keyfiyyətsiz qulaqcıqdan (bunun zənginliklə dəxli yoxdur, ucuz ətin şorbası məsələsidir.) bir metrə yayılan keyfiyyətsiz mahnılar dinləmək.
la soledad se adueña de toda emoción
320 0 0 0
0 gün
ardıcıl post
rekord: 13 gün
gecə quşu
1
Yeni
Səviyyə 1
23 / 100 XP
37.8K
təxmini söz yazıb
0.5 kitaba bərabər
×
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 13 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 01:00
Gecə (00-06): 127 post
Səhər (06-12): 27 post
Gündüz (12-18): 68 post
Axşam (18-00): 98 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 23 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 77 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 37,766
Toplam simvol: 226,598
Orta entry uzunluğu: 708 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.5 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
Nailiyyətlər 8 / 16
İlk Addımlar
Yazıçı
Əjdaha Balası
Əjdaha
Oxunan
Bestseller
Veteran
Əbədi
Qələm Ustası
Əjdaha Kralı
Karma Yığıcı
Tanınmış
Vikipedist
Milyonçu
Həftəlik Seri
Abidə
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
hər şeydən əvvəl, (çox hallarda) ölərkən də səmimi olmayacaq insandır. çünki cənnət qarşılığında edir bunu və bir çoxu o dəyərli canlarının vətənlərinin həqiqi xilasında bir rolu olmayacağını bildiyi halda yenə də istəyir. "ölümə gözü bağlı getdik biz!". elə can yandırsa, elmini artırar, siyasətə atılar, ölkəsinə başqa cür və həqiqətən effektiv yarar verə bilər. kədərlidir, çünki çox vaxt bilgisizlikdən edirlər bunu fanatiklər.
o ki, qadın yazanda fanfiction olur, kişi yazanda akademik yazı.
dünyanın ən sevimli elektron cihazıdır. yeni bir notebook alanı artıq aylar olub, amma mən o məstan, kiçik netbook-ları ağlımdan çıxarammıram. minimalist ruhuma nə də qəşəng uyardılar. niyə istehsalı dayandırılmalıydı ki? inkişaf etdirilə bilərdi. planşetlər silib-süpürdü hamısını satışdan. halbuki böyük telefon kimidir onlar, yazmaq üçün çox narahatdırlar. notebook-lar isə kərpicdir, yenə narahatdırlar. belə də ki, planşetdən əllərim, notebook-dan dizlərim ağrıyır. indi belə deyəndə mən də özümü wuthering heights-dəki mız-mız, xəstəhal edgar linton kimi hiss etdim, lakin belədir də.
haqqında heç bəhs edilməməsi məni təəccübləndirdi. halbuki çox məşhur, hətta xeyli də böyük haqla şablon deyə biləcəyimiz bir şeydir.
əlbəttə ki, ingiltərənin 2007 çıxışlı olanından bəhs edirəm. ilbiz kimi idi bu serial. ya da mikrob kimi. çox bir şey öyrətmir adama, düzü heç nə öyrətmir, qocalar demişkən tərbiyə baltalayır, gic intriqalara tullayır. lakin əl çəkə bilmirsən, yapışır sənə. sevirəm bu serialı. ilk mövsümü qızıldan idi, heç vaxt unutmaram o vaxtın cassie-sini, yaşıl almasını, boşqabdakı kartof qızartmasını. bir də dayanmadan "oh, wow! lovely!" deməyi yox idimi... gedib, yenə izləməyim gəldi. lap çoxdanda qalıb baxdığım vaxtlar. kaya scodelario eşqiyə başlamışdım, bir də gördüm nicholas hoult və hannah muray-in az qala bütün filmlərini bitirmişəm. sonra "ikinci generasiya yapışmadı e mənə" dedim, bir də gördüm bitirmişəm. ardından "üçüncü generasiya yapışmır e heç cür" dedim, bir də gördüm bitti. belə-belə yeddi mövsüm aşırmışdım. ilk movsümün intro-su ürəyimi ağrıdır, yanımda açılmasın, xahiş edirəm.
bu serialda oynayan az qala hər baş rol aktyor və aktrisası sonradan kino kariyerasında böyük uğurlara imza atıblar.
