e kitab

kindle və s. e kitab oxuyucuları ilə üzərində qeyd apara biləcəyiniz kitab. "kitabın iyini almalıyam, onu içimdə hiss eləməliyəm" kimi söhbətlər işin sentimental tərəfidir, mübahisəyə açıqdır. fakt budur ki, bir kindleda yüzlərlə kitab daşımaq olur, hər cür qeydi edə bilirsən, ekologiya baxımından isə * teoriya olaraq ağacların kəsilməyinin qarşısı alır. əgər, "mənim o əlimdəki kitabı ki görüb soruşmadılar, o kitabla ki mən risofkalanmadım; soxdum elə kitaba" deyirsinizsə, soxdum elə kitab oxumağa. * glş bir də ki, inanın mənə; əlinizdə kindle olanda daha çox diqqət toplayacaqsınız. * glş

nərmin kamal

köşə yazarlığı mövzusunda günel mövlud, seymur baycan və əli əkbər üçlüyünün birləşərək, əlinə su tökə bilməyəcəyi yazar. bir köşə yazarı olaraq, məntiqli arqumentlərlə və oxunaqlı yazır; yazı özü-özünü oxudur. "bəkarət", "mentalitet" və s. kimi mövzulardan 5 il oturub yazmır. seçki, xalq və s. haqqında yazdığı son 2 köşə yazısı da oxunmalıdır:
http://www.azadliq.org/content/article/25128881.html
http://www.meydan.tv/az/site/opinion/140/N%C9%99yis%C9%99-el%C9%99-bel%C9%99-etm%C9%99k.htm

ülkü tamer

türkiyə poeziyasındakı ikinci yeninin yaşayan əfsanələrindəndir. sadə, bəzəksiz və içdən yazır. elə bil ki, şeiri bütün bəzəkli cümlələrdən süzüb gətirir.

konuşma

-aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
-çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.

itirmək qorxusu

çox cındır bir qorxu çeşididir.
uşaq vaxtı sevdiyim oyuncaq tapançam vardı. * uşağı militarist böyütmək həmişə servanta zada qoyurdum, oynamağa belə qorxurdum ki, nəsə olar. çölə çıxartmırdım ki, itirərəm birdən. qaldı orda, tozlandı.
böyümüşük axı indi, sevdiyimizə olan hisslərimizi; itirəcəyimizdən qorxduğumuz üçün üzünə deyə bilmirik. qoyuruq qalsın "hisslərin olduğu yer"də, tozlansın.
birinci ilə ikincidə, səbəblər fərqli; nəticələrsə oxşardır. birincidə, sevdiyimiz şeyi gün üzünə çıxarmırıq. ikincidə, hisslərimizi "gül üzlü"yə deyə bilmirik. * romantizme bağladık yeter

kişilərin səmimiyyət nişanəsi olaraq dodaqdan öpüşməsi

əsasən toylarda baş verən vəziyyətdir.
"old school" dayılar, babalar olur; gəlirlər toya. adambaşı 1 litr içildikdən sonra tanış kiməsə rast gəlir bu "old school"lardan biri; "sənə quzu kəsərəm", "sənin oğlunun daşşağını mənim oğlum yesin" və s. fəsilləri keçilir əvvəlcə. ondan sonra uzun qucaqlaşma fəsli ilə görüş davam edir. lap axırda da dodaqlar şəkil çəkdirəndə dodaqlarını büzən qızlarda olduğu kimi, büzülür, ucu-uca dəydirilir. burda əsas nöqtə, dodaqların uc-uca gəlməyidir. french kiss bunun yanında heç nədir, özüm ölüm. ordakı o optimizasiyanı heç bir mühəndis edə bilməz. * glş

qeyd: işin etika, ənənə və s. tərəfi mənlik deyil. * glş

uşaqlıqda adını bilimədiyin cismə çıxartdığı səslə xitab etmək

sifariş verən: binamus panda
düzgün böyüdülməməyin nəticəsidir. * glş uşağın inkişafı üçün ziyandır. uşaq, hələ balaca olandan duyğulara və əşyalara ad qoymağı bilməlidir. "dığın dığın" * maşın , "daqa daqa" * tapança nədi sən canı? o boyda böyüklərdən biri də çıxıb demədi ki, a bala bunun adı bu deyil. hamısı "tıq tıq xanım" ilə başladı özüm ölüm. * glş ondan sonra da gördüyünüz nəsil yetişdi.

revolutionary road

richard yatesin romanı. romanda müharibə sonrası bir qadının və ərinin hekayəsi var.
romanı oxumamışam, eyniadlı filminə baxmışam. filmdə kate winslet və leonardo dicaprio birlikdə oynayırlar. * titanikdən sonra ilk dəfə ər-arvad münasibəti, xəyanət, fədakarlıq mövzuları gözəl işlənib; performanslar möhtəşəm. filmin - hollivud filmlərinə tərs düşən - ağır və durğun havası var. bütün o "amerikan xülyası" söhbətinə qarşı bir ailə portreti cızır.
qısaca, baxılası filmdir. "ənənəvi" filmlərdən xaric filmdir.