Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 23:00
Gecə (00-06):382 post
Səhər (06-12):85 post
Gündüz (12-18):217 post
Axşam (18-00):384 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 3: Çırak
XP: 350 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 250 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 93,067
Toplam simvol: 558,404
Orta entry uzunluğu: 523 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.3 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
Adsızın sevişmək istənilən məşhurlara qeyd etdiyi məşhur adlarından youtube videosu hazırladım. 24 dənə qızın fotolarını yığmaq çətin olsa da bunu eləməyi bacardım. Bu ideyanı verən zazozaya xüsusi təşəkkürlərimi bildirirəm. Adsız, hədiyyəmizi sənə təqdim etmə qüruru mənə bəxş edildi.
Hazırlayan: suzuki akira
Ssenarist*
guya da mq
: zazoza
Siyasətdən çox danışan və hər gördüyümdə ağlıma ilham əliyevi gətirən yazar. Sözlüyə ilk gəldiyimdən bu yana heç gözüm tutmurdu onu şəxsən. Bu gün niyəsini fikirləşdim və turalın bir illuminati üzvü olduğu qərarına gəldim. Gəlin əsaslarımıza baxaq.
Əvvəl illuminati sözünün hərflərinə baxaq:
i-l-l-u-m-i-n-a-t-i
Neçə hərf var? Bəli 10.
Bəs sizcə turalın nickində neçə hərf var? Gəlin buna da baxaq:
T-u-r-a-l-b-a-i-j-a-n
Turalın da nickində 11 hərf var. illuminati sözündəki hərflərin sayından sadəcə 1 hərf çox! indi sizə turalın bu nick və hərf sayı ilə bizə nə demək istədiyini və beynimizə hansı subliminal mesajları vermək istədiyini göstərəcəm.
11-10=1 illuminatinin simvolu olan üçbucaq içindəki gözün sadəcə bir gözü var! Sizcə bu təsadüfdür? Məncə yox. Gəlin başqa dəlillərə baxaq. Əminəm ki bu səfər mənimlə həmfikir olacaqsız.
indi 11-10=1 yəni illuminatinin gözünü turalın adında sübut etmişdik. Bu 1 bizə lazım olacaq.
Turalın neçə gözü var? Bəli 2.
2 plus 1 neçə edir? Bəli 3. Üçbucağın neçə tərəfi, bucağı, təpə nöqtəsi var? Bəli 3. illuminati confirmed
Tural bizim beynimizi yuyaraq əvvəl öz təriqətinə, sonra isə illuminatiyə qatacaq bizi! Sənin oyununa gəlməyəcəyik cani adam!
Gözümü dünyaya açandan bu yana gördüyüm ən gözəl qadın. Anam olduğu üçün demirəm. Şəxsən onun gözəlliyinə çatacaq ikinci bir insan görməmişəm. Dediyinə görə cavanlığında shakiraya oxşamaq üçün onun kimi geyinirmiş zad amma cavanlığında da indiki halında da shakiradan qat-qat gözəldi amq. Bu gözəllikdən mən tipdə adam doğulduğuna inana bilmirəm hələ də. Qadın o dərəcə gözəldi ki vəsiqəsində belə mükəmməl çıxır ala. Belə şey olar?? Mənim vəsiqə şəklimdə mən elə bil işlədiyim cinayətə görə mugshot çəkdirirmiş kimi çıxmışam. Qədim dövrdə özünü mənə ilahə kimi tanıtsa idi sorğusuz-sualsız inanardım. Sırf ona baxaraq belə adam tanrının varlığını qəbul edər anında. Çünki o bizim kimi təsadüfən yaradılma bir şeyə oxşamır, üstündə diqqətlicə işlənmiş bir sənət əsərinə oxşayır. Mən tanrı olsa idim onu ölümsüz və daimi gənc edərdim ki amandı ölər və bir də bənzəri gəlməz. Bir köynəyi var və üstündə buruqsaç bir latın modelin şəkli var. Yoldan keçən hamı elə bilir ki mama öz şəklini köynəyə yapışdırıb elə gəzir. Çox vaxt buna görə uzun müddət bir mamanın köynəyinə bir də mamaya uzun-uzun baxırlar. Uşaqlıqdan (özümü biləndən) mamaya baxıb hər dəfəsində gözəlliyinə şok oluram. Bunu yaşayan təkcə mən deyiləm bu arada. Elə gözəlliyi var ki insan baxmaqdan bezmir. Hətta lap uşaq vaxtı mamaya baxıb gözəlliyindən duyğulanıb ağlayırdım aq bu da bir qəribə fakt. Gözəlliyi ilə yarışa bilən birini seç desələr marilyn monroe deyərdim. O da ölüdü amk*
və onu gözəl qılan şey "marilyn" personası və estetik əməliyyatlar olduğu üçün onu müqayisə etmək istəmirəm anam ilə
