white noise

azərbaycan dilində tərcüməsi ağ səs-küy. ağ səs-küy müxtəlif tezlikli səslərdən yaranan səslərin birləşməsidir.daha çox körpə uşaqların rahat yuxuya getməsi,yatması üçün istifadə olunur,səbəbi isə bu səsin ana bətnində duyulan səsə oxşar olmasıdır. lakin bu səsdən çox istifadə etmək zehni geriləməyə səbəb ola bilər,bu siçanlar üzərində test edilmiş və sübut olunmuşdur.bundan əlavə olaraq dağınıq fikirli,çoxdüşünən insanların da hər hansısa bir işə,bir düşüncəyə fokuslanmasına kömək edir,həyəcanlı vaxtlarda dinləmək isə sakitləşdirir. ancaq ritmik olmayan səsləri sevməyən və bu səslərdən narahat olan insanlarda yüksək təzyiq, stress və yorğunluğa səbəb ola bilər. bu, yuxu problemlərinə və ürək xəstəliklərinin yaranmasına təsir göstərə bilər. ən çox görülən mənfi təsiri isə eşitmə qabiliyyətində geriləmədir,hətta uzun müddət dinləmək eşitmə qabiliyyətini tamamilə itirməyə (kar olmaq) gətirib çıxara bilər.

(youtube: )

(youtube: )

sözaltı günlük

saatlarla uzandım boş bir otağda. qaranlıq,dörd divar və yerdə uzanan mən. qulağımda isə "Ludovico Einaudi-Experience". musiqinin hər saniyəsində,fərqli-fərqli anlar keçir gözümün önündən. hər keçdikcə o anlarda ki hissləri yenidən yaşayıram. biraz xoşbəxtlik,biraz hüzün,ən çox isə kədər. bunu hər gün edirəm,etməyimin səbəbini isə bilmirəm. bəlkə də xatirələrin verdiyi xoşbəxtlikdi. ancaq o anlar o vaxt da qalıbsa,niyə xoşbəxt oluram? niyə bu qədər kədər var içimdə? bunlar bir xatirə olaraq qalacaqdısa,niyə yaşadım onları?sadəcə vaxtı gələndə biraz sevinib,daha çox əziyyət çəkmək üçün? yox,bu belə ola bilməz,ola bilməzdi. əlbət ki bir səbəbi var,ancaq nə?nə vaxtsa taparam bəlkə ,ki o vaxta qədər bu boş otağda soyuğ bədənim tapılmasa.

baxışlar

bakının o qıraq bucaqlarında olan küçələrdən keçəndə adama atılan o baxışlardı. səbəbsizcə o küncə,tində dayanan qaqaşların gözünü sənə zilləyib baxmağın başa düşməkdə çətinlik çəkirəm,fərq etmir təksən və ya yanında qadın var,o küçənin axırına qədər baxışları sənin üzərində olur,fikirləşirsən ki çönüb deyəsən " nəyə baxırsan qaqa " sonra da deyirsən ki deyəcəm düşəcəm poxa,söz-söhbət zad,lazım deyil,gəlirsən evə deyirsən kaş deyərdim,görüm nədi bunun dərdi,sonra öz özünə deyirsən ki gələn dəfə belə şey olsa bu dəfə çönüb soruşacam,yenə də soruşmursan və qısır döngü içərisinə düşürsən, bilmirəm bəlkə də mən çox "takılıram" bu kimi şeylərə,nəticə də çox rahatsız edici bir şeydir

yazarların ən pis pərt olduğu an

14-15 yaşım olardı,dostlarla bir məclisdə yığışıb o ki var içmişdik
hardasa adama 800-900 ml araqı boş mədəyə boşaltmışdıq,məclisdən isə 3 nəfər çıxmışdıq,mən və bir dostum qol-qola girib sözün əsl mənasında sağ-sol vuraraq metroya tərəf gedirdik (Əhmədli m/s) qarşıdan bir bəy və xanım gəlirdi,elə onların qarşısına çatmışdıq ki mənim ayağım ilişdi dostumun ayağına,onun ayağı mənim ayağıma, ikimizdə tirtab olduq yerə (dostum mənim üstümdə).indi bəylə xanım bizə kömək edir ki duraq ancaq nə fayda,həm gülmək,həm başgicəllənmə özümüzü toparlıyıb ayağa qalxa bilmirdik.sonrasında bir kafenin qırağına uzanıb 10-15 dəqiqə yatmışdım,kafedən görən bir dayı gəlib dostuma 1 manat vermişdi ki bunu aparın burdan,axır gedib metroya çatmışdıq,bir də o yadımdadı ki,metroda "mənə istidi" deyə qışqırıb köynəyi çıxarıb, 10-15 saniyə mayka ilə oturmuşdum,güclə geyindirmişdilər koftamı.o gündən sonra hər araq içəndə o günümü yada salıb,xəcalət çəkib,utandığımdan 4-5 rumkadan artıq araq içmirəm.