qəlbimdə əvəzlənə bilməyəcək yeri olan, xatirəsi belə içimə sakitlik gətirən insan. yanında oturan kimi əlimi tutardı sonra bir də gördün həmin an eşitmək istəyəcəyim bir hekayə danışardı, ya da nə isə məlumat verərdi. gülləri çox sevərdi, ona görə də tez-tez qızılgül, nərgiz, bənövşə aparardım ona,…
Bu vaxta qədər şişirtmirəm azı 20 dəfə entri yazmağa və içimdəki hisləri yazmağa çalışsam da yarıda ya düşüncələrə dalıb hər şeyi unutduğum üçün ya da ağlamağa başladığım üçün(u: bircə bu mövzu barədə ağlaya bilirəm və nadir hallarda ağlayıram deyə bir başlayanda qarşısını ala bilmirəm. Aralıqsız da…
Hardan başlayacağımı, nə yazacağımı bilmirəm, sadəcə darıxdığımı bilirəm. sənin üçün çox darıxdığımı bilirəm nənə. Hər il doğum günüm olduğu üçün bu gün sevinclə oyanırdım, amma 1 il əvvəl bu gün sənin vəfat xəbərinlə oyandım. Yatağını düzəltdim sonra sən uzandın, bu sən ölməmişdən 10-14 saat əvvəl …
Bu yaşıma qədər onun ölümündə ən çox ağladığımı xatırlayıram, normalda heç ağlamayan biriyəm depresiv olsamda sərt xarakterliyəm,amma onun öldüyü gün bütün gecə ağlamışdım, insanın uşaqlıqdan bəri hər zaman yanında olan mənəvi dəstək verən ən yaxın ailə üzvünü itirməsi heçdə asan deyil,kaş sağ olsay…
Necə başlayım, hardan başlayım bilmirəm. Həyatım boyu sahib olduğum ən dəyərli insan haqqında necə danışmalı olduğumu, onun hələ də qəbullana bilmədiyim ölümünü necə təsvir edə biləcəyimi bilmirəm. Atam, anam, dostum saydığım səni itirəndə 11 yaşımda idim. Ölümünü anbaan gördüyüm tək insan idin. Uşa…