. Bəzən ona baxıb kaş atamla tanış olmasa idi deyirəm. Düzdü indi həmişə məni necə çox istədiyini və mən olmasam özünü çoxdan öldürmüş olacağını desə də atamı tanımasa idi və mən doğulmasa idim indi karyerasının daha yaxşı bir yerdə olacağı bir gerçək idi. Atam üzündən bütün həyatı çökdü. Ondan boşanana qədər də həmin o varlı olmaq imkanı da əlindən uçdu heyif. Şəxsən atamı anlamıram. Anamın dediyinə görə ağıl problemləri (və daha betər şeylər) var idi amma mən atamın yerində olsa idim, maştağa dəlixanasına düşəcək qədər bərbad psixi problemlərim olsaydı belə anam kimi biri ilə evlənə bildiyim üçün hər gün təkcə allaha yox, digər o qalan bütün dinlərin tanrılarına dua edərdim aq. Hətta bununla da yetinməz, anamın gerçək ölçülü heykəlini düzəldib ona da ibadət edərdim. Ona görə də atam barədə düşünəndə içimdən "you ungrateful fuck." deyə düşünürəm. Adam gör nə qədər gijdıllağ ola ki belə birini əlindən qaçırar.
indilərdə anamı belə depressiv vəziyyətdə görmək məni çox sıxır. içkidən başqa özünü yaxşı hiss etdirən başqa heç nə yoxdu elə bil. Evdə təkcə o və itim barədə düşünürəm. Məni maraqlandıran elə təkcə o ikisidir. Həyatımda Nə eləsəm də məmnun olacaq təkcə o ikisi olduğu üçün*
bu o demək deyil ki buna görə cındırlıq edəcəm xd cındırlığı o ikisindən başqa hamıya edirəm lol
. Bəzəm oturub onlarsız həyatı fikirləşirəm amma çox da gözəl görünmür həyat onda. Ətrafımda nə qədər çox insan olsa belə onlar olmasalar həmişə bir boşluq hiss edəcəm və bəlkə də ümidsizlik çuxuruna yenidən elə o vaxt düşəcəm.
Tanım - müqəddəsliyi sorğulanmamalı olan varlıq. Cəmiyyətin şəkillənməsində vacib rolu olan insan və davranışları ilə insanın doğum anından ölüm anınadək xarakterinin böyük hissəsini müəyyənləşdirən canlı
Dünən gecə yarısı evimizə hədiyyə olaraq gətirilən heyvan.
Heç xəbərim yox idi evimizə it gətiriləcəyindən ona görə sürpriz oldu. Yatacaqdım guya amma yata bilmədim xd
Pişik insanı olduğumu düşünürdüm amma tam tərsi imiş. Mənə it lazım imiş. Gəldiyi 1 gün olmayıb heç amma düşündükcə evə tez gəlmək istəyim artır.
Gəldiyi gecə otağımda yer hazırladıq yatdı. Mən də yatmaq istədim amma it o qədər o yana bu yana fırlandı, özünü dişlədi, ləhlədi (?) ki yata bilmədim. Semestr imtahanına yuxusuz girdim beləcə. Problem etmədim imtahan mövzusunu çünki bilirdim ki kəsiləcəm aq. Nə isə yuxusuz başla yazıram qatıqlama ehtimalım normaldan 70% daha çoxdu. Çox şirindi deyə insan əsəbiləşə bilmir ala. Hələ 3 aylıqdı və süddən təzə ayrılıbmış deyilənə görə. Evdə məndən başqa heç kim ilə yaxınlaşmır aq. Özümü dəyərli hiss etdim ki onsuz da elə idim orası ayrı. Evdə yaxın olduğum biri var ən azından indi. Hazırda qucağımda yatır deyə bir əlimlə sığallayıram ki oyanmasın xd itləri sevin aq
Necə entrini bitirim bilmədim
Gülmək. Hər hansı bir gülmək növü yox. O dərəcə gülürsən ki gözlərindən yaş gəlir, ayaq üstə dura bilməyib yerə oturursan, havasız qalırsan, boğula-boğula bir neçə dəqiqə ağlamaqdan fərqlənməyən bir şəkildə gülürsən ha. Bax ondan sonra taqətdən düşüb ya harasa söykənirsən ya da uzanırsan və dərindən bir nəfəs alırsan. Bax o hissi üstələyən heç bir hiss yoxdur məncə. Var deyən varsa da məncə bu hissi yaşamayıb aq. Adamın bütün bədəni sanki o dərəcə gülmək üçün bütün enerjisini sərf edib sovurur. Bir müddət elə uzandığın yerdə qalırsan cəsəd kimi. Mükəmməl hisdir. Yaşanması tövsiyə edilir zart zurt falan filan beşməkan
Mənə görə digər heyvanlardan fərqlənən heyvan. Digər heyvanlar ya çox qorxulu, vahiməli ya da çox şirin görsənir amma pişiklərin görünüşü türklər demiş "asil" görünüşdür. Həmişə baxışları ilə yarğılayırlarmış kimi görsənirlər mənə aq. Sirr dolu baxışları var ya da mənim pişiyim elədir.
