Uzaq məsafəli münasibət əslində iki yerə bölünməlidi. Qısa müddətli uzaq məsafə münasibəti və uzun müddətli uzaq məsafə münasibəti. Məsələn belə bir şey var ki, xaricə iki illik oxumağa getsən və qarşı tərəfidə çox sevsən mükəmməl sevgi sədaqət rəmzi olarsan. Çoxumuz eşitmişik də baban o vaxtı getdi döyüşə 6 il gözlədim və s. Adam eşidəndə belə başa düşür ki fədakarlıq var aşk var və s. Biri də var ki, 300 km aralarında daimi məsafə var və ancaq həftədə bir dəfə və ya iki həftədən bir görüşə bilirlər. Bu münasibət uğuruna dağları yaracaq qədər sevmirsizsə davam eləməz. Çünki hamı sevgini biraz çox dəyər yükləyir amma təssüf ki, sevgi o qədər də böyük məvhum deyil. Aralara məsafə girəndə saçına toxuna bilmirsiz, qoxusunu hiss eləmirsiz, dodaqlarının istiliyi , dərisinin incəliyini bilə bilmirsiz. Bunlara da baxsaq bilərik ki uzun məsafə bədbəxtçilikdir.
