bugün wiki təsadüfi son
sözaltı sözlük
məsləhət postlar mesaj Profil

3-cü dalan ev17


536   8   0   0

13-cü xəvaric


blok başlıqlarını gizlət

Notice: Undefined variable: thisuser in /var/www/soz6/profilson.php on line 166
neo-səfəviçilik

Səfəvi tarixində hər şeyi baxışlamaq olar da, blaaa hörmüz boğazını portuqallara necə verdik, onu anlamıram da. Zamanında oxuyanda dəli gijdillax olmuşdum, blaaa buranı yox, dənizlərə çıxışımız azaldı. Dənizlərə/okeanlara birbaşa çıxışı olmaq geosiyasi anlamda bir nemətdi. Adicə gürcüstan belə bizdən bəzi şeylərdə qat-qat üstündü, baxanda ki heçnəyi yoxdu, nolsun? (Zato) Mavi sualara çıxışı var, vse bitdi.

Bir də oturub fikirləşirsən ki, blaa bu yer üzündə, 2024 illik müasir mədəniyyətlər tarixində bir Allahın qulu, azərbaycanlısı demədi ki, ala biz də öz imperiyasımızı quraq da. Gələn də qoydu bizə, gedən də... nəbilim əşşi

sony xperia l

Sony xperia 1 (mark) vi (alti)-nı çıxartdı. Konkret suvenir. Ne deyirsən, var: kamera, audio, qulaqcıq yeri və s. Tam bir pro telefonu. Amma və lakin.. bir çox bahadı, valla bahadı. Bilirəm hər şeyin premium-un verirsən, amma android telefonudur da nəticədə. almaq istəyirəm, sonra fikirləşirəm ki, niyə alım axı? Update vaxtı vaxtında gəlməyəcək, gəlsə də, yarım yamalaq. Samsung, google belə 7 il update verəcəkləri, sən hələ də 3 və ya 4 il, amma istədiyin pul 1400-1500 avro civarında... Bir də çox böyükdü, dəhşət özü də. Kimə lazımdiye 6.5 inç ekran? 6.1 de böyükdür, gərək pro/plus/max olanlari belə 6.1 eləsinlər. 7 inç telefon olar? 8.3 elə ipad mini-dir de. Ideal telefon dediyin 5.4-5.8 arası day özünü dağıtsın, 6.1. ona görə iphone 15 (pro). Ve ya samsung 20 seriyasi ideala yaxındır. Ki bu ildən 16 pro da 6.3 inç olacaq.

Bəlkə yaxın gələcəkdə super imkanım olsa, kamerami canondan sony-ye (daha sonra gourmet dadında fuji/olympus sıralamasi) dəyişəndə, sony telefonu da alıb combo islederem, yoxsa belə ancaq uzaq,elcatmaz bir xeyaldi hələki...

thomas tuchel

"kurtlukda düşeni yemek kanundur" aforizmindən yola çıxaraq, tuchel-i günah keçisi elan ediblər. Səhvləri və ya günahı var idi mi, bilmirəm, onun yerində olmaq istəmərəm, ki yaxşı da deyiləm. amma və lakin: gəldi yenə tipini sevdiyim analizçi abimiz bayern o oyunu uduzacaqdı, gedişat o idi. Çox zəif idi də, yalan yox. Neuer-in hesabına bir yerə kimi dirəndilər, o da gözlənmədiyimiz anda, arzuolunmaz səhv elədi. Yoxsa, man of the match seçiləcəkdi böyük ehtimal. Bayerin vurduğu qola hücuma çıxanda açıq -aşkar bilinirdi ki, qola gedir oyuncu. O qaçış, o gediş, o topa yanaşma, necə və nə əcəb qapçı o şahmatist gedişatı oxuya bilmədi, təəccüblənirəm. topa cərimə meydançasına girəndə artıq ayaq barmaqlarının ucunda sıçramağa hazır vəziyyətdə dayanmalı idi və vuracağı künc görünürdü də..

bayern-in hücumdakı zəif halqası sané tərəfdən ona açılan və onun verdiyi (özündən də sağa irəli) ( üçbucaq ps dili ilə) oxuya bilmirdi, ya da oxuya bilmirdilər. Hər dəfə o pas heyf olurdu.

