Pink Floydun Music From the Film More albomundan bir digər elədə çox bilinməyən gözəl əsəri.
Grup üzvlərinin 4 -ünündə gözəl işlədiyi mahnı. David Gilmourun isə möhətşəm solo atdığı bir əsər.
Belə bir canlı versiyasına bir göz atın: (live at pompeii xatırladır)
40 satrap və çoban
851 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 11 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gündüz yazarı
Pik saat: 16:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 67,747
Toplam simvol: 406,480
Orta entry uzunluğu: 478 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
thick as a brick
thick as a brick
Pink Floydun Zabriskie point (1970) filmində yer alan, elədə bilinməyən gözəl əsəri. Mahnı heç vaxt yayımlanmayıb.
Rick wrightın gözəl piano soundu olan bir mahnıdı
pink floydun heç bir zaman yayımlanmamış mahnısı.
mahnının əvvəli nick masonun drum soloları ilə başlayır sonrasında isə rick wrightın keyboard səsləri ilə davam edir. axıralara doğru isə david gilmour sololarıdı. xatırladımkı bu sololar cymbaline mahnısıdakı sololardı.
yani cymbaline mahnısının bir başqa versiyası deyə bilərik.
Pink Floyd - Doing it, Sleep, Nightmare
elephant talk mahnısında həyatımda ilk dəfə robert frippin güldüyünü gördüyüm qrup.
bütün albomları bir-birindən fərqli olan qrup.
ən gözəl albomları olan to power to believedə dangerous curves mahnısı ilə bas gitar ilə nələr edilə biləcəyini göstərən uşağlığımın xatirələrlə dolu qrupu.
the pink floyd story: which one's pink? adlı sənədli filmdə tanıq olduğum belə bir dialogu sizinlə paylaşmaq istəyirəm satraplar.
david gilmour: söz yazmaq işində elədə iddialı deyildim. roger isə söz yazmaq eşqi ilə yanıb tutuşurdu.
hamımız bütün təmbəlliklərimiz ilə buna göz yumduq.
rick wright: david və mənim ortaya qoyacaq elədə çox şeyimiz yox idi. rogerdə belə düşünməyə başlamışdı "bu qrupun söz yazarı mənəm. məndəb başqa da heçkimin söz yazmasını istəmirəm"
bütün o məsələlər elə bununla başlamışdı(!) .
yazacaq bi şeyimin omaması mənim gühahımdı. onun (rogerin) günahı isə bu mövzuda bizə fürsət verməməsi idi.
roger waters: "yazmamıza icazə verməzdiki onsuz"
davay ala sikdir burdan! çox axmaqca bir sözdu bu. hər zaman digərlərinin də yazması üçün can atdım! hər zaman üçün. hər zaman, hər zaman...
Emerson, Lake & Palmer - Knife Edge
king crimson gitaristi robert frippin normal gitar akordlarını dəyişdirib cgdaeg akordlarına keçdiyində, akordları yadda saxlamaq üçün qurduğu cümlə.
Pink floydun 1994 - cü ildə yayımlanan ən gözəl albomlarından biri.
Roger Watersin olmadığı bir albomdu the divison bell, sükanda david gilmourun oturduğu bir albom. rogerlə davidin arasında soyuq savaş olan zaman çıxan bir albomdu the divison bell.
1987 dəki A Momentary Lapse of Reason ilə pink floydun tərzi demək olarki dəyişdi. Progressiv rockun dərinliyinə daldılar deyə bilərik.
Albom konsept olaraq insanlar arasındaki münasibətlərdən bəhs edir, bir-birilərindən soyuan, yetərli dəyəri bir-birilərinə verməyən insanların bir növ peşmanlıq şeiri.
Açıq olaraq bunu onsuzda high hopesdə görmək olar. Mahnıların bir çoxunun spzünü david gilmourun arvadı polly samson yazıb deyəsən.
Albomda Stephen Hawkingin səsidə var. keep talking mahnısında arxa fonda Stephen Hawkingin robot səsi gəlir.
Stephen Hawking təkcə bu albomda yox, axırıncı albomda olan The endless riverdə də Talkin' Hawkin mahnısınds Stephen Hawkingin səsi var.
Nəysə qayıaq alboma. Əvvəlcə bir müəllimləri analiz edə.