Həyətimiz böyükdür deyə həyətə çıxdıqda həyətdə həmişə pişik görmək mümkündür. Pişik cənnətidir bizim həyət yəni. Adətən heç bir heyvanla işim olmaz. Pişiklərlə hələ heç olmaz. Heyvan sahiblənsə idim bu heyvan böyük ehtimalla it olardı deyə düşünürdüm. Ta ki o günə qədər.
Yay fəsli idi və gecə saat 12 zad olardı. Həyətdə oturmuşdum ki xalam mənə çən dolduqda ona xəbər verməyimi tapşırdı. Çünki gecələri oyaq qalan lox həmişə mən olmuşam. Adətim gərəyi qulaqcıqlarımı taxıb həyətdəki skamyada oturaraq mahnıya qulaq asırdım. Mahnı da ki mahnı ola da aq. Gedib metal seçmişəm ona da full səslə qulaq asıram. Yanıma mahnını açmamışdan qabaq bir pişik gəldi. Qara pişik idi və yemək verməyim üçün miyoldayırdı. Mən əvvəl vecimə almadım çünki deyirdim ki gedər yəqin amma pişik getmədi. Hər dəfə ayağımın altına gəlirdi ki neçə dəfə yıxılacaqdım. Axır bezdim və evdə pişiyə vermək üçün nə tapa biləcəyimə baxdım. Evdə uşaqların yeməyindən ət qalmışdı nə qədər. Mən də onları bir qaba yığıb pişiyə verdim. Çox vaxt bu pişiklərə yemək verdikdə yarımçıq qoyub gedirlər. Ona görə də hamısını yeyib qurtarması və bir də yanıma gəlib miyoldayanda o artıq qalmış yeməkləri göstərdiyimdə yeməməsinin qarşısını almaq üçün pişik yeyərkən başının üstündə durub onu izlədim. Pişik yeməyi yeyib qurtardıqdan sonra getmədi. Qonşunun damına dırmaşıb orda özünü yalayaraq təmizlədi. Sonra bir az ətrafı müşahidə etdi. Mən də qulaqcıqlarımı taxıb mahnıya qulaq asmağa başladım. Yenə heç nə eşitmirəm təbii ki. Bir müddət sonra pişik yenidən gəldi və qabağımı kəsməyə başladı. Dedim ki bu pişik məndən nə istəyir aq? Evdə olan yeməkləri də verdim doymadı? Mən pişiyin əlindən bezib həyətdəki skamyada oturdum. Pişik bu səfər miyoldayırdı. Dedim hayda işə düşmüşük də. Axır pişik üstümə cumdu və türklər demiş "neye uğradığıma şaşırdım". Əsəbləşib qulaqcıqlarımı çıxardım və cəld ayağa durdum. Pişik mən ayağa duran kimi hərəkətə keçdi və
mən də nə qədər belə şeylərə inanmasam da pişiyin dalınca düşdüm. Pişik məni elə bil harasa aparırdı. Axır gələ-gələ pişik məni çənin yanına gətirdi. Çən artıq nə qədər daşmışdı. Mən tez gedib xalama xəbər verdim və çəni bağladıq zad. Aq normalda insanları səhv başa düşdükdə olayı üzr istəmədən bağlayıram amma bu pişiyin yanında üzrxahlıq edəsim gəldi mq. Yazıq heyvanı səhv başa düşmüşəm kül mənim başıma aq. Nəysə o gündən bəri o pişik hər gecə bizim həyətimizə gələr və mən də ona yemək, su verərəm. Fav heyvanımdı artıq o pişik.