Sonra qoldan sonra hücumçu alıb, müdafiəçi buraxdı, səhv elədi... Tam o yerdə Müller-i oyuna salmalı idi, son 5-10 dəqiqəyə müdafiəçi sala bilərdi. Müdafiəçi salırsansa, deməli oturdun müdafiəyəyə, axır-əvvəl qol buraxacaqsan da. Yarımmüdafiəçi isə topu qabaqda alır, verir hücuma, oldu bitdi..

Real Madrid borussiya dortmund oyunu belə də möcüzə olmasa real udar, amma dortumd almaniyada sevdiyim klub olduğu üçün canı könüldən Qalib gəlməsini istəyirəm. Yetimlərin üzü gülsün. Reus üçün son bir kez..

azərbaycanda çəkilə biləcək porno film üçün ad təklifləri

porno film yox, erotik filmə ad tapmaq üçün illah ki nəsə möcüzəvi bir şey fikirləşmək lazım deyil. həm pornoya xüsusi ad seçmirsən ki, situasiyanı ən yaxşı təsvir edən başlıq nədirsə, o, yapışdır getsin. gənc və təcrübəsizlər üçün milf və ya daddy ilə başlayan istənilən porno, orta və ağzının dadını bilənlər üçün teen (baxma: niyə teen? çünki quzu əti daha dadlıdır). belə də bizdə biraz o yöndə kinolar var.. hamıya məlum olan " təhminə və zaur" aşağı-yuxarı o səhnələrə yer verilmişdi də. həm kinoda, həm real həyatda hamının təhminəyə olan münasibəti bəllidir: " qəhbə". ona görə, standart Azərbaycan kişisi "qırağa " gedir, çünki öz fantaziyalarını həyat yoldaşı ilə yaşamır. adicə oral seks nədir ki, ona belə ön yarqılı yanaşır: " ala adam da arvadına çaldırar?? yaxşı oğlan dil vurmaz" yəni eləyən vare, əslində heç kim boynuna almır (baxma: gözəllik salonlarının bitməyən temaları). həm bir də o vaxtdı, anar Nağılbazın " Bakı oğrusu" kinosu var (idi). orda da bu mövzu açıq işlənib. sadəcə tutuzdura bilmədilər. mentalitet filan. sonralar yetim özü öz porno ifşasına dözə bilməyib öldü.

yox illah ki, ad istəyirsinizsə, ən zor ada istintaq kinosu çəkilib (baxma: arxadan zərbə). gül kimi adı gör harada zay elədilər ala (baxma: götçü millətdən bundan artığını gözləməyə dəyməz).

yaxşı birinə də mən uydurum başlığa uyğun olaraq, həm də analiz işini azaldım entry-lərimdə: "saniyə". erkən boşalan tayfanın gözü yaşlı.

