9 may qələbə günü

bu gün həmin o gündür ki, mən orta məktədə oxuyanda atamın babası səhər 7 də ''padem tovariş filankəs'' deyərək məni yuxudan oyadaraq, səhər idmanı etdikdən sonra veteran yoldaşları ilə, onunla bir vuruşan, qələbəyə addımlayan həmin o böyük vətən müharibəsində şəhid olan qardaşının adını daşıyan parkda görüşə aparardı. söhbətlər, xatirələr nağıllar kimi o qədər şirin gələrdi ki, günün bitməsini heç istəməzdim. bu gün o gündür ki, bütün o yoldaşların bayramıdır, bizim bayramdır

(youtube: )

köhnə sevgilini görmək

əgər yoxluqdursa yenidən onunla görüşməyə, sevgili olmağa gətirib çıxaracaq hadisədir. belə ki, bir sevgilim var idi o vaxtı. bunu bidənə ətli yeməyə görə satmışdım və ayrılmışdıq. söhbət necə olub. deməli bir gün axşam saatlarında bununla görüşməliydim. üstümü geyinirdim ki, bir dostum zəng vurdu dedi bakıdan ət zad gəlib gəl kabab çəkək. mən də ət adını eşidən kimi qız-mız yaddan çıxdı, dedim 5 dəqiqəyə ordayam. geyindim evdən qaça-qaça çıxdım getdim dostumgilə baxdım ki, bı nədi a?! bütün hamı ordadı. başladığ işə. biri salat hazırlayır biri əti duzlayır zad birdən yadıma düşdü ki alə ağzına soxum mən yarım saatdan sonra qıznan görüşməliydim axı. tez zəng vurdum qıza ki, bəs yolda tıxac var yarım saat gecikəcəm. anlaşdıq, nə isə mən başladım kababı hazırlamağa. bu yarım saatda doldu qız zəng vurdu ki, hardasan? dedim dəhşətli dərəcədə tıxac var yarım saata ordayam. bir yarım saat da aldım bundan. kabab da hazır olmur kı yeyim siktir olub gedim qıznan görüşüm də. nə isə bu yarım saat da doldu qız yenidən zəng vurdu ki hardasan, dedim 20 dəqiqəyə ordayam. əsəbləşdi dedi ki, ''sen benle taşak mı geçiyon?!'' dedim əstağfurullah -* mesaj yazdı ki, ki ya indi gəlirsən, ya da ki mən gedirəm. mən də cavab zad yazmadım. açığı desəm zaten bu qızdan ayrılmaq istəyirdim. çünki bütün hər şeyini bilirdim, çözmüşdüm qızı artıq, maraqlı gəlmirdi bu da bəhanə oldu. 2 gün mən buna heçnə yazmadım 3-cü gün gördüm ki mesaj gəldi. ''nası bu kadar umursamaz olabiliyorsun?'' buna da cavab yazmadım və beləcə qırıldıq. sonra günlərin bir günü yoxluğun tavana vuran, sağ əl, sol əllə günü yola verən vaxt evə gedərkən bunu yolda gördüm. ayrıldıqdan sonra dəyişən sevgili xüsusiyyətlərinin hamısını özündə cəmləşdirmişdi. yoxluğdan qıza vuruldum bir anda. evə çatan kimi aldım telefonu bir mesaj guppullatdım buna. yazdım ki, təcili görüşməyimiz lazımdı. 3 dəqiqə sonra o üz güldürən telefon zəngi gəldi. baxdım bu. açdım telefonu. dedi:
- nə olub?
+ səninlə görüşüb danışmalıyam.
-yarım saata görüşək
o an sikdir komandası almadığım üçün çox sevindim. və özgüvən tavana vurdu. heçnə getdim görüşdüm 1 saat danışdım yenidən sevgili olduq. amma ataş köhnə sevgili ilə yenidən sevgili olmağın yeri heç yox imiş. 2 günə bezir adam. hər şeyini bildiyin üçün axtarıb tapmağa,kəşv etməyə heçnəyi qalmadığı üçün maraqsız olur. ama yokluk işte...