiyini hesablamaq. dövlət idarələrinin oğurladığı əziyyətlə qazandığımız pulların hesabını soruşa bilməyəndə hirslərini özəl şirkətlərə hətta sürücülərə tökməyə qədər düşüblər deməli insanlar. özümüz kimi olanlarla belə şeylərə görə mübarizə aparmaqdansa,kasıb olmağımızın səbəbi olanlara qarşı mübarizə aparmaq lazımdır. bizim millətə heç vaxt çatmayıb,uzun müddət də çatmayacaq bu.
rusiya,yekaterinburgdan olan bir qrup insanın qurduğu deathcore kimi superb bir janrın superlik sərhədlərini keçən deathcore band.deməli bu qrupun bir vokalisti var ki, kim səs tellərini bu qədər bir-birinə sürtsə, səs deyilən şey qalmaz amma bu mf hələ də qırtlağını ulti modda işlətməyə davam edir.vokalistin səsi biraz lamb of god vokalistinin səsinə oxşayır amma daha yaxşı versiyasıdır.sözləri də,bəzi mahnılarının adları da möhtəşəmusdur.yəni nolar dinləyin.illərdir bu qədər yaxşı deathcore eşitməmişəm.burda da: https://youtu.be/ANulQWzo4qohttps://youtu.be/C7OTUNqAIwY
edit:hə bir də rusiya ukraynaya hücum edəndə rus olmalarına baxmayaraq reaksiya göstərən qrupdur.
hazırda bunu eləməyə qərar verdim çünki eləyəcək başqa bir şey qalmadı. 1 saat oxudum bəsdi. belə eləyəndə səhərə qədər vicdan əzabı çəkirəm sonra. ondan sonra da vicdan əzabının gətirisi olan varoluş sancısının nəticəsində yenə dərs oxumaqdan yayınmaq üçün varoluş sancısı başlığına yazacam. daha sonra da midtermə bir gün qalmış 21 dekabr üçün şam alan azərbaycanlı təlaşıyla sual oxuyacam. bu nə jizndi a.
1991-2010 arası aktiv olan vambir goth metal qrupudur. 1989-1991 arasında isə repulsion kimi cool bir adla çıxış ediblər. qrupun vokalist və frontmanı peter steel idi. peter steelin ö dönəmdəki vampirimsi stili,fake fangləri,playgirlə verdiyi pozları səbəbilə əldə etdiyi medyatik populyarlığının yanında super bir səsə malik olmasının qrupun bu qədər önə çıxmasında böyük rolu olmuşdu. peterın 2010-da ürək tutmasından ölməsi ilə də qrup dağılmışdı. öz janrında ən yaxşısı olmasa da orjinal və goth metal deyəndə ilk ağla gələn qrupdur həmçinin. stil olaraq biraz my chemical romance və nirvana qarışığını xatırladır mənə. instrumental baxımdan da, sözlərin dərinliksiz olması baxımdan da overrated qrup adlandırıla bilər rahatlıqla. amma yenə də qeyd edim ki, peter steelein vokalına görə mütləq qulaq asmağa dəyər. https://spotify.link/Zh9pwMXIHyb https://spotify.link/Tjb0YE0IHyb sifarişi verən: arrowhead
xüsusən səsi paroles paroles də danışan kişinin səsinə çox oxşayan abş doğumlu rus-macar amma fransızca mahnıları ilə hamlet kimi existentialist playlistlərimin horatiosu olan superb sənətkar.(baxma: et si tu n existais pas) mahnısı airpodsda çalarkən yavaş addımlarla yerimək əsəbi günlərimin xilaskarı idi əvvəllər.təəssüf ki,42 yaşında həyata gözlərini yumub.bu qədər tez ölməsə əminəm ki,leonard cohen qədər tanınardı.
