daha çox pul qazanmaq üçün mənəviyyatsızlaşan qızlar

daha çox xidmət sektorunda, banklarda, hər hansısa bir qüruma qeydiyyat tərzi işlərdə işləyən mənəviyyatsız qızlardır. özlərini şirin sataraq qarşı tərəfin özünü yaxın hiss etməsinə səbəb olurlar. sonra da gəlsin müştəri qazancı faizi, gəlsin pullar. axırıncı dəfə deyəsən evə internet çəkdirəndə idi, girdim ofisə, bir xanım qarşıladı məni, kleopatranın nəvəsiydi elə bil it qızı, o dərəcə cazibədar.
qapıdan girdiyim andan etibarən bu özünü yaxın hiss eləməyə başladı, bbir tərəfdəndə mənə komplimentlər yağdırır, mən də təkərə düşürəm, içimdən "kim? mən?" kimi suallar verirəm. yersiz yersiz komplimentlər edir, amma istər istəməz təkərə düşürsən, kişiyikdə ala, neyniyək. ay nə bilim nə gözəl səsiniz var , nə gözəl zövqünüz var, it qızı az qalırdı mən üzvlük formunu doldurub buna uzadanda nə gözəl barmaqlarınız var desin, o dərəcə.
mən üzv olmaq üçün əməlli fikirləşdim o əsnada. qız da mən düşünən əsnada özünü yaxın hiss elətdirəcək mövzulardan danışırdı. axırda gördü ki çox fikirləşirəm, dedi ki bugün boşsan? dedim hə nədi ki, dedi bu mənim nömrəmdi axşam mən işdən çıxanda görüşək çox maraqlı insansınız. de sən öl deyib, nömrəni alıb, formu imzalayıb, ofisdən çıxıb axşamın gəlməyini gözlədim. axşam qıza zəng etdim, verdiyi cavab: "bir daha bu nömrəyə zəng etməyin"
bu mənə ağır travma oldu, və 1 ay özümə gələ bilmədim. hər o ofisin qarşısından keçəndə içim yanırdı. insanın içində yenə də kiçik belə olsa bir inam olur ki bəlkə doğrudan məndən xoşu gəlmişdi axşam nəsə qərarı dəyişdi. amma yox, sırf satış edə bilmək üçün özünü yaxın hiss elətdirirdi.

burdan üzümü bu tərz işlərdə işləyən qızlara tutub deyirəm: allahınız olsun, yazığınız gəlsin, 3 manat artıq qazanıb daha keyfiyyətli pomada alassınız deyə müştərilərin hissləriylə oynamayın :\

intellektual

bir çox şey haqqında məlumata sahib adam.

sitat:
kitab oxuyan "intellektuallar". çoxları düşünür ki, nə qədər çox bədii ədəbiyyat oxusalar, bir o qədər dünyagörüşlü, intellektual və zəkalı olacaqlar.bu prinsipin 100% işlədiyinə əmin olan insanlar var ki, gecə-gündüz bədii əsərlər oxuyurlar. “televizora baxmıram”, “filmə baxmaqdansa, kitabını oxuyaram” deyərkən bunları etməyənlərin yanında özlərini yekə görüb ilahi bir intelektuallıq hiss edirlər sanki.halbu ki, orta məktəb riyaziyyat müəllimi belə “intellektualların” çoxuna “iki eşşəyin arpasını bölə bilməyən” deyə bilər asanlıqla. bədii əsərlər insanlar tərəfindən yazıldığına görə, spesefik olaraq hər bir əsər - müəllifin təxəyyülündən başqa bir şey deyil və son nəticədə heç zaman reallığı əks etdirmir.heç qismən də əks etdirmir.müəllif (hər bir insan) bu dünyanı, ətraf mühitdə baş verən hadisə və olayları olduğu kimi deyil, məhz görmək istədiyi kimi görməyə çalışdığına görə avtomatik olaraq oxucular da müəllifin duyğularını izləməyə və bu sistemə özlərini tabe etdirməyə məcbur olurlar. ”bunun nəyi pisdir?” deyə kimsə sual verə bilər.əlbəttə ki, pis deyil, hətta bir çox hallarda maraqlıdır.amma əsas məqam budur ki, bu – heç zaman insanı intellektual, dünyagörüşlü, zəkalı, bilikli və sair və ilaxır etmir, edə də bilməz. fizikanın elementar bir qanununu dərk etmək 100 bədii əsərə bərabədir.dünya ölkələrinin coğrafiyası haqqında minimal biliyə sahib olmaq da həmçinin.orta məktəbin “biologiya.insan” yaxud “insan və cəmiyyət” dərsliyini oxuyub dərk etmək isə minlərcə “hərb və sülh” kimi əsərlərə bərabərdir. necə ki, rəssamlıq üzrə təhsil almış bir kəs van gogh-un, rubens-in şəkillərini əla anladığından onlardan aldığı həzzi; musiqi təhsili olan bir kəsin motsartın, shubertin, rachmaninovun əsərlərininin bütün gözəlliyini hiss etdiyindən onlardan aldığı həzzi, bazarda göyərti satan heç zaman hiss edə bilməyəcəyi kimi, biraz da olsa elmdən xəbəri olmayan kəs də heç zaman həyatı dərk edə və ondan həzz ala bilməz. “televizora baxmıram” deyənlər əsasən maariflənmək bacarığından məhrum insanlardır, hansılar ki, onlar üçün tv əsasən şou proqramlardan ibarət bir məfhumdur.hal budur ki, əslində kifayət qədər maarifləndirici verilişlər var tv məkanda. bədii əsər oxumağı həmin əsərin filminə baxmaqdan üstün tutanlar isə sadəcə olaraq fərqli görünmək, diqqətsizlikdən özlərini təsdiq etməyə çalışaraq özlərini “glamour” hesab edən xanımlardır əsasən . kino elə bir sənayedir ki, burada bir filmə yüz milyonlarca pul qoyulur bəzən.bir film üzərində minlərcə insan işləyir, ən yaxşı peşəkarlar zəhmət çəkir.amma nədənsə sonda hansısa bir “iki eşşəyin arpasını bölə bilməyən” gələrək “bədii əsər oxumağı üstün tuturam” deyib nöqtə qoyur böyük bir zəhmətə . kino ümumiyyətlə musiqidən sonra insanlığın yaratdığı 2-ci möcuzəsizidr mənim üçün.”frankenstein” filmi məndə hədsiz duyğulandırıcı təəssüratlar yaratmışdı, amma mary shelley-in əsərinin ilk 30 səhifəsini və sonrakı bir neçə səhifələrini oxuyarkən anladım ki, əsərin filmi dəfələrlə daha uğurlu alınıb.eyni ilə çoxlarının tanıdığı patrick süskind-in “parfume” əsərinə çəkilmiş film də həmçinin. kitab oxumaq çox yaxşı haldır, amma elmi, elmi-publisistik, sənədli kitablar, filmlər və tv proqramlarlar daha faydalıdır, nəyin ki, bədii əsərlər. mənim bu yazını yazmaqda əsas məqsədim “kitab oxuyun” şüarının əsas ideyasını bədii əsərlər üzərinə yönəltmiş kəsləri tənqid etməkdən ibarətdir.