valideyinləri bağışlamaq

Mən indiyə kimi elə bilirdim anam haqlıdır atam isə yanlışdır. illərdir hekəyəni anamdan eşitmişdim və illərdir gördüklərim nəticəsində belə başa düşürdüm. Zaman keçdikcə nifrət üzərinə nifrət toplayırdım atamdan o qədər nifrət edirdim ki… adətən kişi tərəf dominant olur qadın tərəf isə əzilən. valideyinlərin mübahisəsi, ananın döyülməsi, uşağın döyülməsi, travmalar, valideyinlərin ayrılması və sair. Bunları yaşamayan nə qədər şanslı insan var bu ölkədə? uşaqlığımız belə keçir sonra bunlar bir zəncir kimi yapışır ayaqlarımızdan. Gəncliyimizdə, yetişkinlik və yaşlılıqda belə özümüzlə sürüyürük. Bunlar Valideyinlərin bizə etdiyi ən böyük pisliklərdir. hansı ki özümüzü və sonrakıların bəlasına çevrilir. Uzun mübahisəli illərdən sonra atamı kitab kimi qoyub qabağıma ona oxumağa çalışdım. bir yandan onu dinləyir bir yandan anamın dediklərini yadıma salırdım bir yandan da onu indiyə kimi heç tanımadığımı başa düşürdüm. indi isə bilirəm ki nə anam haqlı idi nə də atam yanlış idi. onlar illərdir bir-birilərini anlamağa belə çalışmırdılar. bircə dəfə bir-birinizə başa düşməyə çalışsa idiniz nə olardı? gərək illərdir həyatınızı və həyatımızı məhv edərdiniz? bəs keçib gedən illər? uşaqlığım? onlar getdi və geri gəlməyəcək. hekayəni birdə atamdan öyrənmək həyatımı yenidən nəzərdən keçirməyimə səbəb oldu. anam məsələyə adətən emosional yanaşırdı, atam isə məntiqi. bax emosiyalar, qadınların ən sevdiyim xüsusiyyətlərindən biri onlar emosional olmaqları və bunu istənilən vaxt dilə gətirə bilməkləri olurdu. Kişilər isə emosiyalarını gizlədir və hər şeyə məntiqlə yanaşırlar. hər iki cinsdə olan bu çatışmazlıq onların bəlasına çevrilir. elə buna görə də anam və atam həyatlarında çox səhvliklər edirdilər çünki bir-birilərini tamamlaya bilmirdilər. lazımi gələndə məntiq lazımi gələndə emosiya olmalıdır. necə ki qadın və kişi var. necə ki ana və ata var. mən isə bütün bunları müşahidə edən biri olaraq onlar arasında körpü rolu oynamağa başladım. övlad olmaqdan əlavə bir psixoloq olmuşdum. işə yarayırdı da artıq mübahisələr tamamilə bitmiş və səs küy yoxa çıxmışdı. arada anam deyir ki dədənlə tez-tez danış sən danışanda dədən sözə qulaq asır. bunları mən etməli deyildim və bura gəlmək mənim illərimi aldı bəs keçib gedənlərə nə olacaq? bəli mən qalib gəlmişdim ancaq nə uğruna? nədir ki iki yetişkin insan bir-birini anlaya bilmir, empatiya və duyğu hisslərində çatışmazlıq var deyə nə idi bu çəkdiklərim? bu onu göstərirdi ki mən artıq böyümüşəm və kişi/ qadın olmuşam. elə olmuşdu dədəm özü də deyirdi ki sən məndən də ağıllısan. ona görə də bir ağıllı insan kimi olanları unutmalı, valideyinlərimi sevməli və onları bağışlamalı idim…

içkiyə qurşanmaq

ərgənlik vaxtlarımda girişmişdim içməyə. 14-16 yaşlarımda. araq içməzdim, həmin yaşlarda heç araq içməmişəm mənimkisi ancaq çaxır idi. anam evdə təbii olaraq hazırlayırdı onun dadı bir başqa olurdu ya da dədəmin kolleksiyasından bir şeylər götürərdim. yadıma gəlir xalam və dostu gələrdi onlarda yeyib içən idilər. bir dəfə oturdum xalamla 1 banka çaxırı içdik demək olar qurtarmışdıq. zənn etməyin ki tez tez içirdim yalnız özəl günlərdə o da mənə bəs edirdi. sonra geydirmə dindar olandan sonra içməyin başını buraxdım. açığı içməkdə bir fayda görmədim deyə buraxdım. bunun üzərindən illər keçəndən sonra niyəsə içməyə istəyim artdı. bəlkə əsas səbəbi dindən uzaqlaşmağım idi. necə deyərlər ihanete uğradım doğru bildiklərim yalan çıxdı. təsəvvür elə illərdir ata bildiyin adam əslində sənin heçnəyindir- bunun kimi bir şey idi. nəysə çaşır bilirsən nədir? nənələr analar yaxşı bilər. biraz acı olur ancaq ləzzət edirdə. məndə çaşırı görəndə özümü saxlaya bilmirəm içmək istəyirəm. bunu yazarkən belə içmək istədim həmdə çaşırla bir yerdə. maraqlı bir hadisədir çaşır məndə içməyə qarşı istək yaradır yoxsa normalda içən biri deyil sevmirəmdə. bu səfər araq içməyə başlamışam. dədəmlə babam arada oturub içirlər məndə onlara baxa baxa ağzımın suyun axıdırdım. bir gün yenə oturublar içirlər məndə bir yandan arağa bir yandan çaşıra baxıram ağzımın suyu axırda. ilan kimi qıvrılıram bilmirəm nə edim nədi nədi ki məndə içməliyəm. axırı dayana bilmədim gözlədim anam keçsin mətbəxə məndə dədəmə baxa baxa dedim kişi icazə ver mən içməliyəm başqa yolu yoxdu. kişidə əvvəldən içən olub türklər demiş kafa dengi adamdı dedi götür vur getsin. ordaca 80 qram zad içdim. açığı desəm arax bir köpüylük içki deyil. əsil kasıb içkisidir fuu. mujik olun götürün çaxırdan zaddan için bu zəhər adam içər? belə deməyimə baxmıyın e mənim ağzımın suyu axır. həmin vaxtdan sonra içməyə başladım nə vaxt ki soyuducunu açaram və orda çaşırı görürəm ha onda başlayıram içməyə oğraş məndə bağımlılıq yaratdı. kişi də sağolsun alıb gətirir e. dədəm hazırda sürücü işləyir nə vaxt işdən gəlir özüylə arax gətirir. kişinin kolleksiyası var sənə deyim cibində pulu olmaya bilər ancaq içkisi əskik olmaz. özü içməydən keçib day camaata paylayır. dədəmə deyirəm məhlənin bariqası olmusan oda gülümsüyür. keçən dəfə evə gəlirəm yolda qonşunu görmüşəm məni görüb gülə gülə yanımda gəldi iki əllə görüşüb necəsən? maşallah dədən boyda olmusan deyib keçmişdi. çünki dədəm ona araq vermişdi deyə avtomatik olaraq mənimdə hörmətim artmışdı ))). uzun sözün qısası içki içib içməmək sizə qalıbıdır. mənim uzun illərdən sonra başlamağımın səbəbi özüm içib dadına baxıb qərar verməyimdir ki içki içmək olar yoxsa olmaz. əks halda əgər dinə görə içki içmək olmaz deyib mən içməsəm onda mən sadəcə sözə qulaq asmış olaram həqiqətdə isə bunun səbəbini bilməyəcəm. elə buna görə də içməyə başlamışam və bunu deyə bilərəm ki həqiqətən içki boş şeydir.
sifarişi verən: qaçaraddımdanenənanənan

