Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gündüz yazarı
Pik saat: 16:00
Gecə (00-06):13 post
Səhər (06-12):8 post
Gündüz (12-18):17 post
Axşam (18-00):17 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 3,862
Toplam simvol: 23,170
Orta entry uzunluğu: 421 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
bir gün bakı'da gizlin/tərkedilmiş yerlər barədə araşdırma edirdim və sözlükdə belə bir başlıq var idi, ilk dəfə orda görmüşdüm. nəysə günlərin bir günündə sözlükdə yazar olan bir dostumla görüşmüşdük getmişdik pivə içməyə. fəlsəfə, musiqi, kitablar, yazıçılıq deyərkən söz sözü açdı və soruşdu "sözaltı'yı bilirsən?". dedim ki, hə görmüşəm. algoritmayı falan soruşdum danışdı belə belə. evə qayıtdım həvəs yarandı ki, mən də yazım. o gündən bəri yazıram.
ayn rand 'ın for the new intellectual adlı kitabında yuyub sərdiyi filosofdur. hətta bir hesabatında kant barədə şeytan adam kimi ifadələr istifadə etmişdir. eyni zamanda friedrich nietzsche 'nin də kant'dan zəhləsi getmiş və onun haqqında königsberg çinlisi demişdir. yaşadığı yerdən çıxmayaraq fəlsəfədə böyük rol oynadığı deyilir. hər mövzuda bir fikri olduğu üçün türklər demiş herbokolog adlandırmaq olar kant'ı. hörmətim sonsuzdur lakin mənə maraqlı olan odur ki, öz yazdıqlarına özü inanıb ya yox? əsldən də həqiqəti tapmağa çalışıb mı? "sənə necə davranılmasını istəyirsənsə başqalarına da elə davran." fikrindən ötrü evlənmədiyinə, bəlkə də evlənəbilmədiyini düşünürəm. əsərləri də bir o qədər qarışıq və ziddiyyətlərlə doludur. alman dilinin fəlsəfə dilinə çevrilməyində böyük rol oynamışdır. alman filosof olan leibniz belə əsərlərini fransızca yazmış və alman dilinin fəlsəfə üçün qeyri-kafi dil olduğunu demişdir. nə qədər fəlsəfədə böyük yeri olsa da mənə heç vaxt uyğun gəlməmişdir. eyni dünyaların insanı deyilik kant qardaş, üzrlü say.
rejissorluğunu larry clark'ın etdiyi 1995 istehsalı kino. kinonun mövzusu ailəsi ilə arası olmayan, küçələrlə yaxın dost olmuş azyaşlı uşaqların düşdüyü "alkoqol-narkotik-seks" üçlüsünün həm öz, həm də digər insanlara necə zərər verdiyidir. lakin clark bu süjeti bir tənqid olaraq deyil daha çox dökümentarist bir yanaşma ilə təqdim edir. zərərçəkən rollardan biri də jennie, yəni chloé sevignydir. jennie kamera qarşısına çıxanda mənim üçün kino tamamilə dəyişdi, qız həqiqətən çox gözəldir amma məsələ bu deyil, məsələ həmin gözəlliyin necə istismara uğradığıdır. deyəbilərəm ki, bu kino heç nəyə qarşı deyil, sadəcə hadisələrin öz axarı ilə necə getdiyini və necə bitdiyini realist formada ələ alır. həmçinin hamının damaq dadına uyğun düşəcək kino da deyil. a serbian film, (bax: requiem for a dream) kimi kinoları izləmiş və bəyənmisinizsə bir göz atmağınızı məsləhət görürəm.
andrey tarkovskinin ölmədən əvvəl çəkdiyi son film, digər adı ilə offret. tarkovski bu filmi oğluna həsr etmişdir. freidrich nietzsche'yə və william shakespeare'ə olan göndərmələrlə başlayan film başdan mövzusunu bildirməkdədir. filmin adından da bilindiyi kimi, film qurban etməklə bağlıdır. baş rol alexander ailəsinə, sevdiklərinə, əsas da oğluna zərər gəlməsin deyə tanrıya yalvarır və bunun üçün əlində olan hərşeyi qurban etməyə hazır olduğunu bildirir. izləməmişdən qabaq ağlımda olan düşüncəni filmin içərisində görmək sevindirmişdir. bu fikir, nəyisə istəyiriksə birşeyi qurban verməliyik fikridir. filmin içərisində olan dialoqları başa düşmək üçün kifayət qədər altyapıya ehtiyacınız var. simvolları heç demirəm, tarkovski yuxularından ilhamlanan bir adam olduğu üçün simvolların bir çoxunu anlamaq mümkünsüzdür. izləməyənlərə və kino sevən hərkəsə tövsiyyə edirəm.
