Bayaqdan bəri birdən dilimə düşüb mənə "You are a splendid butterfly and it is your wings that make you beautiful" deyə oxutduran The Magnetic Fields mahnı. Ən son lap əvvəllər dinləmişmişəm, yadımda da deyildi heç playlist-imdə olduğu. Yenidən tapdığım üçün sevinirəm. Belə ki, yuxarıdakı sözlərində "and" yox imiş əslində. Amma "And I could make you fly away
But I could never make you stay" deyə davam edir.
la soledad se adueña de toda emoción
320 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 13 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 01:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 23 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 77 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 37,766
Toplam simvol: 226,598
Orta entry uzunluğu: 708 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.5 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
1977-də Queen-in "News of the World" albomunda yayınlanan, neçə vaxtdır haqqında entry yazmaq istədiyim ən underrated mahnılarıdır. Roger Taylor-ın arxa həyətində bir yanları dona-dona çəkilmiş bərbad klipi ignore edə bilərik, məncə. Sözləri çox güclüdür və qrupun hətta Freddie-dən də səviyyəli olan (lol) üzvü John Deacon tərəfindən yazılıb, bəstələnib. 2:42 möhtəşəmliyinin zirvəsidir.
Və bu verse :
Since he was small
Had no luck at all
Nothing came easy to him
Now it was time
He'd made up his mind
"This could be my last chance"
His boss said to him "now listen boy
You're always dreaming
You've got no real ambition you won't get very far
Sammy boy don't you know who you are
Why can't you be happy at the Emerald bar?"
Dinləyəndə mən Sammy oluram, Emerald bar da həyatıma metafora. Əvvəlcə ilhamdan motivasiyadan nələrsə vermişdi, amma sonra keçdi. Lakin onsuz da, Elon Musk yoldaşımız demişkən,“If you need inspiring words, don't do it." məsələsi var deyə fikir verməmək lazımdır.
Əsas da 52-hertz olanı dinləməyin adamı ürək xəstəsi edə biləcəyi şey. O bir-iki saatlıq musiqi qarışıq, asta, balina səsli videoları dinləyirəm arada və yox, heç də rahatlıq vermirlər. Dəhşətli səviyyədə kədərlidir. Həmişə çox kiçik ya da böyük olan varlıqlara yazığım gəlib. Balaca kərtənkələlər, ilbizlər ya da fillər, zürafələr, balinalar. Özlərini müdafiə etmək üçün həddindən artıq böyük/kiçikdirlər. Çünki iri gövdələriylə qorxduqarı nədənsə gizlənə bilməzlər və ayaq altında qalmaları mümkündür. Belə olmağı dünyadakı ən qorxunc şeylərdən biri kimi görünür. Balina səsləri istifadə edilərək yaradılmış bu şahəsər bənzəri musiqinin isə üzərinə o clickbait tipi " ÜRƏYi ZƏiF OLANLAR BAXMASIN."lardan vurmağım gəlir.
Psixologiya müəllimimizin yarısını izlətdirdiyi, hormonlarının əlində qalan on səkkiz yaşlı şəxsiyyətlərin bütün yetkin məzmunlu səhnələrdə bir gülüşmə salması səbəbiylə yarısını da evə tapşırdığı film. indi bitirdim və qaranlıqda izlədim deyədir ya nə nəbzimi sürətləndirdi qaranlıq saniyələriylə. Qorxu janrı yazılıb, amma ancaq triller olar. Çox "meeh" bir şey idi, müəllim film seçimiylə gözümdən düşəcəkdi az qala . O sonluq niyəsə, çox şablon gəldi. Yəqin elə olduğu üçündür lol. indi gedib, zəka gerilikliyə izah edər kimi haqqında tapşırıq yazmalıyam. (Pis qiymət alsam, nə sınardım.)
Belə də ki, əslində Jim Carrey çox yaxşı oynayıb və film də nisbətən, məntiqli, izləniləsi bir şeydir. Maraq hissini canlı tutmağı bacarır.
