Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 27 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 26,743
Toplam simvol: 160,456
Orta entry uzunluğu: 518 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.4 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
üstündə kriminal ulduz şəkli olan təsbehini əlinə alıb 7/24 çevirib, eyni anda həm televizorda kinoya baxıb həmdə telefonda hay day oynaması. üstəlik bir yandan da siyasətlə bağlı söhbət aparır ev xalqıyla. azmış kimi ciddi bir şey danışanda zarafatla fəlsəfə edir. heç cürə məni ciddiyə almır
(baxma: insanın tanrısal dili anlamaqda çətinlik çəkməsi)
(baxma: insanoğlunun boşa tanrını israrla təsvir etməyə çalışması)
görəsən tanrıdan vəhy ala bilərəm? alsam belə bədənim buna dözərmi? peyğəmbərlər belə güclə dayanmışdı, bəziləri huşunu itirmişdi. üstəlik vəhy alıb boyun qaçırmaq istəyən peyğəmbərlərdə olub. böyük ehtimal vəhyi yarıda bilməzdim. amma böyük şərəf duyardım
(baxma: five nights at freddys)
ən manyakca hekayəyə sahib oyunlardan biridi. senarini araşdırdıqca psixologiyam pozulmuşdu. yeni çıxan oyunlarıyla hekayəsi hələ də davam edir.
onsuzda normal münasibətlər problemlə doludur. heç kəs inkar etməsin. az da olsa nəsə problem yaşanır. uzaq məsafəli münasibət lap betərdi. qarşı tərəf üçün durmadan narahatsınız, yanında olmaq istəyirsiniz və nələr etdiyi sizə maraqlı gəlir. çox detallara girməyəcəm sevgi ədəbiyyatı etməyə həvəs yoxdu. anladınız siz. bütün bunlar çox vaxt qısqanclığa və güvənsizliyə gətirib çıxarır. davam etdirmək əmək, səbr və dözümlülük tələb edir. və indi çox az sayda insan bunun üçün qurban verməyə hazırdı. bacaranlarda var sözsüz ki. qarşınızdakı insanın doğru variant olmama ehtimalı da var. nağıllarda qaldı o hekayələr. realist olun. xəyallar dünyasında yaşamayın. özünüzə yazıqdı
məni mən edən, yaşadan, qayğıma qalan və mənə görə hər daim narahat olan yeganə şəxs. və ən önəmlisi mənə sevgisini qarşılıqsız verən tək varlıq. doğulduqda problemlə doğulmuşdum. uşaqlığım xəstəxanalarda sıra gözləməklə keçdi. o həkimə get, bu həkimə get, bu dərmanları iç. salamat bir yerim yox idi. yanımda sadəcə anam var idi. hərdən ağlayırdı mənim üçün. məndə pis olurdum. məni itirməkdən qorxurdu. çox şeyini qurban verdi mənim üçün. şükürlər olsun illər sonra sağalırdım. mən yaxşı olduqca, o da yaxşılaşırdı. amma indi hər şey fərqlidi. o yaşlanıb. hələdə mənim üçün çalışır. və buna görə utanıram. hələdə bəzi yerlərim ağrıyır. səbəbsizcə sinəm sancır. amma gizləyirəm. anama deyə bilmirəm. onun qorxmağını, narahatçılıq keçirməyini istəmirəm. adicə barmağımda kəsik gördükdə belə özündən çıxır. dediyi hər şeyin reallaşması da, ayrı bir möcüzədir. yanıldığı mövzu yoxdu. tövsiyyə almaq istədikdə birinci ona yaxınlaşıram. bir sözlə anam, sanki tanrının mənə mərhəmətidir. tutunmaq üçün verdiyi bir budaqdır. təəssüfki sonsuza qədər yaşamayacaq. ona görə də analarınızın qədrini bilin. mən şəxsən çox gec anladım bu sözün mənasını. sizə sevgisini qarşılıqsız verəcək yeganə qadındı. inanın ki heç bir qadın bunu sizin üçün etməz. qayğısına qalın onların.
