martin seligman tərəfindən ortaya atılmış bir termindir. 3 qrup və hər qrupda 8 ədəd olmaqla itləri 3 otaqda məskunlaşdırırlar. 1-ci qrupdakı itlərə mütəmadi olaraq elektrik cərəyanı verilir. itlər bu zaman sağa sola qaçışıb çıxış yolu axtarırlar. cərəyanı kəsmək üçün otaqda bir düymə quraşdırılır və itlər qısa müddətdə bu düyməyə toxunduqları zaman cərəyanın kəsildiyini öyrənir. 2-ci qrupdakı itlərə də eyni ilə cərəyan verilir, lakin bu otaqdakı itlər düyməyə toxunsalarda cərəyan kəsilmir. nəticədə itlər bu vəziyyətə öyrənir. 3-cu qrupdakı itlərə isə ümumiyyətlə cərəyan verilmir. bir müddət sonra hər 3 qrupdakı itləri bir otağa toplayırlar. otaqdan digər tərəfə keçmək üçün balaca cəpər qoyulur. cərəyan verilir və itlərin cərəyandan qaçması üçün sadəcə balaca çəpəri keçməsi gərəklidir. 24 itdən 18-i çəpəri keçir. geriyə qalan 6 itin hamısı 2-ci qrupdakı nə qədər cəhd etsələrdə elektrik cərəyanından xilas ola bilməyən itlər olub. bir növ düşdükləri halı qəbullanmış olurlar. buna öyrənilmiş çarəsizlik sendromu deyilib.