hərbi komissarlıq

illər ötdü, Yaş keçdi və zamanı gəldi (Təbii ki hərbi xidmətin). keçdiyimiz günlərdə o sehirli sözlük dolu mesaj şuuupp düşdü mesaj qutuma "hormetli filan filankes" herbi xidmetle bagli sizi filan tarixde cagiririq x sayli herbi komissarliqa. bu xeberi alanda heyatimda hecne deyismedi cunki nece vaxtdi bu zamani gozleyirdim. neyse zamani geldi getdim komissarliqa. sirami gozledim girdim iceri dedim filan kes filankesov. biraz gozle senedlerini tapim-emekdas dedi. 5 deq 10 deq isci oyana gedir bu yana gelir arada goz temasi edirik sifetinden meyusluq yagir ki adam menim senedleri tapa bilmir. bir 30 deq gecdi. yox qardas adam menim senedleri tapa bilmir menimde sebrim tukenir. bu anda basdadim suvenliye, heyasizliqa qoydum ozumu dedim men esger getmek isteyirem men yararliyam aparin meni buradan. axirda kisi bezib dedi gel mene komek ele. 2 kisi getdik bir nerdivan goturduk dedi gedirik reisin otagina ora baxaq. nerdivanin bir tayindan men o biri tayindan emekdas tutub ele gedirik ki ele bil 50 kilo zad dasiyiriqda halbuki balaca usaga versen tekbasina aparar nerdivani. neyse getdik reisin otagina salam aleykum- alyekum salam deyib nerdivani qoyduq otagin ortasina. men cixdim bayira biraz bayirda gozledim. axiri kisi geldi ancaq yene senedleri tapa bilmir. cixdim bayira biraz gozledim sonra yeniden daxil oldum iceri. dedim eger sistemde adim cixirsa senedlerim de burda olmalidir. hee dedi onda senin adini sehv saliblar. ele de olmusdu menim adima basqasinin senedleri qarismisdi. butun bunlar uzerinden belke 1 saata yaxin vaxt kecdi ve bu hele baslangic idi. dedi get 20 sayli poliklinikaya komissarliqda nesimi rayon komissarliqi idi. getdim poliklinikaya fikirlesirem yeqin her sey rahat olar birde ne gorsem yaxsidir? poliklinika basdan ayaga herbi cagirisci doludur. uzun gunun qisasi hemin gun cox yorucu kecdi. bu yasima kimi hekimlerden ve xestexanalardan nifret etmisem bunlari gorenden sonra nifretim neyi var artdi. 4 dene yere girmeli idim ve bu 4 yere gore duz 8 saat 40 deqiqe novbe gozlemisem. cagirisci cox hekim az bir yandan mulki ehali alem deyib birbirine. pisixoloji olaraq ilk zerbemi burdan aldim(esgerlik qabagi). bezi hekimler vardi ki bildiyin oz rahatina duskun. ele bil bular ceo- zaddi. bezileri emelli isleyir duzunu deyim bezileri de var ele bil keyf elemeye gelib. dodagi toyuq gotune oxsayan usm hekimi gunorta vaxti 1 saat gec geldi yellene yellene kayfda idi. saat 2 nin yarisindan duz 6 nin yarisina kimi gozlemisik. ele bir vaxt idi ki klinikada 4 dene cagirisci qalmisiq bunlari gozleyirik. orda soyun lut gez hec kes seni gormeyeckde ele bir saatdi bombos. neyse menim siram catdi girdim ki bu kayfulla qoz findiq yeyib qeybet edir. ay senin gelmisini... neyse bunlardan sonra duz eve getdim. dedim ki vessalamda tibbi yoxlanis bitdi birde cagiris vereqesin alacam canim qurtardi. novbeti gunlerde mesaj geldi ki komissarliga cagrilirsiz yoxlanis ucun. getdim komissarliqa yene hec ne deyismeyib hekimler duzulub hemiseki qaydada sende bir alt paltari ile daire vurursan. al buda sene 2 ci pisxoloji tesir. burda ele de bir pisixoloji tesirlik bir sey yoxdur sadece qadinlarin qabaginda klon kimi ora bura getmek nebilim mence duz deyil. duzu onlarinda ele veclerine deyildi hemise gordukleri seyler. ha bele bir deyisiklik vardi ki soyundurub ozel bolgeye artiq baxmirlar. yaxsi oldu cunki bundan evvel 4 defe gelmisem ve artiq men şeyimi kimese göstermek mecburiyyetinde deyilem. axırı həkimlərdən keçdim axırı bir həkim dedi ki get sənə mesaj gələcək. nə mesajı? kağızımı verin çıxım gedimdə deyə fikirləşdim. növbəti həftə bildiriş gəldi ki əlavə tibbi yoxlanışdan keçməlisən. pay atonnan zibilə keçmişəmdə. getdim respublika klinik xəstəxanasına. getməz olaydım, qapının ağzında nə qədər adam var a. elə bil pulsuz nəsə paylayırlar. mən camaat kimi bayırda gözləmədim girdim içəri getdim qeydiyyat şöbəsinə orda da bir kəlmə söz üçün dəqiqələrlə gözlədim axırı orda oturan cadugər (xanım, qadın deməyəcəm çünki onlara itin sözünü desəm belə azdır) mənə dedi get 1 ci otağa. getdim 1 ci otağa gördüm nə, zal boyu növbə var (yenə çağrışçılardı yalnız çağrışçılar) getdim sıraya özümü soxdum yer tutdum. sıra gözlədikcə görürəm camaat dəftərdə adı çıxır sonra içəri girirlər. sıranın ortasında mənə danq elədiki bular sən demə növbə ilə içəri girirlər. mən orda təbbi ki səsimi çıxarmadım hər şey normalmış kimi sırada gözləyir bu arada gələnlər bir-birinə soruşur ki sənin sıran neçədi 15 mən 14-əm səndən sonrayam kimi. məndə dua edirəm nolar məndən heçnə soruşmayın. içəri girənlər adını dəftərə yazırdı yəni növbət götürürdü və buna polislər nəzarət edirdi. Mən gələn vaxtı isə boşluğa düşmüşəm polis zad olmayıb (sızma operasyonu uğurlu oldu). bunu deyim ki mən düzgün eləmədim necə deyərlər cındırlıq elədim. vicdan əzabı çəkə çəkə sırada gözləyirəm qapının ağzında durmuşam girdim girəcəmdə 4 cü adam mənəm. Birdən qaqaş səsləndi ki qaqa neçənci sırasan. orda carl johnson replikası yadıma düşdü oh shit here we go. dedim sıramı bilmirəm sadəcə gözləyirəm. qaqaş qayıtdı ki sıran yoxdusa düş aşağıdan növbə götürdə. onda öz özümə dedim ki ay cındır yaxşı mən bir cındırlıq eləyib araya özümü soxmuşam bəs sənə nolub səhərdən 15ci adam idim gəldim 4 cü adam oldum, an gözləyirəm ki içəri girim indi sən mənə bunu deyirsən mən bunun üçün 2 saat gözləmişəm nolar ki məni yola verəsən. bunu dedi və arxasında nə qədər uşaq vardı keçirdilər bizim qabağımıza. burda belə bir situasiya vardı mən belə təxmin edirəm. mənim qabağımdakı 3 oğlanında növbəsi yox idi onlarda mənim kimi soxuş gəlmişdilər. nəsə gördüm qaqaşlar keçmək istəyir qabağa dedim ki nolar ki bizi yola verəsiniz 4 nəfərik birdən qaqaş qayıtdı ki siz dünəndən qalansınız? dedim hə (həyatımda bu qədər yalanı ard arda qoşmamışam). bunu dedim qaqaşlar qayıtdılar arxaya ki biz guya dünəndən qalmışıq bizi yola versinlər sonra girərlər. bu hissəni yadınızda saxlayın qayıdacam bura. girdim otağa qadın məlumatlarımı alıb üzəri yazılı kağız verdi. götürüb getdim cadugərlərin yanında ( qeydiyyat yerinə) burda da dəqiqələrlə gözləyəndən sonra getdim başqa otağa ordan da qan və usm keçməli idim ( bu iki şeydən poliklinikadan 1 həftə əvvəldən keçmişdim) nəysə qandan keçdim növbəti həftə usm keçməli idim. usm vaxtı gəldi, buranın usm klinikadan da betər imiş. bəlkə 30 dənə çağırışçı usm gözləyir. zalın pəncərələri bağlıdır açılmır (həmişəki kimi) və içəridən də bir iy gəlir ki elə bil kimsə zalın ortasına buraxıb. bütün çətinliklərə baxmayaraq sıramızı gözləməyə başladıq. təbii ki gözləmə prosesi elə də rahat olmadı lakin qoyunlar yığışıb bir yerə düzgün qərar verə bildi . hərkəsin çeki aldığı vaxta görə içəri buraxmağa başladıq bunu da edən yenə özümüz idik. öz aramızda bir növbət sistemi yaratmışdıq. ən rahatı budur yoxsa mən yadımda saxlayacam filankəsdən sonra idim sonra kimsə gələcək o filankəsdən sonra olacaq belə də olanda aləm dəyir birbirinə. gözlədik gözlədik axırı sıram gəldi. bu zaman nə görsəm yaxşıdır rüşvət. bəli əziz oxuyucular respublika xəstəxanası pasiyentlərdən rüşvət alır hələ də hərbi çağırışçılardan. növbədə bilməm neçənci sırada olan adamlar şuupp gəldi məndən və digər uşaqlardan qabaqda girdilər. güc bəla girdim burdan da keçdim axırı aparıb sənədlərimi verdim. növbəti gün komissiya vardı ondan da keçdim (bu hissə işin ən rahat yeri idi) ondan sonra evə. uzun bir yazı oldu. bu yazdıqlarım mənim 2 həftə vaxtımı aldı. həqiqətən çox yorucu idi. psixoloji olaraq mənə təsir etdi yaxşı ki dözümlü idim. açığı desəm ordakı xaosu görəndə oturub ağlamaq istəyirdim. hər kəsin ortasında qışqırıb bağırmaq hönkür hönkür ağlamaq istəyirdim. lakin keçdi hər şey bitdi o xaraba da başlarına dəysin. mənə təsir eləyən bəzi şeylər oldu məsələn mən o stresslə sıra gözləyəndə ağlımda dəli suallar, narahatçılıq falan filan bu anda cadugərlərin (qeydiyyatçıların) deyib gülmələri məni dəli edirdi də. yəni mən dəqiqələrlə sizi gözləyirəm bu insan olmayan zinakarlar da kayfla iş görürlər. birdə elə hərəkət edirlər elə danışırlar ki elə bil bunlara borcum var. üzr istəyirəm yazsam onlar haqqında söyüş yazacam çünki fikirlərimi yalnız belə ifadə edə bilərəm. içəridəki həkimlər canlarını dişlərinə taxıb işləyirlər 1 həkimə bəlkə günlərlə 150 çağırışçı düşür bu cadugərlər kayfnan iş görür. hələ 3 dənə cadugərdən biri əməlli kayfulla idi bu xiyara görə az qala nəzarətçi ilə sözləşəcəkdim. digər məsələ isə yuxarıda demişdim ha qaqaş növbə gözləyəndə niyə bizi yola vermirsən bax həmin qaqaşlardı ki guya haqq ədalət bilən olublar. usm otağına qaqaşlar pul verib sizin yerinizə girəndə niyə soxmuşdular içlərinə. biri çıxıb sözünü demədi? mənim gəncliyə, kişiliyə olan fikirlərim həmin xəstəxanada qaldı. baxıram hamısı kişidir hamısı əsgərlərdi. ancaq cins olaraq kişidilər heç də üzr istəmirəm ancaq onlar bildiyin götdülər. ala qorxursan əsgərliyə getməyə getmədə çıx səsini başına at, fərqli fərqli yollara əl at ki nədi nədi əsgərliyə getmiyəsən. kimə baxıram deyir əsgər getmək istəmirəm, nəbilim boş şeydi falan filan. 2020 də ölənlərdən artıq oğlansız? belə qorxaqlıq yoxduda. bu məsələ nəysə də hardasa onlara haqq verirəm. bəs niyə bu qədər kişi soxub içinə heçnə demir. həkimdən tut nəzarətçisinə kimi hamı bizim üstümüzə qışqırır heç kəs səsini çıxarmır. hamı soxub içinə. ala danışında kişi deyilsiz qorxmuyun e heçkəs sizi içəri basmayacaq onsuzda əsgər gedirsiz. mən elə bilərdim kişilər arasında birlik olar görürəm o da yoxdur. bu sözüm özümə də aiddir mənim də götüm çatmadı nəsə söz deməyə. özümə orda haqq qazandıraram ki kimsə mənim arxamda durmayacaq. bəli elədir kimsə sənə dayaq durmayacaq bizdə heç sürü pisxologiyası da yoxdur ki biri sözünü deyəndə o biri də səsin çıxarsan ancaq qoyun kimi baxın bir-birinizə. mən orda kişi, əsgər, cəsur bir insa yox. bildiyin bir topa göt gördüm elə içi mən qarışıq. əsgərlik qabağı sındırıb ötürdülər di yeri get.