çox vaxt qarşı cinslə bir neçə dəqiqəlik söhbətdən sonra hansı kateqoriyaya aid olduğunu anlayıram. bəzən danışmağa belə ehtiyac qalmır sadəcə baxmaq belə bəs edir. uşaq kimi danışanları ən nifrət etmiyimdir. avtomatik olaraq uzaqlaşdığım versiyalardı. dözüləsi deyil. ömrünüzü qısaldırlar. körpə kimi dodaq büzüb naz edən, uşaqlaşan üst versiyaları yaxın durulası deyil. sonra qarşılıqsız qayğı və anlayış gözləyənlərdə var. anlayıram qadınların daha çox anlaşılmağa və qayğıya ehtiyacı var. amma bu o demək deyilki sən çabalamayacaqsan. qarşı tərəfində bəzən dəstəyə ehtiyacı olur. hər şeyi qarşı cinsin üstünə yıxmaq düzgün deyil. eləcə də bu maddi məsələyə də aiddir. bunların xaricində hələki digər şeylərə dözürəm)
yadıma düşür uşaq olanda sevindikdə az qalsın göylərə uçurdum. həddi hüdudu yox idi bu hissin. amma indi nə sevinməyə dəyər bir şey var, nə də ki sevinc hissini hiss etmək. sevindirici bir şey varsa, "mütləq ki kainatın balansıdır, sonrasında nəsə zibil var" düşüncəsi formalaşıb. yəqinki səbəbi budur ən son nə vaxt rahat-rahat sevinə bilmədiyimin
soyuq olduğunu düşünürdüm. amma sən demə elə deyilmiş. bəlkədə çox atalarda belədir. bu vaxta qədər onu heçnəyi vecinə almayan, özünü düşünən, soyuqqanlı biri kimi zənn etmişdim. təbii olaraq böyüdükcə xırda detallara fikir verməyə başlayırsan. şübhəsiz ki çox məsələdə, söhbətdə fikirlərimiz üst-üstə düşmür və mübahisələr yaranır. anam bizi zorla ayırır. bir çox xüsusiyyəti xoşuma gəlmir bu sözsüz. sırf buna görə o gözümdə mənfi obraz kimi formalaşmışdı. amma digər tərəfdən baxdıqda əslində içdən içə mənimlə qürur duyduğunuda hiss edirəm. anamdan fərqli olaraq digərlərinin yanında mənim müsbət keyfiyyətlərimi sadalayır) bu xüsusiyyətini çox sevirəm. bəzən həqiqətən anlayışlı ola bilir. tövsiyyələri zarafatla birgə etdiyi üçün ciddi olub olmadığını tam anlaya bilmirəm deyə qərar verməkdə çətinlik çəkirəm hərdən. hətta mənim üçün qorxub narahat olduğunu yeni öyrəndim desəm, düzgün vurğulamış olaram. çox şeyi içində yaşayır və büruzə vermir. hər şeyə rəğmən onun anlayışlı olmaqdan çox anlaşılmağa, başa düşülməyə ehtiyacının olduğunu ehtimal edirəm. böyük ehtimal aramızdakı yaranan soyuqluqların səbəbi budur. aramızda hər nə qədər soyuqluq olubsa və olacaqsa da, yenədə ona yardım etməli və yanında olmalıyam. çünki günü gündən yaşlanır. əvvəlki kimi deyil. və bir gün onun yanımda olmayacağı düşüncəsi gözlərimin dolmasına bəs edir..
kiçik qardaşımı labaratoriyadakı eksperiment siçanına çevirmişdim. ən son bir fənd yoxlayanda uçdu getdi yatağın küncünə. burnu dəyib qırılmışdı qan dayanmırdı. gözəl günlər idi
ateist olduğum vaxtlardakı təcrübəmə əsasən deyə bilərəm ki, tutunacaq/sığınacaq bir qüvvənin olmamasıydı. bir növ məna axtarışındaydım. özümü çox yalnız və ümidsiz hiss edirdim. marketdə azmış uşaq kimiydim. bir "şeyə" ehtiyac duyduğumu hiss edirdim amma şübhələrimdə bol idi deyə çarəsiz vəziyyətdəydim. insanoğlu acizdir. ümumiyyətlə insan bir qırağa ətrafdakı görünən hər şey bir şeyə bağlıdır və hamısı zəncirvari bir biriylə bağlıdır. biri digərindən, o da digərindən üstündür. insanında ehtiyac duyduğu bir sığınacaq qüvvəyə ehtiyacı var. insandan da üstün olan bir şey var. ifadə olunması çətin bir şeydir, insan o qüvvənin parçasıdır sanki. ondan ayrı düşmüş bir parça. onu ayaqda tutan və həyat sahibi edən bir enerji yaxud tükənməz bir qaynaq. doğrusu bunu qəbullandıqdan sonra ateizmi tərk etmə səbəblərimdən biridə bu idi.
