carlos santana barədə olmuş bir hadisəni yazım. 1989'da istanbul'a konsert üçün gələndə çıxır ki şəhəri gəzsin. heçkəs də onu tanımır deyə rahat çıxır şəhəri gəzir. bir ayaqqabı boyacısı uşağa ayaqqabısını temizletdirir, digər boyacı uşağlar da yığışır başına və öyrənir ki sən demə bu uşaqlar onun şəhərə konsert üçün gəldiyindən xəbərdardılar. santana reisə maraqlı gəlir ki, bu uşaqlar bunu hardan bilir də. uşaqlar deyir ki, bəs ayaqqabı boyayarkən müştərinin oxudugu qəzetin ilk səhifəsini filan oxuyublar qəzetlər də onun istanbula gəldiyini yazıbmış. nəysə santana qaqamız boyatdığı ayaqqabının pulun ödəmək istəyəndə uşaqlar pul götürmürlər deyirlər ki, yox valla qonağımız ol. santana da borclu qalmamağ üçün səhəri gün harbiye açıkhavada verəcəyi konsertə uşaqları da dəvət edir. ertəsi gün uşaqlar konsert verilən yerə gedəndə təhlükəsizlik işçiləri onları içəri buraxmır, uşaqlar yalvar-yaxar edir kimsə inanmır onlara hələ üstəlik uşaqları az-maz əzişdirirlər. santana reis xəbəri eşidib konsert təşkilatçılarından tələb edir ki, o uşaqları gətirirsiz düz ən öndə protokolda otuzdurursuz yoxsa konsertə çıxmıyacam. təşkilatçı nə qədər yalvarsa da santana reis nuh deyir, peyğəmbər demir. axırda məcbur qalıb icazə verirlər uşaqlar gəlib protokolda oturub santananın canlı konsertinə qulaq asırlar və beləcə santana reis protokolda boyacı uşaqlara konsert verən ilk və tək rockçu olaraq tarixə keçir.
bu arada (baxma: heykeli dikilse taşşağına beton yetmez)
)