david gilmour

on an island albomu . bu albomu tam dinlədikdən sonra , belə bir adamın bu dünyaya bir də gələcəyi ehtimalı yaranır. albomdakı bütün mahnılar bir yana , red sky at night bir yana .

sadəcə gitara ifa etsə nəysə , adam saksofonda da bacarır. hər səfərində adamı dinləyəndə , sözləri başa düşməsən belə , tüklərin biz - biz durur. insanın içində dərin , incə və çox həssas bir şey var. bu adam onu çxardır . keyiyrsən bir anlıq . əgər bir balaca nə'şə çəkmisənsə, adam səni sanki gitara ilə başa salır.

və təbii ki , yaşlanması adama qoyur . musiqi qıtlığı kimi bir şey var sanki hal - hazırda. bunu kimlər doldura biləcək bilmirəm .

acı uşaqlıq xatirələri

hazır sol tərəfdə görmüşkən yazım.5 ci sinifdə oxuyurdum, deyəsən , kəndə təzə gəlmişdim . babat at minmək isdəyən yaşdaydım . hər at görəndə deyirdim bunun üstündə küləyi hiss eləmək lazımdı . kənd uşaqlarıda maşşallah atı sürmürlər , uçurdurlar. bir gün bir qohum adam var gettim bulara dedimki : ağasaqqal ver atını sürüm biraz. bu da atı yəhərlədi verdi mənə . həmişə at sürəndə kimsə kömək edirdi , ama , bu səfər kişi tək mindi.

artıq atın üstündəyəm. oyana - buyana atını qantarğasını çəkirəm at məni saymır , üzünü sikdiyim . güc - bəla bunu birtəhər kəndin o biri başına gətirdim . at ağzını diriyib , ot yiyir üstündə elə bil mən yoxam . öz kayfındadı at.məni sikinədə almır.

bu ərəfələrdə başqa bir , atlı kecirdi yanımdan gördükü nəyi var umbaylıyıram atın belində.əlində incə bir çubuq var idi . yaxınlaşdı : ''ala bu çubuğu götür " dedi. məndə , sevinə - sevinə çubuğu aldım.

at başladı getməyə. çubuğu görüb axı məni artıq sikliyir hara isdyrəm at gedir. ağzı aşağı atlar yorğasız yavaş - yavaş qaçır. məndə ki , masum - masum , sevinə- sevinə gedirəm . birdən at qızışmağa başladı . agzı biraz yuxarı yolda at vəhşi kimi qaçır . mən də , sevinirəm ki atı qaçırdıram bir də baxdım külək üzümü dağıdır. artıq bu üzünü sikdiyimin üstündə dura bilmirəm . tarazalıq deyilən şey elə bil yoxdu. ətalət qanunu 5 ci sinif uşağı at belində örgənir. atın başını çəkirəm at , dayanmır indi üstündə dura bilmrəm atın. daşşaqlarımı hiss etmiyəcək səviyyədə atın üstündə durmağa çalışıram.

hadisəni görənlər danışır ki bir də baxdıq yoxuşa atla düşdün ,at sənsiz yoxuşdan çıxdı arxasında da nəsə sürünür . ayağım üzəngiyə keçib at məni elə sürüyür ki yerdən isqira çıxır desəm bəli , osturağa basmış olaram. elə bir cəldlik mi deyim, göt qorxusumu deyim bilmirəm, ayağımı üzəngidən çxardım güc - bəla ilə bəlkə bir 3 metr fırlandım . əlim zədələndi başaq heçnə olmadı biraz da kürəyimdə cızıqlar var idi. o gün müqəddəs məryəm başımın üstünü kəsdirmişdi hərhalda .

o gün , içimdə qaldı. nəyi var mal - mal gəzdim. kəndin dilində götə döndüm. hardasa 10 ildi kəndin gündəmindəyəm. hələdə , at sürəndə hamı mırtlaşır. ama o məni yıxan götvərənə birdə minsəm ağzımı siksinlər. nə vaxt görürəm tipini sikdiyim mənə yaxşı sikdim səni baxışı atır .

uşaq sahibi olmağın mənfi tərəfləri

bu ölkədə heç vaxt mənfi tərəfi olmayan bir şey olaraq siklənmir. məsələn , evlilikdən 1 ay sonra qadın hamilə deyilsə yaxınları danışmağa başlayır.ya kişinin penisin yararsızlıqından danışılır (baxma: durmur) , yada qadın qısırdır söhbətləri gedir.ailələr də , bu söhbətlərin olmaması üçün tez bazar yapışdır.


fikirləşən yoxdu ki meyvə deyil e ala bu.ağaca belə baxım eləməsən , meyvəsi cırraşır. qısacası mənfi tərəfləri yoxdur.uşaqdıda yavaş - yavaş böyüyər prinsipi öz duruşunu qoruyur

sözaltı etiraf

uşaq olanda , həmişə hindiquşlarına nifrət edirdim. bilmirəm niyə ama o , quşları harda görürdüm öldürmək isdəyirdim.təxminən 5-6 yaşım olardı.nəysə bir gün kənttə oynuyarkən bir hindiquşu balasını tuttum. bunu birinci suya soxdum biraz boğdum, məzələndim alçalttım. sonra hündürlükdən yerə attım 4- 5 dəfə.daha sonra ağzını açıb qum zad yidizdirdim, tüklərini yoldum ,ayağından asdım , təpiklədim , boğazını sıxdım , yenə təpiklədim. bəlkə nəbilim uşaq vaxtı , nə qədər çox işgəncə növü bilsəydim , hamısını tək - tək sınaqdan keçirərdim. bir sözlə götünə ağac soxmadığım qalmışdı. sonra hindiquşunun balası , gözlərini asta- asta yumdu . sakitcə başını yerə qoydu və öldü. mən xiyarda bunu ayağından tutub fələzlədim getti .


hələdə gözümü yumanda bu quşun , rəngi, gözləri , mənə yazığ - yazığ, baxışları gözümün önündən getmir. bunu yazaraq nə qədər göt biri olduğumu anlatmaq isdəməzdim ama etiraf inasanın hisslərini biraz da olsa sakitləşdir. bu qədər götlükdən sonra hələ də yaxşı insan olmaq üçün çalışıram. uşaq vaxtı nə üçün belə elədiyimi və hansı hisləri yaşadığımı, necə bu hərəkətləri edərkən vicdanım bir hissəsini parçalamadığını, hələ də anlamış deyiləm.mənə böyük əzab verən bu iyrənc hərəkəttən qurtulmaq isdəmirəm əgər nə vaxtsa bu hisslər məni tərk etsə, onda biləcəm ki , vicdanımı tam mənası ilə itirmişəm.

umbayların yazdığını mənfiləmək

obyektivlikdən kənarda edilirsə götlükdür deyə düşünürəm.mən umbay olanda sürəkli olaraq , müsbət gəlirdi. bunu kim edirsə , məni həvəsləndirmək isdəyir deyib keçirdim. indi də eyni vəziyyəti . bəzən umbaylananda özüm - özümü umbaylıyram ki , götüm qalxmasın. nəysə sözüm ondadır ki , yaxşını pis deyib pis edə bilərsən , pisi də yaxşı deyib yaxşı . bəlkə , elə bir insanı qaçırda bilərik ki , gələcəkdə heç birimizin bilmədiyi çox lazımlı bilgiləri bizə çatdıracaq . yəni dembil - maladoy oynamağın yeri yoxdu. obyektiviliy qorumaq öz yerində , götlük eləməyin də yeri yoxdu. aramıza götlük soxmuyaq. mehriban dolanırıqda a kişi .