Bu IMDb linki : https://www.imdb.com/title/tt0481369/
Bu da trailer : https://youtu.be/W1PeQJzoxVM
Az qala üç ildir bilməyimə və arada açmağıma baxmayaraq bayaq məndə çox qəribə xəta reaksiyası verən video/mahnı. Səhvən iki dəfə kliklədim deyə full screen oldu birdən, onda refleks olaraq necə esc düyməsini on dəfədən basdımsa lol, ekran kiçiləndə təəccüb elədim niyə qorxulu gəldi deyə. Ən son anamın dostunun eşşək boyda qızı evdə tək qalmağa qorxduğu üçün onunla birlikdə qalmağa göndərildiyim gecə qorxması üçün başqa şeylərin arasında istifadə eləmişdim. Qız yağışdan çıxıb, yağmura düşmüş kimi olsa da, gülməliydi . indi isə gülmürəm.
Həddindən artıq sentimental, şit/bambılı duracaq şəkildə olan davranışlara ya da elə ümumiyyətlə, hər şeyə deyilir. Arada elə gəlir ki, mənim də üstümə yapışıb bu və əməllicə iyrəncdir.
Ətraflı izahı burada olacaq :
https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Cheesy
məncə, yazarlar, şairlər və mahnı sözü yazarları çox arsızdırlar. yayınlamayanlar (məsələn, ən şablonundan kafka) heç, ancaq bu digərləri üzsüzdür də konkret. hamısı şey kimidirlər : al, bunlar da mənim hislərimdir, oxu, gör nələr çəkirəm. babat ağıl məhsulu fiction, dedektiv, komediya, (elmi aksiomadır da ta) yazanlar buna əlbəttə daxil deyil. rəssamlar və bəstəkarlar da sənətin o adamın üzünü qaşımayan tərəfində durublar. necə aşağı, ət ürpəşdirən şeydir də amma yazmaq. həm də necə gözəl, amma kimə nə? möhtəşəm yazmadığın müddətcə içdən-içə iyrənc bir şeydir, vəssalam. möhtəşəm yazmaq da xüsusi istedad olmadıqca xeyli praktika alır. yəni yenə çirkindir.
böyük ehtimalla, dinləyə bilməyəcəyiniz musiqilərdir və əzrail bəy əlində musiqi qutusuyla gəzmir deyə də ola bilər bu, bilmirəm.
Cındır it övladlarıdırlar və enerji vampirləridirlər, insanda travma qoyurlar, buna görə də ilk fürsətdə həyatınızdan kənarlaşdırmalısınız, ancaq ki, onda da "məni atdı" deyə özlərini şüvənliyə qoya, intihar edib, (üzr istəyirəm, biləklərini üfiqi cızıb) qanlarını üstünüzə tökə bilərlər. Çox vaxt heç bir ciddi problemləri olmur, keçmişlərində qalan hər mənfi şeyi maksimum məhsuldar olsun deyə, dayanmadan yenidən isidib yeyirlər, qürursuz və eqoist olurlar. Əylənməyi də bacarmırlar, yumor hisləri də yoxdur, çünki onlar elə saxta əzablar çəkməyəndə əzab çəkirlər, xəstədirlər. Ömrünüzə oturub, bütün yaxşı hiss etdiyiniz günləri məhv edə bilərlər. Ən əsası da həqiqətən problemləri olan çəkingən kimsələrin bu səbəbdən susduqlarına şahid olanda bunu onlara bağışlamaq olmur, anasının xəstə olmasının kədərini içində saxlayanlar var və insanları dərdləriylə yormamağa çalışacaq qədər ağıllıdırlar, bunlar isə sevgililəri özlərini iki il əvvəl böyük ehtimalla belə iyrənc olduqları üçün tərk etdiyinə görə public olaraq ağlaşma qura bilirlər. "Ruhum iztirab çəkir. Dənizlər gözlərimdə dombalaq aşır." kimisindən aşağı səviyyəli ədəbilik daşıyan cümlələrlə, özü də arlanmadan. Sizin onların həyatına təmas etməməyə, onların da bu dərmana ehtiyacları vardır :
https://ibb.co/guOPoL
Ən sevdiyim səhnəsi lol. it zingiltisini necə də çıxarır, adamın yazığı gəlir.
Daha milləti zəka gerilikli yerinə qoyub filmin mənası haqqında yazmayım, çox çeynənib həm. Sadəcə çox durğun, soyuq, qəşəng bir şeydir də, 6 ya 7 xalı rahat alır.
