hər şeyi atıb getmək istəyi

getməzdən qabağ deyirdim ki (haqqlarım vəhşicəsinə pozulanda əlaxsusda) birdə bura qayıdanı siksinlər. amma görürəm ki insanın doğulduğu yeri, anasını, atasını, qardaşını və b. dost, qohum-əqrəbalarını (çox yaxın olanları nəzərdə tuturam.) atıb getmək o qədər asan deyil. əsas da anadan çox darıxır insan. o ki, skype'də danışırsan , baxır gözünün içinə bəzən də uzun müddət görməyəndə səni danışığından hiss eliyirsən o kövrəltini. gözlərində danışmağa çox sözü var amma nədənsə hərdəfə rutin şeylərdən danışır səni də darıxdırmasın deyə. biraz kefin pis olanda, onun 10 qatını yaşıyır ana, amma bildirmir sənə. yəni hər şeyi atıb getməmək üçün bir səbəbim olacağsa bu olsun. amma mövcud vəziyyət əfsus ki azərbaycan gəncini müvəqqəti də olsa nələrisə atıb getməyə məcbur eliyir.

yazarların gələcək həyat planları

gələcəy haqqında saf , sanki hərşey mükəmməlmiş kimi baş tutacaq planlarım yoxdu. açığı deyim, buranı bitirənə qədər güc bəla ingiliscəmi düzəltməyə çalışıb, (öz gücümə) hərkəsin xəyalını bəzəyən, sanki ora gedənnən sonra hərkəsin sənə hörmət və ehtiram bəsləyəcəyi ölkə olaraq düşündüyü amma əslində belə düşünən hərkəsə ebesinin amını tərsdən gösdərəcəy olan ölkəyə; usa'ya gedib, saatı 8-10 $ lıq bir burgerci və ya mcda işləməyi planlaşdırıram. bəlkə birçoxunuzu gələcəy planlarım haqqında məyus elədim amma neyləyək elə əjdaha planlarım yoxdu. qaldı ki təhsil şeysi, ora gedib bir neçə ildən sora düşünə bilərəm.

azərbaycanı sevmək

nə olursa olsun insan öz vətənini sevməlidi. bu dəqiqə bəzi səbəblərdən dolayı əksəriyyət gənc-orta-yaşlı əhali ölkədən çıxıb canını qurtarmaq isdiyir. amma ölkədən çıxandan sonra həyat şərtlərin yaxşı olsa belə, adicə küçədə yeridiyin yerdə tək olduğunu hiss eliyirsən. başına birşey gəlsə səni qoruyacaq, haqqlarını müdafiə edəcək biri yoxdu. eynilə səndə öz təbii haqqlarını tələb edə bilmirsən lazımınca. xaricdəsən, biri gəlir bilərəkdən sataşır sənə, səndə məcbur "zadni" yə atırsan. əgər cavab qaytarsan və yaxşı halda təklənib döyülməsən belə polis bölməsində sırf xarici vətəndaşsan deyə, hadisədə 0 təqsirli olsan belə yenə də haqqların bərpa olunmayacaq. azərbaycanın digər ölkələrdən nəyi əksikdi? əksinə artıqdı! azərbaycan son 10 ildə pis günə qaldı da. yoxsa savadsızıq?(dövlət lazımı qayğını gösdərsə, inanın tərifləməydən suyunu çıxardığınız ölkələr hamısı yalan olar) incəsənətimiz zəifdi?(10-15 il bundan qabaq hər evdə asanlıqla pianino tapırdın və o pianinoda orta da olsa ifa edən birini) ədiblərimiz yoxdu? ziyalılarımız yoxdu? bu torağ sabiri,cəlili,müşfiqi,cəfəri,səmədi,hüseyni və neçə-neçə ədibləri yetişdirən torpağdı. bu gün bu ölkə bu gündədisə, bunun səbəbkarı hamımızıq. gül kimi ölkəni vermişik şahın əlinə, o da isədiyi kimi istismar eliyir. heç şüphəsiz ki, özüm azərbacandan kənardayam və yazdıqlarımın hamısı təcrbələrə əsaslanır.

yazarların prezident olacağı təqdirdə edəcəyi islahatlar

elə birşey nah olar olmasına amma işdi nəvaxtsa o pilləyə gəlsəm və allaheləməmiş azərbaycanın vəziyyəti onda da indiki kimi olsa bir sıra islahatlar eliyirəm. əvvəlcə monopolist, öz işini düzgün görməyən, rüşvətxor məmurların hamsını vuraram vəzifədən. sora qeyri-neft sektorunu qaldıraram. buna yüngül və ağır sənaye, turizm sektorunu qaldırmağnan başdıyaram. yüngül sənayedə, geyim kategoriyası üçün ölkədaxilində pambığ,kətan,ipək və s. kimi geyim üçün vacib olan inqridiyentlərin kütləvi olarağ əkilməsinə şərait yaradaram. kənd yerlərində k/t nazirliyi nəzdində mərkəzdən idarə olunan bir sistem yaradaram ki, bu sistemin mahiyyəti, kəndlinin əkib-becərdiyi məhsulun itkiyə getməməsi və dövlətin daxili təlabatı üçün dövlətin və nazirliyin nəzarəti altında bu mərkəz o məhsulları kəndlidən alsın.sora həkim, müəllim, polis(hərbiçilər) maaşlarını qaldıraram. bu islahatlarını maliyyə qaynağını böhran şəraitndə ehtiyyat fondlara yönəldərəm. vergilərin alınmasını qaydaya salaram. aldığım vergilərin böyük hissəsini əhalinin rifahını qaldırmağa yönəldərəm. bələdiyələrin nəzdində pulsuz peşə kursları, musiqi kursları və s. təşkil edərəm. ağlımda olanların 1/1000 ni yazmadım heç bura