ən qürurlu ölüm yoludur məncə. bədənin virusa qarşı məğlub gəlməsini gözləməkdənsə işi birbaşa bitirməkdir, həyatda əbəs olan məna axtarmağa yox deməkdir. əlbəttə hamıda o göt yoxdur.
özümə qarşı olan nifrətim və özgüvənsizliyim. buna görə əlaqə qurduğum insanlara qarşı güvənsiz davranıb əlaqəmizi zəhərə çevirirəm. nə qədər bu xüsusiyyətimi dəyişdirməyə çalışsam da alınmır. bu xüsusiyyət bir parçama dönüşüb. (bax: yazarların sevilməmə səbəbləri)
1966 istehsalı fransız rejissor jean-luc godard filmi. film əsasən siyasət, sevgi, istehlakı mövzu alır. düşünülənin əksinə ssenari "gənclik" üzrə yazılmamışdır. godard'a müsahibə zamanı "bu film gənclik barədə yazılıb?" deyə sual verildiyində, sadəcə gəncliyi izah etmək kimi asan bir məqsədinin olmadığını, daha çox dövrün ruhunu (yəni 60 ları) izah etmək istədiyini vurğulamışdır. uzun sözün qısası godard filmini daha çox gənclik üzrə fəlsəfi bir yanaşma kimi təyin etmişdir. mənim üçünsə film sadəcə suallar üzrə qurulub, başdan sona kimi. yenə gəl gör ki, heç kəs axtardığı cavab tapabilmir. filmi bitirdikdən sonra bir də kamera arxasını izləməyinizi tövsiyyə edirəm.
ilk olaraq opeth bir black metal qrupu deyildir. janr cəhətdən bir ad altına salınmamalı olan qrupdur. akustik gitaranı əjdəhavari şəkildə istifadə edən, qulaq asanı rahatlatan, yeri gələndə lay-lay kimi yeri gələndə çox sərt vokallara sahib olan qrupdur. bu yaxınlarda istanbul'a gələcəklər, istanbulda yaşayanların getməsini tövsiyyə edirəm.
2007 istehsalı, fatih akın’a cannes’da ən yaxşı ssenari mükafatını qazandırmış film. filmin adı elə ssenari haqqında spoilerdir. var olmaqla var olmamaq arasında çox incə bir xətt var və personajlar həmin xəttin düz üstündə gəzir.
film, fərqli həyatların mənasız təsadüflərlə kəsişməsini ən real və səmimi formada göstərir. bremen, hamburg, istanbul və trabzon kimi bir-birinə bənzəməyən şəhərlərdə keçməsi vizual olaraq da filmi daha maraqlı edir. amma bu seçim təsadüfi deyil, sanki sevginin gücünü göstərmək üçün seçilib. insan harada, kiminlə olursa olsun, onu ayaqda saxlayan şey sevgidir. izləyin, izlətdirin.
dost, qardaş dediyi insanlardan böyük və qapanmaz yaralar almışdır. kafkanın "az əşya, az insan" sözünü həyat fəlsəfəsinə çevirmiş insandır. altında biraz eqoizm də yatır.
insanların məsləhətləri.
məsləhət vermək ən asan refleksdir. vəziyyəti nə qədər pis olursa olsun, insan dönüb sənə deyə bilər ki, qaqaş bunu belə yox, belə elə. paradoks da elə buradadır: məsləhət alan adam onu ağlı ilə qəbul etsə belə, həmin nöqtədən sonra hərəkətə keçmir. çünki davranışı dəyişən informasiya deyil, təcrübədir.
psixologiyada buna yaşantısal öyrənmə deyirlər. insan eşitdiklərini yox, yaşadıqlarını daxilləşdirir. başqasının keçdiyi yol sadəcə xəritədir, amma yolun özü ancaq gediləndə anlaşılır. buna görə də insan, istər-istəməz, səhvi özü etməlidir ki, doğrusu onun yaddaşına yazılsın.
uzun sözün qısası, başqasının təcrübəsi ötürülmür, yalnız danışılır. danışılan şey isə çox vaxt səs-küy yaradır, nəticə yox. bu səbəbdən vaxt itkisinə yol açan, praktik dəyəri minimal olan bu anlayış qoz qoyulmayasıdır.
uzun müddət məruz qalanda insana tanrı kimi hissetdirən şeydir. yalnız qalanda yalnızlıqdan qaçmağa, yalnız olmayanda isə yalnızlığı arzulamağa başlayırıq. Schopenhauer demiş insan arzularının axrı gəlmir.
əla bir yazar və analizçidir. ən səfil insan məqsədsiz insandır demişdir. kitablarını oxuyan şəxslərdə bir müddət bəncilliyə və kobudluğa rast gəlinəbilər.