Üç il əvvəl gözəlliyi ilə məni sarsıtmışdı və bu səhnəsi
Replikaları isə gördüyüm ən əla, düşünülmüş olanlarıdır. Həm də elədir ki, onları mən yazmış olsam, nə demək istədiyini ancaq bu qədər hər zərrəmlə qavrayardım.
" It was one of those days when it's a minute away from snowing and there's this electricity in the air, you can almost hear it. Right? And this bag was just dancing with me. Like a little kid begging me to play with it. For fifteen minutes. That's the day I realized that there was this entire life behind things, and this incredibly benevolent force that wanted me to know there was no reason to be afraid, ever. Video's a poor excuse, I know. But it helps me remember... I need to remember... Sometimes there's so much beauty in the world, I feel like I can't take it, and my heart is just going to cave in."
"... I guess I could be pretty pissed off about what happened to me... but it's hard to stay mad, when there's so much beauty in the world. Sometimes I feel like I'm seeing it all at once, and it's too much, my heart fills up like a balloon that's about to burst... And then I remember to relax, and stop trying to hold on to it, and then it flows through me like rain and I can't feel anything but gratitude for every single moment of my stupid little life... You have no idea what I'm talking about, I'm sure. But don't worry... you will someday."
Stoker (2013) izlənməyibsə, filmin son səhnəsidir, ehtiyyat. Çünki baxmamaq istəməzsiniz filmə, heyif olmasın.
--spoiler--
--spoiler--
Bu səhnə pure art-dır. Gördüyüm ən satisfying, estetik şeydir, aktrisanın göz bəbəklərinə qədər elədir.
Dəhşət əfsanə bir şeydir də, bu yay dostumla bir həftə o qoyun səhnəsinə gülüb, hər şeyə bellasima deyə-deyə qalmışdıq. Gross.
alnında heç bir problem yoxdur qadının, gee, camaat bilmir nəyə ilişsin.
Suspiria rejissoru və ssenaristi Daria Agento olan 1997 istehsalı bir filmdir. Qətiyyən qorxulu deyil və keyfiyyətsizdir. Amma rəngləri, işıqları, açılış səhnəsi
zoë keating-in one cello × 16: natoma albomundan 2005-də yayınlanan bir musiqidir. deyir ki, üfüqdə nələrsə var gözləyən. aydın səhərlər və gözəlliklər olmaya da bilərlər, ancaq varlar və onları sadəcə gözləmək belə həyəcan vericidir, monotonluğu ehtimalı qorxunc görünsə də, bundan hələ ki, xəbərin yoxdur.
Çox üzrlər!
Bəstəsi Georges Auric / William Engvick / Jacques Larue-a aid olan, Moulin Rouge mahnısı.
Belə zərif, incə bir mahnı və musiqi birliliyi nadirən qarşısına çıxır adamın.
Sifəti siyasətçilərinki kimi olan, mənə üz verməyən, buz kimi soyuq insanları sevəndən sonra, həmişə dinləməyim gəlir. Çünki heç bir duyğusu, ruhu olmayan, elə ona görə də heyran olmadan qala bilmədiyim o insanların rəğbətini qazanmaq mövzusunda arada özümü itirirəm. Halbuki necə lazımsızdır və bəzi insanlar həmin şəfqəti necə də qucaq dolusu, heç nəsiz, gözləmədiyin anda verirlər. Ancaq yenə də başqalarınınkı üçün çalışıram. Bəzən bacarıram, bəzən də yox. Beləcə hər daş kimi olan qəlblərinə əlim çatmayanda "It's a sad thing to realize, that you have a heart never melts." deyə məyusluqla mızıldana bilirəm guya daha əvvəldən bilmirmişəm kimi.
Coğrafiyası və tarix bilgisi yaxşı olanlar üçün çox maraqlı keçəcək olan, (mənimki deyildi hələ) hər episode-u beşcə dəqiqədən ibarət, ən gülməli anime seriallarından biridir. Hetalia və Germany şirinliyiylə qəlbimizi qıdıqlayır. Digər ölkələr də çox əyləncəlidir və opening musiqisi elə kefini açır ki adamın.
Məsum Chibitalia isə gördüyüm ən sevimli obraz ola bilər. Əsasən də ilk episode-dakı vaxtları.
Ən yadda qalan replikası belədir :
"Niyə mən qaçanda qovalayırsan ki, mən qovalayanda qaçırsan?"
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