qonşu modelləri

Başdan xarab qonşu. qonşum həm də uşaqlıq dostum olan uşağın ailəsi var. bu ailə kriminal və dindardır. Bu uzun bir hekayədir ona görə qeybətə yox başlığın adına qayıdım. qonşunun bir neçə pişiyi var və necə olursa bu pişiklər qonşudan çox bizim həyətdə olur. söhbət həyət evindən gedir və bizim həyətin biraz böyük olmağı əsas səbəb ola bilər. hər axşam vaxtı həyətə çıxır və pişikləri səsləyir pişiklərində qəribə adları var. tapa bilməyəndə başlayır bizə qarğış eləməyə guya bunların pişiklərin biz oğurlayırmışıq kimi. pişiklərdə küçədə gördüyünüz pişiklərdəndir nəsə qeyri adi bir bacarıqları da yoxdur ki deyim ha məni söyürsən düz eliyirsən. hər dəfə pişikləri tapa bilməyəndə öz içimdə dua edirəm ki ay pişiklər harda yeyişirsiniz bilmirəm xaiş edirəm gəlin çıxın yoxsa yenə qarğış atəşinə tutulacam. Bu hal hər mart ayında (məlum məsələ) və pişiklər tapılmayanda baş verir. məni ən çox məyus edən şey isə qarğışları edən bir vaxtlar mənim uşaqlıq dostum olmuş və atasının kriminal yola girməyi ilə mənim əlaqəmi kəsdiyim oğlanın anası tərəfindən olunur. ən qəribəsi budur ki dostumun anası özünü pişiklərin anası elan edib və bu pişik axtarış prosesində pişiklər tapılmayanda özünü guya ağlayırmış kimi göstərir və elə zənn edir ki guya mən onların pişiklərin oğurlamışam və o ağlayanda mənim rəhmim gələcək və pişikləri buraxacam. yəni həyatımda gördüyüm ən qəribə situasiyalardan biridir. bu yazın yazarkən belə pişikləri axtarırdı ümid edirəm tapılar (söyülmək istəmirəm)