Bu gün isə ondan daha az qəribə bir hadisə oldu. O gün yapon şəhər əfsanələrini oxumuşdum deyə 2 gecədir qorxuram. Ona görə də saat 1 olanda evə gedirəm. Saat 1 olana qədər də pişik gəlir və ona yemək vverirəm. Bu gün isə bunu etmədim. Saat 12 idi və pişik hələ də gəlməmişdi. Mən də bu yanda qorxuram deyə evə keçdim ki yatım. Səhər yəni bu gün oyananda gördüm ki pişik həyətdə məni gözləyir. Deməli bu pişik gecə məni görmədən heç yerə getmirmiş aq. Məni gördü, bir az onunla oynadım sonra getdi. insanlardan görmədiyim qayğını pişikdən gördüm aq
(bax: tut)
Ən azından mənə görə belədir. Əsas da ağ tut. Mən Uşaq olan vaxtı nənəm qatarlarla əlaqəli bir yerdə*
adını bilmirəm xətaidə bir yer idi onu bilirəm
gözətçi kimi işləyirdi. Ora anamla tez-tez gedirdim nənəmi ziyarət etməyə. Ümumiyyətlə uşaqlığımın böyük bir qismi həmişə yaşadığım qəsəbədən çox əlaqəsiz yerlərdə keçib. Zavodda hamı bizim ailəni tanıyırdı deyə bir növ oranın uşağı kimi davranırdılar mənə. Hara getsəm kimsə mənə hansısa meyvədən verirdi ya da oranın uşaqları məni evlərinə dəvət edirdi və oynayırdıq birlikdə. Nənəm səbəbilə heç kim mənim etdiyim şeylərə artıq söz demirdi. Onsuz da dəcəllik etmirdim yad yerlərdə. Nəysə tutdan danışırdım mən. Bu zavodda mazut iyi ilə yanaşı sevdiyim başqa başqa bir şey var idisə o da oranın meyvələri, əsas da tutu idi. Nənəmin gözətçi kimi işlədiyi yerin dalında, akvariumu bir az keçən kimi evə bənzər amma ev olmayan bir yer var idi. Orda dəmir-dümürün üstünə bəzən tək bəzən də anam ya da nənəm ilə dırmaşıb ya tut yığırdıq ya da vişnə yeyirdik. ilk dəfə tutu məhz o zavodda yemişdim. Ağ tut ən sevdiyim meyvə ola bilər. Qarasına nifrət edirəm sevə bilmirəm. Ağı mənim gözümə cənnətdə qadağan olunmuş meyvə kimi şirin gəlirdi. izah edə bilmirəm aq o duyğunu. izah etməyə sözlər az gəlir.
indilərdə də ağ tut görəndə uşaqlığım yadıma düşür. Nənəm, o zavod əhli, uşaqlığım, həmin o mazut iyi, akvarium, orda qurduğum dostluqlar,mənə orda yeni-yeni şeylər öyrədən zavodun dayıları, zavodda oynadığım oyunlar və s. Tut yeyərkən gözü dolan insan görmüsüz? Məni tanısaz görərsiz. indiyə belə baxanda hələ də içimdə o zavoda girib yenidən baxma istəyi var amma heç nə əvvəlki kimi olmayacaq deyə uşaq vaxtı necə bilirdimsə elə qalsın deyə ora girmək istəmirəm eyni zamanda. Eşitdiyim qədərilə nənəm təqaüdə çıxandan bəri oranın müdürləri və görüntüsü dəyişib. Orada yaşayan insanları bir növ qovublar və köhnə işçiləri çıxarıblar işdən. Mənə yeni-yenj şeylər öyrədən həmin dayılar da artıq həyatda deyil. Ağaclar da artıq yoxdur və 2 ildir ki nənəm də. Blya bir qəribə oldum gedim su içim
Cümlələri beynimdə tam qurub ağzımdan yarımçıq çıxartmaq. insanı biabır edən şeydi və hələ də məndə niyə olduğunun səbəbini tapmamışam. indi açıqlayıram.