azərbaycanlı oğlanların çox yaraşıqlı olması

hamsı yox, amma bəziləri hə, yaraşıqlıdır. daha doğrusu belədir də. statistik olaraq baxsaq məsələyə, insana cinsindən asılı olmayaraq yaraşıq verən bir neçə sey var: boy, bədənin simmetriyası, məqbul çəki, üz cizgiləri, dəri rəngi və bir neçə xırda nüans. əslində biz hər hansısa qızı (özümdən danışıram) və ya oğlanı ilk baxışda sevəndə, dəli kimi ağzımızın suyunu axıdanda, şüuraltı olaraq bu kriteriyalar ideala yaxın şəkildə bir-biri ilə uzlaşır. Azərbaycanlıların ilk uduzduğu şey boydu. ortalama 170 filandi oğlanlarda və bəlkə də az. qızlarımızda 150-65. 170 olana artıq " at balaxanım" kimi baxırıq. qısa olmağımızın bir neçə əsas səbəbi var: velosiped sürmürük, yoxdu bizdə belə söhbət. ona görə rahat 10-15 cm ordan itiririk. bir baxın da hollandiya dünyada ən uzun boya sahib ölkədir və ən çox velosipedə də. velosiped inanılmaz boy uzadır, sonra da üzgüçülük. insanlar yuxarı hissədən yox, ayaq, daha doğrusu baldır sümüyündən qısa qalırlar. ona görə dərzidə məhz şalvarın ətəyini kəsirsən, köynəyi nadirən. tibbi müdaxilə olanda da boyuzatma əməliyyatı üçün, məhz o sümüyü uzadırlar.
digər məsələ qohum evliliyi. qan dəyişmir. eyni nəsildən nə qədər keyfiyyətli uşaq əmələ gələ bilər ki? həm, ən iyrənc şey qohum evliliyidir. öz doğma əmi/dayı, bibi/xala qızını da sikməzsən də. bu nəyin yoxluğudur?(baxma: məsləhətli qız) (baxma: adamın yenə özünküsü, bala, qırağdakinin nə bilirsən, nə qatıblar içinə) digər məsələ yenə seks. daha doğrusu Azərbaycan qadını seleksiya (seçim) etmək imkanına elə də tam malik deyil. məcburi evləndirirlər, yazıq da kimə gəldi gedir. yoxsa, imkanı olsa, istədiyini sevər, onunla evlənər. bir də evlənən kimi məcbur edirlər ki doğginən. stresslə doğulan uşaqda nə gözəllik, sən canı?
qidalanma, stress, rifah səviyyəsi, qayğısız, sağlam həyat, bütün bunlar insanın aurasına təsir edir. ona görə Azərbaycanda yaraşıqlı qız və ya oğlan, əlbəttə ki var, amma azdı. daha doğrusu varlı kəsim. Ki, aşağı yuxarı dünyanın hər yerində belədi. baxırsan ki, varlı, imkanlı ailədi, uşaqlarını qurban olduğum elə bil rəsm çəkib.
və bir də (baxma: Xpertin ən zor replərindən biri)... zövqünüzə brünet oğlanlar uyğundursa, orda da kontrast olanları sevəcəksiniz/sevirsiniz. yəni, qara saç, saqqal ağ dəri. eynən italyan tipli oğlanlar kimi. gerisi fərdi seçimlərə xitab edir.

cırıq ayaqqabı və ya paltar geyinmək

yazmayazaqdım, amma bu başlıq aldı apardı məni uzaqlara... ta 2000-lərin əvvəli idi. məktəb vaxtı sinifin ən kasıb uşaqlarından biri idim, bəlkə də ən kasıbı. hamı böyük tənəffüsdə yeməyə gedəndə, ki bizdə o vaxtı 20 dəq olurdu, mən bir dərsdən/sinifdən o birisinə keçirdim sadəcə. 10-cu sinifə kimi heç bir dərsdən qaçmamışdım, uşaqlar məni nümunəvi biri kimi göstərirdi, halbuki mənim nə maddi gücüm, nə bir kimsəm yox idi ki, nəsə olanda gəlib arxamda dursun. günlük məktəbə gedəndə o vaxtın pulu ilə 4 məmməd pul verirdilər evdən, vəsəllam. indinin pulu ilə 80 qəpik. bir məmməd o yana, bir məmməd bu yana, 250 manata jeton ( köhnə göy yumru plastik), vse geriyə qalırdı, 1500... 30 qəpik yəni. nə ala bilərdim ki? heçnə. su/kola bulki. bəzən də olurdu ki, heçnə almırdım, birdən nəsə olar, pul lazım olar. məktəb vaxtı telefonum heç olmadı. son siniflərdə day başı fanarlı nokia aldım.

bir dəfə, 8- ci sinifdə evdən paltar filan alıblar, hər şey normal, amma ayaqqabılar köhnə. dərsdə paralel partada oturan qız, o da sinifin ən varlı qızı, ayaqqabılarıma baxıb lağ elədi, yanındakı qız və yanımda oturan parta yoldaşım da gülüşdülər. aram zor idi hamısı ilə o heç, amma o moment çox pis olmuşdum, tutuldum heçnə deyə bilmədim, sfetofor qırmızısından fərqlənmirdi üzüm. qız gördü ki, pis olmuşam, başladı söhbəti zarafata salmağa, amma artıq gec idi. sonra bir dəfə xalam oğlu mənə paltarını verdi geyinməyə məktəbə. yəni mən geyinməzdim, amma o zaman ki maddi vəziyyət elə də super deyildi. ( indi də kasıbıq o heç)..
illər sonra unidə səliqəli geyinib gedəndə ( kostyum, plaş), qrupun ən avara, oxumayan uşağı qayıtdı ki, bəs filankəs, özünü gözə soxmağı sevirsən. onda heçnə demədim, çünki cavabı birbaşa hə olmasa da, mövzunu düz tapmışdı. özümü gözə soxmaq yox, qırılmış "kimlik" hissini geriyə almağa çalışırdım.

