indiki düşüncələrimə görə, 1990 cı illərdə indiki kimi telefon, whatsapp və.s olmadığına görə çoxluq qız və oğlan çox da bir birini yaxından tanımadan evlənirdi. Evliliyin ilk 5 ili düşünürəm ki, bir birlərini yaxından tanımaq, yeni əşyalar cehiz nəbilim toy, təbriklər, ilk sex, ilk uşaq və.s kimi şeylər hər bir insanın həyatında ilklər olduğu üçün boşanmağa hələki nəsə səbəb olmur. Sonradan artıq bir birlərindən doyurlar o sevdiyi şəxs adi hərgün gördüyü adam olur adiləşir onun üçün. Təbii ki xırda davalar və.s olmağı normaldır amma yuxarıda qeyd etdiyim ilk dəfə olan şeyləri yaşadıqdan sonra adiləşir evlilik və başqa şeylərə maraq edilər. Lap boşanmasalar belə mənim gördüyüm qədər elə 40 dan sonra ölənə qədər elə deyinə deyinə yaşayırlar yola verirlər bir birlərini, uşaqların problemlərinə başları qarışır.
indi gələk hal hazırdakı vəziyyəti müzakirə etməyə. Hal hazırda whatsapp, sosial şəbəkələr və.s var deyə evlənənə qədər demək olar oğlan və qız birbirlərindən doyacaq qədər vaxt keçirirlər. Amma sonradan evlənəndə əgər düşüncəsizcəsinə evləniblərsə boşanmaya gəlib çıxır məsələ. Məncə evlilikdən gözləntimiz başqa olmalıdır. Əgər düşünürüksə ki, ölənə qədər xoşbəxt olacağam onunla, çox uyğunuq bir birimizə və.s bunla mənə elə gəlir mümkünsüzdür. Belə birşeyi axtarmağa dəyməz. Tapsaq belə sonradan məncə görəcəyik ki yoxe bu o döyül amma artıq iş işdən keçib başqa variantım yoxdu. Necəki məsələn universitetə qəbul olurlar, 1 ci kurs çox adam deyir perevod eləyim zad sonra yola verib axıra kimi oxuyurlar.