Deyək ki dükana borcumuz var və mənə borcu ödəmək üçün pul veriblər evdən. Mən marketə girməzdən qabaq düşünürəm ki, hə deyəcəm ki o gün aldıqlarımızın pulunu verməyə gəlmişəm. Dükandan içəri girəndə isə ağzımdan çıxanlar "verməyə gəlmişəm". *
lənət olsun aq milyon dəfə facepalm
Yada ki 9-cu sinifdə vinetka üçün pul yığılanda olan hadisə. Pulun qalığının paylanıb paylanmadığını soruşacaqdım və içimdən deyirdim ki, səadət pulu paylayacaqsan ya yox?. O an ağzımdan çıxanlar "paylayırsan ya yox?". Adamı yerin dibinə soxan şeydi bu. Hə bir də bunun başqa versiyası da var. Tutaq ki ağlıma keçmiş bir xatirəm (yaxşı ya da pis) gəlir. O an ona çaşıb səsli cavab verirəm və bunun fərqində olmuram. Yenə də ilkində olduğu kimi yanımdakilər mənə qəribə-qəribə baxır ki bu qız ağlını itirib? Səbəbini google'da axtarım deyirdim ki necə axtarışa verim bilmədim -*
Bir başlığın rənglərinin dəyişməsi sizi narahat edirsə gedin psixoloqa görünün aq. Rənglərdən intihara sonra da qarabağ müharibəsinə necə keçdiz amk. Normal deyilsiz
(baxma: göörəm hamıya batıfdı)
Xalamın əri xalama xəyanət edir deyə xalama kişinin adından onlyfans açdırmaq. O qədər təriflədim ki onlyfans'ı bəs ayaq şəkillərinə neçə min dollar gəlir zad. Arvad da dedi ki gəl bu mənə ağrayan ayağının şəklini atmışdı bunu orda paylaşaq. Mən də dedim ki seni mi kırcam teyzecim? Hesabı açmağı öyrətdim. Gerisi şübhəli qaldı. Hesabın adını öyrənim gərək
2 saatdı itim yoxa çıxıb. Bütün qəsəbəni başdan aşağı gəzib axtardım amma tapmadım. indi qutab ilə şirinçay içib ağlayıram aq. Yaxın olduğum tək canlını da itirdim içini sikim
Not: tapıldı. indi də sevincdən qutab ilə şirin çay içirəm
Hamamda həyatıma dair bütün qərarları verib, bütün motivasiyanı toplayıb hamamdan çıxanda unuduram. Hamam sanki başqa bir aləmdi, başqa bir dünyadı. içinə girəndə "bu gün 9'da yatıb səhər 5'də oyanıb bütün azərbaycanı 1 saat içində 20 dəfə qaçaraq turlayacam. işə başlayıb idmana gedəcəm. Onu edəcəm, bunu edəcəm və zor adam olacam" zart-zurt deyirəm və çıxanda hamısını unudub sözlüyə girirəm.
Mən bu imişəm! Bir neçə aydır düşünürdüm ki "oh wow deyəsən depressiyadan qurtuldum! Axır ki bunu bacardım, əhsən mənə! Bacaracağıma inanmazdım heç!"
Sonra isə fikir verəndə gördüm ki yox əşi nə qurtulmaq? Mən həmişə depressiyanın içində olmuşam. Həyat tərzim son zamanlar buna öyrəşib deyə elə bilirdim ki artıq xoşbəxt bir həyat tərzi sürürəm. Yox sadəcə çox düşünmək problemini bir təhər " həll etmişəm". Fikirlər ağlımda uçuşsa da musiqi dinləyərək və yataraq üsdəsindən gələcəyimi düşünürdüm amma işlər o qədər asan deyilmiş panpalarım. Poxdan fərqlənməyən yuxu rejimim ilə hara gedib çatacağımı düşünürdüm ki? -*
Sadəcə həyat ilə məzələnməyi və hər şeyi zarafat mənbəyi olaraq görməyi öyrənmişəm deyə "pozitiv" bir insana çevrildiyimi düşünürdüm. Sonra düşüncələrimin dərinliklərinə enərək pozitiv kimi stəkanın dolu tərəfindən dünyaya baxmadığımı, neqativ bir insan kimi boş tərəfdən baxdığımı ancaq bu boş tərəfdə bir nöqtədən tutunub buna əsasən o boş tərəfi məzə alətinə çevirdiyimin fərqinə vardım. Sonra da deyirlər akiranın mizahı niyə darkdı. Hətta yadıma gəlir ilk dark mizahım intihar üzərinə idi və ön partadakı qız mənim dəli olduğumu düşünmüşdü. Çünki o vaxtlar depressiyaya görə psixoloq yanına getməyimin ilk ayları idi və bunu bilən hamı mənə potensial psix/dəli gözü ilə baxırdı. Sonradan psixoloq da işə yaramadı o başqa mövzu ehe -* nəysə uzun sözün qısası, bu depressiyadır nədir ona öyrəşmiş insanam. Burdan bunu öyrəndim yəni amma mən depressiyadayam deyə ağlamalı, qəmli, kədərli entry'lər yazacaq insan deyiləm çünki tərzim deyil bu *
istəmədən altdan-altdan söz soxuram mq necə oğraş adamam
. Depresyon olmuş hayat tarzı. Gecələr həyətdə mahnıya qulaq asaraq coşan bir insan ikən gündüzlər yatıb bütün günü ölən bir insana dönmüşəm. Çox oyaq qalmadığım müddətcə bunu üzərinə çox düşünməyəcəm. Məsələn dünən həyatımın içinə necə pox qoyub heç nəyi geri qaytara bilmədiyim haqqında düşünürdüm amma hal-hazırda şən bir depressiv ergənəm. Toyda yeyib-içib, coşub sonda da yatmağa gedən dayılar kimi hiss edirəm özümü. Şən başlayıb, şən/qəmgin davam edib, yatıb duranda da qəmgin oyanan dayılar kimi.