illər keçdi, almaniyaya gəldim, vəziyyətim elə də pis deyil.. yəni yenə də super yaşamıram. amma dəyişən bir şey var: 3 dənə qarderob və 20 dən çox ayaqqabı. hər mövsümə uyğun ən azı 4-5 dənə. elələri var hələ də qutudadır, nə vaxtsa açılmağıni gözləyir. və zamanla bir xasiyyət formalaşdı. günlük həyatda kimdəsə çirkli paltar və cırıq ayaqqabı görəndə nifrət edirəm, konkret hörmət qoymuram. məsələ imkan məsələsi deyil, çoxsu pintiliyindən və simicliyindən əyin-baş almır. yoxsa ki, silkələsən məndən də səndən də çox pul çıxar on(lar)dan. həm də istər-istəməz acı uşaqlıq xatirələridir. istəmirəm xatırlayım.

və zamanla başqa bir xasiyyətim də formalaşdı: kimə nə paltar, ayaqqabı verirəmsə (xeyrə-şərə), vəsəllam, geri istəmirəm. məndən çıxdısa, bitdi, qoy qalsın onda. dəfələrlə olub, qrup yoldaşlarıma təzə paltarlarımı vermişəm, geri istəməmişəm.

nəbilim, kasıbçılıq pis şeydi, hələ pal-paltar məsələsi.

naxçıvanlı olmaq

#384101 entry-yə cavab olaraq, bəlli bir yerin insanının, kütlənin liderlik qabiliyyətinin və qətiyyətli olmasının səbəbi əslində sadədir: zərurət. yəni məkan və zaman darlığı. təkcə Naxçıvanlılar üzərindən misal çəkməyəcəm, ki deyilən fikirlə razı deyiləm, amma ümumən istənilən insan başı bəlaya düşəndə, qısa zamanda qərar qəbul etməli olanda məcbur bütün beyin bir şeyə fokuslanır: həyatda qalmağa, nə edirsən eləz həyatda qal. indi bunla da var elə. bir tərəfdən Türkiyə, bir tərəfdən iran, bir tərəfdən də ermənistan. ətraf da dağlarla əhatəli və ana torpaqla (azərbaycanla) da birbaşa əlaqə yox, məcbur liderlik qabiliyyətini inkişaf elətdirməlidir. əslində heç liderlik də deyile, sadəcə yaşam mücadələsi verir deyə, qıraqdan baxan deyir ki, "uyy blaaa, halaldı, sən öl". eynisi "bakılı intellektual elitistlər"ə də aiddir. bol zaman, bol imkan, məkan darlığı yox, həyat qayğısından uzaq, hər hansı əhəmiyyətli problemlə də üz -üzə deyil (challenge) yəqin ki, fəlsəfədən basacaq, dünyanı və özünü kəşfə çıxacaq. (baxma: bəlkə də xortumdu filin möcüzəsi). ona görə, yerlibazlıqdan uzaq və hər hansı etnik stereotiplərdən arınmış şəkildə deyə bilərik ki: " zərurət dünyanı idarə edir" ( necessity rules the world)

dopamin detoksu

bugündən başlayıram, görək nolur. minimalist bir həyat tərzi. hara kimi gedir.. hədəfim il sonuna qədər minimum teldən az istifadə eləməkdi. yəni hardasa günlük 1 saatı aşmamaq xətti ilə. sosial şəbəkələrdə yoxam, spotify filan siləcəm indi, youtube onsuz da huawei telefonumda yoxdu, buranı da bir müddət deaktiv edəcəm. iş whatsapp-ım var, özəli silmişəm. 100 gündən sonra avtomatik hesab silinir. rədd olsun, onsuz da heç kim lazım deyil. lazım olan adam zəng edir. belə. telefondan 100-də 100 istifadə eləməmək olmur, çünki ödənişlər, emaillər, qatara filan ordan baxıram, yalan yox. Bakıda olsaydım, yəqin ki köhnə nokia telefonu ilə yola verərdim hər şeyi, necə ki zamanında elə eləmişdim. yuxu problemim yoxdu, onsuz da 9-da yatıram, 4-5- ən geci 6-da dururam. sosial həyat desən, dərslər filan. yalnızlıq da öz yerində.