mikrorayon

Həddindən artıq şişirdilmiş serialdır. Azərbaycanın ən yaxşı serialı, möhtəşəm bundan yaxşısı gəlməyib və sair. Hər yeni serialda bu kəlmələri görürürəm. Ən yaxşı serial bir dənə olarda izləyici olaraq gərək düzgün qərar verəsən. Bu qədərdə şişirtməyə gərək yoxdu hələdə belə ölkədə. Başdan deyim ki mən serialı bəyəndim. bəyənmədiyim və daha yaxşı ola biləcək səhnələr vardı onları bu yazıda vurğulamaq istəyirəm. Nəzər çatdırım ki bu yazını yazanda 4 bölüm izləmişəm və bu yazıda yazacaqlarım bu 4 bölüm boyunca dəyişməyib və çox güman ki növbət bölümlərdə də dəyişməyəcək. 1. Ana, qadın obrazında oynayanlar çox süni oynayıblar. məsələn Adil anası ilə söhbəti çox sönük qalıb nəzər çatdırım ki Adil və Fəridin rollarını gözəl oynayıblar. Ana elə danışır ki elə bil burda romantik şam yeməyi təşkil olunub. Diksiya yerində bunu açıq görürəm ancaq emosiyyalar yoxdur. Adil və anasının direktor otağındakı söhbətləri, ondan sonra Binanın girişindəki ana və oğul arasındakı söhbətlər, digər uşaqların anaları ilə olan söhbətləri çox çox sönük qalıb. Əgər serial reallığı göstərirsə onda burda reallıqdan danışa bilmərik. Adil uşaqlardan pul yığır və anasının bufetindən oğurluq edir bunları öyrənən ana elə sakit reaksiya verir ki elə bil belədə olmalı imiş ya da qeyri adi heçnə yoxuymuş kimi. Sal bunu təpiyin altına, qışqır, bağır, hirslən, qarğış elə və sair elədə nəsə elə yəni reallıqda belə olmur ki? Hansı ana bunları öyrənəndən sonra seriyadakı kimi reaksiya verir? Təkcə qadın olmasın məsələn Fərid evə gələndə atası ilə anası mübahisə edir Fəriddə gəlir atasının qolundan tutub sakitləşdirməyə çalışır. Bu zaman ata ayağa qalxır anidən başını yoldaşından oğluna çevirib vəziyyət necədir sualın verir. Çox absurd vəziyyətdir. mənimdə atam və anam mübahisə edib ancaq araya girəndə belə rahat reaksiya görməmişəm ümumiyyətlə belə şeydən söz ola bilməz. Peyğəmbər zadsan anidən əsəblərini idarə edirsən? 2. Direktora hörmətsizlik olunur. mən istər üniversitet istər məktəb vaxtında müəllimlərdən sevmədiklərim olub onlara hörmətsizlik edən 1 uşaq olara olmazdı onlarıda qısa müddətdə başa salırdılar. Serialdakı direktor isə elə bil döşəmə əskisi zaddı elə bil ona çox çox hörmətsizlik olundu. Müəllim deyəndə üst başımızı düzəldər elə qarşılarına çıxardıq. Burda məsələ Adil kimi axmaqlar belə edir məsələsi deyil. ola bilər o özünü yekəxana apara bilər ancaq onu başa salmaq 2vur 2-dir. Serialda isə bunu görürük? Adil anasın yanında direktoru söyür bu nə direktorun nə də ananın vecinə deyil. Direktorla elə danışır elə bil onun məhlə uşağıdı. Realda heç cürə belə deyil və bunun həmin obrazla əlaqəsi yoxdur. Yəni Adilin necə axmaq biri olduğunu göstərirlər ancaq heç kəs Adilə qayıdıb ağıl vermir. realda olsa Adili basmışdılar məktəbdən bayıra. Serialda bu baş verir ancaq yetəri qədər üzərindən gedilmir.

Sonda demək istəyirəm ki məncə serial çatdırmaq istədiyi fikri çatdırır. Sadəcə səhnələri əlaqələndirmək, emosiyalar, aktyorların necə oynadıqları kimi məsələləri təkmilləşdirməlidirlər. Kiçik bir nümunə verəcəm: Fəridin məşqə getdiyi ilk səhnə var. bu səhnədən bilinir ki xarici filmlərə təqlid var. Bir idmançı kimi deyə bilərəm ki heç bir idman zalında məşqə sonradan gəlib yalandan qızışma hərəkətləri ilə məşqə girə bilmərsən orda sən müəllimin qabağında izahat verməlisən ondan sonra müəllim səni danlayacaq hələdə Fərid kimi birini. Son olaraq müəllimin səni məşqə qəbul etməyi var birdə gördün beyni çöndü dedi ki bas bayıra səni istəmirəm. Bəlkə gülməli gələ bilər ancaq belə kiçik görməməzliklər professionallığı yox edir hələ də hər kəsin sevdiyi bir serial bunu edirsə.

sözaltı sözlük

açığı desəm sözaltı o deyil. burada yazar olmaq istəməyimin səbəbi əvvəlki illərdə yazılan maraqlı yazılar idi. özümə dedim gəl səndə birşeylər yaz ancaq düzəməlli şeylər. həm öyrənərsən həm də öyrədərsən. yazılan başlıqlar sifariş olunanları görəndə çalışıram araşdırım bir şeylər yazım ki bu işdə mənim də bir əməyim olsun. gic-gic şeylər yazmaqdan çəkinirəm çünki buranın formatı məlumat al məlumat ver tərzidir. artıq 5 aydır ki burda yazaram və görürəm ki heçnə istədiyim kimi getmir. yazılan başlıqlar olsun açılan söhbətlər olsun, bəyənilən şeylər olsun. belə görürəm ki sözlüyün ən yaxşı vaxtları 2016-cı ilə kimi idi. indiki söhbətlərə baxanda deyirəm ki sinəsi tüklü şairin gəlinlər haqqında yazdığı başlıqlar bunlardan dəfələrlə artıq maraqlı idi yaxud molla nəsirəddin-in şəxsindən yazdığı yazılar. ona görə də...

azərbaycanın inkişaf etməməsinin səbəbi

özüm sifariş verib özüm də doldururam xxxx.