(youtube: 
)
cadillac records
)
Musiqiləri, bütün o gotik-fantastik ədəbiyyətın məşhur obrazları, atmosferi, estetikliyi, kinomatoqrafiyasıyla könlümün sevgili məhbubu olan serial. Üçüncü sezondakı məyusedici çatışmamazlıqları gözardı edib, həqiqətən, özünü izlətdirən, triller, mystery cəhətdən də olduqca qane edici olduğunu deyəcəm. Cazibədarlığın sərhədlərini qırıb, ürəyimizə batıran Dorian Gray və Vanessa ives arasındakı kimyanı heç bir romantik filmdə görməmişdim mən. Bəlkə indiyə qədər heç izləməmişəm deyədir, amma mənə nə.
"Poor Dorian. You've never known this feeling before, have you?" replikası... Eva Green məni öldürür bu səhnədə xarizmasıyla. Bir də o danışarkən dodağının yana qaçmasıyla yaranan özünəxas assimetriyası belə əsəbimi pozmur, hətta sevirəm.
(youtube: )
)Uzun sözün qısası, ədəbiyyətın məlum sahillərində gəzişib, öz payını almış olanlar üçün möhtəşəm bir təcrübə olar izləmək, təkcə Eva Green belə bəs edəcək səbəbdir.
Ən sevdiyim səhnəsi isə budur, çünki məktublar və incəlik və eleqantlıq :
(youtube: )
)"Your father loves you very much and would do anything to save you. But I love you in a different way. I love you enough to kill you."
dünən nəsə demişəm, ancaq bayaq içimdə özümə kiçik üsyancıqlar oyandı ki, kişilər eləcə cəm şəkilçisi ilə haqqında nələrsə deyilə biləcək bir məhfummudurmu ki? ya da qadınlar? ümumiyyətlə insanlar?
bəzisi daha çox qadın fikirləşər deyək, bəziləri maşın, bəziləri seks. qarşı cins haqqında əlbəttə, qadınlar da düşünür. (və ya bütün insanlar özunə cazibədar gələn cinsi düşünür.) bunlar o qədər sadədir ki. əslində isə, hamımız sadəcə uşaqlıqda oynadığımız oyuncaqlardan istəyirik. ancaq bunun mövzuya elə də dəxli yoxdur. hər kəs kimi eləsi var təhsilini düşünür, eləsi var işini, dinini, ailəsini.
bunu indiyə qədər heç fikirləşməmişdim, lakin kişiləri də çox dayaz, ancaq testesteron iyi verən, seksdən puldan başqa şeyə ağlı yatmayan varlıqlar kimi qələmə verirlər axı deyəsən. onların da bolca qayğıları var. ən ortalama bir kişinin məlum cəmiyyətdə üstlənməli olduğu böyük məsuliyyətlər var : hərbisidir, ailəsidir, qazancıdır deyərəkdən. yoxsa gecə-gündüz "ay maşın belə gəldi, sərvət belə getdi, bəs qadınları necə tutum?" deyə baş sındırmaqları məntiqsiz gəlir. siyasət, silahlar, ovçuluq, vəzifə kimi şeylər də çoxluğa aid edilə biləcək şeylər deyil. pul isə... qadınlar da, hətta uşaqlar da, hamılıqca onu düşünürük də, ayının min oyunu var bir armudun başında məsəli kimi. bunlar çox dəyişkən, haqqında bəhs edilməsi gülünc olacaq qədər boş şeylərdirlər. necə ki, bütün qadınlar makiyaj, zəngin kişi, sevgi, uşaq, gözəllik fikirləşmir, eləcə də kişilərin belə konkret istəkləri yoxdur. belə də ki, idk, just sayin'.