nəysə, hələlik deyirəm, sözlük, görüşənədək. (baxma: kaş bu hələlik, elə həmişəlik olaydı, şirbala )

yazarların özlərində bəyənmədiyi xüsusiyyətləri

mükəmməlliyətçiyəm, için s2m. çox dəhşətli dərəcədə. sosial anxiety-də bir tərəfdən. və plyus adhd ilə əlaqəli olaraq, ya da olmayaraq, bilmirəm, bir işə tez başlayıb, heç cür sonunu gətirə bilməmək. hərfiyyən və həqiqi mənada qurtarmaq problemim var. və bu da mükəmməlçiliyi yenidən tətikləyir, ya ən yaxşısı, ya heçnə. (baxma: the best or nothing ) (baxma: sən mercedes-sən? ) nəbilim, çox xiyar xasiyyətim var.

bəxtiyar vahabzadə

ikinci Səməd Vurğun. belə də ədəbiyyat kitabında səməd Vurğun məktəbinin davamı kimi verilib. mən, ədəbiyyat olaraq demirəm, daha çox yaltaqlıq baxımından. sovet dövründə soveti, elçibəyin vaxtında elçibəyi tərifləyən, heydərin vaxtında oğlunu diplomatik xidmətə soxan biri. arada da xalqa "türk", " turan" mövzusundan girib, çörəyini qazanan biri. biraz onurğa yaxşı şeydi(baxma: onurğasızlar sinifi )

namaz

Məsləhətxanadakı namaz və disiplin üzərinə yazılmış bir entry. Bir başa həyat hekayəmdən kəsinti.

Yaş 12-13 olardı, mən təzə-təzə namaza başlayırdım. Bu da siraət edir hardasa 6-ci sinifə. O zamanlar da elə litseydə oxuyurdum deyə, çox tez durmalı olurdum. Bir şey ki metronun saat 6-da açılan vaxtına düşürdüm. Namaz həyatıma nə qatdı? Nələr qatmadı ki? Disiplin, davamlılıq, əzmkarlıq.
Adi bir misal. Hamıdan tez duranda saat 4-5 arası istər-istəməz çox vaxtın qalır. Duran kimi bir dənə soyuq duş, kofe, səhər yeməyi, bir yarım saat gecə namazı duası, vəsəllam hazırsan. Sübh namazına kimi nə qədər iş görmək olar. Ondan sonra 7- 9 arası iş, uni başlasa belə yenə nələrsə edə bilirsən. Bir ara dadanmışdım, sabah idmanına, hardasa 6-7 ay xəstə almanlar kimi, sonra başın buraxdım, indi keçmişəm, axşamlar 5-6 arası zaman diliminə. Səbəbi də sadə. Səhər idmanı məni yorur, bütün enerjimi alır,gəlib yatıram elə. Day nə mənası oldu səhər durmağın? Həm vacib deyil, axı. Ondansa axşam rahat gedib to do list-imi də bitirib, sakin başla cardio-mu edərəm də.

Nəysə, qayıdaq namaz qisminə. Həyatınızı namaza və islama görə uyğunlaşdırsaz, çox şey qazanacaqsız. Finansal anlamda, israf olmayacaq, ən azından haramda. Gecə klubları, içki, siqaret, qadın, bazlıq. (baxma: Bi sigaramız var, ona karışmasaydın beee) bütün bunlar insanı, ələxsus da həyatda bir amalı, niyyəti olan insanı əsas hədəfdən yayındırmaq üçün birəbir. Maddi olaraq çökmək istəyirsən? Gecə həyatı. Ciddi deyilsə, qadın qədər kişini geri atan heçnə yoxdu həyatda (baxma: namuslu ailə həyatı loading )
Günlük rutinlərinizi namaza görə uyğunlaşdırsaz, çox şey qazanarsınız. Gecə gec saatlarına qədər oyaq olmağın mənası yoxdu, heç kim özünü aldatmasın. 9, ən geci 10, yatın getsin. 9-da yatın, yerinizə girin demirəm. Səhər də 4-5, ən geci 5 30. Tam 7 saatlıq yuxu sizə dünyaları verəcək. Çox yatmaq da bir şey deyil. Adamı yorur. Geriyə qalan bir saatı da günorta powernap olaraq geri alarsınız (baxma: yaponlar deyəndə olur, mən deyəndə yox ).

