saat və ay tarixlərinə baxma qorxusu. həftənin günlərini belə bəzən bir neçə həftə bilmədən keçirə bilirəm. mortality qorxusudur yəqin. ya da kliniki hedonism. ölçü vahidlərindən istifadə etməyəndə istədiyiniz zaman məsafə və digər vahidləri daraldıb uzada ya qısalda bilrisiniz. sentyabırın gəlməsin…
sanki yarımçıq qalacaqmış kimidir hərşey. ki qalacaq da. məsələn tibeti görmədən ölmək, amazonda timsahlardan gizlənmədən ölmək, argentina steplərində kilometrələrcə at sürmədən ölmək, adının mənası atəş olan meksikalı bir qadını öpmədən ölmək, afrika cəngəlliklərində bir pələngin ceyranı necə ovlad…
(bax: metroda qatarın altına düşmək) O həngamədə qatara minmək üçün xəttə yaxın durmalı idim və ilk günləri gözlərimi yumub dayansam da (əks təqdirdə çox pis hiss edirdim, elə bilirdim qatarın olduğu yerə yıxılacağam), artıq sadəcə qatar gələrkən gözlərimi yumuram ahahah. Böyük uğur!
Maraqsız, sıxıcı və sıradan həyat yaşamaqdan qorxuram. Ona görə ətrafımdakıların etməyəcəyi şeyləri edirəm çox vaxt. Gələcəkdə də əgər o qədər yaşasam və evlənsəm uşaqlarıma və nəvələrimə başıma gələn qeyri-adi olayları danışmaq istəyirəm. Onların başına gələn hər olaya aid başıma gəlmiş maraqlı bir…