mənə görə bir ölkənin inkişafı onun xalqından asılıdır bu fikirə əsasən bu entry-ni dolduracam. bəli azərilər, minimal tarix biliyim ilə deyirəm ki azərilər bu ölkənin parazitləridir. məktəb vaxtı tez-tez eşidirdim bu cümləni filan uşaq parazitdir deyə. əsrlərdir qucaqdan-qucağa tullanan bu xalqı ha deyirəm günahkar çıxartmayım görürəm xeyiri yoxdur. digər başlıqların birində yazılmışdı ki azərilər olmasa azərbaycan yaxşı ölkədir. Dekart deyir ki düşünürəm deməli varam, ancaq mən azərilərin düşündüyünü zənn etmirəm. azərilərdən ona görə nifrət edirəm çünki düşünmürlər. bu xalq həqiqətdə nə istədiyini bilməyən xalqdır. balaca uşaq kimi, görərsən durduq yerə səndən küsüb birdə gördün heç yerdən səni öpüb qucaqlayıb. 2019 mitinqində hamı ilham istefa deyə qışqırırdı xxxx elə bil ilham deyəcəkdi ki ey əziz xalqım sizin istəklərinizə əsasən mən işimi tərk edirəm buna qarşı olaraq yumurtanın qiymətini endirdi və 1 il sonra qarabağı azad etməylə sintez etdi. onda da deyirdilər ilham bizim kralımızdır. görürsən 1 il içində nifrətdən aşka dönüşən bir hekayə tıpkı türk seriyalları kimi. sosial medianı açanda istər istəməz kefim qaçır adamlar hər rəydə nifrət yağdırırlar hər rəydə etiraz edirlər. mən həmişə istəmişəm ki bu xalq bir şeyləri dəyişdirməyə cəhd etsin məndə baxım özümə deyim ay cahil azəri sən niyə cəhd etmirsən. üniversitet vaxtı mövcud sistemə qarşı gəlmək istəyirdim gördüm 31 dənə oğlanın içində bir dənə daşaklısı çıxmadı məndə bu 4 ildə soxdum içimə. hər şeyi başqalarından gözləyir bu xalq. o ki təriflər deyirdilər ha azərilər belə yaxşıdır elə yaxşıdır hamsı boş şeydir. yaxşı ki bunların allahı var hər poxu atırlar onun üzərinə. fikirləşəndə ki bu ölkədən niyə bir dənə alim, kəşfiyyatçı, jurnalist, mühəndis falanı filanı çıxmayıb o demək deyil ki hakimiyyət qoymur o deməkdir ki xalq bunu istəmir. ağ zanbaqlarda deyir ki xalq bulut yığınıdır onlar birləşəndə ildırım çaxacaq və xalqı qurtaracaq. hardadır bu buludlar hardadır bu ildırım. deməli xalqın etirazları boş-boş şeylərdir. hansı ki bir yumurta ilə həll olunur. əgər biz hərşeydə hakimiyyəti günahlandırırıqsa hakimiyyət gedəndən sonra hər şey düzələcək? nə məlum onlardan sonra kim gələcək? yenə həmin kitabda deyilir ki qəhramanlar xalqın içərisindən seçilir. bu xalqın içərisindən hansı qəhraman çıxa bilər? bu xalq ki düşünmür, unudur, bir-birini əzirsə bu xalqdan kim nə gözləsin? deyirlər ki polisi, həkimi, hakimi, müəllimi şərəfsizdir. bəs bunlar sizin içinizdən çıxmırmı? siz yetişdirmirsinizmi?
sifarişi verən: azəriim

azərbaycanda üniversitet oxumamaq üçün səbəblər

Peşə öyrənin yoldaşlar. 2026 cı ildə azərbaycanda universitet oxumaq mənasızdır. yuxarıda yazdığım səbəblər bir yana, nə vaxt ki təhsil sistemi düzələr onda üniversitet oxuyarsınız. hə, deyə bilərsən ki buna məcburuq, diplom olmasa işə girə bilmərik, ailəm məcbur edir və sair bunlar artıq mənasız cümlələrdir azından mənim üçün. Çünki 4 illik universitet həyatımda mənə öyrədilən şeyləri unutdum. bu o demək deyil ki mən axmaqam bu o deməkdir ki sistem düzgün işləmir. bir şey haqqında məlumatlı olmaq və onu təcrübə etmək fərqli şeylərdir. sən yemək bişirmək haqqında kitab oxuya bilərsən və bunu 4 il boyunca davam etdirə bilərsən, nəticədə sən heç nə bilməyəcəksən çünki sən bu 4 il boyunca yemək bişirməyə cəhd belə etmədin və nəticə? mənə 3 cü kursda sahibkarlıq dərsləri dedilər məndə həmin dərsə yanlışlıqla qoşulmuşdum. xarici müəllimlər dərs deyirdi və müəllimlər bir neçə həftədən bir dəyişirdilər. azərbaycanlı müəllim də vardı mən onun nə danışdığını heç anlamırdım da. yadımdadır xarici müəllim vardı adı Alberto levy-di. 4 il boyunca 50-yə yaxın müəllim gördüm heç biri alberto kimi dərs demirdi də. adamı istəyirdim ki keçəl başından öpüm. necə səbirlə və öyrədərək dərs deyirdi di gəl ki uşaqlar dərsə qulaq asmırdılar çünki məcburi olaraq qoşulmuşdular. sahibkarlıq dərsi mən bilən bir neçə üniversitetlərdə deyilir və sabah hub tərəfindən təşkil olunur. yuxarıda yazdığıqlarım burada da təsdiqləndi. həyat boyu bəlkə də görə bilməyəcəyin bir fürsət düşüb əlinə və sən onu rədd edirsən sonra azərbaycanda təhsil niyə bərbatdır deyə deyinirsən ( bu istisnadır). sözüm canı odur ki alberto həm bizə öyrədirdi həm də sonda dediklərini praktiki olaraq bizlərə elətdirirdi. 4cü kursda belə onun dedikləri yadımda idi. bu, yəni praktika universitetlərin çatışmayan cəhətidir. mən 4cü kursda praktika yerimi google maps programından tapıb getmişəm. bilirsən bu necə də gülməli səslənir tam ciddi deyirəm ha. getdiyim yerdə mənə heç aidiyyatı olmayan bir yerdir. getmişəm praktikaya oranın işcisi mənə deyir ki sənə nə öyrədim? praktika yerim sədərək tm-da volvo servis yeridir. adam mənə deyir ki mən maliyyə üzrə bitirmişəm burda isə məcburam deyə işləyirəm indi sənə nə öyrədim çünki heç özümdə düzəmməli bilimirəm. bu günümüzün reallığıdır hər yerdə belədir. ona görə deyirəm peşə öyrən. ixtisaslaşma günümüzün tələb olunan peşəsidir. deyirlər ki filan yerdə yaxşı avtomobil ustası var, filan yerdə yaxşı saatsaz var bunlar yaxşı ixtisaslaşmağın səbəbidir. onlar yaxşı da pul qazanırlar. azərbaycanın ixtisaslaşmış fəhləyə, baytara, avtomobil ustasına, mühəndisə, dərziyə, pinəçiyə və sair ehtiyyacı var. sadəcə valideyinlər bunu görmürlər, universitet isə bunu vermir.

gözəl qızların axmaq olması

“Gözəl qızların axmaq olması” deyəndə nə nəzərdə tutulur? analarımızı nəzərdə tutaq onlar axmaqdırlar? cəmiyyətdəki gözəl qızlar axmaqdırlar? Bəs onlar nə edirlər ki onlara axmaq deyirik?#10033