Ağacın yuxarı boy atması üçün, mütləq yan budaqlarını budamaq lazımdı. Disiplin də, dolayısıyla namaz da insanda bunu edir. Sadəcə bir xətt üzrə yuxarıya doğru inkişaf edirsən. Ondan sonra, nə qədər istəyirsən kölgə sal da digərlənin (qohum əqrəba, dost tanış və s.) üstünə. Onlar da baxıb sənlə qürur duysunlar, sayəndə dincəlsinlər (baxma: burdakı sayə sözü həm kömək, həm kölgə mənasında ). Yoxsakı belə kol olub qalır insan, heç kimə də gərəksiz.

muğam

çox elit bir sənət növüdür, hamı üçün deyil. opera, balet, nədirsə, bu da odur. toy səviyyəsinə enib yalandan ulamaqla deyil, gərək anlayışın ola, sonra biləsən, xanəndə nə oxuyur, nə demək istəyir. yoxsa, elə o orda gah 3 saat aman sözünə işgəncə versin, gah dəxlisiz yerdə boğaz vursun, mənası yoxdu.

musiqi adlı böyük mülküdə sultandı muğam
azəri xalqına haqqdan gələn ehsandı muğam
verdiyi zövqlə min dərdliyə dərmandı muğam
dərdinə xəstə könül bildi səfa musiqini ( aydın Xırdalanlı)

muğamı anlamaq üçün gərək əruzu biləsən, qəzəl, şeiriyyat anlayışın olsun, biraz klassik ədəbiyyat və s. məsələn, əruzun rəcəz bəhri deyilən bir bəhr var, hansını ki qədimdə ərəblər döyüş başlamazdan əvvəl bir-birilərinə qarşı meydanda atışıblar, yəni söz savaşı olub, sonra qılınc davası. ona görə ərəb şairləri cəmiyyətdə həmişə hörmət sahibi olub. elə məhz ona görə də quranda allah peyğəmbərə şair deyənlərə cavab olaraq deyir ki, " onu şair bilməyin" elə kəbədə islamdan əvvəl bütlərle yanaşı o dönəmin məhşur şairlərinin şeirləri də asılırmış.

sözü gəl sayma ucuz, sözdən ibarətdi quran
təkcə allah deyə bilmiş belə qüdrətli sözü ( de gəlsin: elçinin açdığı qafiyə)

muğamın başqa növləri də var.

şuürumu qeyd eləyim, yoxsa segahı?
biri üsyandan əlamət, biri məzlum ahı.
gərək olsun hamı bu incəliyin agahı,
həmi şah anlaya, həm də füqəra musiqini ( again aydın Khirdalanli's homework)

müasir Azərbaycan muğamında ən çox işlənən qəzəllər sırasında vahidin qəzəlləridir. səbəbi də bəlli: Azərbaycan dilin sadələşdirilmiş və ərəb-fars mənşəli sözlərdən və qəliblərdən təmizlənmiş halı. sözsüz ki, Füzuli bu işin zirvəsidir, əmma və lakin hər adam üçün deyil onu anlamaq, ariflər üçündü o. sonra seyid əzim, sabir gəlir.

sözə hikmət verən hər şəxsi sevər allahı
500 ildir ki Füzulidir qəzəldə dahi
ölməz etmiş o qəzəlxanı sözün möcüzəsi
gör nələr xəlq eləmiş ani sözün möcüzəsi ( de gəlsin: ələkbər yasamal ev tapşırığı)

90-ların sonu, 2000-lərin əvvələrində muğama elə də maraq yox idi, kimsə ciddiyə almırdı. sonra nə möcüzə oldusa, bir incə mehriban əl dəydi, muğam yarışları keçirildi, aztv gecə-gündüz muğam reklam eləməyə başladı. muğamatçılar da başladı yaltaqlanmaya, qalstuk düşmədi boğazlarından, necə ki itin boğazından xaltası əksik olmayan kimi.

