toyda oynatmaq üçün dirəşən xala

həyatımda qəribə bir əhvalata səbəb olan xala.
gəlib oturmuşam, axmaq toya məruz qalmışam deyə onsuz da kefim qaçıb. gəldi o tərəfdən bir xala, şığıdı üstümə. qabağımda oynuyur, əliylə də işarə eliyir ki, gəl sən də oyna. gülürəm, gülümsüyürəm ki, yox belə yaxşıdı oynamıram sən get. get o tərəfdə oyna. xeyri yoxdu. dirəşir. gülümsəməkdən yanağım ağrıyır. bilmirəm necə eliyim ki, vəziyyətdən çıxım, həm oynamıyım, həm də xalanın xətrinə dəymiyim. elə istiyirdim dönəm sağ tərəfdəki tanışla danışam, guya ki nəsə soruşuram, heç olmasa bir az vaxt qazanam, dönmək istiyəndə əlim dəydi stoldakı butulkaya, butulkanın içindəki töküldü öğlanın üstünə, oğlan refleksiv olaraq anidən ayağa qalxdı, qalxanda arxasındakı ofisianta dəydi, ofisiantın əlindəki yemək qabları yan stoldakı iki nəfərin üstünə düşdü, birinin qucağına, o birinin başına. stoldakı üçüncü oğlan yumruğu yapışdırdı ofisiantın sifətindən, ofisiantın digər ofisiant dostu üstünə yemək tokulən oglana bir yumruq vurdu, bir yumruq da arada mənə vurdu. ara qarışdı kimsə stulu götürüb çırpdı kiminsə başına, başına yemək tökülən oğlanın üzü yanıbmış, bir təhər çəkib çolə çıxartdılar, dava bir az da qızışdı, fürsətdən istifadə eliyib qaçmaq istiyirdim, dönən kimi xala yapışdı qolumdan: hara qaçırsan dedi, hələ oynuyassan.
həmişə toya gedəndə qorxurdum ki, belə bir şey baş verəcək, şükür ki, hələ olmuyub, amma kabusum olaraq qalır hələ də.

üşüyən uşaq eksperimenti

norvecdən daha çox azərbaycanda təsirini göstərən təcrübədir. belə ki, azərbaycanda nə qədər əzik insan varsa hamısı bir bir gün üzünə çıxdı özlərinin də xəbəri olmadan. üşüyən uşağa kimsə kurtkasını çıxardıb verib, pah atonnan, dünya dağıldı da ta. "xaxın uşaqları görün necədi, bir də bizimkilərə baxın, ölüb yerə girməliyik" deyənlər az deyildi.
bir müddət sonra bunun azərbaycan versiyasını çıxartdılar. soyuqda qalan uşaga heç kim kömək eləmədi.
sosioloq olsaydım daha tutarlı cümlələrlə fikrimi izah edərdim amma heyf ki, eyni fikirləri daha dayaz cümlələrlə ifadə etməli olacam.
azərbaycanda da kifayət qədər fədakar insanlar var sadəcə olaraq bunları çəkib nümayiş etdirən yoxdu.
biz günü gündən əzikləşirik cunki işləri gücləri milləti aşağılamaq olan bir qrup cahil yazar (bax: günel mövlud)

orxan ata

gördükləri bir güruh insandan ilhamlanıb antiazərbaycançılığa başlayan digər bir güruhun həyasızca zühur etməsinin sadə bir nümunəsi olan insan. bugün bir əsgər şəhid oldu... cəfərov elnur
və bu qaranlıq "aydınlar" əllərində bayraq elədilər homoseksual gəncin intiharını. intihar etdiyi üçün qınaya bilərəm amma gay olduğu üçün qınamaq düzgün deyil, heç kimin haqqı da yoxdur. bu ayrı. amma ta qıçına çıxan prişikin də günahını islamda və azərbaycançılıqda axtaran o həyasız güruhun bu şəkli niyə bu qədər popullandırdıqlarını başa düşə bilmədim.