Üniversitet vaxtı bir qızla tanış olmuşdum yaşca biraz böyük idi. həyatım boyu gördüyüm gözəl qızlar içində ilk 3-ə çox rahat girərdə. uzun boylu, baxımlı, incə bir qız idi. hər şey gözəl ancaq transfer ücreti baha idi. bu da başqa mövzudur öz mövzumuza qayıdaq. biz üniversitetdə media klubda könüllü idik. işimizlə əlaqəli iç-içə olurduq. zaman keçdikcə, qızı tanıdıqca deyirdim ki bu qız necə də axmaqdır. halbuki ilk dəfə görəndə deyirdim ki qıza bax e necə də gözəldir həmdə ağıllıdır. zamanla görürdüm ki qız diqqət mərkəzində olmağı çox sevir. gözəl olduğu üçün də hamı ona yaxşı davranır, xoş sözlər deyirdi və o bundan sui-istifadə edirdi. bir gün klubda toplaşmışıq rəhbərimiz uşaqlar haqqında fikirlərini deyir, gələcək tədbirlər haqqında danışırdıq. birdən bu gözəl qız söhbəti necə oldusa fırlatdı özünə. söhbətdə nədir bir dostumuz aktyordu səhnənin qurulması, uşaqları toplamaq məşqlər etmək onun öhdəliyidir. həmin aktyor məşqlərin birində bizim gözəl qıza əsəbləşib bu da başa düşülən haldır adam stressli olur, işlər yolunda getmir. olar da sənə güldən ağır söz deyə bilər bu qədər şişirdilməli nə var? təsəvvür et ki iclasın yarısı bunun söhbətidir ki o aktyor oğlan niyə mənə elə dedi. bu məsələdən bir neçə gün keçdi. oturmuşuq media klubunun otağında nəsə mən gəldim kef-əhval elədim bu anda gördüm ki qız mənə qarşı soyuq davranır. məndə həmin yaşlarımda qızlara qarşı çox diqqətli idim, daima onlarla maraqlanardım. bu mənə təsir etdi ki axı burda inciklik yarana bilməzdi hələ ki mən bir qıza qarşı heç bir mənfi hərəkət etməmişəm. qızı bayıra çağırdım dedim nə olub niyə inciksən? nə edə bilərəm ki məndən inciməyəsən. birbaşa qayıdıb dedi ki mənə hədiyyə al. elə bil osmanlı tokadı yedimdə. həm bu cavabı gözləmirdim həmdə elə bil illərdir sevgiliymiş kimi məndən belə bir şey istəməsi mənə qoyduda. nə sortu olduğunu bilmədiyim məndə hədiyyə alacaqdım sonra dedim ki biraz gözləyək görək qız həqiqətənmi məndən belə bir şey istəyir. səhərisi gün gördüm ki qızın kefi yaxşıdır. elə bil dünən mənə qaş qabaq eliyən bu deyildi və hədiyyə söhbəti də yadından çıxıb. sonra öyrəndim ki bu qız lazım olan gündəlik xoş söz bankasını doldurmayıb deyə belə edirmiş. indi belə bir sual verirəm həqiqətənmi bu qız axmaqdır yoxsa ona hədiyyə almaq istəyən mənmi?

azərbaycanda nəqliyyat

Azərbaycanda- 1 avtobus 1 metro və ayda 20 gün (6 və 7-ci günlər çıxmaqla) edir sənə 24 manat. bu qiymət 24-50 manat aralığında dəyişir ( bəlkə daha çox). mən bu qiymət aralığı yalnız işə, üniversitetə, məktəbə getmək üçün hesapladım. gəzməyi falanı filanı daxil deyil
Gürcüstan- aylıq limitsiz (23 mart 2026 tarixi ilə) 40 lari yəni 25 manat. Tələbələrə endirim var
Ermənistan- aylıq limitsiz (23 mart 2026 tarixi ilə) 9000 dram yəni 40.53 manat. Hələ tələbələrə, pensionerlərə və sair endirimlər var

Azərbaycan yenə təəccübləndirmir. minumum əmək haqqı 300 manatdır və sən nəqliyyata 50 manat pul verirsən və bu 1/6 qiymət edir altıda bir lənətə gəlsin. tələbənin minumum stipendiyası 107.8 dir və bunun düz yarısını nəqliyyata verir. təzə təzə istəyirlər ki getdiyin dayanacaq qədər pul verəsən bu də nə qədər faydalı olacaq?

https://unikal.az/news/521942/avtobuslarda-yeni-qiymetler-mueyyenlesdi-cedvel
https://ttc.com.ge/ka/tariff/48 -Gürcüstan
https://bankofgeorgia.ge/ka/offers-hub/details/11614 -Gürcüstan
https://transport.yerevan.am -Ermənistan
https://transport.yerevan.am/privilege -Ermənistan

azərbaycanda cüdo

Mən ona əsəbləşirəm ki mən bu yolda 10 il can qoydum, medallar, nəaliyyətlər axırda hamısını qatdala at zibilliyə. vaxt vardı mənə nə olmaq istəyirsən deyəndə dünya olimpiya çempionuluğunu deyirdim mən bunu keçən ilə qədər belə deyirdim. mən səni çox sevdim anamdan, allahdan, bildiyim hər şeydən çox sevdim ancaq alınmırda conim. bizim bir yerə gəlməyimiz üçün şərtlər yaranmır. səni qəlbimin dərinliklərinə gömdüm. əsəbləşirəm, mən bu lənət ölkədə səni sevdiyim üçün əsəbləşirəm.

https://cebheinfo.az/idman/samil-tuncay-mene-qarsi-haqsizliq-edilib_434

öldümdə oyandım gülüm

Sözləri Ömer Lütfi Mete tərəfindən yazılmış, musiqisi Gökhan Kırdar tərəfindən bəstələnmiş, Gürkan Uygun (memati) tərəfindən səsləndirilmiş, Kurtlar vadisində Mematinin musiqisi kimi bilinən mahnı, şeirdir. Şeir yazılan ərəfələrdə Ömər bəy ürək tutması keçirib. Xəstəxanada komada qalan Ömər bəy, oyandıqdan sonra evinə qayıdıb və şeiri “feleğe dayandım gülüm, öldümde uyandım gülüm” sözləri ilə bitirmişdir. Mematinin fon musiqisi olan bu mahnının sözləri heç də təsadüfi deyildir. isgəndər böyük tərəfindən qaçırılıb, damarlarına zorla heroin vurulan, narkotik bağımlısı olunan memati isgəndərin əlindən qurtarıldıqdan sonra uzun müddət bu bağımlılıq ilə mübarizə aparmalı oldu. Uzun müddət xəstəxanada qaldı, əlləri-qolları bağlı şəkildə ağrıya-acıya dözdü. Elə oldu istəklərinə qarşı gələ bilmədi, ürəyi narkotik istədi ancaq sağ qolu kazım onun istəyini yerinə yetirmədi. Çox əziyyət çəkdi və aylarla baş verən mücadələdən sonra memati artıq sağalmış və hamının bildiyi həmin memati olmuşdur. Mematinin sağalması asand olmamışdır çünki memati xəstaxanada canı ilə çəkişərkən canından çox sevdiyi polatı itirmiş, sevdiyi dostlarının ölümünü görmüş həmçinin sevdiyi qadın tərəfindən xəyanətə uğramışdır. Narkotik xüsusən də heroin bağımlısı olan memati üçün bütün bunlar çox təsiredici olmuşdur hətta memati bunların təsirindən ölə də bilərmiş lakin qərarlı və iradəsi güclü olan memati bütün bu çətinlikləri dəf edib sağalmış yəni ölüb də oyanmışdır.

Bu şehir girdap gülüm
Girdapta mehtap gülüm
Bu şehir girdap gülüm
Girdapta mehtap gülüm
Feleğin bir suyu var
Su değil kezzap gülüm
Su değil kezzap

Yezidin harcı zulüm
Yiğidin burcu ölüm
Yezidin harcı zulüm
Yiğidin burcu ölüm

Bu şehir serap gülüm
Serapta mihrap gülüm
Bu şehir serap gülüm
Serapta mihrap gülüm
Feleğin bir topu var
Mermisi kezzap gülüm
Mermisi kezzap