bəxtiyar hacıyev

arxalı köpək qurd basar.. bu yetimin, nə arxası oldu, nə də qarşısındakılar qurd (baxma: bunlar çakal, esaattt!! ) bu yetim də bacarmadı (baxma: sen, bu kurtlar sofrasından çıkamazsan, ona yanarım ) ən son, bu daxili işlər naziri aparıb üstünə işəyəndə yetim bəlkə də sındı. gülməli deyil, valla, əxlaq anlayışı bu sistemin kitabında yoxdu. bu hamımızın başına gələ bilər. adamı hər cür sındırmağa çalışdılar, hər cür. dm mesajlarından tutmuş, gizli zənglərə kimi. kimə nə, kim kimlə sevişir, sikişir. blaa, elə bil bunlar eləmir də. nəbilim, bəlkə də, həqiqətən, bunların uşaqlarını hacı leylək gətirir, ya kol dibindən tapırlar. dərd orasındadı ki, bu yazığa heç kim dəstək olmadı ala axır vaxtlar. elə tək qaldı.

yadıma gəlir 2010-cu il parlament seçkiləri idi. Bəxtiyar təzə gəlmişdi azərbaycana, nizami metrosunun qabağında plakatları asılmışdı " ümidsizsiniz? ümid sizsiniz!!!" bəxtiyar da o posterlərdə gənc, bakenbart-da klassik italyan bakenbart-dı qulaq xəttindən aşağı. çox keçmədi basdılar içəri. hillary klinton gəldi getdi, o ərəfədə buraxdılar. sonra dedilər ki, bəs "əhv məktubu" yazıb prezidentə (oxu: "pox yedim məktubu"). elmlərdə bdu-nun çıxacağında divara #freebakhtiyar zad spray-ləri vurulmuşdu.. nə zamanlar idi.. çox pis sındırdılar (vətəndaş) cəmiyyətini, həm də çox. ümumiyyətlə ondan sonra, -2013 - belimiz düzəlmədi ki düzəlmədi.

cəfər cabbarlı

gecə-gecə apardı yenə məni uzaqlara ustad. səni anlayan saatlardayam yenə. vətən, millət, Azərbaycan üçün nələr edə bilərəm fikri rahat buraxmır ki. Azərbaycandan çıxıb, azərbaycançılıqdan çıxa bilməmək də cilveyi-rebbani, evladım (baxma: ömer babanı anladığımız saatlerdeyiz ) önümüzdəki həftələrdə uzun bir azərbaycan entry-si girəcəm, amma o vaxta kimi ustada əhdə-vəfa borcu kimi sigarillos-umu tüsləyərkən bir cəfər cabbarlı klassikası dinləyim. (baxma: villiger: green mini)

(youtube: )


əgər bir gün uzaq gələcəkdə qızım olsa, adını Sevil qoyacam, çox əjdaha addı. o heykəl, o əsər və o ad. dəhşət yaratmısan, ustad!! Azərbaycan qadını məhz belə olmalıdır.(baxma: imza, kaşe, mühür ) (baxma: sonuncu liberal şiə)

etməkdən nifrət edilən şeylər

qab yumaq! həvəs yoxdu, valla. indi bu dəqiqə yenə yudum. çox da deyile, amma hər dəfə bezirəm. tərslikdən qabyuyan da almaq olmur mətbəxə, köhnə bir mətbəxdi, həm də kirayə. nəbilim, qismət. nə vaxtsa, öz evim olsa, ilk alacağım şeylər listində ilk 10-luqdadı. (baxma: yalnızlığın dözülmədiyi anlar ) onun dərdindən, nə qədər qab-qacaq, qazan qalıb əl vurmuram, yeməklər də ancaq yüngül iki qablıq və qısa atışdırmalıq. yoxsa, nə plovlar, nə qazan yeməkləri bişirməyi mən də bilirəm, özü ən əlasından (baxma: toyuq ləvəngisi, plov, xan kababı, qazan katleti )

