Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 8 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 03:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 20,547
Toplam simvol: 123,280
Orta entry uzunluğu: 443 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.3 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
batiatus
28 iyul 2013 ekşi və inci s�
bəlkə bir abduldur, bəlkə bildiyi, yaşadığı tək bir şey vardır o da məzələnməkdir, bəlkə də o çox yalnızdır. sevgilisi olmayanın, bir yalnızın kontura davamlı ehtiyacı olmadığından yanaşarsaq, yaxşı seçimdir əslində.
(bax: bekarçılıq)
(baxma: özgüvəni yıxan şeylər)
nickini dəyişmək istəyilə yanıb
alışıb, bu olmuş, yaxşıdı, yaxşıdı dedirtən bir dənə belə olsun alternativ sözlük nicki tapa bilməmək.
(bax: sözlük yazarlarının etirafları)
məktəbdə ədəbiyyat dərslərində öyrənilməyibdə qoz qoyulmayan, sözlükdə ciddiyə alınıb belə bir başlıq varmış, girimdə bildiyimdən bir şey yazım dedirtən başlıq.
nickaltısına yazdığım son entrym xoşuna gəlməyibdə, həmən söz soxum niyyəti ilə #26125 entryni yazıb. yazarımıza ordakı həmən söz danışıq tərzimi ifadə etmir, sadəcə o an içimdən gələn çirnişmə hissindən irəli gələn şeydi demək istiyirəm. bir bəyənmiş dedik adam ters çıxdı.
bir insan ya getmək istər, ya da qalmaq. gedənlər kədəri döşəkağı edib üzərinə yatar və o döşəkağı üzərində min bir zövq içində həyatla sevişər. qalanlarsa orta həyatlarını, bir məhsulun döşəmə və tavan qiymətlərinə bənzəyən döşəmə və tavan duyğular içində yaşayaraq məskun quruluşun küçə lampaları halına gələr.
hakan günday - zargana
(bax: chuck palahniuk)
(bax: survivor)
)5 aydır sözlükdəyəm düzü bir nəticəyə gəlməmişəm ama, 1 gündür sözlüyə gəlib sözlüyə səs salmış yazar. (problem məndədi diyəsən amk)
(bax: modem)
elə də söhbətcil olmayan, tam bir yalnızdır ki, söhbəti necə eədəcəyini, necə quracağını bilməz. bu da təklikdən olsa gərək. birinin mesajına nə cavab yazacağını bilməyən, uzun-uzun fikirləşən, ünsiyyət qurmağı unudan, tam bir asosialdır. birinə salam sağol deyə bilmək üçün özünü toparlayar, öhö, ıhımla səsini yoxlar, çox rastlaşmışdır çünki səsinin ciy ciy çıxmasına. asosiallığında içinə etmişdir. heç kəsi narahat etməz, varlığını hiss etdirməz. sevgilisi olsa onunla nə dialoq quracam deyə fikirləşən biridir. hala elizabetdir. danışmağa bir şey olduqda, dinləyən birini tapdıqda maraqlı söhbətin marağını itirmiş, çənəsinin ağrıma səbəbini kəşf edən insandır. bəzənsə beş dəqiqəlik söhbəti yarım saata danışan adamdır.
))sayta kompyuterlə daxil olmaq. bundan sonra sayta mobilnən daxil olub göt olmaq ehtimalın saymazsam əgər həyatın nə qədər gözəl olduğunun anlaşıldığı anlardan biridi mənim üçün.
ramiz rövşən - vətən şeiri
nə uzun çəkdi, vətən,
dönüb sənə qayıtmaq.
içimin qürbətindən
bu vətənə qayıtmaq.
hansı yolla qayıdım?
yolların çəpərlənib.
meşələrin, çöllərin,
göllərin çəpərlənib.
bircə kol da qalmayıb -
kölgəsində yatmağa.
bircə göl də qalmayıb -
sularında batmağa.
səni doğrayan, bölən
bıçaqlar arasında,
səsi hündürdən gələn
alçaqlar arasında
mənim yerim yoxdu, yox.
ha deyim ki, “sən mənimsən”,
mənim səndə yerim yox.
molla yasın oxuyanda
ölüləri əl çalan,
binaları ucaldıqca
adamları alçalan
bu vətəndə yerim yox.
hər şerim - ürəyimin
çat-çat olmuş güzgüsü.
özgələrin doğmasıyam,
doğmaların özgəsi.
vətən, səni sevə-sevə
axı necə itirdim?
ildən-ilə səni ev-ev,
küçə-küçə itirdim.
rəngdən-rəngə düşə-düşə
günbəgün dəyişirsən.
dəyişirsən küçə-küçə,
tinbətin dəyişirsən.
saxlamağa gücüm çatmır,
əldən çıxıb gedirsən.
təzə-təzə körpülərin
altdan axıb gedirsən.
bu üçrəngli bayraq altda,
bu torpaq, bu daş üstə.
körpələrin ayaq altda,
körpülərin baş üstə.
sənsən, yoxsa mənəm yazıq?
bu ramizə kim desin?
itgin düşən hansımızıq?
bunu bizə kim desin?!
pivə içdikdən sonra ehtiyacını görməkçün tərəddüdsüz edilən bir şeydir ki, adama gedim bulvarda körpüdən dənizə işiyirəm pulumda çıxmaz dedirtmir.
səssiz tərzdə oturarkən içindən gələnin, əsasən istənməyən bir şeyə qarşı səndə yaratdığı reaksiya, təəccüb, ağrı hissi.
Son bəyənilənlər