Nəysə fak dı vörld. Ölmək istəyirəm amma eyni zamanda yaşamaq da istəyirəm amma alınmır aga -* əvvələ dönməkdən qorxuram sözlük. Əvvələ dönüb yenə o qara düşüncələrə qapılmaqdan qorxuram. Hal-hazırda yuxusuzam deyə full səmimi, yalansız danışıram. Oyananda yenə hər şey eyni başlayacaq. Həm də ki hansı növ akira ayıq vaxtı bu qədər uzun entry yazar aq. Həm də bu qədər uzun entry yazıb çox az adama sataşıb, çox az adama söyüb, çox az "aq" işlədər?
Böyük ehtimalla entry'də çox qrammatika səhvi elədim amma vecimə deyil aq. Valla mənimçün bu cür həyatın problemi yoxdur. Axırının pis olmayacağını bilsəm elə sonuna qədər belə yaşayaram amma gəl gör ki işin axırı pis qurtarır -*
Fikirləşdikcə acıram amma yemək də istəmirəm. Yata bilməməkdən artıq üzüm ağrıyır. Gözlərimin altı qapqara ki mən özümü güzgüdə görəndə qorxuram. Başqalarına dərd danışa bilmirəm çünki ya iq'ları çatmır qulaq asmaöa və başa düşməyə yada ki eyni şeyləri deyirlər mənə. Ala dərd danışdığın yerdə mövzunu çevirib gətirir köhnə sevgilisinə yada ki instada tanış olduğu adama. Sırf bunlara görə son vaxtlarda yaxın olduğum adamlardan da uzaqlaşdım və evdən ancaq həyətə çıxıram. O da gecələri. Aha indi əsəblərimi tökməyə başladım -* bayaqdan deyirdim nəcəb ilişmirəm heç kimə?
Sözlüklə içimdə məzələnirdim ki o boyda sözlükdə hamı depressiv. Sən demə başından bəri mən də bu tayfanın üzvüyəmmiş.
Mövzu nəsə yarım qaldı elə bil. Nəysə yazmağa da həvəs qalmadı. Gedim yatım
Hə bu arada elə bil neçə dəfə mövzu dəyişdim. Heç birinci mövzunu belə tamamlamadım elə bil -*
Özü də uşaq vaxtı da yox ala. illər öncə də yox. Elə bu gün gecə.
Bilmirəm nə oldu mənə aq. Normalda belə şeylər eləmirəm. Bircə bildiyim odur ki həmişə sabunları çox sevmişəm. Ümumiyyətlə təmizlik maddələrini çox sevirəm. Əlimi gündə saya bilmədiyim qədər yuyuram. Bircə saydığım şey əlimi suya salanda 3 dəfə sabunla yuyub yaxaladığımdı. Əlimi yumaqdan çox etdiyim nəsə bir şey yoxdu. Hər dəfə marketlərə girəndə heç sabun zad alası olmasam da illah ki təmizlik maddələrinin olduğu bölümdən keçirəm ki o iyi dibinə kimi hiss eləyim. Bilmirəm başqa insanlar da belədir ya yox. Həmişə sabunları da paketindən açanda iyi məni xoşbəxt hiss etdirir. Həddən artıq xoşbəxt.