qəbirstanlıqda gəzməkdən həzz alan insan

bir qram qorxmuram, əvvəllər mən də uşaq olanda, qorxurdum ki, qla qəbirstanlıq filan, həlem deli.olurdum ki, ala bəs o qebirstanliq yanındakı evlər filan necə olur da ala. sonra yaş aldı, qohumlar, tanışlar dünyasını dəyişdi, anlayırsan ki, yoxee, lələ, elə deyilmiş, orda yatan da kiminsə əzizidir. bir dəki bizdəki qebirstanliq qorxusu, qəbirstanlığın özündən gelmir ki, ordakı şəraitsizlikden ve qəbirlərin qeribeliyindendir. çox pis ve vahiməli bir şərait var bizim qəbirstanlıqlarda, baxımsız haldadirlar, plyus qəbirlər də çox qoyulub. hələm üstündəki ber bəzək, xurafat dolu şeyləri demirəm: baxırsan adam özü 160 boyu olub ya yox, baş daşı 2 metr 20 cm, qebirin üstünde Azerbaycan ədəbiyyatindan incilər, ətrafı 20 kv metr. heç camaat real həyatda elə yer tapa bilmire yaşamağa, mənim tələbə yataqxanamda o vaxtı otağım 11 kv metr idi. üstəgəl, oturacaq zad, elə bil ölü axşamlar sorğu-sualdan sonra çıxıb bir saat zad orda oturacaq ki, " bəs bugün çətin olduyee, zaman incitdiler meni, gerek o vaxtdi, filankese atmayaydim, halalliq zad alaydim, qaldi bu tərəfə, indi ilişib qalmışam" bir də bunun üstünə gələn qəbir üstünə aparılan bayram sovqatı zad, belə din olar, əəə? niyə, paxlava zad aparırsanee, əgər yeyə bilirsə, elə bir dənə big mac menu denən də, amma colq zero da please ölümüz diyetadadır, canik. kampaniya var özü də " ordan sifariş elə, burda ödəsinlər: əzizgirami50 promosu. qəbir üstünə gələn əzizgiramin ödəyəcək. kart yoxdusa, pulu oy başqaşının yanına götürəcəyik".

amma, zarafatı bir yana qoysaq. məncə belə olsa daha yaxşı olar. həm din, həm də dünyəvilik baxımından. ölməmişdən qabaq danq deyib basdirmaq lazım deyil, gözləmək lazımdı ən azı 2-3 gü bəlkə ölməyib, yəni koma ola bilər, beyin ölümü tam gerçəkləşməyə bilər və s.
qəbirləri şəkilsiz, bəzəksiz eləmək lazımdı. dinən də haramdı onsuz. bir də ölü müsəlman deyilsə, nə soxum gediriyee? camaat namazı zad, bəlkə yandırılmaq istəyir?
bir də qəbirləri 5-10-15 illik icarəyə vermək lazımdır, adam var, ölən kimi yaddan çıxır, sonra da yalandan yer tutur qəbirstanlıqda. köhnə qəbirstanlıqlarda, köhnə qəbirlərin çoxsu içəri çöküb, nə gəlib baxan var, nə də üstünə adam basdıran. yəni əslində ora kimisə yenə dəfn eləmək olar da.

bir də qəbirstanlıqdan, qaranlıqdan, gecədən qorxub eləmək deyil. onların özünə faydası olsaydı, nəsə edərdilər.

kiçik çillə

çillə elə farsca 40 günlük perioda deyilən bir şeydi, nəysə yenə də fars subkulturasının aid oldugumuzu göstərən bir nümunə. dünən də elə çillə söhbətini anamla danışırdım. soruşdum, bəs kiçik çilə nə vaxt girir? çərşənbələr nə vaxt başlayır? daha bundan sonra temperatur minusa düşməz, torpaq qızacaq yavaş-yavaş.

edit1: dilimizdəki uşaq doğulandan sonra camaata göstərməyib " gözlə, çil(l)əsi çıxsın, sonra" ifadəsindəki çilə sözü də 40 günlük intervala işarədir.

əvvəllər Azərbaycan dili kitablarında çillə ilə bağlı hekayələr filan da olurdu, bilmirəm indi var, ya yox: böyük çilə, kiçik çillə, boz ay. nebilim, obrazlı şəkildə yazırdılar ki, bəs boz qan qaralır yolda kiçik çileni görür, deyir men gedib heçnə ede bilmədim, sen elə. kiçik çilə gülür, amm gəlib heçnə elemir, sonra yolda boz ayı görür, deyir biz heçnə ede bilmedik, sen nese elə. o da deyir baxarsuz, aləmi vurur bir-birinə külək filan, qasırğa çovğun, axırda heçnə, yaz gəlir də.
insanlar da qədimdə çilləlerin rahat keçməsi, çıxması üçün müxtəlif ayinler edirlərmiş, nəbilim müxtəlif cür toxumlar qovurub qışda yemek filan. burası tam yadımda qalmayıb. uşaqlıq xatireleri. sanki əvvəllər, həyat daha maraqlı imiş, indi hamı ekrana baxır

/ 20 »
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 1337


blok -   başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 1344

Son bəyənilənlər