islam dininin müqəddəs kitabı, müsəlmanlar üçün xatırladıcı, məhəmməd peyğəmbərə gələn vəhylər toplusu və tanrının son mesajı. sonradan yazıldığı yaxud dəyişdirildiyi iddia olunur. lakin əlimizdə olan sübutlara əsasən peyğəmbərin dövründə olan səhabələrdə quranı yazır və yayırdı. qədim qayaların, sümüklərin üzərində yazılmış ayələr var. eləcədə başdan ayağa möcüzədir. necə olurdu ki 1400 il əvvəl yaşamış çöl ərəbi keçmiş qədim hadisələr haqqında yazır, sonradan təsdiqlənmiş elmi faktlardan məlumat verir və gələcək müharibələrdən, zəfər yaxud məğlubiyyətlərdən xəbər verirdi? onun nə savadı, nə də dünya görüşü var idi. yazma oxuma belə bilmirdi. heç şübhəsiz bu kənardan ona təsir edən qüvvənin təsiriylə, vəhylə olurdu. birdə belə şey var ki bəziləri düşünür ki, quranda hər şeyin təlimatı detallarına qədər verilməli imiş. gülməlidir. anlamırlar ki quran kainatın kullanım kılavuzu deyil. tanrı göydən quranı hazır paketdə hər şey içində yazılmış qanun kitabı kimi göndərməyib. müxtəlif zaman aralığıyla, yavaş-yavaş vəhy olaraq endirilib. bir şeyi də nəzərə almaq lazımdır ki tanrının dili insan tərəfindən tam aydın anlaşıla bilməz. insan beyni tanrının sözləri qarşısında acizdir. müəyyən limitdə tanrının mesajı keçmiş kitablardakı kimi quranda da ifadə olunmağa çalışılıb. quran düşünməyə sövq edir. tanrı haqqında, onun möhtəşəmliyi, insanın onun qarşısındakı zəifliyi və insanın iç dünyası. insanlar tənbəldir. bizi heyvandan fərqləndirən, verilmiş ən böyük nemət olan düşüncədən istifadə etmirlər. təkcə quranı oxumaqla nəsə anlamaq qeyri mümkündür. tanrı, yaradılış və kainat haqqında fikir yürütmək məntiqsizdir. digər müqəddəs kitablar (incil, tövrat və s.), qədim dinlər, mifoloji hekayələr və fəlsəfəyə nəzər salmaq lazımdır. çünki hamısı bir biriylə bağlantılıdır. biri olmadan digərinə kortəbii inanmaq özünü aldatmaq deməkdir. qədim dinlərdə olan tanrı təsəvvürləri, ilahi mesajlar haqqında oxuduqda quranın nə demək istədiyi anlaşılır. bir növ quran keçmişdə baş verənləri araşdırmağa, axtarmağa sövq edir. özü belə bunu deyir. "özünüzdən əvvəlkilərə baxın, sizdən əvvəlkilər, yer üzünü gəzin dolaşın və s." kimi ayələr. çoxları başa düşmür. ya da anlamaq istəmirlər. qurani kərimə sehrli bir cisim kimi baxırlar. evdəki ən hündür yerə qoyulur, əl vurmağa qorxulur və ölülərə oxudulur. kaş ölülərə oxutduqları qədər özləri də oxusaydılar. çünki ölüdən çox diriyə lazımdır tanrının son mesajı.
ata, oğul və müqəddəs ruh
gözəl qızları deyə bilmərəm, amma orginal qızları daha çox bəyənirəm. orginal dedikdə nəzərdə tutduğum standart "gözəl" kateqoriyasına girməyən, özünə məxsus tərzi, geyimi, danışıq tərzi olanlar hər zaman diqqətimi çəkmişdir. bu cür insanlar nadir tapılsa da, cəmiyyət içərisində auraları fərqlənir. məni cəlb edən xarici görünüşdən çox qarşı tərəfin yaydığı auradır
bu bir qırağa, nədənsə mənim bütün köhnə sevgililərim ya ateist, yada aqnostik ateist olub. indinin özündə belə hansına qızla tanış oluramsa ateist çıxır. hərdən fikirləşirəm görəsən tanrı mənə xüsusi missiya verib?
soyuducunun buzluğunun qapısını açıb qarşısında dayanmaq
mənim üçün iş həyatıdır. yorğun arğın zakazları verib çıxdıqdan sonra yol boyunca kafedə, restoranlarda yeyib içən, deyib gülən həmyaşıdlarımı görmək pis hiss etdirir.