https://youtu.be/wgNQ65MippE?si=82rRzRK9HmK0q7cQ

azərbaycan polisi

Oğru, yalançı, fırıldaq, şəxsiyyətsiz,yekəxana və sair. Günlərin birində koroğlu metrosundan çıxanda gördüm ki polis, satıcını qolundan tutub zorla aparmağa çalışırdı. Kişi də nə qədər dil töksədə polis, rəisim tapşırıb deyə kişini aparırdı. rəis tapşırsa ki atanı yatdığı yerdə tut gətir nə edəcəksən? təbii ki gətirəcəksən həm də fikirləşmədən. söz götürmək, alçaldılmaq, təhqir olunmaq bu işdə normal haldır. rütbəli kəs onun anasını, bacısını, yoldaşını söysə də onlar bunu normal bilib işlərinə davam edəcəklər. Sonra bu qudurmuş itlər bütün kin-küdurəti xalqdan çıxaracaqlar. qəşəng bir söz var deyir polis olmaq üçün 20 min pul verən adam sonra bu pulu xalqın cibindən alır. sonra niyə deyirik ki polis elədir polis belədir? rütbəlisi rütbəsizləri əzir, söyür, pulunu alır, bişməmiş, yeni polislərdən istifadə edirlər, tasa otuzdururlar. Sonra sənə deyim formanı dolabından oğurlayıb yeni forma adıyla eyni adama satmaqları var. bu hər dəfə yadıma düşəndə özümü alçaldılmış kimi hiss edirəm də. necə yəni polis alayında bildiyimiz alay və burada oğurluq olur. gör nə gündədirlər ki özündən olanlardan istifadə edirlər. rəislərindən öyrəndikləri şeylər var hansı ki başqa polisləri alçaltmaq, pulların almaq, qorxutmaq bunları görən rütbəlilər digərlərindən istifadə edirlər. Elə bil ora laboratoriyadır bunlarda siçan polislər. bütün bu yazını qoy bir kənara. valideyinlərə, polis olmaq istəyənlərə sual verirəm niyə bunları bildiyiniz halda oğlunuzun polis olmağını / polis olmaq istəyirsiniz? Əsas məsələ budur sən olma da. Acından heç kəs ölmür. peşə öyrən, cəmiyyətə fayda verən bir işlə məşğul ol, ancaq polis olma da işləmə bu işdə. cavabını mən onların yerinə verirəm, bizim xalq rahata qaçandır. adam oturub düşünür ki 40 yaşımda pensiyaya çıxacam, hörmətim olacaq, maaşım da yaxşıdır. Bu xüsusiyyətlər gənclər üçün möhtəşəm bir şeydir xüsusən də Azərbaycan gəncliyi üçün. Bu polislərin valideyinlərinə gəldikdə isə, onlara belə şeylər təbii haldır. Zamanında müxalif fikirli olan valideyin oğlu polis olandan sonra çevrilir olur dövlətini, millətini sevən hakimiyyət fanboyuna. Onlara görə dövlət həmişə yaxşı olubdur və verdikləri qərarlarda bu xalqın xeyrinədir. Əgər artığını versələr bu xalq onların başına çıxar, hakimiyyət düşməni olarlar. Onlara görə xalq az ilə yetinməli, haqqı olduğu şeyləri istəməməlidir, əgər hardasa hakimiyyət nəsə etsə onda doğrudur. Birdə belə bir fikir var ki polis olmasa bu xalq bir-birini yeyər əcaba nədən? Onlar düşünür ki mitinq edən xalq haqqını tələb etmir, onlar dövlətə qarşı gəlirlər buna görə də polislər yaxşı edib onları döyürlər. bu kütlə kölədir və köləliyə dəstək verirlər. Ona görə də polis deyildiyi kimi ictimai-asayişi qorumaq əvəzinə onu ən pis şəkildə pozur, haqqını tələb edənləri döyürlər və sair, ilaxır.

(bax: ölkədə baş vermiş mitinqlər)

azərbaycanda cüdo

son illər diqqətin guya artıdığını göstərirlər. əslində indi edilən şeylər 10 il əvvəldən edilməli idi. edilən dəyişikliklərdə elə böyük şeylər deyil ha! əvvəl yarışlarda təhlükəsizliyi qorumurdular. cüdoçunun performansı müəllimin xoşuna gəlmirdisə görüş bitən kimi həmin cüdoçunu nəyi var döyürdülər. özüdə hər kəsin gözünün önündə. təsəvvür elə oturmusan digər görüşlərə baxırsan bir yandanda hansı müəllim tələbəsini döyür biyabırçılıq dır bu başqa heçnə. indi belə şey yoxdur. son zamanlarda müəllimlər məşq zamanı uşaqları döyüb öldürürdülər deyə həmdə yarışda ölən Turan rüstəmov görə təhlükəsizliyi artırdılar. artıq yarışlarda və məşqlərdə (bəzən olur) belə hallara rast gəlinmir. birdə son zamanlar ölkə cüdoçuların nəaliyyətlər buna səbəb oldu hətta mən deyərəm əsas səbəb budur. Zəlim Kotsoyev və Hidayət Heydərov sayəsində atılıb düşürlər onlara da hər yerdə yaşıl işıqdır deyə çoxda veclərinə almırlar cüdonu. bundan sonra da nəaliyyət verməzlər deyə düşünürəm. onların ardınca gələnlər bəlkə böyük nəaliyyət qazanarlar. bəzilərini tanıyıram uğurları onları qudurdub. idmançı ilk növbədə sadə olmalıdır atatürk demişkən Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim. təəssüf ki bunu onlarda görmürəm. ümumiyyətlə tək tük idmançılarda belə xüsusiyyət olur. cüdo fedarasiyasının fəaliyyətini düzgün bilmirəm. bu fedarasiya öz cüdoçularından bixəbərdir həmçinin müəllimlərindən. illərdir bir dənə müəllim görmədim ki əməlli- başlı dərs keçsin. texnika yoxdur programda nə gəldi var. nə gəldi də cüdoçuya heçnə qazandırmır. müəllim gedir təlim məşq toplantısına orda nə görür gəlib burda tətbiq edir. milli komandaya düşmək üçün də respublika üzrə keçirilən yarışda yer tutmalısan başqa cürə sənin adını belə bilən olmur. milli komandaya da düşmək çətin məsələdir çünki komandanın cüdoçuları hər respublika üzrə yarışda iştirak edirlər. sən əziyyət çəkib bakı üzrə güləşəndən sonra respublikaya sənəd qazanırsan onlar isə birbaşa respublikada güləşirlər bir növü bölüm sonu canavarıdırlar. qalib gəlsən onların yerinin alacaqsann məğlub olsan başını. həmin yığma komanda uşaqları da respublikada güləşənlərə maneədirlər. onlara görə bütün əziyyətlərin boşa gedir. onlar da beynəlxalq yarışlarda zar- zor yer tuturlar. federasiyanı çoxda vecinə deyil belə şeylər ölkədə 20000 mindən çox cüdoçu var. kəmiyyət artdıqca olmayan keyfiyyət daha da batır. qıraqdan baxanda vəziyyət fərqli görsənə bilər ancaq işin içinə girəndə görürsən ki elə deyil. xaricdən müəllimlər gətirilməlidir, idmançılara nəzarət, dəstək olunmalıdır, idmançıların imtiyazları olmalıdır və sair.

mehmet karahanlı sözləri

(bax: mehmet karahanlı)

"Bütün hesapları kapat Kılıç. hakim olmadığımız yer bizim değildir."

"bir işe ya başlarken ezerler ya da başındayken ezerler"

"benim isteklerim senin isteklerinden önce gelir. ne sabrımı zorla ne de şansını"

"büyük devletler küçük devletleri nasıl yönetir biliyorsun kılıç, krizle."

"bilmiyorum. ve ben bilmediğim şeylerle uğraşmak istemiyorum."

"harpleri ben başlatırım. kurşunun yönünü ben söyletirim. çamuru ben hazırlarım. üstüme kan bulaşacaksa kan gölü yaratırım onun içinde yıkanırım."

"savaşları ben başlatır, ben bitiririm."

"hem oğlumu benden çalıyorlar hem de verme vaadiyle bütün hayatımı istiyorlar. ben hayat alırım hayat vermem!"

"savaşın gerekli olduğu yerde barış safsatadan ibarettir."

'benim için kişiler değil, sistem önemlidir’

“mehmet karahanlı-benden haber almadan dönme demiştim

"tombalacı mehmet-dönmek zorunda kaldım".