ilk beşlərinə girəcək qədər ən əla əsərlərindən biri olduğunu hesab etdiyim queen mahnısıdır. bir neçə hissəyə ayrılıb və ilk verse "back chat" ya da "don't stop me now" kimi möhtəşəmliyinə baxmayaraq mövzu etibarilə bir növ "yüngül" olan mahnılarının ardından dinlədikdə çox qaranlıq, qorxu saçan bir şey kimi gəlir. onsuz da freddie-nin son illərindəki bir çox hallarının freddie olduğunu qəbul etmirəm. niyəsə, ondan daha əvvəl öldüyünü zənn edirəm. amma innuendo həqiqətən, yenə olduqca fərqli olsa da, bir istisnadır. tamamilə queen, tamamilə freddie olduğunu hiss etdirir. elə gözəl və ilahi bir möhtəşəmlikdədir ki, kimsə üstümə qışqırıbmış kimi bir əhval-ruhiyyədə qoyur məni, həqiqətən ən təsirli mahnıları ola bilər. (yaxşı mood-da olanda playlist-də çalınmağa başlamasına icazə vermədən dəyişəcək qədər.) 3:00-dan başlayaraq çox incidir, motivasiya verir, toxunur.
dinlədikcə, "ah, necə də özünlə barışıq, necə qorxusuz idin." deyirəm, sonra da o öldükdən sonra nə şəkidə xatırlanmaq istədiyi soruşulanda "oh, i never thought about that. dead and gone?" deməyini xatırlayıram. ümumiyyətlə, bu mahnını listdə görəndə topuğuma tüpürüb, qaçıram. it övladının əclaf mahnısı sarsıdır məni, haqqında nahaq yazdım, ürəyimin hiss edən tərəflərini xarab eləməyə yaxınlaşdım yenə.
oralarda bir yerdə rahat yatmayıb, cənnətdə də deyil deyə ümid edirəm. nəsə ortabab, əyləncəli, maraqlı insanlarla, macəra və sevgi, sevgi, sevgi və sevgi dolu bir yerdə olsun, xahiş edirəm.
niyəsə, bu dəfə bura qayıdandan bəridir hansısa səviyyə yoxsulu forumda vaxt öldürürəm kimi gəlir. heç öldürdüyüm olmayıb və əlbəttə, buranın tamamilə ayrı yer olduğundan xəbərdaram, ancaq məndən asılı deyil. bu dəfə çox antipatik gəldin, sözaltı sözlük. yenə də, neqativ enerji yaymağından yaxşıdır. və maraqlıdır, niyə 2034?
Açıqlamağın çətin olduğu duyğu seli. 6/24 nələrəsə görə keçirirəm bunu. Belə də ki, bu izahı da var istəyənə.
https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Feels
Queen-in Jazz albomunda yer alan 1978 çıxışlı mahnı.
(youtube: )
)Girişi ilə çıxışı kədərlidir. Sona doğru səsi incəldikcə get-gedə uzaqlaşırmış kimi gəlir. Onsuz da artıq bizlə deyil, amma yenə də pis oluram. Ortaları isə çox enerji doludur, hətta gee, mən bu mahnıya nə feels keçirmək-lər keçirdim, qulaqlarımı batırdım.
Dərsdə ya da insanlarla Queen related olmayan mövzularda danışanda beynimdə həmişə "Oh, I'm burnin' through the sky, yeah, two hundred degrees, that's why they call me Mister Fahrenheit" var. Rəydəki yoldaş demişkən, I just wanna give him a call.
Bəs indi musiqi ya mahnı? Mahnı ya musiqi? Mən başlıqdakı qanuna uyum heç olmasa.
(youtube: )
)Düzü, hal-hazırda da dinləmirəm heç. Bəlkə biri dinləyib, feyziyab olar.
(youtube: )
)Musiqi ilə mahnı ayrı şeydir, amma olsun. Əslində çox səliqəsiz görünür. Ancaq meeh, mənə nə.
