procrastination

Görməli olduğunuz işin həcminin böyük olmasını gözə alıb beynin geri çəkilməsi, lazım olan işi görməməsi. Məsələn imthana hazırlaşmalısız və yaxud işdə müəyyən zaman müddətində bir tapşırığı tamamlamalısınız. Bu işlərin çox ağır və həm də çox zaman almasına görə, beynin enerji saxlamsı instinktləri işə düşür. Buna görə beyin işdən əvvəl istirahət kimi digər işlərlə məşğul olur, digər tərəfdən lazımlı bir işi görməli olduğunuz üçün boş işlərlə məşğul olduqda içdə (oyun oynamaq, gəzmək, dostlarla çıxmaq və s.) narahatlıq yaranır bunun da olmaması üçün isə siz başqa kitab və yaxud maraqlı məlumatlar oxuyursuz amma görülməli olan iş qıraqda qalır. Baş verməməsi üçün görülən işi etaplarla təssüvvür edib, yarıya bölmək məsləhət görülür.

sun tzu

--spoiler--



--spoiler--
"güc -yayın dartılması, dəqiqlik isə oxun atılmasıdır" : cümlələrin çoxu bu cür bəsit və sadə səslənir( onsuz eramızdan əvbəl yazılan indiki dövr ilə ayaqlaşması qeyri mümkün idi) ,ilk başlıqları oxuduqca digər serial və kinoların təbliğ etdiyi, insanlıq tərəfindən şişirdilmiş əsər kimi səslənirdi hər cümləsi, əsərdəki yazılara məna verməyənə dək. nə isə əsər güzgü xarekteri daşıdı, oxuyucu nə qədər bilklidirsə və kitabda yazılan məlumat oxuyucuya nə qədər gərəklidisə, kitab o qədər maraqlı və yaddaşda daha qalıcı olur.
axırı əjdaha idi:cəsuslar haqda bildirdiyi fikirlər.

1984

--spoiler--



--spoiler--
kitabı kiməsə rekomendasiya etsəm, 1 və 4cü bölmələri deyərəm. 2 və 3 sadəcə əlaqələndirici komponentlərdi. 1ci hissə girişdi yazıçı bütün gücünü bu girişə verib, müharibədən sonnra formalaşa biləcək digər distopik dünya. yeni sözlər, "big brother", 3 nazirlik və partiya şüarları hələ teleekran söhbəti tam başqa və maraqlı idi, əsl 1ci hissə-maqnnit. baş qəhrəman kimi də partiyanın fikirlərinə və idarəçiliyinə skeptik yanaşan birini-smiti seçməsi tam çəkir adamı. 2 ci hissə julia ilə tanışlıq, yazıçının təsvirləri məni özünə çəkirdi, oxuduqca hər xırda detalın belə yerində olması kitabdan ayırmırdı , ancaq, axmaq sevgili söhbətəri olmasa idi, çox sönük səslənirdi( zövq məsələsi). 3-cü hissə hamının oxumalı olduğunu zənn etdiyim bir hissə, həmişə aktual olacaq məsələlərin uydurulmuş goldstein tərəfindən ortaya gətirilməsi, bu hissə yorucu olsa da çox fikirləşmək lazım deyil real olan fikirlər açıq aydın göstərilib.
4cü- çox maraqlı olduğu üçün bir nəfəsə oxuna bilinəcək bir hissə, tez oxumağı məsləhət görmürəm. yazıçının sətiraltı bildirmək istədiyi bir neçə fikri qaçıra bilərsiz. insana necə təsir etmək olar, iradənin necə qırmaq olar, hələ smitin o"braynla olan dialoqları, sadəcə donub qalırsan.tammamilə məhv olma, bütün ümidlərin arzuların puç olması, əmməli dəhşət yaşadır. axrına az qaldıqca nəsə dəyişəcəyinə, qaydasına düşəcəyini gözləyirdim, nə isə happy end-ə öyrəşmiş adamın gözləntiləri doğrulmayacaq.

tanrının yaxşı olma məcburiyyəti daşıması

tanrının yaxşı olma məcburiyyəti daşıması,ilk yazılan entry ilə nisbi razılaşaq tanrı yaxşı biri ola bilməz. bəlkə o, heç pis biri də deyil?! niyə həmişə iki məfhum qarşı-qarşıya qoyulur və fikirləri 2d(yaxşı-pis) dar mühitdə inkişaf etdirilir. tanrının olub olmaması sualdı, nə 100% var ya da yoxdur əminliklə demək olmur. əgər varsa da olanlara yeganə, mümkün bir izahat bu ola bilər(teoriya-spoiler):tanrı elm adamıdır hansı ki, elmi- təcrübə aparırır kainatda ,təcrübəyə də qatışmır. qozuna deyil kimə nə oldu, əsas lazım olan təcrübə bitdikdən sonra nəticə yazmaqdı. elm adamıdır, bəlkə də yox?! əşi, bilmək olmaz kimdir boşuna zamanımızı ayırırıq, kim olduğunu var olduğunu heç əminliklə söyləmədiyimiz birinin yaratdığı(dəqiq deyil) dünyada yaşayırıq. suallara cavab tapmaq üçün daha çox öyrənmək daha da müdrük olmaq lazımdır, elə yaşamağın bütün macərası bunda deyilmi?

sözaltı etiraf

yenidən beyindəki gic fikirlər, lazımsız yaşamağa, gücü, motivasiyası olmayan əzik birini ortaya çıxarır. daft punk - varidis quo? qoşaraq başlayırsan fikirləşməyə. ubermensch in də bu entry siləcəyini də bilirsən belə baxanda düz eliyir. birinin beynində intihara yol açan fikirlər başqalarına təsir etməsə yaxşıdı, inanmıram zəncirvari reaksiyanı oyadam amma. sadəcə düşünürsən tavana baxırsan, qaranlıqda tavan görsənmir ulduzları təsəvvür edib yerdən hansı məsafədə olduqlarını-olduğunu düşünürsən. sonra süd yolu qalaktikasına çıxırsan, ulduzlar əvəzinə isə həyatından kadrlar görürsən. hansı yerdə səhv etdiyini axtarırsan, o kadr yoxdu silinib. bərpa etmək üçün variant axtarırsan, yoxdu. hər dəfə nəyisə bərpa etməyə heçnə tapmadıqca qoyub çıxıb gedirsən. qarışıqlıq yaranır, kitabı rəflərinə qoymamısan tör töküntütüdür otaq. yığanda kitabları, tolstoyun "müharibə və sülh"- ü keçir əlinə. yenə iki məhfum, ancaq iki, ikilik bezdirib artıq. stabil tək! bunalar hamısı bir fraqmentdir için dolanda hər tərəfdən fərqli fikirlər tökülür. etiraf edirəm ki, sabah ayağa qalxanda hər şeyi həmişəki kimi görəcəm, insanları döyünən ürəyinə görə ətrafa vibrasiya yayan maşın kimi, beyinlərinin siqnalını isə mənim beynimin siqnalına mane törədən elektromaqnit sahəsi kimi.