troll olmadığı halda troll olduğu əsas göstərilərək sözlükdən uzaqlaşdırılan yazar. trollun tərifini yaxşı dərk edə bilmədiyinizi düşünürəm. müəyyən şeylərdə mövqeli şəkildə yox, haqlı olanın tərəfində durduğuna görə kimisə troll elan eləməyin elə özü trolluqdur. həm də söhbət gedən yazar yazdığı entrilərlə bəyənilən bir yazar olduğu halda.
bir də, bir yazarı uzaqlaşdırmaq üçün bir gün içində troll olmasını elan etməkdən əlavə, obyektiv şəkildə troll olduğunu düşünən yazarların çoxluqda olmasına və faktla troll olduğunu isbat etməyə ehtiyacınız var, hansı ki, bu şərtləri sözlüyün moderasiya heyəti ödəyə bilmir. ingilis dilində beynəlxalq internet aləminə açılmaq istəyən bir sayt üçün "troll olduğunu düşündüyümüz üçün elə etdik, sizin fikriniz vecimizə deyil, diktatoriyanı da çox sevirik" demək qədər səhv bir hərəkət ola bilməzdi.
1.le fantóme de l‘opéra-gaston leroux tərəfindən yazılmış və 1909-cu ildə ilk dəfə nəşr olunmuş kitab. kitabın mövzusu 1880-ci illərdə içində ruh peyda olduğu şaiyə edilən paris opera house və içindəki qara bir fiqur,yanan qorxulu gözlər kimi təsvir edilən ruha həsr edilib.
2.kitab əsasında yazılmış muzikal broadway tamaşası; illərdir broadwaydə göstərilən nadir muzikallardan hesab edilir. oyunun musiqilərinin bəstəkarı və yazarı andrew lloyd webber,musiqilərin sözlərini yazan isə charles hart və richard stilgoedur. ilk dəfə 1986-cı ildə səhnələşdirilib. 25 illik premierası münasibətilə isə 2011-ci ildə oyun london royal albert hall’da səhnəyə qoyulub. hətta hər il səhnələşdirilən oyun pandemiya vaxtı il dönümündə 48 saatlıq youtubeda canlı tamaşaçılara təqdim olunub. oyunu hazırda new york broadway’də və royal albert hallda xeyli miqdar pul ödəməklə bilet alaraq izləmək mümkündür. mən sadəcə internetdə yerləşdirilən halını izlədim ancaq bununla belə musiqilər,səhnələr,geyimlər sadəcə möhtəşəmdi mütləq mütləq vaxt tapanda izləməniz tövsiyə edilir. londonda canlı izləmək də mənim bucket listimə əlavə edildi.
3.muzikalın nightwish qrupu tərəfindən edilən coverı. bu da vokal və sözləri ilə möhtəşəmdir.
4.iron maiden phantom of the opera adlı mahnısı var ki,yuxarıdakı 3 maddə ilə əlaqəsizdir ancaq dinlənməsi şiddətlə tövsiyə edilir.
1983-cü ildə berlində qurulmuş europop duosu. mahnılarının hamısı bir-birinə oxşasa da, hamısı da özünü sevdirəndir. bir də thomas andersonun saçları necə gözəl imiş,indi ikisi də o coolluqdan keçib. mənim ən xoşladığım geronimo's cadillacdir çünki klipi də superdir hə bir də əlbəttə brother louie. rəngbərəng işıqlı 80lərdir,adam özünü permalı saçları varmış kimi hiss edir-*. əgər elf gözlərim kor olmayıbsa gerenimo's cadillac klipindəki cadillac eldorado 1959dur bu arada elvis presleyin maşınından.
sovet ölkələrində də çox sevilirmiş o vaxtlar bu duo. hətta dieter bohlen "sovet gəncliyinin qəhramanı" adı belə alıbmış. bir də hər dəfə atamla maşında gedəndə bu qrup çalanda "eh cavanlığımızın qrupu" deyib birdən-birə hind kinosu qəhramanları kimi "hədər oldu cavanlığım" oxumağa başladığına görə tez-tez qoşuram-*
)