Trainspotting (1996) filmində bu mövzuya babat toxunmuşdular, ayaq barmağı basmışdılar. Buradadır :
(youtube: )
)Çox ləzzət edir də bu səhnə, ikisinin də əslində ayrı şeylərdən danışması və o "Shopping"dəki tonlama.
Mr.Bad Guy albomunda yer alan ən xoşbəxt edici mahnıdır. ( Ancaq məni qınamayın, bu mahnıda kədərli bir şey var. Çünki she she she don't have any time for him, so.) Haradasa, bunu bir pişiyi üçün yazdığını oxumuşdum, məntiqli də gəlmişdi. Amma sadəcə insana aid edilə biləcək (baxma: sexy) kimi sifətlər məni çaşdırdı. Nəysə də, özü demişkən, əslində əhəmiyyəti yoxdur. Yəni bəlkə də elədir.
https://youtu.be/y6QGP0OUaV4
0:50 və 1:15 arası favoritimdir.
Digərlərinə nisbətən sadə olsa da, ən sevdiyim Queen mahnısı. Studio record-undan da yaxşı olan versiyası :
(youtube: )
)"You can reduce me to tears with a single sigh" dediyi hissədə ürəyimin bir hissəsini qoyuram. Çünki bunu bir çox xırda detala aid edə bilirəm və bir hekayəmdə bunun kimi nəsə yazmışdım. Orada niyəsə, mənə elə gəlir ki, Freddie Mercury hiss etməyin necə olduğunu bilirdi. Bir müsahibəsində "I'm possessed by love — but isn't everybody?" deyirdi həm. (Yox, hamımız, həqiqətən, deyilik. Onda hər şey belə olmazdı. Həm pis həm də yaxşı mənada.) Bir də ki, özü bu mahnısıyla çox fəxr edərdi. Yaxşı dinləyin.
Bu başlıq məni məyus etdi. Əlbəttə ki, Queen-in ən gözəl, dahiyanə, qorxunc səviyyədə zəngin sözləri olan və günümüzün "I love you" kimi çeynənmiş sözlərlə dolu mahnılarıyla müqayisə edildikdə sitayiş etməyim gələn mahnısı. Səhnə performansı olaraqdan ən keyfiyyətli versiyası budur :
(youtube: )
)55-ci saniyədəki o gözəllik bir yana qalsın, bütün qrup elə bir uyum içində, rahat və əla ifa edir ki. Ayrıca mötərizə açaraq onu da deyim, Roger Taylor tanrıça balası kimi görünür, Brian və John da möhtəşəmlikdən necə həlak olmayıblar anlamıram. O ki, arxa vokalda Roger "...queen, gunpowder, gelatin..." deyə girir e mahnıya, sadəcə ah. Və hər "Insatiable an appetite" deyiləndə hırıldayıram. Bir də "Then again incidentally if you're that way inclined" deyəndə. Çünki ihihi, Freddie, temanı azca da olsa, tuturuq, dirty mind olmasaq belə tuturuq.
Milliyyətiylə heç maraqlanmamağa çalışdığım və dinləyicilərin "Biz daha çox fanatıq, Freddie ilə bağlı çox bilgiliyik." demək istəyərcəsinə onun haqqında əsl adıyla danışdığını görəndə cin atına mindiyim dahi və qeyri-adi sənətçi, söz yazarı, bəstəkar. (hər janrda oxuyacaq səsə sahib olduğu üçün rock əfsanəsi filan deyə qısaltmayacam başlığını) Freddie kökənlərindən utanırdı və ən azı dişlərini etdiyi qədər də kompleks edirdi, böyük ehtimalla. Həm adını sevsə, özü işlədərdi. icazə verin, qurtulsun. Dayanmadan qazıb ortalığa (wiki-də var, xahiş edirəm.) tökmək ədəbsizlikdir.
Məsələn, möhtəşəm yumor anlayışından danışaq.