"mehmet karahanlı-umarım ölmek zorunda kalmazsın!’’

"30 yıl bir insana güvenmek için yeterli bir süredir ama yanılmamak için değil."

"kelle veren tarafta değil, kelle alan taraftayız."

“sahip olabileceğin şey budur, sahip olamayacağın şey budur.”

"bir gemi batıyorsa o gemide ben yokum demektir.”

"amerikalılar ihaneti affetmez,ruslara güvenilmez."

"dünyada amerika tek güçtür! ya yanında olursunuz ya da yok olursunuz!”

iki kişinin bindiği at değildir.

terazinin iki tarafında kimin durduğunun önemi yok. önemli olan kefeyi tutan demir.

senden yana olanlara bir şey vermezsen senden yana niye olsunlar

 dengeler kılıç dengeler

**"Altta daima kriz olacak ki üst daima kurtarıcı olarak görülsün."**

**"Bazen merhamet, bazen adalet yanlış kararlar verir."**

**"Akıllı insanlar yeni fikirleri tartışırlar, normal insanlar sonuçları tartışırlar, küçük insanlarsa başka insanları tartışırlar."**

**"Barış, romantiklerin lafıdır beyler. Savaşsa çağımızın bir gerçeği."**
**Eğer birisi seni aldatmışsa bu onun suçudur. Eğer o kişi seni pek çok kere aldatmışsa bu senin suçundur."**

**"Hayatta hiçbir şey tesadüf değildir."**

**"Hiç kimse alternatifsiz değildir, vazgeçilmez değildir."**

**"Kurtlukta düşeni yemek, kanundur."** 

**"Savaşı güçlü olanlar kazanır ve silahlar sustuğunda kazanmış olan taraf, o savaştan çok daha güçlenmiş olarak çıkar. Savaşın gerekli olduğu yerde barış, safsatadan ibarettir. Korkakların ve acizlerin safsatası."**

**"Sen piyonsun, ben şah. Seni kaybedersem çok çoğu 2 puanım gider, sen beni kaybedersen oyun biter."**

**"Yavuz Selim'in sırtında çıkan sivilceydi, sonra çıban oldu, sonra şir-i pençe oldu. Ondan doğan da Süleyman oldu. Bir sivilce hiçbir şeydir ama ardından geleni bilirsen."**

sevgi

Uşaq idim bəlkə də 12 yaşım olardı. yay vaxtı idi kəndə getmişdim. Bakının yayı çox isti havası nəmişlik olur. atam məni yolladı ki bala get havan dəyişsin oranın havası burdan yaxşıdır. Kənd başqa kəndin üzərində yerləşirdi. açıq bir yerdə idi. isti olurdu ancaq xoş isti idi. kənddə özümə dost qazanmışdım. axşamlar onunla vaxt keçirirdim beləliklə darıxmırdım. bir gün qonşuda qız gördüm. nəvəsi idi mənim kimi gəlmişdi istirahət etməyə. onunla təsadüfən qarşılaşdığım zaman oldu. qıza çox aşiq oldum. bu elə bir şey idi ki illər keçsədə həmin hiss təsəvvür edə bilmərəm. onu görəndə elə bil ruhum təslim olurdu. elə bil kimsə boynuma zəncir taxıb verirdi qızın əlinə. o dərəcə güclü bir sevgi hiss yaranırdı. ancaq qıza yaxınlaşıb onunla danışa bilmədim. qızı yaxınımda idi həmdə elə bil çox uzaqda idi. bu onu ilk və son görüşüm olmuşdu. yaxından olmasa da uzaqdan tez-tez görürdüm və bu ruhumu təslim etməyə yetər idi. belə- belə zaman keçdi bakıya qayıtmalı oldum. bu hadisənin üzərindən uzun-uzun illər keçdi 20 li yaşlarım olardı. bu zamana kimi məni bəyənən çox qız oldu. ancaq mənim içimdə nələr isə baş vermişdi. sanki sevgi deyilən şey içimdə ölmüşdü. buna görə qızlarla münasibət yaratmırdım. hətta bir vaxtlar sinif yoldaşım məni bəyəndiyini açıq- açıq demişdi mən isə onun sevgisinə qarşılıq verməmişdim. çünki onu incitmək istəmirdim deyə bilmirdim ki mənim içimdə sevgi ölüb sən sadəcə torpaq ola bilərsən. zaman keçdi gənc idim üniversitetdə bir qızla tanış oldum. qızı necə təsəvvür edim bilmirəm. o çox, çox gözəl zərif, uzun bir qız idi. zaman keçdikcə həmin qızın mənə qarşı hissləri yaranmışdı mənimdə hisslərim qarşılıqı idi. ancaq… ancaq yenə həmin hiss məni gəlib tapdı. dedim emre sən incitmə bu qızı, gəl bu işi başlamadan bağlayaq. elə də oldu məsələni ordaca bağladım. həmin zamandan bəri sevə bilmədim. yaşım keçirdi 20 li yaşları geridə qoyurdum. bir gün anam gəldi dedi ki bala, nə vaxta qədər belə olacaq. heçnə deyə bilmədim, qəlblərini qırdığım qızlar yadıma düşdü. deyə bilmədim ki ana, mənim qızım olsa özüm kimisini onunla evləndirməzdim. deyəsən belə olmalı idi. bəlkə mən valideyinlərimin günahlarını çəkirdim bəlkə də mən kişilərin qadınlara zülm etmədiyi bir dünya istəyirdim və ilk qurban özüm idim. niyə belə deyirəm? atam həmişə anama pis davranardı. pis, çox pis özüdə. zaman keçdikcə genlərimdən qaça bilmədiyimin fərqinə vardım. sanki bütün neqativ şeyləri mənə iynə iynə vurmuşdular. sanki bu yüklər mənim ayağıma zəncirlə vurulmuşdu. artıq bunları qəbul etmişdim. mən də sevmişdim həm də çox. mən onlar üçün özümü dəyişməyə hazır idim. lakin…lakin neqativlər mənim qəlbimi ələ keçirmişdi. bəzən parka gedib dənizi seyr edərək dayan qəlbim mahnısına qulaq asıram. qulaq asa-asa qızım yadıma düşür onu o qədər çox istəyirəm ki. onun üçün sanki qəlbim yerindən çıxıcaq kimi hiss edirəm. bir dəqiqə, mənim qızım yoxdu axı. bu xəyal bilirsən məni necə məhv edir? həmişə bacımın olmağın istəyirdim, ancaq olmadı. niyəsə qız uşaqlarını daha çox sevirdim. bəlkə anamın görmədiyi sevigini onlara yaşatmaq istəyirdim. bəlkə mən onlara kişilərin qadınlara zülm etmədiyi bir dünya yaratmaq istəyirdim. bəlkə də ona görə qızım üçün darıxıram… artıq bunların mənası yoxdur. deyəsən sona yaxınlaşıram. gənc ikən saçım qapqara idi. indi saçıma baxıram bir dənə qara tük görmürəm nə tez qocaldım. 30 lu yaşlarındayam bu yaşlarda qoca sayılıram ki? nə mənası var, hər şey bitdi xərçəngəm ailəmə deməmişəm. son günlərdə yoldaşım və qızım yadıma düşür. ehh gözəl qızım mənim səni nə qədər sevdiyimi bilirsən? çox yaxında gələcəm səninlə çox zaman keçirdəcəm. əlindən tutub parka aparacam, birlikdə çayın kənarında balıq tutacayıq, sənə yemək bişirməyi öyrədəcəm və sənə heç kəsin incidə bilmədiyi bir dünya verəcəm.