Dünən gecə isə nəsə qəribə hiss eləyirdim. Həmişə ağlımdan sabun yemək keçib amma təbii ki normal və məntiqli insan olaraq bunun ciddi zərərlər verəcəyini bildiyimdən heç vaxt, heç uşaq vaxtı belə sabuna bədən təmizləmək xarici toxunmamışdım. Sabun qabında sabun tamam bitmişdi deyə yeni sabun açdım. Yenə həmişəki kimi bir neçə dəfə dərindən iyləyib özümü xoşbəxt və hüzurlu hiss etdim. Bir az sabuna baxdım belə. içimdən kaş sabunlar yeməli olsa idi deyə keçirdim. Sonra pəncərədəki əksimə baxdım. içimdə çox xiyarskoy hiss keçdi. Bu hiss hər içimdən keçəndə çox peşman olacağım və özümü sorğulayacağım işlər görürəm. iç səsim dedi ki sabunun dadına baxmamısansa necə bilirsən ki dadı pisdir? Mən də iç səsimə cavab olaraq dedim ki bir az common sense işlət aq təbii ki o qədər kimyəvi maddədən sonra dadı iyrənc olar. Təbii ki sabun yemək üçün yaradılmayıb. iç səsim isə cavab olaraq dedi ki hardan bilirsən? Elə o an dayandım. Uzun bir müddət əlimdəki quru, suya hələ toxunmamış sabuna baxdım. Bir iyirmi saniyə olar ki sabunla baxışdıq. Sonra dilimi çıxarıb gözlərimi bağladım. Artıq iç səsim bədənimi ələ keçirmişdi. Dibdən başa kimi sabunu yaladım. Gözümü açdım çünki dadı çatmamışdı mənə. Dadını hiss eləməmişdim yoxsa dadı belə idi? Sonra götürdüm ikinci dəfə yaladım. Dadı acıfason idi. Yenə çatmamışdı. Amma beynimə çatmamışdı ki bu yemək olmadığı üçün nə qədər yalasan da dadı eyni səviyyədə acı olacaq. iki dəfə, üç dəfə, dördüncü dəfə yalayanda dayandım. Dadı çox iyrənc imiş. O qədər iyrənc idi ki titrəyirdim və gözümdən yaş gəlirdi. Getdim ağzımı krantın altına soxdum və başladım dilimi yumağa. Dadı çox iyrənc və qalıcı idi. Əlimi zadı da yuduqdan sonra oturdum stulda. Əllərim başımda. Çox pis xəyal qırıqlığı hissi keçirdim və həyatımda ilk dəfə peşmanlıq hissini keçirdim. Oturub niyə belə yaşadığımı düşündüm. "niyə sabun yaladım? Ala 20 yaşın var e sənin. Sənin yaşında anan səni doğmuşdu. işin gücün yoxdu sənin? Sən hələ özünü ağıllı sayırsan? Get özünü as bundan sonra bir zəhmət." kimi səslər beynimi ələ keçirmişdi. Üzümdə artıq gülüş yox idi. Oturub peşmanlıq hissi ilə düz yerə baxırdım. Artıq o sabun yalamazdan öncəki hiss elədiyim həyəcan hissi də yox idi. Özümü oboy yeyən uşaqlar kimi hiss edirdim. Halbuki uşaq vaxtı evimizdə oboy yox idi. Divar boyalı idi amma divar yalayırdım aq. Boyanın dadı daha yaxşı idi nəinki sabun. Nə isə aq. Jujutsu kaisen'in bitməyi məni böyük boşluğa salıb 5-6 gündür onsuz da.
Məktəbdə bir hərbi müəllimimiz var idi. Kişinin dərslə bağlı nəsə danışdığı gün yadıma gəlmir. Ən azından tam nəsə danışdığı yadıma gəlmir. O hababam sınıfındakı müəllim var idi ey, dərsin ortasında müharibədən zaddan danışırdı sinif, müəllim də avtomatik başlayırdı öz xatirələrindən danışmağa və coşub dərsi keçməyi, əsas da summativləri yazdırmağı unudurdu. Bax bu bizim müəllim də eyni o kişi kimi idi amma bir müsbət cəhəti o idi ki təkcə müharibə mövzusu ilə yox, bir çox mövzu ilə fikrini uzunca müddət dağıtmaq olurdu. Çox vaxt hətta istəmədən fikrini dağıdırdıq e kişinin. Dərsdə nə bilim silahlardan danışırdıq birdən söhbəti nəsə gətirirdi yay və oxa və ordan da başlayırdı nəsə uzun uzadı hekayə danışmağa.
