biraz özümdə güc tapa bilsəydim kaş ki həyatıma bir yön verib,yeləkənləri öz əlimə alıb dənizlərə,okeanlara açılaydım baxmayaraq ki qorxuram ama ən azından bir mücadilə vermiş olardım.özümü tərəzinin xarab olmuş gözü kimi hiss edirəm.alma vermə tartısı xarab olmuş tərəzi kimi artıq bir yerdən sonra heç kimə maraqlı olmur bir gün o tərəzinin o biri tərəfinində işləkliyin itirəcəyini.hamını geridə qoyub yeni bir həyata başlamaq istəyərdim çünki nə etsəmdə yarana bilmədim.özümü bəzən ağac kimi hiss edirəm uzanıb uzun yaxşı meyvələr verə biləcəkdim ama təəssüfki içəridən yeyilib bitirlmiş kimi hiss edirəm yeganə qurtuluş ağacda olsam yerimi dəyişib içəridən özümü müalicə eləməkdir məqsədim.