(youtube: )
0:18-də gülməkdən keçinirəm. Sid ilə olan əhvalatdan da çox.)Ya da danışarkən istifadə etdiyi "honey, love, darling, dear" kimi kəlmələrdən. Həm masculine, həm də feminine olaraq necə xarizmalı, eleqant göründüyündən. Yaxşı, daha çox feminine ikən :
(youtube: )
0:53 və 0:56-cı saniyələr arasında əldən-ayaqdan gedirəm. O necə bir möh-tə-şəm-lik-dir? Həqiqətən, gündə azı bir dəfə o dövrlərdə 20-lik bir baby boi olaraq Freddie ilə tanışa bilməyəcək olmağıma ürək yandırıram. Özü də qətiyyən bir qadın olaraqdan arzulamıram da, sadəcə kişi cinsindən olsam. Artıq necə bir hormonal anormallığım var, bilmirəm ahahahaha.)Bir də ki, bu kişinin kitab oxumağı vaxt israfı olaraq gördüyü halda niyə elə boş, cahil insan olmamağı mənə maraqlıydı. Səndemə sadəcə 3-4 saat yuxuyla da enerjili qala bilir (o enerji, bəli, sadəcə dörd saatla) və gecənin qalanında film izləməyə gedirmiş. Yəni müəyyən bir intellektual səviyyəsinin olmağını buna borclu imiş.
Mən həm əsla rock sevməmişəm, miqrenim var və həm də həmişə hindistanlıları antipatik (irqçilik kimi yox, əslində. Ölməklərini filan istəmirəm. Sadəcə onlara heç vaxt attracted olmamışam, necə deyərlər.) görmüşəm. Lakin iki mövzuda da elə bir özümü təəccübləndirdim ki, bu ay baş ağrımın üzərinə hər dəfə iki-üç ağrıkəsici vızıldadıb, eyni mahnıları get-gedə artırdığım səs səviyyələrində dəfələrlə dinləmişəm. Çünki səsim yoxdur və mahnıya qoşulmadan da dayana bilmirəm. Onda gərək öz səsimi qulağım eşitməsin, ahaha. Məsələn Hammer to fall-ın bu hissəsində :
For who grew up tall and proud
In the shadow of the Mushroom Cloud
Convinced our voices can't be heard
We just wanna scream it louder and louder and louder
What the hell are we fighting for?
ya da Foolin' Around-un bu hissəsində :
You you you don't have any time for me
You just keep foolin' around with me
Yes you do you do to me
Və Mercury ilə ən diqqətimi cəlb edən məsələ budur ki, o həm sevməyi əla bacarırdı, həm də nifrət etməyi. Bundan da cahil özgüvəni kimi bir əminlik duyuram. Özgüvəni, eqosu, nifrət, qəzəb, özünü üstün görən tutumu ayrıca heyran qoyur məni. Məsələn, Bohemian Rhapsody mahnısındakı bu hissə :
So you think you can stone me and spit in my eye
So you think you can love me and leave me to die
Oh baby, can't do this to me baby
Just gotta get out just gotta get right outta here
Ya da o adam yerinə qoyulmayan "Back Chat"dakı
(youtube: )
bu hissə ya da hamısı :)'Cause when I'm trying to talk to you
All you do is just talk back
You stand so tall you don't frighten me at all
Nyaa, fangirl-lüyümün ən üst mərtəbəsindəyəm. Entry-ni oxuyan hər kəs anlayışla qarşılasın, kasıbın olanından məsəli bir qram ağlım-məntiqim qalıb əldə-ovucda.
ən gözəl girişi olan queen mahnısıdır. öyrəşilmiş olanın əksinə dəxlisizcə kədərləndirir məni. həm dəə, ən yaxşı oxuduğum queen mahnısıdır. oxumaq deyəndə, əynimi dəyişəndə, başımı yuyanda filan.
necə də əla, hit olmaq, ölümsüz olmaq üçün yazılıb. mahnıdakı hər eniş və çıxış möhtəşəmdir, əsas da girişdəki verse :
i've paid my dues
time after time
ı've done my sentence
but committed no crime
and bad mistakes
i've made a few
i've had my share of sand
kicked in my face
but i've come through
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349