yazarların hazırda düşündükləri

Danışacağım hekayə pandemiya dövrlərinə təsadüf edir. Bizim ev dəmir yoluna yaxın olduğu üçun məhlə uşaqları ilə həmişə oralarda firlanırdıq. Dəmir yolundan da çox vaxt Bakıdan moskvaya gedən yük(kömür, taxta) Və bakı-sumqayıt sürət qatarları keçərdi. Bir gün yenə dostlarla orda fırlananda tanımadığımız velosipedli bir oğlan gördük təxminən 30-lu yaşlarına çatmışdı bəlkə də keçmişdi. Bununla söhbət elədik söhbət sevgidən düşdü. Dediyinə görə sevdiyi qadın hansısa səbəblərə görə pandemiyadan əvvəl ki vaxtlarda moskvaya köçüb və bir müddətdən sonra bir-biri ilə əlaqə saxlaya bilməyiblər amma, oğlan əmin idi ki, qız onu hər gün həsrətlə gözləyir çünki, oğlan onun yanına gələcəyinə söz vermişdi. Qaqaşda elə buna görə moskvaya getmək isəyirdi amma, pandemiya ilə bağlı olaraq ölkəni tərk etməyə icazə yox idi ona görədə həmən bu kömür aparılan yük qatarlarına minib kömürlərin arasında gizlənib moskvaya getmək fikri var idi. Bu söhbətdən sonra onu birdə heç vaxt görmədik. Bəlkə də gömrükdə yoxlanış zamanı tutulub kim bilir bəlkədə öz sevgilisinə qovuşub heç bəlkə də risk eləyib getməyib amma, qəlbimdəki bütün səmimiliklə ümid və günam etmək istəyirəm ki, qovuşublar

yazarların tənhalıq hissini ilk dəfə yaşadığı an

Deməli 2010ların əvvəl idi ibtidai sinifdə oxuyurdum o vaxtları. Mənim anamla atam mən gözümü açandan bəri işləyirdilər ona görədə məni məktəbə aparmağa, məktəbdən götürməyə heç vaxt vaxtları yox idi. Bir dəfə bu problemi həll etmək üçün mənə sürücü tutmuşdular. Bu sürücü təxminən 1 həftə falan məni aparıb gətirirdi və maşınıda səhv eləmirəmsə mercedes benz idi 4 göz. Bir gün yenə məktəbdə idim evə getmək üçün sürücünün məni götürməsini gözləyirdim 1 saat falan keçdi və mən hələdə gözləyirdim məktəbdə artıq heç kəs qalmamışdı biraz keçdi günorta smenler məktəbə gəlmişdi mən hələ qapının ağzında dikilmişdim yavaş-yavaş gözüm dolurdu axırda müəllimlər gəldi ki, "a bala sənin burda nə işin var niyə evə getmirsən" axırda hər şeyi başa saldım. Atama zəng elədilər atamda işdə olduğu üçün xalamın məni gəlib aparması gözlədim. 1 saatda gözləyəndən sonra xalam gəlib məni evə apardı. Sonra birazdan xəbər tutdum ki, həmin sürücü məni orda qoyub qazaxıstana gedib. Həmin gün ilk dəfə tənhalıqla tanış olmuşdum.