David Gilmour: albomda demək olarki baş roldadı. prog tarixinin ən gözəl sololarını bizə bu albomda nümayiş etdirib. David ilk dəfə bu albomda bizə pink floydun ambient musiqi ilə necə bağlı olduğunu sübüt etdi (ki davamı the endless river ilə gəldi). Albomda klassik gilmour sololarından biraz fərqli - slide gitar, çoxlu floyd rose istifadə edilmiş sololar var. Vokallarda da əla alındırıb gilmour. Coming Back to Life səsinin heç vaxt batmayacağını bizə sübut etdi. Bura çox şey yaza bilərdim satraplar amma davidə deyəcək söz yoxdu. Davidə verəcəyim analiz nəticəsi 10/9
Richard Wright: müəllim Wish You Were Here albomundn sonra birinci dəfə bu albomda mahnı yazıb(Wearing the Inside Out). A great day for freedom mahnısında piano ifası təqdirə layiqdi rick müəllimin. Poles apart, marooned kimi əsərlərdə arxa fonda insanı astral səyahətə çıxardır. rickə bu albomda analizimdən 10/8 verirəm.
Nick Mason: nick müəllim nədənsə hər zaman arxa planda qalan satrapımızdı. Kiminə görə pink floyd kimi qrup üçün yetərsiz drummerdi. Mənə görə bu sözü deyən ya iQ özürlüdü, ya musiqidən başı çıxmır, yada ki pink floydu tanımır. AY qardaş Progressiv rock da drum elədə önə çıxan bir alət deyil. Əgər də nick masonun drummerliyinə şübhəniz varsa açın ara bir live at pompeii dvdsinə baxın. orda görərsiniz nickin necə bir dinzavur olduğunu.
The divison bell də isə nick elədə önə çıxmayıb. A Momentary Lapse of Reason ilə müqayisədə biraz sakit qalıb. amma yenədə nick müəllimə puanım 10/7
Mahnılara gəlsək əziz atropatlar, bir çoxunuzun bildiyi high hopes,marooned, Coming Back to Life kimi mahnılar bu albomdandı.
high hopes - pink floydun bəlkədə hey you0dan sonra ən gözəl sözlərə malik mahnısıdı. 2 ci olmasa belə ilk 5 liyə rahatlıqla girər. musiqisinə gəldikdə isə gilmourun əfsanəvi slide gitar solosunu eşitmək mahnını zirvələrə qaldırır. Klip də möhtəşəm bir şeydi. Azərbaycan dilində tərcümə üçün :
(bax: klipi ilə dinlənilməli olan musiqilər )
Marooned: Dünya tarixninin ən möhtəşəm 5 gitar solosundan biri. floyd rose( tremolo) ilə insanın nələr yarada biləcəyini göstərən bir əsər. Pink floyda " ən yaxşı instrumental mahnı" dalında grammy mükafatı qazandıran bir əsərdi. klipi ilə insanı uçurur. əvvəlcə kosmos görüntüləri sonrasında isə pripyatdakı gizəmli görüntülər insanı valeh edir. Albomun ən uğurlu mahnısı deyə bilərik.
Satraplar bütün albomun mahnıalrını incələyib,tərcümə edim yazardım bura amma burda saat uje 04:10 du yuxum gəlir və qara ciyərim ağrıdır. enryimi burada saxlayıram.
Çalışacam sözlüyümüzdə progressiv/psychedelic rock janrında entry girilməyən qrup,mahnı,albom qalmasın. Hər şey prog üçün satraplar!
alman bəstəkar johann sebastian bachın möhtəşəm əsəri.
gözəl flüt dolu bir jetro tull coverinədə göz ata bilərsiniz. ian andersonun coşduğu bir əsərdir
1975 - ci il çıxışlı le orme albomu olan smogmagicadan möhtəşəm bir əsər. keith emersonu xatırladan keyboardlar, greg lake tərzi gitarlar. mahnıda tam bir elp havası var
yuxarıdakı müəllimində dediyi kimi pink floydun ilk albomu. amma bir istisna deyək ki pink floydun psychedelic rock janrında tək albomu deyil. pschedelic abu-havanı a saucerful of secrets və ummagumma albomlarında da görmək olar.
bu albom elədə məhşur olmadı ingiltərədə, amma deyəsən bu alboma görə jimmi hendrixin alt qrupu olmağa haqq qazanmışdı satraplar.
albom demək olarki tamamı ilə syd barret əsəridi (xatırladığım qədəri ilə take up thy stethoscope and walk rogerin idi) . pink floydun hələ təzə-təzə iməkləməyə başladığı zaman çılğın diamondun uşaq ruhlu, sürrealist, qarmaşıq akordlar, hüzn və müəmmalar dolu albomu deyə bilərik.
