a place in the world

2001ci ildə artur aristakisyan tərəfindən çəkilmiş, hippi komunalarını anlatan bir film. fərqli filmləri sevənlərin mütləq baxmalı olduğu film. rejissorun adını görəndə biraz üzümü turşuttum, ama baxanda fikrim tamamilə dəyişdi. filmdə bu komunanın bir rəhbəri var, əsas iseyası bomjlara, əlillərə, cəmiyyətdən qovulanlara sevgi, daha dəqiq seks bəxş etməkdir. postsovet hippi komunasını bütün gərçəkliyi ilə gözlər önünə sərir. hadisələr daha çox moskvadakı keçmiş, dağınıq xaraba bi evdə baş verir. çox danışıb spoiler verib filmin dadını qaçırmaq istəmirəm. rejissorun sadəcə 2 filmi var səhv eləmirəmsə, sonra daha çəkmiyib.

david lynch

filmləri çoxları tərəfindən anlaşılmayan dahi. bəzi sadə baş qarışdırmayan filmləri var. məsələn the elephant man , straight story kimi. the elephant man kifayət qədər gözəl bioqrafik dramdı. o biri filmləri adamın ağlını çaşdırır. xüsüsən də mulholland drive lost highway twisted scenario anlayışının anasını ağladan rejissor. blue velvet də eyni tərzdədi. tapmacadı filmləri bir sözlə. baş işlədəsən gərək. filmləri izlərkən beyninin yorulduğunu hissedirsen. amma elə dadı da ondadı. bunu etmək hər rejissorun başı üçün deyil.
p.s bidənə inland empire nəsə mənasız gəldi.

hidden object oyunları

puzzle oyunlarının bir növü. əsasən oyunun bəzi yerlərində bir məkan və qarışıq əşyalar, onların adları verilir, tapmaq lazımdı hansı hardadı. ilk çıxan oyunlardan alice an interactive museum u misal gətirmək olar. qrafik cəhətdən gözəl olur bu oyunlar. oyunla tanış olmaq istəyənlər üçün bəzi növləri:
(baxma: grim fasad series)
(baxma: sacra terra)
(baxma: dark dimentions)

gaspar noe

özünəməxsus soyuqqanlı üslubu var. enter the void ən gözəl çəkdiyidi məncə. adamı depresiyaya salır. love filmi pornodu demək olar. irreversible filmi o qədə də təsir eləmədi. bəlkə də monica beluccinin təcavüz səhnəsi o qədə inandırıcı gəlmir ona görə. i stand alone da ideya yaxşıdı, amma o dəyqədə bir daaang deyə səs olure, hər dəfə diksinirdim. bir sözlə pis deyil, baxmaq olar.

pier paolo pasolini

salo,120 days of sodom şedevrinin müəllifi. adam çəkir, ama hamı üçün çəkmir. elə hamı baxmasın zatən filmlərinə, o ayrıcalıq bizdə qalsın. qardaşımız eşcinsel olduğu üçün bu filmlərində dəfələrlə özünü göstərirdi. elə deyirlər ki, salo-ya görə də öldürülüb. cəmiyyət qaldırammıyıf filmi. ama özləri gizlincə ordakı iyrəncliklərlə məşğul olanlar olub 100 faiz. çestlərinə dəyib ki, bu niyə çəkir göstərir biabır eliyir bizi. bir sözlə, yazıq cavan getdi. özdə belə bir şedevrə görə. kinodakı musiqilər xüsusən ennio morricone nin film üçün yazdığı son tanto triste əladı. xüsusən adamı sakitləşdirən musiqilərin bu filmdə çalınması əvəzedilməzdir. a kişi orda adamın dərisini soyurlar, təcavüz edirlər, öz nəcisini yedirirlər,qışqır bağır, bu tərəfdə adamı sakitləşdirən chopin prelude-u səslənir. təzadlar..bu da elə filmi şedevr edir.
təkcə bu filmləmi tanıyırıq pasolinini? mamma roma , teorema , porcile hələ daha çox ola bilərdi, heyf öldürdülər..çox heyf..

michael haneke

ürəkdi. funny games -lə ürəyimi almış rejissor. o funny games-də pult səhnəsi var ha, o səhnə məni bu rejissora və yaradıcılığına aşiq etdi. sonra sıra ilə benny's video , cache , piano teacher , amour, white ribbon gəldi. bir də ayıldım ki, filmlərinin demək olar ki hamısına baxmışam. 2017də happy end filmi çıxacaq, səbrsizliklə gözləyirəm.

ata

uşaqlıq illərimin və sonrasının yarımçıq olmasına səbəb olan varlıq.. amma belə güclü iradəyə malik olmağıma kömək edən insan. çünki atası ilə böyüməyən qız uşağısansa, məktəbdə, unidə, tam böyüyənə qədə özünü köməksiz hiss edəcəksən.nə qədə güclü görsətməyə çalışsan da özünü ətrafdakılara, içindən qırılacaqsan. ta ki güclü olana qədər. oğlanlara güvənin də itəcək. birini sevsən belə, onsuz yaşaya bilməyəcəyin qədə bağlanmayassan. və ən əsası ananın səhvini təkrar etməməyə çalışacaqsan. ona görə bəlkə də ətrafındakı insanları da uzaqlaşdıracaqsan. o adamı 12 il sonra görəndə doğmanmış kimi hissetmiyəcəksən. qucaqlamaq istəsə belə ikrah hissi duyacaqsan. amma peşman olmayacaqsan belə olduğuna heçvaxt. çünki ətrafındakı çox insandan iradəli və dözümlü olacaqsan.
peşman olduğum tək məqam uşaq olanda ağlım kəsmirdi, anam məni heç döyməzdi, bi dəfə mənə əl qaldırmışdı, qaçıb otağıma atamın şəklini qucaqlayıb mən atamın yanına istirəm demişdim. yazıq qadın necə üzülmüşdü allah bilir..
(baxma: ata sevgisinə yad olanlar)