Deməli bir gün yenə hərbi dərsindəyik və yeganə dərs danışmağa çıxdığımız günlərdən biridir. Sinifimizdən bir uşaq lövhədədir və 30 dəqiqə olar ki dərs danışır *
müəllimin fikri yayınır ayrı mövzuya keçir deyə
axırda oğlan dərsi danışıb qurtarandan sonra arada yaşanan dialoq:
M: nicat, dərsi əla danışdın. Sənə sual verim ya yox?
N: əlbəttə, müəllim, istədiyiniz sualı verin. Onsuz da dərsə hər gün hazır gəlirəm *
dərsi 2-3 səhifə oxuyub götü qalxıb
M: afərin, bax belə. Qorxmursan. indi keçək suala amma düzgün cavab ver. Yalan danışsan 3 yazıram.
N: nə badə, müəllim, kiməm ki yalan danışım sizə?
M: hə. Onda səncə sən ağıllısan yoxsa mən?
N: müəllim, əlbəttə ki siz.
M: osturağa basma ə. Hamı öz ağlınca özünü ağıllı görür. Gopa basmağına bax bunun. Keç otur 3.
Blə o an necə cırılmışdıq bu söhbətə. Nicatdan zəhləm gedirdi buna görə daha çox gülmüşdüm ona. Sonra müəllim başladı ata-oğul münasibətlərindən zaddan danışmağa və buna bənzər bir hekayədən söz açmağa. Nə bilim oğul var imiş ata var imiş ata nə bilim ağıllı imiş oğul özünü lap ağıllı zən edirmiş zırt pırt*
hər insana qulaq asanda beynim avtomatik belə qısaldır mövzunu
Amma o müəllimin ən sevdiyim hərəkəti dərsin ortasında "biologiyadan" danışmağı idi. Söhbət necə olmuşdusa hərbi dərsində qana gəlmişdi. Müəllim durduq yerə qandan danışmağa başlamışdı. Deyirdi qan parçacıqlarına nə deyirlər biologiyada? Biologiya oxuyanlarınız bilər. Biz də təkərə düşmüşdük hamımız. Müəllim hamımıza qoyun demişdi və demişdi ki "ağ qancığlar və qırmızı qancığlar". Biz nətər birdən gülməyə başlamışdıqsa gözümüzdən yaş gəlirdi amq. Sonra müəllim qışqıranda başa düşdük ki sən demə bu həqiqətən belə düşünürmüş. Nə isə, bunu niyə danışdım heç bir fikrim yoxdu. O müəllim haqqında son xatirəm o idi ki kişinin yeni ildə şəklindən şirin WhatsApp stikeri düzəltmişdim və o şəkil mən məzun olduqdan 4 il sonra belə (yəni bu günə qədər) o məktəbdə dolanır. Məni tanımayan uşaqlar belə işlədir o stikeri
Belə həyatımın heç bir yerində əskikliyini ya da vacibliyini hiss etmədiyim varlıq. Normalda özümü biləndən bəri heç vaxt "kaş atam olsa idi" deməmişəm indi də demirəm amma son vaxtlar fikirləşirəm ki atam olsa idi həyat necə olardı? Şəxsən bioloji atamın indi də atam olduğu alternativ bir dünyada yaşamaq istəməzdim. Rədd elə getsin o qaqaşı. Belə tam mənim xarakterimə uyğun bir ata istərdim. Bu gün idmanda müəllim yaxşı işləyirsən deyib saçımı balaca oğlan uşağının saçını silkələyərmiş kimi silkələdi *
üstəlik afərin də dedi
. Özü də ayrı-ayrı vaxtlarda düz 2 dəfə. indi gecənin bu saatına qədər hələ də özümü xoşbəxt hiss eləyirəm. Son 6-7 ayda baxdığım "silah düzəltmə" və "təbiətdə həyatda qalma" videolarının da təsiri ilə kaş belə şeyləri bacaran, bacarmasa belə mənimlə ortaya bir şeylər çıxarmaq istəyən bir atam olardı deyə düşünürəm *
əslində bunların hamısını bacaran anam var amma 99% işdədi 1% də yatır
. Ən azından uşaqlığım onunla futbol oynamaqla, oyuncaq silah düzəltməklə ya da maraqlı yerlərə (məs. Meşə, dağ və s.) gəzinti etməklə keçərdi. Mənə balaca oğlu kimi davranardı ən azından. Bəlkə də belə bir atam olsa idi indi daha həyatsevər idim aq. iki dəfə saçımın silkələdilməsinə normal reaksiya verərdim
)