məktəbə gedəndə o vaxtı yadımdadı lucifer samı maqnitafondan diktafon ilə sony ericson telefonuma yazmışdım. 72 nömrəli məktəbin həyətində uşaqlar futbol oynayanda açırdım lucifer samı qara pişiklərlə coşurdum özüm üçün. çox xatirələrim var bu albomla, yaz-yaz bitməz.
dahilik deyilən şeyə məğlub olan syd barret qardaşımızın dəlilik fəlsəfəni mənimsiyib gitar tellərinə basması, uşaq vatı gördüyü yuxuları, lsd təsirindəki sevgililərini sözlərə töküb tabuları yıxdığı albom.
rickin geridə olan keyboard səsləri qarma-qarışıq syd gitarları ilə sizi qalaktikanın sonsuz səhralarında ağlada bilər.
bike - mahnısında siz syd barretin içindəki yatmış, həyatını doyunca yaşa bilməyən bir uşaqın hekayəsini eşidəcəksiniz.
interstellar overdrive - isə sizi ulduzlar arasında bir gəzintiyə çıxaraq cinsdəndi. (canlı versiyası var deyəsən youtubedə onu dinləyin mütləq satraplar)
pow r. toc h - ilə qulaqlarınızdan lsd qəbul etmiş olacaqsınız. bir-birinə qarışmış səsləri anlamağa çalışarkən bir anda özünüzü syd barretin dəliliynə təslim edəcəksiniz.
lucifer sam - albomun ən sevdiyim, uşaqkən ən çox dinlədiyim mahnısı. o zamanlar mənasını falan bilmirdim amma sevərək dinləyirdim. mənasını, hekayəsini biləndən sonra ayrı bir ləzzət edir adama.
syd barret mahnıda həm pişikdən həmdə xəyalında gördüyü jennefer gentle adlı bir qızdan danışır, eyni ilə see emily play olan kimi. satraplar izah edə bilmirəme gedin dinləyin.
mahnıdan qısa bir söz yazım yarımçıq ingiliscəmlə:
lucifer sam, siyam pişiyi
hər zaman sənin yanında oturur.
hər zaman sənin yanında
bu pişikdə deyəsən nəsə var
başa sala bilmədiyim
jenefer gentle, sən bir ifritəsən
sən sol tərəfdə
o sağ tərəfdə
ahh yox
bu pişikdə başa sala bilmədiyim bir şey var
lucier, dənizə get
spirit: stallion of the cimarron filmindən bir başqa hans zimmer əsəri
spirit stallion of the cimarron kimi möhtəşəm animasiya filmindən bir hans zimmer əsəri. mahnını bryan adams oxuyub və əlada alındırıb, amma hans zimmerin haqqın vermək lazımdı alındırıb mərzbanımız
əjdaha sözləridə var:
you can't take me! yeah!
got to fight another fight
i gotta run another night
get it out check it out
i'm on my way and it don't feel right
i gotta get me back
i can't be beat and that's a fact
it's ok, i'll find a way
you ain't gonna take me down no way
ooooooo
don't judge a thing until you know what's inside it
don't push me i'll fight it
never gonna give in, never gonna give it up, no!
if you can't catch a wave then you're never gonna ride it
you can't come uninvited
never gonna give in, never gonna give it up, no!
you can't take me i'm free!
why did it all go wrong?
i wanna know what's goin' on
and what's this holding me?
i'm not where i'm supposed to be
i gotta fight another fight
i gotta fight with all my might
i'm getting out, so check it out
you're in my way
ya you better watch out
ooooooo
don't judge a thing until you know what's inside it
don't push me i'll fight it
never gonna give in, never gonna give it up, no!
oooooooh
if you can't catch a wave then you're never gonna ride it
you can't come uninvited
never gonna give in, never gonna give it up, no!
you can't take me i'm free!
bir jethro tull əsəri, feyziyab olmağın qanuni yolları budur əziz satraplar
" the song of the gulls", " formentara lady" kimi şahəsərlər içərən king crimson albomu islandsın coverindəki nebula.
pakistandan aldığı nüvə başlıqları bunun deyəsən dna-ını dəyişdirib, day-day erməni snayperçi qıza ehtiraslanır. (baxma: radiasiyanın insan üzərində etkiləri)
A trip within a Trip
Egə dənizi sahili saatı ilə 03:21
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