gələcəkdən xəbər verən yuxular görə bilirəm. sonra yuxuda gördüyüm hadisə reallaşır. işin pis tərəfi sadəcə mənfi hadisələri xəbərdarlıq edir. üstəlik bunu istədiyim vaxt edə bilmirəm. şansa bağlı olaraq bu cür yuxular görürəm. bir neçə dəfə faydası olub mənə
oyanmışdım. o gün gəldi çatdı. vxadnoydu bu gün. iş həyatı çox sıxıcıdı. sevdiyim işi görsəm belə yenədə bir yerdən sonra insan bezir. vxadnoy günlərini yatıb dincəlməkdənsə, gəzərək keçirirəm. səhər tezdən oyanıb 28-ə yola düşdüm. qədeşlə görüşəcəkdim. çoxdandı üzünü görmürdüm. yaxçı uşaqdı. həmişəki məkandan dönər və kolayla zaftrıkı etdik. mən lavaşda daha çox sevirəm. xəmir və inqrediyentlərin balansı taraz hiss olunur. atışıb şotu verdikdən sonra gəzə-gəzə sahilə çatdıq. bol-bol söhbət etdik. hər cürə məsələni müzakirə etdik. hava istiydi. ətrafda heç kəs yox idi. günəş həssas dərimi yandırırdı. burnum, yanaqlarım qızarırdı. hər dəfə belə olanda shy anime girl'ə oxşayıram. playstationa getməyi təklif etdi. yadımdan çıxmışdı. playstation nəydi ala? əsrlər bundan əvvəl deyəsən bu cihazı istifadə etmişdim. normalda babat pc gamer'am. təzdən 28'ə qayıtdıq. divardakı plakatda ps 3 yazılmışdı. sehrli yerdən içəri girdik. tənhalıq dar bina həyətinə oxşayan yerdən əyri pilləkənlə yuxarı qalxdıq. qorxurdum. sonra qapı açıldı. içərisi sərin bir zal idi. rahatlamışdım. saqqallı qaqaş bizə yerimizi göstərdi. əyləşdik. daha doğrusu qədeş əyləşdi. mən uzanmışdım. rahat idi. 3 saat oyun və kola olan paketi seçdik. 7 manat idi deyəsən. əlimə joystick'i alanda həyəcanlandım. güclü nostalgiya yaşadım bir anlıq. beynimdə "segaaaa" deyə bir səs canlandı. oyun olaraq call of duty seçdik. ekran iki yerə bölündü. mən aşağı ekranda tapancayla qədeşə vururdum. ölmürdü. sən demə komanda imişik. zombilər gələcəkdilər. bir qədər oynadıqdan sonra oyunu dəyişdik. dediki gəl pes oynayaq. tanış kəlmə idi. məhlələrdə qaqaşlar işlədirdi bu sözü. futbol oyununu nəzərdə tuturmuşlar. belə futbolu heç vaxt sevməmişəm. məktəb vaxtıda zorla oyuna məni salanda qapıçı olmağa razı olurdum. amma yaxşı qapıçı idim. gələcəyim parlaq ola bilərdi. nəysə. oyuna başladıq. balaca adamlar sağa sola qaçırdı. pas verirdim adamlarıma. aha qol vurdum. sevinirdim. qədeş gülürdü. avtoqol vurmuşdum. qapını səhv salmışdım. mənim adamlarım göy paltarlı imiş. deyirəm axı nə əcəb meydan boşdu. bolca uduzduqdan sonra blur oynadıq. bomba zad atan maşın oyunu. burdada birinci yer tutmuşdum. amma axırdan. sonrakı oyunlarda getdikcə dahada yaxşılaşdım oynamağı öyrənirdim. 9-cu yeri tutdum. kolamızı içib qalxdıq. sahildə birazda fırlandıq. gecə idi. mənzərə dahada gözəlləşmişdi və insanlar doluşmuşdular. evə getmək vaxtım idi. ayrıldıq. metroya düşdüm. son stansiyaya çatdıqda vaqonu tərk etdim. küçəmizə doğru addımlayırdım. önümdə gedən qız məni hiss edib addımlarını sürətləndirdi. təcavüzçü zənn etmişdi yəqin. yavaşladım. bəlkə rahat hiss edərdi. gözdən itmişdi. evə çatdım. günüm sona çatmışdı
keçmiş bacanaqlar serialının ömürlük sponsoru
Son bəyənilənlər
